คนบางคนอาจไม่เคยรู้และเข้าใจความหมายของคำว่า "รักไม่ต้องกาลเวลา" แต่สำหรับฉัน ณ วันนี้ ฉันรู้และเข้าใจมันแล้วจริงๆ

แม้ว่าฉันจะผ่านความรักมามากมายหลายรูปแบบ แต่ละครั้งแทบไม่เคยซ้ำกันเลย มีหลายคนที่เดินผ่านเข้ามาในชีวิตฉัน และเดินจากไปอย่างที่ฉันไม่ต้องการให้คนพวกนั้นย้อนกลับมา 

ฉันเคยคิดว่าหัวใจของฉันที่บอบช้ำจะไม่สามารถรักใครได้อีกแล้ว ฉันเหนื่อยและเจ็บกับความรักอย่างหาอะไรมารักษาไม่ได้ ฉันจะหันหลังให้กับความรักและไม่เปิดประตูต้อนรับมันอีก

แต่แล้วใครบางคนก็ทำให้ความคิดของฉันเปลี่ยนแปลง ประตูที่ปิดของฉันไม่ได้เปิดต้อนรับใครคนนั้นให้เข้ามา แต่เค้าอยู่ในนั้นตั้งนานแล้ว

ใครบางคนที่ก้าวเข้ามาในชีวิตฉันเมื่อหลายปีก่อน คนที่ฉันรู้สึกคุ้นเคยตั้งแต่แรกเห็น แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าเราเคยเจอกันที่ไหน ฉันเฝ้าหาคำตอบมาจนทุกวันนี้ แต่ยิ่งหาก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคย ยิ่งรู้ก็ยิ่งสัมผัสได้ 

ฉันไม่เคยมองเค้าอย่างจริงจังสักครั้งและก็หลายครั้งที่ฉันทิ้งเค้าไปหาคนใหม่ แต่สุดท้ายคนใหม่ๆพวกนั้นก็ทิ้งฉันไป คนพวกนั้นทำฉันเจ็บ อย่างที่ฉันไม่ควรเจ็บ ฉันรักอย่างไม่เคยรัก ร้อยพันครั้งที่ฉันบอกว่าฉันรักคนเหล่านั้นมาก และความรักของฉันคือการทำทุกอย่างให้คนที่รัก

แต่นั่นคือการแสดงออกทางความรักที่เห็นแก่ตัว เพราะยิ่งฉันให้มากเท่าไหร่ หัวใจของฉันก็เรียกร้องผลตอบแทนแม้ว่าใจจะบอกว่าเราทำลงไปโดยไม่ได้หวังอะไร แต่สุดท้ายแล้ว ยิ่งให้มากเท่าไหร่ ผลตอบแทนที่เราอยากได้ก็คืออยากให้คนที่เรารัก รักเรามากขึ้น ทั้งที่จริง เค้าอาจไม่ได้ต้องการมันเลยด้วยซ้ำ

แต่คนๆนี้ทำให้ความคิดของฉันเปลี่ยนไป...

ในวันที่หัวใจของฉันถูกปิดตาย ความรักของฉันกลายเป็นสีดำ เค้าคือคนๆเดียวที่เป็นเหมือนแสงเทียนในหัวใจฉัน

สายตาของเค้าในวันที่ฉันไม่อยากมองตาใคร ทำให้หัวใจของฉันมีความหวัง ฉันยิ้มให้เค้าและนั่งมองแววตาที่เหม่อลอยของเค้า ยิ่งมองก็ยิ่งอบอุ่น ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกแล้วว่า ที่ผ่านมาฉันมองข้ามเค้าไปตลอด ฉันหวังที่อยากจะได้ความรักกลับมาจากคนอื่น แต่สำหรับคนๆนี้ ฉันหวังแค่เห็นผู้คนมากมายรักและเข้าใจเค้าก็พอ

มีคนมากมายรักเค้า...แต่ในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่า ฉันรักเค้าไม่เหมือนอย่างที่คนอื่นรัก

เพราะในวันที่เค้าล้ม มีหลายคนเลือกจะเดินจากเค้าไป และเข้าใจเค้าไปในมุมมองต่างๆนาๆ แต่ฉัน ฉันกลับรู้สึกเจ็บปวดหัวใจเมื่อเห็นแววตาที่เปลี่ยนไปของเค้า ตอนนั้นฉันรู้แล้วว่า ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง ฉันต้องทำให้คนที่กำลังจะเดินจากเค้าไป หยุดความคิดและหันกลับมามองเค้า ทำให้คนที่ปกป้องเค้าในทางที่ผิดได้รู้จักผู้ชายคนที่ฉันรักในตัวตนที่เค้าเป็น ไม่ใช่มายาที่มองเห็น

ความพยายามของฉัน...แม้จะเหนื่อย ท้อ และอ่อนไหวบ้างในบางครั้ง หลายครั้งกับเรื่องและข่าวกระทบกระเทือนจิตใจ และหลายครั้งเช่นกันที่ฉันอยากจะเลิกรักเค้า...แต่ทุกครั้งฉันกลับทำอย่างคิดไม่ได้ ทุกครั้งที่ฉันอยากจะเดินจากเค้าไป เค้าจะมาปรากฏตัวพร้อมกับแววตาหม่นๆที่ฉันไม่ต้องการ ทุกครั้งที่ฉันเสียใจกับสิ่งที่ฉันได้ยิน ฉันจะมองเห็นแววตาอ่อนโยนของเค้า มันคือความบังเอิญที่ฉันไม่อยากให้มันสิ้นสุดลงเลยด้วยซ้ำ

เค้าอาจไม่รู้จักชื่อฉันหรืออาจจะมองไม่เห็นฉัน และฉันก็ไม่หวังว่าเค้าจะจำฉันได้ แต่สำหรับฉันเค้าไม่ต้องจำฉัน รู้จักชื่อฉันหรือมองเห็นฉัน แต่ขอให้เค้าได้มีความสุขกับสิ่งที่ฉันพยายามทำเพื่อเค้า แค่นั่นที่ฉันต้องการ

ในวันที่เค้าปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า ช่วงเวลาที่เราได้อยู่ด้วยกัน มีผู้คนมากมายรายล้อมเค้าและวิ่งเข้าไปหาเค้า ฉันกลับเป็นคนที่แยกตัวออกมาและขอยืนอยู่ในที่ๆห่างจากเค้า เพื่อที่ฉันจะได้มองเห็นเค้าอย่างที่คนอื่นมองไม่เห็น แม้ร่างกายฉันจะถูกดันให้เข้าไปใกล้ แต่สมองของฉันสั่งให้ฉันออกมา หัวใจของฉันบอกให้ฉันยืนมองเค้าอยู่ห่างๆ 

แล้วความบังเอิญก็ทำให้เราได้เจอกัน...

ฟังแล้วดูเหมือนว่าฉันกำลังฝันไปใช่ไหม? ณ วินาทีนั้นฉันก็คิดว่าตัวเองฝันไป แต่เพราะเสียงเต้นของฉันใจ และสัมผัสจากกายเนื้อทำให้ฉันรู้ว่า...ฉันไม่ได้ฝันไป...

ในขณะที่มือของฉันกำลังประคองกล่องของขวัญที่ฉันตั้งใจมาตลอดว่าอยากจะมอบให้เค้า ฉันถูกผู้คนมากมายที่ต้องการจะวิ่งตามเข้าชนที่แขนทั้งสองข้าง ฉันเลือกที่จะถอยหลังและไม่วิ่งตามเหมือนคนพวกนั้น เพียงสองก้าวที่ฉันถอยมา...โลกของฉันทั้งใบก็เปลี่ยนไปในที่สุด...

ฉันที่กำลังหมดหวังว่าฉันคงไม่มีโอกาสได้ให้ของขวัญกับคุณ...แต่ฉันได้ของขวัญชิ้นใหญ่จากคุณ...

ขอบคุณที่หยุดตรงหน้า 
ขอบคุณที่ยังมองเห็นกล่องของขวัญใบนั้น
ขอบคุณที่ทำให้ฉันมีความสุขที่สุด

คุณทำให้ฉันรู้แล้วว่า..."เสี้ยวนาทีก็มีความหมาย เปลี่ยนโลกได้ทั้งใบ" จริงๆ

ฉันสัญญาว่าฉันจะเก็บของขวัญกล่องนั้นไว้เพื่อรอวันที่คุณจะมานำมันติดตัวไป
ฉันสัญญาว่าฉันจะรักษามันให้ดีที่สุดฉันสัญญาว่าฉันจะไม่ทิ้งคุณไปไหน
ฉันสัญญาว่าฉันจะเชื่อใจคุณ

คุณคนที่สอนให้ฉันรู้จักความรัก...ความรักที่ไม่ต้องการเวลา...เพราะเวลาของฉัน ฉันยกให้คุณไปหมดแล้ว

รักคุณมากๆนะ...ชิมชางมิน

120208 PATTAYA Thailand 

 

ในที่สุดเราก็ได้อยู่ในเฟลมเดียวกันแล้วนะ ^__^