My.iD Diary memory_psyche [1 ส.ค. 50 : ความรัก ] ::

รัก คือ ท้องฟ้ากว้าง ถึงแม้จะมีเมฆบ้างแต่ก็ยังสดใส...

รัก คือ สายลม ถึงแม้บางครั้งจะก่อเกิดเป็นพายุโหมกระหน่ำ แต่ก็ยังมีวันสงบ และกลับมาเป็นสายลมที่อ่อนโยนพาเอาสิ่งดีดีมาให้

รัก คือ แม่น้ำ น้ำที่ใสสะอาด..ใส..บริสุทธิ์ ไร้สิ่งเจือปน ถึงแม้จะขุ่นไปบ้าง แต่ไม่นานก็กลับมาใส..เหมือนเคย

รัก คือ ทะเลทราย ถึงแม้จะแห้งแล้ง ร้อนแรง แต่ท่ามกลางทะเลทราย ก็ยังมีโอเอซิส ที่คอยให้ความชุ่มชื่น

รัก คือ ดวงดาว ถึงแม้ดูแล้วจะห่างไกล แต่ก็ยังสว่างไสวอยู่เสมอ เวลาเราได้มองดู....

รัก คือ ดวงตะวัน ถึงแม้จะร้อนแรง แต่ก็เป็นสิ่งที่เราทุกชีวิตขาดไม่ได้....

รัก คือ ดวงจันทร์ ถึงแม้ต้องอาศัยแสงสว่างจากดวงตะวัน แต่ดวงจันทร์เองก็คอยเป็นกระจกที่สะท้อน ความแรงกล้าของดวงตะวัน ถ้าไร้ซึ่งดวงจันทร์ ดวงตะวันก็คงโดดเดี่ยว เราก็คงไร้ซึ่งแสงสว่างยามค่ำคืน

รัก คือ อากาศ ถึงแม้ว่าเราไม่อาจสัมผัส... ไม่อาจจับต้อง... ไม่อาจมองเห็น...แต่เราก็ขาดอากาศไม่ได้ เพราะหากขาดอากาศเราก็ไร้ซึ่งลมหายใจ

รัก คือ สายฝน ถึงแม้ว่ามันจะชื้นแฉะ แต่สายฝนก็มาพร้อมความฉ่ำเย็น ทำให้เรามองเห็นสายรุ้งยามฝนซา

รัก คือ หิมะ ถึงแม้จะเป็นเพียงเกล็ดเล็กๆแต่ก็ขาวบริสุทธิ์ เปรียบเสมือนดวงดาวที่พร่างพราวสู่พื้นดิน.. แต่เกล็ดเล็กๆนั้นก็สร้างสรรค์ผลงานชิ้นเอกยามที่เกาะตามต้นไม้ใบหญ้า... ให้เราประทับใจไปแสนนาน และมันยังทำให้เรารู้สึกว่า แม้ดวงดาวและผืนดินอยู่ไกลกัน แต่คงมีสักวันที่จะได้ใกล้กัน ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาหนึ่งก็ตามที

รัก คือ ภูผา ถึงแม้จะสูงสง่า แลดูแข็งแกร่งและมั่นคง แต่ภูผาก็เกิดจากผืนแผ่นดิน ถ้าไร้ซึ่งแผ่นดิน ภูผาก็มิอาจหยัดยืนอยู่ได้

รัก คือ แผ่นดินกว้าง ถึงแม้มีแม่น้ำกั้นกลาง แต่ใต้ผืนน้ำก็คือแผ่นดิน มันทำให้เรารู้ว่า...ไม่มีสิ่งใดจะขว้างกั้นได้ ดูอย่างแม่น้ำซิที่ดูเหมือนเป็นอุปสรรค แต่ก็ยังมีวันก้าวข้าวไป

รัก คือ ภูเขาไฟ ถึงแม้ว่ามันจะสงบ แต่ใช่ว่ามันจะไม่ปะทุขึ้นอีกรัก คืออะไรกัน

ฉันเฝ้าถามตัวเองนับร้อยนับพันครั้งแต่ก็ไม่เคยได้คำตอบ ฉันไม่รู้ว่าอะไรคือความรักของฉัน ไม่รู้ว่าใครคือความรักของฉัน ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ฉันจะได้พบ แต่เชื่อไหม...ทั้งที่ฉันมีคนมากมายเข้ามาในชีวิตแต่ฉันก็ยังรอสิ่งนี้อยู่... รอ...แม้ว่าไม่รู้จุดหมายปลายทาง รอ...แม้ไม่รู้ว่าจะได้พบไหมในชีวิตนี้ รอ...แม้ว่ามันอาจไม่มีที่สิ้นสุดก็ตาม แต่ฉันก็ยังรอ...รอเจ้า...ความรัก มีคนมากมายถามฉันว่าทำไมต้องรอด้วยล่ะ ทำไมไม่วิ่งไล่ตามความรัก ไม่เดินทางตามหามัน ฉันก็อยากจะถามเหมือนกันว่า คุณจะรู้ได้ยังไงว่าสิ่งที่คุณวิ่งไล่ตามนั้นมันคือความรักของคุณ คุณแน่ใจได้ยังไง คุณมั่นใจหรือว่ามันคือความรักไม่ใช่ความหลงใหล ในอดีต..ฉันก็เป็นคนหนึ่งที่วิ่งไล่ตามความรัก แต่สิ่งที่ฉันได้พบไม่อาจเรียกได้ว่าคือความรักจริงๆ มันอาจจะเป็นความหลงใหล เป็นสิ่งที่ใช้ฆ่าเวลาในยามที่เราเหงาใจ แต่มันก็ไม่ใช่ความรัก ตัวฉันจึงหยุดวิ่งไล่ความรัก เพราะบางทีสิ่งที่เราตามหามาตลอดชีวิตอาจจะวิ่งตามหลังเราอยู่ก็ได้ เปลี่ยนจากการวิ่งมาเป็นเดินดูบ้างซิ มันไม่เหนื่อยเหมือนการวิ่งหรอกนะ ปล่อยให้ความรักตามเราได้อย่างไม่เหนื่อยอ่อน แล้วเราอาจจะได้พบกับความรักที่เราปรารถนาก็เป็นได้ มีคนเคยบอกว่า "จงเชื่อในพรหมลิขิต
จงเชื่อในเหตุการณ์ที่นำพาความรักมาให้ และฉันกำลังรอ รอใครสักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน ใครที่เกิดมาคู่กับฉัน ใครที่เกิดมาเพื่อฉันเท่านั้น ในวันนี้ ฉันอาจจะเหงา อาจจะเศร้า แต่ฉันเชื่อว่าเค้าคนนั้น จะทำให้ฉันยิ้มได้อย่างแน่นอน ฉันมั่นใจ เพียงแค่ฉันได้พบเท่านั้น แค่นั้นจริงๆ..... แล้วคุณล่ะ คุณเจอความรักของคุณหรือยัง ความรักของคุณคืออะไรกันนะ ใครกันคือความรักของคุณ ฉันอยากรู้จัง... ความรักออกแบบไม่ได้....ด้วยมือของคนคนเดียว ดูแลความรักของคุณดีดีนะ ดูแลเผื่อคนที่ยังไม่พบความรัก (อย่างฉัน)ด้วยนะ แล้วเราจะพบกันในสักวันหนึ่งแน่นอน...ความรัก

ยินดีต้อนรับ ผู้เยี่ยมชม ครับ / สมาชิกสามารถ Login ได้ที่นี่ ( Login ชื่ออื่น \| Logout )