-: อัพเดทล่าสุด 7 พฤษจิกายน 2552 :-

เพิ่งกลับจากกิน "เมี่ยงปลา" (=w=) อย่างจุกแต่อร่อยมาก มู่นี่ชมตลอดทางกลับบ้าน ชนิดที่ไม่เลิกราง่ายๆ
คิดว่าคงจะได้แวะไปอีกในไม่ช้า 555+ ในเมื่อคำสั่งของมู่ เราไม่อาจขัดบัญชาได้...

นังหมูมาทวงถามเรื่องนิยาย (TT^TT) เออ เราก็อ้างนู่นอ้างนี่ไปเรื่อยจริงๆแหละ
ความจริงเป็นสิ่งไม่ตาย < แต่คนพูดตายแน่ๆ กร๊าก~!!!
เอาวะ ! เราจะเริ่มปฏิบัติการณ์เห็นแก่ตัว ณ บัด Now คว้าลูกมาตั้งแล้วเขียนให้เสร็จกันไปข้าง
(พูดแบบนี้มากี่ครั้งแล้วว้า...) ความพยายามอยู่ที่ไหน ความพยายามอยู่ที่นั่น !! (=[]=)/

แอบคิดโครงการตัดเย็บเสื้อให้ลูกใส่อีก นี่หัวสมองตูมันจะแล่นไปถึงไหนกันนะ
ไหนจะภาษาเทงกวาร์ ไหนจะเปียนโน ไหนจะทำงาน ไหนจะนิยาย ไหนจะเรียนต่อ < มันรอดสักอย่างรึยัง ?!

ช่วงนี้หันกลับมาฝันประหลาดอีกแล้ว สงสัยเป็นเพราะเห็นหน้าตาประหลาดๆเยอะมั้ง < ???
ถ้าจดบันทึกแบบไม่ต้องพิมพ์ได้เราคงจะรวยเละไปแล้ว แต่มันดันต้องมาผ่านการพิมพ์นี่สิถึงได้ไม่เจริญซะที...
พูดถึงเรื่องพิมพ์ๆ หมู่นี้ลายมือทุเรศขึ้นเป็นกอง คงเพราะไม่ค่อยได้เขียน รู้สึกว่ามันพัฒนาความแย่ลงไปเรื่อยๆ
(=w=)" อุบาทว์ได้โล่จริงๆ... ว่าจะเก็บตังค์ซื้อกล้องถ่ายรูปใหม่ เสื้อผ้าล็อตใหม่ก็ยังไม่ได้ซื้อให้ลูก
สงสัยต้องรอปีใหม่แล้วค่อยซื้อละมัง ช่วงนี้แกลบจริงๆ คิดแล้วก็น่าหาเงิน แต่ก็ต้องลงทุน
หวังว่าหัวสมองของฉันจะปลอดโปร่งไร้เรื่องเครียดในเร็ววัน

ยังไงวันนี้ก็ต้องขอบคุณนังหมู นังสุพรรณ และพัทจิที่ทำให้เราลืมความทุกข์ไปได้ช่วงเวลาหนึ่ง
และทำให้มู่อย่าง Happy...(แอบเคืองนิดๆตรงที่นังหมูชิ่งไปเรียน Ethics ก่อน ทั้งๆที่เป็น Ethics ครั้งสุดท้าย
แล้วฉันก็อุตส่าห์มาลงพร้อมเอ็ง เพราะทุกทีตูเรียนวันธรรมดา ประหยัดค่ารถ ประหยัดเวลา...
แต่พอคิดว่ามาแลกกับช่วงเวลากินเมี่ยงก็ช่างมันเถอะ)

ปล.: ขอให้พายุสงบโดยเร็ววัน
ปลล.: พายุนี้ไม่ใช่พายุไต้ฝุ่น เทอร์นาโด ไซโคลน หรือดีเปรสชั่น
ปลลล.: มันเป็นพายุในใจต่างหาก 555+ < แล้วจะเฉลยทำไมวะ (=0=)a
ปลลลล.: หลังจากพายุสงบ  Everlasting Forever จะได้จบอย่างสมบูรณ์เสียที อาแมน

หอบเรื่องมาเล่า
เมมเน่