ธรรมชาติสอนใจ

มองไปข้างหน้าเห็นภูผาสง่างาม

มีต้นไม้ ดิน น้ำ ลม ไฟ

ดูเหมือนแยก แบ่งกันด้วย ผืนน้ำ

แต่ภายใต้ผืนน้ำนั้นเชื่อมต่อกันเป็นองค์รวม

มองไปในผืนน้ำ มีทั้งนิ่งและไม่นิ่ง

ก็เป็นสิ่งที่ชวนคิด พินิจดู ให้รู้ถึงแ่ก่น

คลื่นต่อเนื่อง สูงบ้าง ยาวบ้าง ต่ำบ้าง ผสมกันไป

ต่อเนื่อง ดั่งจิตเรา บวกบ้างลบบ้าง ต่อเนื่อง

หมดคลื่นสูง อาจจะเรียบหรือเป็นคลื่นต่ำ

มีหักล้างสูงต่ำเป็นธรรมดา ทั่วแผ่นผืนน้ำ

มองขอบน้ำเห็นเส้นตรงเป็นแนวราบ

เป็นธรรมชาติของน้ำถึงความเสมอภาค 

มองบนฟ้า มีลม อากาศ พัดหมุนเวียน

เคล้ากลมกลืนทั่วผืนฟ้ากว้าง เมฆแยกบ้างผสมบ้าง

ต่างก้อน ผสมหมุนเวียนเปลี่ยนผันไปตามสถานะ

กลายเป็นเมฆฝน หรือหมุนวนเป็นพายุ

มองต้นไม้ ผู้ให้ในธรรมชาติ ที่แท้จริง

จะยืนนิ่ง อย่างนั้น เสมอไป ตราบใดที่ ไม่มีสิ่งอื่นมารบกวน

เติบโตยิ่งใหญ่ในพงไพรพนา หรือป่ากว้าง

เกี่ยวโยงสมบูรณ์ เชื่อมต่อ ถึงกันกับสิ่งรอบข้าง

มีการให้และรับ อย่างสมดุล เกื้อกูล แบ่งปัน

ย้อนมองดูตัวเรา ใจเรา จิตเรา นั่นก็เกลาได้

มองธรรมด้านหน้า สัมผัสด้วยใจ ก็เข้าถึง

ศึกษาไป คิดไป พิจารณาดู ความสัมพันธ์

ธรรมชาติ ดินน้ำลมไฟ ล้วนสำคัญ

หมดเวียนเปลี่ยนไป ผสมกลมกลืนได้

แต่ท้ายที่สุด ก็กลายเป็น องค์รวม

จิตใจเรา ว่าไป ใครจะแบ่งแยก

ยิ่งแบ่ง ยิ่งแข่ง ยิ่งแย่ง ยิ่งแยก

ดูแปลกๆ แตกแยก ทุกแห่งหน

แต่หากเรา นั่งคิดดีๆ คิดให้คน

แล้วเราคน เข้าหา องค์รวม 

 ---------------------------------------------------------------


ก็อบมาจากเน็ตขอรับ  วะฮ่าฮ่า  นี้ก็คืออีกหนึ่งของโผ้มมมม

ข้าพเจ้ารักธรรมชาติมากกกเลยขอรับ

เวลาเครียดๆแค่มองใบหญ้าเขียวๆ

ก็ชื่นนนนใจแล้ว

ไม่ต้องสงสัยนะครับ  ถ้าหากกระผมจะมีชื่อเรียก

ตนเองอย่างมากมาย

ไม่ว่าจะ  ผม  กระผม  ช้าพเจ้า  หรือแม้แต่ดิฉัน

ก็อย่างนี้แหละครับมันคือความไม่แน่นอนของคนเรา

ผมมีคติพจน์อยู่มากมาย  หนึ่งในนั้นก็คือ

....ในโลกนี้ไม่มีอะไรแน่นอนนอกจาก  ความตาย...

ครับมันเป็นสัจธรรมของโลก

เวลาท้อแท้ใจผมขอบพูดคำนี้ในใจเสมอว่า

" บางทีคนเราไม่ได้ต้องการอะไร  ไปมากกว่า........"

มันเป็นนิสัยไปแล้ว555+

ณ  ตอนนี้ผมเริ่มสงสัยในตัวเองแล้วว่า

ข้อความข้างต้น เกี่ยวอะไรกับคำกลอน

ก็อย่างนี้แหละครับ

ช่วงนี้มีอะไรให้คิดแยอะแยะไปหมด

ชีวิตยังต้องเจออะไรใหม่ๆอีกมากมาย

เช่น  การเหยียบอุจจาระหมา ต่อหน้าเพื่อนใหม่  ทั้งแบบเปียก

และแบบแห้ง.....  น่าขายหน้าชะมัด

วันนั้นรีบหนีกลับบ้าน    เพื่อนๆเลยอดเที่ยวต่อเลย

ช่างน่าสงสาร..... (หมายถึงผมอะนะไม่ใช่เพื่อนTOT)

ชีวิตก็แบบนี้แหละครับ มีทั้งทุกข์  ทั้งสุข  มีร้องไห้

มีตลก  มีสุขสันต์  และมีบ้าบอคอแตก  วะฮ่าฮ่า

เอาละ นานๆที  จะได้พล่ามบ่นอะไรบ้าง

ไว้วันหลังผมจะขอมาบ่นอะไรอีก



......สุดท้ายนี้ขอขอบคุณพี่  ณัฐชา มากนะ ครับที่แวะเวียนมาเยี่ยม

ชอบชื่อสิงโตน้อยมาก ค้า(ครัีบดีกว่า)......



.......ขอให้นอนหลับเห็นดวงดาวที่  ตนเองฝันทุกคน.....



ไม่มีใครสูงกว่าเราได้     ถ้าเราไม่คุกเข่าลง