อยากจะบ้าตายมากๆ ไม่เข้าใจเลยให้ตาย
เพื่อนๆ เรติดท็อปไฟว์ของแจ่มใสแล้วนะ
ชิบหายเลยแหละ ไม่อยากจะบอก
การติดท็อปไฟว์ในหน้านิยายมันไม่ได้เป็นอย่างที่คิดเลย
มันไม่ได้ดีเด่อะไร กลับทำให้เรารู้สึกหนักใจด้วยซ้ำ



เมื่อวาน*
ขึ้นท็อปไฟว์ของแจ่มใสเมื่อตอนกลางวันๆ
ไม่ได้แปลกใจหรอกที่ขึ้น เพราะมีน้องๆคอยโหวตให้
ถึงจะลงไปได้แค่ 8 ตอน แต่เราก็ค่อนข้างมั่นใจ
ว่านิยายของเราค่อนข้างที่จะโดดเด่นพอในเว็บนั้น
ไม่ได้ว่าอะไรหรอกนะ...แต่ว่าในนั้นมีแต่เด็กๆอ่ะ
ขนาดเรอายุ 15 ยังรู้สึกว่าตัวเองแก่เลยอ่ะ
เพราะจะมีแต่เด็ก 11-13 เป็นส่วนใหญ่อะไรอย่างเงี้ย
แล้วอีกอย่างคือเรามีประสบการณ์ในการเขียนนิยายมาแล้ว
ถึงจะไม่มาก แต่ก็แต่งจบมาสามเรื่องแล้วอ่ะ
(ไม่รวมฟิกวาย -_-// ไม่งั้นมีอีกเป็นสิบ)
เพราะฉะนั้นการผูกพล็อตของเราก็น่าจะดีกว่าคนที่ไม่เคยทำเลย
จริงมั้ยล่ะ?? ตอนนี้อยู่อันดับ 5 แต่ความรู้สึกของเรา...
มันเฟลดาวมากกว่านั้น...
.
.
.
รู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองกำลังอยู่ที่โหล่
ไม่มีคนสนใจ ตอนแรกถ้าถามว่าอยากจะขึ้นมั้ยไอ้ท็อปไฟว์เนี่ย
ก็อยากจะตอบหรอกว่าอยากขึ้น เหตุผลก็เพราะเผื่อว่าจะได้เตะตา
ทีมงานแจ่มใสบ้าง เผื่อว่า...นะ
(มันคือความฝันของนักเขียนคนนึง)
จะบอกว่า มีคนเข้ามาอ่านเพิ่มตลอด แต่ไม่มีคอมเม้นท์เลยให้ตาย
มีแต่คะแนนโหวตที่คนกดให้ มีมากขึ้นๆ
จนตอนนี้เกือบจะขึ้นที่4แล้วเนี่ย -_-//
แต่มันไม่ได้ทำให้รู้สึกดีขึ้นเลยนะ
เรเคยบอกแต่แรกแล้วว่า คะแนนโหวตไม่สำคัญ
ขอแค่คนอ่านช่วยเม้นท์คนละหนึ่งคอมเม้นท์เรก็ดีใจแล้ว
อยากได้คอมเม้นท์ทักทาย จะติ จะว่าก็ไม่เป็นไร
เรอยากที่จะพัฒนางานต่อไป ไม่ใช่เดินย่ำอยู่ที่เดิม
มีใครเข้าใจบ้างมั้ย ตั้งแต่เรื่องแรกที่เรเขียน
จนเรื่องปัจจุบัน เรก็ยังขอยืนยันว่า
'เรเกลียดนักอ่านเงาครับ'
นักอ่านเงา สามารถที่จะฆ่าคนเขียนได้ทุกเมื่อ เข้าใจมั้ย
ขอเพียงแค่หนึ่งคอมเม้นท์ของคุณเท่านั้น
นักเขียนทุกคนก็ดีใจแล้วล่ะครับ
.
.
.
รู้ ว่าบ่นไปก็ไม่ได้อะไร เพราะคนอ่านของเรอยู่ที่แจ่มใส
แต่นี่มานั่งบ่นให้รกพื้นที่เด็กดี -O-!!
ถือซะว่าเตือนนักอ่านก็แล้วกัน



เรื่องซวยๆ*
มากล่าวต่อไปถึงผลพวงมาจากการขึ้นท็อป
วันนี้หน้าไดจะบ่นยาวบรมยาวเลยนะ
เพราะเมื่อวานมีหลายเรื่อง
คนที่เคยเข้าไปอ่านเรื่องในแจ่มใสน่าจะรุ้
ว่าคนที่ขึ้นท็อปน่ะ จะมีป้ายสีแดงๆสองอันแขวนไว้ที่ชื่อของนักเขียน
และนั่นแหละ ไอ้ป้ายมหาซวย
มีน้องๆพีเอ็มมากันมากมาย เรก็ตกใจ
พีเอ็มมาทำไมกัน แบบว่าคงเข้าใจว่าเป็นทีมงานแจ่มใส
ถามนู่นถามนี่อยู่ได้ มึงเห็นกูเป็นใคร
กูก็เป็นแค่สมาชิกคนนึง อย่ามายุ่งกะกูได้ปะ
เมื่อวานมีน้องคนนึง ทำกูอารมณ์ขึ้นสุดๆ
แม่งกวนตีนโคตรๆ ถามนู่นถามนี่
พอกูตอบแล้วมันไม่เคลียร์ก็ด่ากูอีก อีควาย กูขอหยาบหน่อยเถอะ
แบบว่าไม่ไหวจริงๆ เป็นหอกอะไรของมึงวะอีบ้า
อารมณ์เสียสุดๆ ชิชะ



พอตอนกลางคืน...*
เจออีกและ ไอ้เด็กตัวปัญหา แต่อันนี้เรคงว่าน้องเค้าไม่ได้
เพราะมันน่าจะเป็นปัญหาของเว็บมากกว่า
แบบว่าน้องเค้าไปอ่านเรื่องของกิ๊บปุริไง(ต้องนามสมมติด้วยเปล่า)
แบบว่าเรไปเม้นท์เอาไว้ก่อนไง แล้วน้องเค้าก็เม้นท์ตาม
แต่น้องเค้าบอกว่ามันเออเร่อ
คอมเม้นท์ของเรเลยกลายเป็นชื่อเค้าเฉยเลย
เออ...อันนี้ฮามากๆ เวรสุดๆ



พอแจ่มมีปัญหามากๆ เรก็ย้ายออกมาเล่นเอ็ม*
เจอแต่เด็กกวนตรีน แม่จะจับเชือดคอบล็อกมันให้หมดเลยเน้
อะไรกันนักหนาวะ เมื่อวานเหมือนกูเป็นนางสาวไทยมากๆ
ภารกิจรัดติ้วเยอะสุดๆ เมื่อวานได้คุยกะลุงแล้วด้วย
งอนอะไรกูวะ งงนะเนี่ย ชิชะ
เมื่อวานๆ ช่วยพี่ซันดูปกของไอ้เสี่ยว เซียวคัง
ปกสองสวยมากเลยนะคะพี่น้อง พระเอกหล่อโฮกอ่ะ
แล้วน้องๆจะลืมแทคคนเก่าไปเลย -_-//
แบบว่าอิแทคคนเก่ามันโดนขวดเหล้าฟาดกบาลหน้าแหก
ไปศัลยกรรมมาเรียบร้อยแล้ว หน้าตาดีขึ้นล้านเท่า อิเรรับประกันเลย



เมื่อคืนนอนเร็วนะ*
นอนเร็วกว่าทุกวันที่น่าจะเป็น แต่เหนื่อยมากๆขอบอก
เมื่อวานเป็นอะไรที่กูเหนื่อยสุดๆ ไม่ได้เป็นนางงาม
แต่โคตรเป็นเหมือนคนของประชาชนอ้ะ
รู้สึกย่ำแย่มาเยือนมากๆ



PS.
++รักพ่อ รักแม่ รักเพื่อน รักเด็กดอย++
++รักน้องด้วยก็ได้++
++รักคนอ่านนะ แต่ไม่ชอบคนไม่เม้นท์++
++รักคนโหวต แต่ถ้าโหวตแล้วก็สมควรจะเม้นท์ด้วย++
++ไปและ อารมณ์ไม่ดี ใครมาอ่านแล้วไม่เม้นท์จงเป็นหมันซะ++



ปิดท้าย*
เย็นตาโฟนรกที่กินไปเมื่อวันนั้น
เอามาให้เด็กดอยตัวน้อยๆดู



รูปไม่ค่อยชัด แบบว่าถ่ายกล้องมือถือที่หน้าคอม
มันเลยออกแนวมืดๆ



อีกซักรูป โชว์ความเฮือก...
อิเรแบ็ก ทู สคูล
เมื่อวันที่ 7 เน้อ กว่าจะรีดผมให้เรียบได้ขนาดนี้โดยไม่ชี้ออกมา
ใช้เวลานานโขอยู่ เป็นไงๆเรียบร้อยมั้ย
หน้าเฮือกมากๆ คนอะไรจะขี้เหร่ได้ขนาดนี้วะ -__-