ต้นไม้ต้นเดิมที่เลี้ยงเอาไว้

ตอนนั้นเราเอาต้นไม้ออกไปไว้หน้าบ้าน มีกระถางต้นไม้มากมาย
ให้เค้าได้รับน้ำและแสงแดด พร้อมกับต้นไม้ต้นอื่นๆ
ปล่อยให้เค้าอยู่อย่างธรรมชาติ

ผ่านไป 2 วัน ก็แอบไปดู เห็นเค้าแข็งแรงขึ้น 
ก็เลยคิดว่า ปล่อยเอาไว้อีกนิดละกัน...

ช่วงนั้นตรงกับช่วงสอบพอดี
เป็นช่วง 2 อาทิตย์ที่แสนโหดร้าย
ต้องไปติวดึกๆดื่นๆ ค้างหอเพื่อนบ้าง



จนลืมไปเลยว่า .. เราได้เลี้ยงต้นไม้เอาไว้
.
.
.



ผ่านไปเป็นเดือน เพิ่งนึกขึ้นมาได้
ก็ไปดูและเห็นว่า ต้นไม้แข็งแรงขึ้นมาก
ใบใหญ่และแข็งขึ้น เป็นสีเขียวเข้มสดใส ^^"

ก็เลยเอากลับมาเลี้ยงไว้ในห้อง
ดูและอย่างทะนุถนอม เพราะกลัวว่าเค้าจะตาย
เหมือนกับตอนนั้น T^T







ผ่านไปไม่กี่วันก็สังเกตเห็นว่า
ใบไม้เริ่มเหี่ยว ตรงรอบใบก็กรอบ และกลายเป็นสีน้ำตาล
เรากระวนกระวายใจ "เค้าเป็นอะไรไปนะ"
มีคนนึงมาพูดกับเราว่า

"เอากลับไปไว้หน้าบ้านเหมือนเดิมเหอะ สงสารมัน"


เศร้าค่ะ T____T
นั่นสิเนอะ พอมาอยู่กับเรา ก็ทำท่าเฉาใกล้ตาย
แต่ว่าเราก็ยังอยากเลี้ยงต่อไป
เลยเอาไว้เหมือนเดิม

.
.
.




อยู่มาวันนึง ก็คิดอะไรแผลงๆ = =
ลองเอาน้ำเต้าหู้ไปรดต้นไม้
(บ้าจริงๆเลย)

พอวันรุ่งขึ้นปรากฏว่า!!
เหี่ยวทั้งต้นทั้งใบไปส่วนหนึ่ง
อยากจะร้องเลยค่ะ TT.,TT

ก็มีคนถาม "ตอนอยู่หน้าบ้าน ยังดีๆอยู่เลยนี่นา"
จะจำไว้ค่ะ ว่าไม่ควรฝืนใจในสิ่งที่เค้าไม่เคย
แต่แล้วก็เลี้ยงต่อไป....



.
.
.


เริ่มสังเกตเห็นอะไรบางอย่างว่า
ต้นเก่าที่เคยขึ้นตอนเอาไปไว้หน้าบ้าน
เหี่ยวเฉาลงหมดแล้ว

แต่มีต้นใหม่งอกขึ้นมาแทน
เป็นเพียงใบเล็กๆ ลำต้นอ่อนๆ เท่านั้น....
ก็เลยตัดสินใจ เอากรรไกรมาตัดต้นที่มันเหี่ยว
เพราะกลัวว่า มันจะตายทั้งหมด
(โหดร้าย T^T)




เลี้ยงเค้าไว้ ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
เป็นภาระเรา แถมเค้ายังจะตายอีกต่างหาก
เลยเอาไปไว้หน้าห้อง เพราะมีคนมารดน้ำให้ทุกเช้า

ปล่อยไว้ได้อาทิตย์นึงแล้วแหละ
ก็ดูเค้าร่าเริงดีเนอะ



......................


จนถึงตอนนี้เรารู้แล้วว่า

ถ้าเราไม่สามารถดูแลเค้าได้
แถมยังไม่มีเวลาให้เค้า

ก็อย่าไปฝืนเก็บเค้าเอาไว้
รังแต่จะทำให้เค้าทุกข์เปล่าๆ 

อย่าไปยัดเยียด ในสิ่งที่เค้าไม่เคยเป็น
อย่าให้เค้าต้องฝืนเปลี่ยนอะไรเพื่อเราเลย
ให้เค้าได้เป็นตัวของตัวเองจะดีกว่า

ถึงแม้ว่าเค้าจะพยายามเปลี่ยนตัวเอง

แต่มันก็เป็นเพียงแค่อาการฝืนใจเท่านั้น

ถ้าเห็นว่าเค้าอยู่กับคนอื่นแล้วมีความสุข
ก็ปล่อยเค้าไปอยู่กับคนนั้นเถอะ
รั้งเขาเอาไว้ก็ไม่มีอะไรดีขึ้น
ไม่ว่าจะตัวเรา หรือเค้าเอง





ในเมื่อเค้าก็ทุกข์ เราก็เศร้า
แล้วเรา จะรั้งเค้าไว้ทำไม??