สวัสดีค่ะ


หลังจากที่ไม่ได้บันทึก(รัก)มาหลายเดือน มีเรื่องราวในชีวิตมากมายที่เกิดขึ้น

บ้างก็สุข บ้างก็ทุกข์ ระคนกันไป

และสาเหตุหนึ่งที่ทำเกิดความทุกข์ในชีวิตของเราที่ผ่านมา ก็คือ "ความรัก"

แน่นอนค่ะ ความรักไม่เคยทำร้ายใคร แต่คนรักสิคะทำร้ายเรา

ขึ้นชื่อว่าคนรักกัน ยังไงก็ให้อภัยกันได้เสมอ

และเราก็เป็นอย่างนั้น เราให้อภัยปอนด์ได้เสมอ

.........

ฉบับนี้ขอเขียนให้ปอนด์ละกันนะคะ

.........

ปอนด์เรารู้นะว่าไม่วันใดก็วันหนึ่งปอนด์จะได้อ่านไดอารี่ฉบับนี้

วันนี้วันที่ 24 มิถุนายน

วันที่เราต้องเจ็บที่สุดในชีวิต ไม่ใช่อุบัติเหตุ ไม่ใช่เพราะโดนทำร้าย

แต่เราถูกทำลายจิตใจและความรักที่เต็มเปรียมด้วยความเชื่อมั่น ที่เรามีให้ปอนด์เสมอ

ณ วันนี้ เวลานี้ เป็นวันเดียว เวลาเดียวกับวันที่เราเอ่ยคำว่า "เราเลิกกันเถอะ"

เรารุ้ว่าปอนด์ข้องใจ แต่เราจะบอกให้นะ

เราจะเล่าให้ปอนด์ฟัง

รู้มั้ยว่าเพื่อนเราน่ะมีทั้ง ร.ร.  รวมทั้งตัวเราเอง

เรามีลูกตานะปอนด์ เรามองเห็นนะ ว่าปอนด์ ขอเบอร์แต๋ม ขอเบอร์อุ้ม (สุนัดดา)

แต่อยุ่ที่จะพูดมั้ย

จนวันหนึ่ง เราทนไม่ได้ เราตัดสินใจถามปอนด์ แต่ทำไมปอนด์ต้องโกหก

ทำไมปอนด์ไม่บอกเราตรงๆ รุ้มั้ย

ว่าการที่คนถามรู้คำตอบที่ถูกต้องอยู่ในใจ

แล้วได้มาฟังคำแก้ตัวที่เป็นคำโกหกทั้เพล มันรู้สึกยังไง

เราเคยบอกปอนด์หลายครั้งหลายหนว่าเรื่องไหนเราก็ยอมได้ ยกเว้นเรื่อมีคนอื่น

ถึงแม้ว่าจะเป็นแค่กิ๊กันก็ไม่ได้

เรารุ้ว่าปอนด์ให้เราเป็นที่หนึ่งในใจของปอนด์

เราเราไม่เอา เราไม่อยากได้

สิ่งที่เราอยากได้คือเป็น หนึ่งเดียว ในใจของปอนด์

เราอยากได้สิ่งนี้ แต่ปอนด์ไม่ได้ทำให้เราเลย

รู้มั้ยว่าการที่คนที่เรารักมาโกหกเรา หลอกเรา ความรู้สึกมันเจ็บยิ่งกว่ารู้ว่าตัวเองจะตายเสียอีก

เราเกลียดคนโกหก เราเกลียดคนเจ้าชู้

ซึ่งปอนด์รู้

แต่ทำไม ทำไมปอนด์ยังทำ แล้วจะให้เราอภัยงั้นหรอ

ใช่ !! ความรักคือการเชื่อใจ ความรักคือการให้อภัย

แต่ในเมื่อเชื่อใจแล้ว ให้อภัยแล้ว

แต่ปอนด์กลับทำลายความเชื่อใจ ความให้อภัยของเราด้วยการมีคนอื่น

แล้วคิดเหรอว่าเราจะทนได้

ก็รู้นิว่าเราน่ะ มันพวกมีความอดทนน้อย จะให้รักแค่ไหนก็ทำได้หมด

ถึงแม้ว่าเราจะเจ็บในวันนั้น วันที่เราบอกเลิกปอนด์

แต่อย่างน้อยเราก็ไม่ต้องทนทรมารเพื่อที่จะเจ็บต่อไปทุกๆวัน

เราขอบคุณนะ ขอบคุณตลอดเวลา 2 เดือนที่ผ่านมา 

ที่ปอนด์เปลี่ยนตัวเอง

เลิกเจ้าชู้ เอาใจใส่เรามากขึ้น

แต่เพื่ออะไรนั้นเราไม่รู้  เรารู้แค่ว่าเรารู้สึกดี

และดีมาก

เรารักปอนด์นะรู้มั้ย  และเราก็รู้ว่าปอนด์น่ะรักเราเหมือนกัน

แต่จะให้กลับไปเป็นแฟนกันเราคงทำใจไม่ได้

เพราะเราถือคติว่า "มีครั้งที่ 1 ก็ต้องมีครั้งที่ 2"

หวังว่าปอนด์คงจะเข้านะ

เราอยากจะบอกว่าเรารักปอนด์เป็นพัน พัน ครั้ง และเราก็ทำได้

และเราก็รู้ว่าปอนด์ก็ทำได้เหมือนกัน

ความรักของเรา ไม่ใช่ความรักแบบแฟน

ไม่ใช่ความรักแบบเพื่อน 

และก็ไม่ใช่ความรักแบบพี่กับน้อง

แต่ความรักของเรา ไม่สามารถจะหาคำไหนมาพูดเพื่อนแสดงสถานะความสัมพันธ์ของเราได้

เพราะเรา 2 คน เป็นมากกว่าคำว่ารัก

เรา-รัก-ปอนด์

^o^....^o^