 พฤศจิกายน 2551  |
| อา. |
จ. |
อ. |
พ. |
พฤ. |
ศ. |
ส. |
| | | | | | 1 | | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | | 30 |
|
| บันทึก Diary ห้าวันล่าสุด |
7 ก.ย. 50 [98/0]
เราจะหายไปเอง
เรื่องเกี่ยวกับเพื่อนน่ะขอรับ เครียดมากมาย |
21 ก.ค. 50 [39/1]
ข้าน้อย
ฝากตัวกับทุกคนจ้า |
|
|
 |
|
View : 98 Post : 0
7 กันยายน 2550
ชื่อตอน : เราจะหายไปเอง
เกริ่นเรื่อง : เรื่องเกี่ยวกับเพื่อนน่ะขอรับ เครียดมากมาย
" คุณจะทำไงเมื่อเพื่อนของคุณเปลี่ยนไป ถ้าเขาเป็นคนที่เราคบมานาน เป็นคนที่เราให้ความสำคัญ และเป็นคนที่เรารักมากกว่าใคร "
เมื่อก่อนตอนที่รู้จักกัน เขาไม่เคยเปป็นแบบนี้เลย
เดี๋ยวนี้อะไรหลายๆอย่างก็ดูเปลี่ยนไป
แม้แต่ เขาที่เรารู้จักดี
เปลี่ยนไปได้อย่างไม่น่าเชื่อ
ความอ่อนโยนและความห่วงใยที่เคยมีให้กับเรา ยิ่งนานวันกลับยิ่งรู้สึกน้อยลงทุกทีจนแทบไม่มีเหลือเลย
ทั้งๆที่เราก็ให้ความสำคัญกับเขา ห่วงใยเขา พยายามหาเรื่องพูดคุยเพื่อให้เป็นเหมือนกับเมื่อก่อน
แต่ยิ่งพยายามหาเรื่องมาคุยมากเท่าไร เหมือนกับว่า เขาไม่เคยสนใจฟังที่เราพูด
เราเหมือนคนบ้า ที่พูดอะไรอยู่คนเดียว ถามคำก็ตอบคำ หรือไม่ตอบเลยก็มี
ทำให้เราอึดอัดมากเลย มากๆ
ถ้ามีงานกลุ่ม เป็นเมื่อก่อนเขาจะช่วยเราเสมอเลย
แต่เดี๋ยวนี้....นั่งทำงานของตัวเอง ไม่ถามเลยสักนิดว่ามีอะไรให้ช่วยไหม
เราเสียใจมากเลย ที่เพื่อนที่เราคบมาตั้ง 5 ปี เป็นแบบนี้
นี่หรือ....คนที่เราเคยรู้จัก
นี่หรือ....คนที่เราเคยให้ความสำคัญ
นี่หรือ....คนที่เราอยากให้อยู่เคียงข้างตลอดเวลา
นี่หรือ....คนที่เราคิดว่าดีกว่าใคร
นี่หรือ....คนที่เรา รัก
ตอนนี้เราไม่รู้ว่าควรจะทำตัวยังไงกับเพื่อนของเราคนนี้
ถ้าจะเลิกคบ ก็คงจะรุนแรงเกินไป เพราะเมื่อได้ชื่อว่า เพื่อน ย่อมมีความสำคัญมากมายอยู่แล้ว...ยากนักที่จะตัดขาดได้
ดังนั้นเราจึงพยายามปลีกตัวอยู่ห่างๆเขา
แต่....เค้าก็หาเราจนเจอ(ถูกเพื่อนคนอื่นลากมา)อาจจะแบบไม่เต็มใจก็ได้ เราไม่รู้หรอกว่าเค้าคิดยังไง
แต่เค้าก็ไม่ได้พูดอะไรกับเราสักคำ ทั้งที่เราพยายามพูดด้วย
แม้แต่SMSที่เคยส่งหากันทุกวัน เค้ายังลบทิ้ง(ทั้งหมด)
ทั้งๆที่เราไม่เคยลบของเค้าทิ้งเลย เก็บมันไว้ จนหน่วยความจำเต็ม เกือบๆ 100 ฉบับแล้ว
คำที่เคย บอกว่ารัก ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตอนที่เราบอกว่า รักแกนะ เค้าจะตอบมาว่า รักเหมือนกัน แล้วเข้ามากอดเรา
แต่เดี๋ยวนี้ พอบอกว่ารัก เค้าบอกว่า พอเหอะ จะอ๊วก แล้วหลังจากนั้นมา เราก็ไม่เคยได้ยินคำว่ารัก จากปากของเค้าอีกเลย
ไม่ใช่ว่าเรา อยากฟังคำว่ารักจากเค้าหรอกนะ ทั้งที่พยายามทำความเข้าใจ แต่มันก็นับครั้งไม่ถ้สนที่เค้าพูดแบบนี้
เราคงไม่ใช่เพื่อนคนสำคัญของเค้าอีกต่อไปแล้วสินะ
ยิ่งตอนนี้มีเรื่องให้เราเครียดมากมาย เราก็ยิ่งเครียดหนักเลย กับเรื่องนี้น่ะ
อึดอัด.....แต่ต้องเก็บอาการไว้
เศร้า....แต่ไม่สามารถร้องไห้
เสียใจ....แต่ต้องฝืนยิ้ม
อยากหนีไปให้ไกล.....แต่ยังไงก็ยังอุตส่าห์หาเจอ
อยากถาม.....แต่กลับกลัวที่จะรู้คำตอบ
ยิ่งหวังมาก....ยิ่งเสียใจมาก
ยิ่งหวงมาก....ยิ่งหึงมาก
ยิ่งห่วงมาก...ยิ่งคิดถึงมาก
ยิ่งรักมาก....ยิ่งเกลียดมาก
ตอนนี้เราไม่ได้เกลียดเค้าหรอกนะ ยังรักเหมือนเดิม(แบบเพื่อน)รักมากกว่าใคร แต่เราว่า
ตอนนี้เค้าคงเกลียดเราแล้วล่ะ
ดังนั้น เราจะพยายามหนีไป ไปให้ไกลๆ ไกลจากที่ๆไม่มีเค้า
เราจะพยายามหายไปจากชีวิตเค้า
เพื่อความสุขของเพื่อนที่เรารักมากที่สุด แม้จะยากแค่ไหนก็ตาม
"ไม่รู้ ว่ามันจะจบเช่นไร รักไม่มีทางให้ไป จะทำยังไง บอกฉันที
ไม่รัก ก็คงไม่ทรมานอย่างนี้ หรือว่าในทางที่ดีฉันควรจะไป
ไปให้ไกลเธอ"
มันคงเป็นทางออกสุดท้ายแล้วล่ะนะ
ในเมื่อมันเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นจากตัวเราเอง
เราก็คงต้องยิ้มรับกับปัญหาและพยายามหาทางออกที่ดีที่สุดด้วยตัวเราเอง
ตอนนี้เราคิดได้แค่เพียงว่า "อยากหายไป ไปที่ไหนก็ได้ ไปให้ไกลๆเลย ไกลที่สุด ไกลเท่าไรยิ่งดี"
แล้วถ้าเค้าตามมาเจอ เราก็จะหนี เจออีกก็หนีอีก
ทำแบบนี้ไปเรื่อยๆ ถึงจะไม่มีความสุขนักก็เถอะ เพื่อเพื่อนของเราและความสบายใจของทุกคน
"เราจะหายไปเอง"
|
|
