“คยูฉันขอโทษนะ ฉันไม่ดีเอง ฉันเป็นคนเอาแต่ใจไม่ฟังเหตุผลของคยูเลย ทำให้คยูต้องหนาว

ต้องทรมาณ ทำให้คยูต้อ..อื้ม”

ร่ำร้องยังไม่ทันจบปากบางก็ถูกปิดด้วยปากร้อนของคยูฮยอน ร่างสูงจับท้ายทอยของคนตัวเล็กให้แนบชิดมากยิ่งขึ้น ใช้ปากงับริมฝีปากบางให้เปิดรับลิ้นของเขา มือที่ปัดป่ายไปทั่วตามแรงอารมณ์ของซองมินสร้างความหฤหรรให้แก่คยูฮยอนเป็นอย่างมากสองลิ้นหยอกล้อนัวเนียกันไปทั่ว

มือหนาสอดไปใต้ร่มผ้าบางเบา แตะติ่งไตของหลงไหล ซองมินตัวสั่นด้วยความเสียว

 เมื่อคยูก้มลงดูดเลียยอดอกนั่นอย่างหลงไหล

“อ๊า…คยู”

พูดมาได้แค่นั้นก็ต้องถูกปิดปากอีกครั้ง ไม่รู้ว่าการจูบกับคยูฮยอนเป็นสิ่งเสพติดหรือเปล่า

ทำไมยิ่งจูบยิ่งติดใจกันนะ

“พี่ซองมินผมขอนะครับ”

คยูมองซองมินอย่างสื่อความหมาย ซองมินพยักหน้าเบาๆเป็นเชิงอนุญาติ ครั้งแรกของเขากับ

คยูฮยอน เขายอม เพราะความรักที่มีต่อรุ่นน้องคนนี้ และเขาพ่ายแพ้ต่อความรักของคยูฮยอน

ด้วยเช่นกัน

มือหนาลูบไล้ร่างกายร่างขาวผ่องอย่างหลงไหล จมูกก็ซุกไซ้ไปทั่วตามแรงปรารถนา

กางเกงนอนขาวยาวถูกปลดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับมือที่ครอบครองส่วนน่ารักพร้อมกับลูบเบาๆ

เรียกเสียงครางกระสันของซองมิน

“คยู ตรงนี้ อ้า….ไม่..ได้ นะ”

“คยู อ่ะ..ไปบนห้อง เดี๋ยวพี่คังอินกลับมา”

ซองมินพูดอย่างยากลำบาก ก็ที่นี่มันกลางห้องรับแขก ถ้าเกิดพี่คังอินเข้ามาจะทำอย่างไรกันหล่ะ

“ถึงแล้วครับเจ้าหญิง”

คยูฮยอนวางซองมินลงบนเตียงนุ่มอย่างอ่อนโยน จมูกซุกซนไซร้ซอกคอขาว มือหนาครอบครองส่วนอ่อนไหวขยับขึ้นลงอย่างเชื่องช้า ซองมินครางออกมาอย่างห้ามไม่ได้

“อ๊ะ…คยู ..อ๊า ชั้นจะไม่ไหวแล้ว ชั้นจะออกแล้ว”

“ได้ไงหล่ะครับ ที่รัก ผมยังไม่ได้เริ่มเลยนะ”

ว่าแล้วคยูฮยอนก็จัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเอง ซองมินมองร่างสูงไร้อาภรณ์อย่างเขินอาย

ไม่เคยเห็นคยูเปลือยสักครั้ง ร่างกายของคยูเซ็กซี่มาก

“มองอย่างนี้จะยั่วผมเหรอครับ”

ว่าแล้วก็จัดการจูบปากแดงของซองมินทันที มือก็แหวกขาของคนรักออกเพื่อจะสอดแทรกส่วนของเขาเข้าไปช้าๆ  

“อ๊ากกกก  คยู ชั้นเจ็บ ฮึก..”

ซองมินร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด คยูฮยอนจูบซับน้ำตาพร้อมกับแช่ส่วนนั้นไว้ เมื่อเห็นว่าคนรักพร้อมแล้วจึงค่อยๆขยับเข้าออก ความเจ็บปวดในตอนแรกกลายเป็นความเสียวซ่านอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ทั้งคู่ต่างครางออกมาไม่เป็นภาษา

“คยู…ชั้นจะออกแล้วนะ อ๊า..”

“พี่ซองมิน อ๊า ผมรักพี่ อ๊า ….”

แล้วทั้งคู่ก็หมดแรง นอนราบไปกับเตียงด้วยความเหนื่อยล้า คยูฮยอนก้มลงจูบหน้าผากมนของซองมินอย่าแสนรัก เขารักซองมินมากและวันนี้เป็นวันที่เขาได้ทั้งตัวและหัวใจของรุ่นพี่คนนี้มาครอบครองจะมีอะไรที่มีความสุขกว่านี้ไหม

“ผมรักพี่นะ”

“ชั้นก็รักนาย”

แล้วจูบแสนหวานก็ถูกสร้างขึ้นจากทั้งคู่อีกครั้งซองมินไม่ต้องการอะไรมากมาย

เพราะแค่ที่คยูฮยอนผ่านบทพิสูจน์มาได้เขาก็รู้แล้วว่ารุ่นน้องคนนี้คือคนที่เขารักมากที่สุด

และคือคนที่เขายอมมอบร่างกายพร้อมทั้งหัวใจให้ไปทั้งดวง

V

V

V

v

 ร่างบางหายใจหอบอย่างหมดแรง คิบอมใจร้าย คิบอมแกล้งเขา คิบอมไม่ฟังเหตุผลของเขา

ตอนนี้ทงเฮน้อยใจคิบอมมากน้ำตาไหลออกมาพร้อมเสียงสะอื้นเบาๆ คิบอมมองทงเฮอย่างสงสารเขาไม่น่าใจร้อนไม่ฟังทงเฮเลย เขาทำให้ทงเฮต้องเจ็บ คิบอมขยับตัวมาใกล้ๆร่างเล็กแล้วกอดไว้หลวมๆ

“ทงเฮฉันขอโทษ ฉันใจร้อนเอง ขอโทษนะครับ”

แล้วก็จูบผมนุ่มนั้นเบาๆทงเฮยิ่งร้องให้หนักเข้าไปกันใหญ่ คิบอมได้แต่กระชับกอดแล้วจูบซับน้ำตาคนสวย ทงเฮใจอ่อนตอบรับการกระทำของคนรักอย่างง่ายดาย ร่างบางเอียงคอให้จูบได้องศามากยิ่งขึ้น มือหนาวนเวียนอยู่บนยอดอกสีชมพูอย่าเผลอไผล่ อารมณ์ทงเฮกระเจิงเมื่อมืออีกข้างของคิมบอมกำลังเคล้นคลึงอยู่บริเวณไวต่อความรู้สึก

“ทงเฮฉันขอโทษนะ”

“อื้ม..คิบอม”

ทงเฮครางเพราะความเสียวตอนนี้อารมณ์พุ่งพล่านจนไม่อาจห้ามใจได้ มือบางโอบรอบคอของคนรักจับโน้มให้จูบได้มากยิ่งขึ้น คิบอมทนต่อไปไม่ไหวแล้ว ปากร้อนสัมผัสไปทั่วร่างเล็กอย่างเผลอไผล ตั้งแต่ปากบางลงมาลำคอขาว ขบเม้มให้เกิดร่องรอยแล้วลงมาจนถึงหน้าท้องแบนราบนั้น ทงเฮหายใจถี่ด้วยอารมณ์ที่ยากจะห้ามได้คิบอมยิ้มอย่างพอใจ

“ฉันรักนายนะ ครั้งนี้ฉันจะไม่ให้นายเจ็บอีกแล้ว”

พูดจบก็จัดการสอดแทรกความเป็นชายเข้าไปในช่องทางสีหวานอย่างช้าๆ ทงเฮร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดคิบอมจูบปลอบอย่างนุ่มนวล มือหนาคลึงยอดอกเพื่อให้ทงเฮคลายความทรมาณ เมื่อทงเฮเคลิ้มลืมความเจ็บปวดช่วงล่างคิบอมก็ค่อยๆดันส่วนแข็งแกร่งเข้าไปจนสุด แล้วเริ่มขยับเข้าออกช้าๆ ทงเฮเองก็ขยับรับคิบอมเป็นอย่างดี คิบอมเร่งจังหวะขึ้นเป็นเร็วและแรงเพราะการตอดรัดของร่างบาง

“อ๊ะ…คิบอมชั้นไม่ไหวแล้ว”

“ผมก็ไม่ไหวแล้วเหมือนกัน พร้อมกันนะที่รัก”

“อ๊า…คิบอม”

“อ๊ะ…ทงเฮ”

แล้วทั้งคู่ก็ปลดปล่อยออกมา คิบอมกอดทงเฮอย่างทะนุถนอม หอมแก้มขาวเบาๆ

“คิบอมรักทงเฮนะ รักมากด้วย ไม่อยากให้ทงเฮอยู่ใกล้ใคร”

“ทงเฮก็รักคิบอมเหมือนกัน แต่ต่อไปคิบอมต้องฟังเหตุผลทงเฮบ้างนะ”

ทงเฮกอดตอบเพื่อให้คิบอมรู้ว่าไม่โกรธและไม่น้อยใจคิบอมแล้ว เขารักคิบอมและคิบอมรักเขาก็พอแล้ว

V

V

V