ปิดเทอมแล้วรู้สึกว่างจังเลย

ไม่มีอะไรทำ แต่ยังโชคดีที่มีเพื่อน ๆ ที่แสนดีโทรมาคุยเป็นประจำ

และที่ต้องขอบคุณเป็นอย่างยิ่งคือ เมื่อวานของเมื่อวานของเมื่อวานของเมื่อวาน 
และ ของเมื่อวาน หรือวันที่ 29 มีนาคม 2551 (แล้วตูจะพูดให้ยืดยาวทำไมเนี่ย)

สำหรับทุกคำอวยพรวันเกิด และทุกสิ่งทุกอย่าง ที่สื่อถึงความเป็นมิตรภาพอันดีงาม

ต้องขอขอบคุณจากใจจริง

บางคนไม่ได้โทรมาอวยพร แต่ยังโทรมาทัก ว่าวันนี้วันเกิดเรา แสดงว่าไม่ลืมกัน

คือว่า ว่าง ๆ อะนะ ไม่มีไรทำ

แล้วบังเอิญเพื่อนคนหนึ่งได้ให้ยืมดู หนังรักแห่งปี (ที่แล้ว)

“รักแห่งสยาม”

ใครจะว่าอย่างไร ข้าพเจ้ามิอาจก้าวกายได้

แต่สำหรับเราแล้วนั้น ขอยืนอยู่ข้างสนับสนุน หรือที่เรียกว่าแฟนคลับ แล้วกัน 
(ดู 6 รอบแล้ว)

พอดูจบแล้วรู้สึกชอบ และพบอะไรต่าง ๆ จากหนังเรืองนี้มากมาย

เลยเป็นแรงบัลดาลใจ ให้ลุกขึ้นมา ปฏิวัติ ตัวเอง

ให้ดูเป็นวัยรุ่นแบบที่เขาทำกัน

(รู้สึกว่าแก่เกินไป อายุ 15 แต่เพื่อนบอกว่า 50)

ความจริงก่อนที่จะได้ดูหนังเรื่องนี้ ก็ยืนอยู่ฝ่ายต่อต้านนะ

เพราะเขาว่ากันว่า เป็นหนังเฉพาะกลุ่ม หรือ หนังเกย์

(ความจริงแล้วไม่ได้ต่อต้านเพราะ เกย์ นะ แต่รู้สึกว่าหนังเดี๋ยวนี้จะสร้างเกี่ยวกับพวกนี้มากเกินความจำเป็นไป เลยรู้สึก เหวี่ยงงงงง นิดหน่อย)

แต่พอได้ดูหนังเรื่องนี้ด้วยตนเองแล้ว

เลยขอ แก้สมการ (ย้ายข้าง) แล้วกันนะ

เพราะประทับใจหนังเรื่องนี้มาก และรู้สึกว่ากระแส ต่าง ๆ ที่เราได้ยินมาก่อนนั้น

เกินความจริงไป (มากกกกกกกกกกก)

และรู้ว่า ที่จริง แล้วหนังนี้ไม่ใช่หนังเกย์เลย แต่เป็นหนักรัก ดราม่า 
ที่น่าประทับใจอีกเรื่องหนึ่ง

ถึงแม้ว่าคนอื่นจะว่าอย่างไรก็ตาม

เพราะเวลาที่เราดูหนัง เราจะ ออสโมซีส เข้าสู่แก่นของหนังให้ได้

ไม่ใช่ดูแต่องค์ประกอบ แล้วสรุป ว่า ดี หรือ ไม่ดี

ทำให้เรารู้ว่าหนังเรื่องนี้ ได้แฝงสาระมากมาย ที่บางคนมองไม่เห็น

(ที่ไม่เห็นเพราะมัวแต่ดูฉาก .... อยู่ล่ะสิ)

แต่เราเห็น และได้ยึดเอาบางข้อ บาง อย่างมาเป็นแนวทางในการดำรงชีพด้วย

และที่สำคัญ ที่เราได้จากหนังเรื่องนี้ และส่งผลกระทบโดยตรงกับเราคือ

วลีฮอต 'ตราบใดที่มีรัก ก็ย่อมมีหวัง'

และด้วยความว่างจัด ไม่มีไรทำเลยนั่งแต่งบทความขึ้นมาเล่น ๆ บทความหนึ่ง

เลยอยากเอามาให้อ่านกันดู

.........................................................................................................

“ความรัก” เป็นที่มาของความสุข

และ “ความรัก” ก็เอามันคืนไป

ความตอนหนึ่งจากเพลง คนธรรมดา ที่ขับร้องโดย  พิช  วิชญ์วิสิฐ   หิรัญวงษ์กุล

ที่ทำให้เราต้องหวนคิดว่า แล้วตกลง “ความรัก” มันคืออะไร ?

คำถามนี้เป็นคำถามที่ใครหลาย ๆ คนต่างก็ได้ให้คำตอบเอาไว้ แต่ทว่า 
คำตอบของแต่ละคนกลับ ไม่เหมือนกัน

มีร้อยคน ก็มีร้อยคำตอบ บางคำตอบ ต่างกัน จนแทบจะอยู่คนละขั้ว

แม้แต่ในเนื้อเพลงที่กล่าวไปข้างต้น ก็เป็นอีกตัวบ่งชี้ ว่า 
ความรัก นั้น มีหลากหลายความหมาย

แล้วคุณล่ะ เข้าใจความหมายของคำว่า “รัก” มาก – น้อยเพียงใด

เคยถามตัวเองบ้างไหม ว่าเสียงที่เราเปล่งออกมาให้ใครต่อใครฟัง ว่า “รัก” แท้จริงแล้วความหมายของคืออะไร ?

แล้วสิ่งที่เราทำอยู่กับใครคนหนึ่ง โดยบอกว่า นี่แหละ คือ “ความรัก”  
มันคือความหมายของคำ คำนั้น จริงหรือ ?

ทำไม ? ใครคนหนึ่ง สมหวัง มีความสุข ได้แต่งงานใช้ชีวิตคู่ กับ ใครคนหนึ่ง แล้วบอกว่า 
นี่คือ “ความรัก”

ทำไม ? ใครคนหนึ่ง ทำทุกอย่าง เพื่อให้ ใครคนหนึ่ง มีความสุข แม้ว่า ตัวเองต้อง เจ็บ แล้วบอกว่า นี่คือ “ความรัก”

ทำไม ?  ใครคนหนึ่ง ทำในสิ่งที่ผิด เพื่อให้ได้ ใครคนหนึ่ง มาครอบครอง แล้วบอกว่า
 นี่คือ “ความรัก”

ทำไม ?  ใครคนหนึ่ง ดุ ด่า ว่า ตี ลูกของตน เวลาที่ทำผิด แล้วบอกว่า นี่คือ “ความรัก”

ทำไม ?  ใครคนหนึ่ง ยกย่อง ให้ท้ายลูกตนเอง โดยไม่สนใจขอเท็จจริง เพราะอยากให้ลูกมีความสุข  แล้วบอกว่า นี่คือ “ความรัก”

แล้วตกลง “ความรัก” มันคืออะไรกันแน่ ?

คำตอบที่ถูกต้อง คือ คำตอบในใจของทุกคน

ขอบคุณ ...รักแห่งสยาม...

สำหรับนิยามของคำว่า “รัก”

ที่แม้แต่พจนานุกรม ก็ไม่สามารถให้ความหมายที่ถูกต้อง และ แน่นอนได้

และก็ยังทำให้เรายึดมั่นไว้เสมอว่า “ตราบใดมี รัก  ก็ย่อมมี หวัง”

แม้ว่าหวังนั้นจะไม่มีความเป็นไปได้ก็ตาม แต่ก็ทำให้ทุกคนอดทนที่จะหวังต่อไป

และยึดมั่นในนิยามของคำว่า “รัก” ที่เราสร้างขึ้นมา 
โดยคำนึงอยู่เสมอว่า สิ่งนี้คือความสวยงาม

และเป็นละครฉากใหญ่ของชีวิต ที่สอนทักษะในการใช้ชีวิต ให้เราทุกคน

โดยที่มีคำว่า กันและกัน ,เสียสละ และ เข้าใจ เป็นตัวแสดง คู่ไปกับเรา

 
ทัดชนม์   กลิ่นชำนิ

คนธรรมดาที่เข้าใจความหมายของ

คำว่า  “รัก” เพราะ “รักแห่งสยาม”

.................................................................................................................................................

เป็นไงมั่ง อย่าว่ากันเลย ก็มันไม่มีอะไรทำจริง ๆ เกมส์ ก็เล่นจนเบื่อแล้ว เลยนั้งแต่งเล่น ๆ

ว่าแต่ตอนนี้ทุกคนสบายดีกันไหม ....

อืม

เราเหรอไม่เจ็บ ไม่ไข้ หมอไม่นัด นะ ไม่ต้องห่วง

(ตอบก่อน  ถ้าคุณจะถามกลับ 555+)

ก็คงไม่มีอะไรแล้วแหละนะ

ว่าง ๆ ข้าพเจ้าจะมานั่งทำอะไรไร้สาระแล้วให้คุณอ่านอีก 555+

แล้วเจอกันใหม่นะครับ

สำหรับวันนี้

สวัสดีครับ