เืมื่อวันวาเลนไทน์ที่ผ่านมา มี เด็กเวร 2 ตัว วิ่งไล่กวดกันอยู่ตรงโถงใต้ห้องสมุด
ซึ่ง!!! เป็นพื้นปูนที่เพิ่งทำเสร็จไปไม่กี่เดือน จึง!!!! ลื่นมาก...
เย็นวันนั้นเอง เราก็ไปปั่นงานวิชาสังคมกับเพื่อนแล้วลงมายังชั้นล่างดังกล่าวนี้เอง
สายตาก็ไม่ได้จับจ้องไปที่ใดที่หนึ่ง มองสูงไปเรื่อยๆ

รู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองหกล้มหัวคะมำไป
ก็ไอ้เด็กที่วิ่งเล่นมันมาชนนั่นแหล่ะ

แม่ง... สไลด์กรูหยั่งก๊ะ สตีเว่น เจอร์ราจ สกัดลูกบอล

หัวเข่ากับคางกระแทกพื้น ผลปรากฏว่าคืนนั้นมีช้ำม่วงจนเห็นได้ชัด
และฉายาที่ได้หลังจากผ่านสายตาบรรดาคนในห้องก็ได้ชื่อว่า

เคราแพะ =_= ไพเราะสิ้นดี

เล่นวอลเลย์บอลก็เจือกเอาเคราแพะที่ว่าไปรับลูก
มันก็ขำจะตายห่า ฮ่วย... กุเพื่อนมึงรึเปล่าเนี่ย?

. . . . . . . . . . . + DIVIDER + . . . . . . . . . . .

หลังจากไปโกนเคราแพะ (แผลหายแล้ว) ก็ดีใจได้ไม่ถึงอาทิตย์
คราวนี้เอ็นฉีกเพราะรับลูกตบของพี่พีทปิดท่า

เหตุการณ์ในคาบพละ วันศุกร์ที่ผ่านมา

ปี๊ด (เสียงนกหวีด)

ป้าบ!!!!

ฟิ้ว . . . . .

(โชว์สปิริทนักกีฬายอดเยี่ยมแห่งปีหน่อยซิ)

เฮื่อ!!!! รับลูก!!!

ปั่ก!!!!!

กร๊อบ

กร๊อบ.....?

.......
......
.....
....
...
..
.

=[]=!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! เจี๊ยกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เอ็นอักเสบ ต้องพันข้อมือ (แต่กระแดะทำธีมใหม่ทั้งเด็กดีและเอ็กซ์ทีน+อัพไดอัพบล๊อก)
แล้วก็.... ปวดมือ T[]T