|
View : 133 Post : 26
8 พฤศจิกายน 2551
ชื่อตอน : Tz - reset
เกริ่นเรื่อง : Set me
คำเตือน :: ไม่มีใจความ
อะไรของกูว่ะ
กูไม่รู้เว้ย ความคิดบางอย่าง
มันชัวร์ว่าเป็นไปไม่ได้
ปัจจัยภายนอก สับสนทางความคิด
ขัดแย้งในตัวเอง ยอมรับความพ่ายแพ้
ไร้ฝีมือก็อยู่ไม่ได้
ไร้สาระไม่ก่อผล เวลายังคงไหลไปเหมือนเดิม
ถ้าทำได้ผมอยากมีเวลาเพิ่ม คงจะเพิ่งรู้สึกตัว
ไม่มีแก่นสาร ทำไปวันๆ ใช้เวลาเปล่าประโยชน์
เวลาชักใกล้หมดไปทุกที อยากทำอะไรบ้าง
พูดเหมือนคนใกล้เกษียณเลยเนอะ ความขยัน
สิ่งที่ผมไม่เคยเอามาใช้
ใครว่าผมขี้เกียจ
ก็ถูก ... นั่นเพราะผมทำตัวเองตางหาก
โดยพื้นฐานผมไม่ใช่แบบนี้ ท้าวความย้อนไปสิบปี
ผมขยัน อยากหาระสบการณ์
ต่อมา ผมถูกเกมครอบงำ ขี้เกียจและขี้เกียจ
และต่อไปก็สลัดมันทิ้งด้วยเกมแรกเริ่ม
พูดบ่อยแล้วเรื่องนี้ ผมทำอะไรไม่เคยสำเร็จ
ผมไม่มีผลงานความคิด แต่สองปีก่อน
ผมเริ่มคิดได้อีกครั้ง
เริ่มทำอะไรจริงๆจังเสียที
คิดและตัดสินว่าเอาอะไร หนึ่งปีก่อน
ผมเริ่มเข้าวงการการ์ตูน
ผมว่ามันไม่เสียหาย
นอกจากด้านการเงิน ตอนนี้
ผมกำลังคิดอะไรบางอย่าง ย้ำกลับด้านบนๆ
ใช่แล้ว ผมต้องรีบทำก่อนจะหมดเวลา
และผมต้องทำได้ ความคิด จินตนาการ
ผมไม่แพ้ใครหรอก
ถ้าตั้งใจ แต่ผมยังมีกำแพงความคิด
ผมยังปิดตัวเองจากบางอย่าง
ผมไม่ชอบ ไม่สนใจ ผมทำตามใจตัวเองมาตลอด
จนมานอนคิดได้ ในหนึ่งวัน ความคิดผมบรรยายและแตกประเด็นได้
มากกว่าสามเรื่องต่อวัน แต่พอมองข้าม ปล่อยเลย
ก็เสียเปล่าไปทุกความคิด ผมเล่นคอมจนเบื่อ
เน็ทไม่รู้จะเล่นอะไร
อยากอยู่ในห้อง ทำอะไรบางอย่างที่คิดให้ได้
บันทึกความคิดให้มาก หยิบบันทึกอันเก่าๆที่ลืมไปแล้วมาย้ำ
บางทีมันอาจจะช่วยได้ ถึงตอนนี้ผมก็ยังเสียดาย
มุขบ้าๆที่เคยเล่นกับเพื่อน
ฮากร๊ากกันหมด แต่ก็ถูกเลือนไป สับสนในหัว
ผมต้องการอะไรจากชีวิต
ชีวิตต้องการอะไรจากผม
ข้อหลังผมไม่รู้ .. อ่านไปทำไม รู้ไปทำไมเยอะแยะ
คิดวิเคราะห์อะไรตั้งมาก
ทำแล้วมันเกิดผลอะไรบ้าง เกิดกับตัวเองน่ะ มันใช่อยู่แล้ว
ถ้าเผื่อแผ่คนอื่นคงไม่มีใครเอา ตามเส้นทางสายที่ผมเลือก
ผมว่าผมโชคดีในการเลือกนะ
ผมคิดว่าสักวันมันคงจะสร้างผลได้จริง
ไม่สิ มันต้องได้ ถ้า ..
มันมีสักวันที่ผมเริ่ม ผมแค่คิด แต่ผมยังไม่ลงมือทำ
ลงทุนเล็กน้อย เพื่อชีวิต ผมไม่ได้บ้า และไม่ได้โดนอะไรครอบงำ
ผมไม่ได้เป็นอีกบุคลิก ผมปกติดี ถึงมันจะสายเกินไปก็ตาม
แต่มันเป็นประสบการณ์ที่ย้ำเตือนได้ดี ในอนาคต ผมไม่อยากพูดว่า ชีวิตผมล้มเหลว ล้มเหลวยังไง ถอยหลังเข้าคลองในก้นบึ้งความตรึกตรอง
๑. ผมต้องไม่คิดเรื่องของตัวเอง วิจารณ์สังคมในความคิดไปวันๆ
๒. ผมต้องไม่คิดต่อไปเรื่อยๆ
๓. ผมต้องไม่คิดจนได้ข้อสรุป
๔. ผมต้องไม่ลงมือทำ
๕. ผมต้องไม่ตั้งใจทำมัน
๖. ผมต้องไม่ทำมันให้สำเร็จ
องค์ประกอบย่อย
๑. ผมต้องไม่ขยัน
๒. ผมต้องทำอะไรที่ไม่มีสาระ
๓. ผมต้องไม่แก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้ได้
๔. ผมต้องไม่ใช้ความรู้ที่มีร่วมด้วย เรื่องส่วนตัว เรื่องที่ควรทำ เรื่องที่ต้องทำ
เรื่องสำคัญ เรื่องไม่สำคัญ เรื่องที่มีเวลา ฯลฯ ผมรู้ว่าคุณทำได้ ปัจจัยภายนอกที่ดึงรั้งชีวิตผมคือ
๑. เวลา
๒. เงิน
๓. สมอง
๔. ร่างกาย
[ปัจจัยภายนอกผมหมายถึง ที่ผมบังคับไม่ได้]
ปัจจัยภายใน
๑. ขี้เกียจ ดองงาน อู้งาน
๒. ไม่รู้จักบริหารทรัพยากรตนเอง
๓. ยึดติดกับความรู้สึกมากไป ต่อจากนี้ไปบุคลิกผมอาจจะเปลี่ยน
เพราะชีวิตของผมมีพระเจ้าเป็นเจ้าของ จะว่าไป ยังไม่ได้เอาบทสวดมนต์มาใส่เลยนี่
ต้องนี้จำไม่ได้สักบทสักศาสนา อืม.... ข้าแต่พระบิดาของข้าพเจ้าทั้งหลาย
พระองค์สถิตย์ในสวรค์ พระนามพระองค์จงเป็นที่สักการะ
พระอาณาจักรจงมาถึง พระประสงค์จงสำเร็จในแผ่นดินเหมือนในสวรรค์
โปรดประทานอาหารประจำวัน แก่ข้าพเจ้าทั้หลายในวันนี้
โปรดประทายอภัยแก่ข้าพเจ้า เหมือนข้าพเจ้าให้อภัยผู้อื่น
โปรดช่วยข้าพเจ้าไม่ให้พ้นการผจญ
แต่โปรดช่วยให้พ้นจากความชั่วร้ายเถิด เอเมน หลายคนบอกผมว่า
สวดไปแล้วได้อะไร จิตศรัทธาที่ส่งไปได้อะไร
ทำไมต้องเคารพขนาดนั้น เป็นพุทธไม่ใช่หรือ อืม ผมก็ตามตรงนะ ผมว่าหลักธรรมมันเหมือนกัน
ของคริสต์เราภาวนาต่อพระเจ้า
ของพุทธเราภาวนาต่อผลกรรม ลองอธิบายแบบความคิดของโซน
เราภาวนาโดยเราเอง พลังศรัทธาและความหวังของเรา
พลังแห่งจิตก็จะทำให้เราสมหวัง ผมเชื่อในพระเจ้า
ผมเชื่อว่าพระองค์ทรงประทานพรยิ่งใหญ่ให้เรา
โดยให้เราค้นหาจากปัญหาในชีวิต
ผมเชื่อว่าสักวันผมจะเป็นคนบาปที่พระองค์ยอมรับ ผมอาจจะเป็นคนบาปที่โง่ที่สุดก็ได้ในสายตาบางคน
ก็เขามองผมแบบนั้น ถ้าจะให้ผมไปเปลี่ยนความคิด
มันคงยาก ส่งผลกระทบมากอีก
ถ้าปล่อยให้เขาเชื่อต่อไปจนกว่าจะคิดได้เองก็ดีกว่า
มั้งนะ บางอย่างควรจะเป็นแบบที่เป็นอยู่
หากไร้เหตุผลมารองรับ แย้งไปก็ไร้ค่า
ถึงแย้งได้ เขาคงจะรู้สึกไม่ดีอีก มุมมองประหลาดๆของผมใช่ว่าจะไม่เหมือนใคร
อาจจะมี แต่น้อย และบางอย่างผมก็คิดเหมือนบางคน ยากนะ ที่มุมของสิ่งนั้น และความคิดของเราที่มองจะตรงกับใคร
หรือ ผมอาจจะแปลกแยกเกินไป คนอื่นตรงกันหมด
แต่ถึงอย่างนั้นเถอะ เราคงไม่เหมือนกันทุกเรื่องหรอก ผมพยามมองต่างมุมแล้ว คนยังไม่พอใจ
หรือวิธีสื่อดีไม่พอ หรือตัวเขายึดติดตัวเอง ผมยอมรับนะว่าผมไม่โอนตามใครง่ายๆ
แต่ถ้ามันใช่ ชนิดที่ว่าผมแย้งไม่ได้ก็คงต้องเปลี่ยน ยังไงก็ตามแต่ ผมไม่รู้ ผมไม่เข้าใจ
ยังมีอะไรอีกมากที่คนธรรมดาอย่างผมไม่อาจคิด แต่ก็ดีแล้วละ ผมไม่อยากคิดอะไรเกินจำเป็น
เห็นแก่ตัวใช่ไหมละ ผมก็ว่างั้น กิเลสครอบงำจิตเสียแล้ว
เป็นเรื่องที่ถอนรากไม่ออกจริงๆ ผมเพ้อฝันและฝันเฟื่องอีกแล้วละ
พิมพ์ไปเรื่อยชักมั่ว ขอผมเริ่มทำอะไรบางอย่างเสียที
ก่อนไม่มีเวลาให้ใช้ชีวิตต่อ ผมบริหารเวลาไม่ได้เรื่องนะสิ
หมดไปเยอะพอสมควร จะคุ้มรึเปล่ามันอีกเรื่อง อย่าสอนผม อย่าถามอะไรสิ้นคิด
ผมไม่พอใจก็คือไม่พอใจ ไม่จำเป็นต้องบอกเหตุผล discount zone
20:23 7/11/2551
UP:: 15:23 8/11/2551
- -
| 
