Dear My Friend [1]

 

‘เพื่อน’ สำหรับพวกคุณแล้ว คำ ๆ นี้คือสิ่งใด ?

 

…..

 

…….

………

 

คือ ผู้อยู่เคียงข้างเรา

คือ ผู้ที่คอยช่วยเหลือเรา

คือ ผู้ที่มอบความรู้สึกดี ๆ ให้แก่เรา

 

เพื่อน’ คือ ?

 

หรือว่าคำ ๆ นี้เป็นคำที่ไม่นิยามที่ตายตัวที่จะบอกได้

 

 

                                หรือคือ ผู้ที่จะไม่ทอดทิ้งเราใช่มั้ย ?

 

.......

 

...........

..................

 

 

สัญญาที่เคยไว้ให้กัน

 

ความผูกพันระหว่างเรา

 

สายใยที่เชื่อมโยงกัน

 

                                                                ยังจะมีมั้ย ?

 

 

ตอนนั้น....

‘เวลาที่พวกเราจะสุขหรือทุกข์เราก็ต้องผ่านพ้นมันไปด้วยกัน’

 

แล้วตอนนี้ล่ะ ?

‘เรายังคงเป็นเพื่อนกันอยู่ใช้มั้ย ?’

 

 

ฉันได้แต่ภาวนาต่อฟ้า

‘อย่าให้สายใยระหว่างเราขาดลง’

 

 

เพียงแค่คิดถึง

เพียงแค่ห่วงใย

เพียงแค่หวั่นใจ

                                หรือเพียงแค่เหงา ?

 

….

 

…..

…….

 

ขอโทษที่ฉันตีตัวห่าง

ขอโทษที่ไม่ติดต่อหา

ขอโทษที่เมินเฉย

 

                ....ฉันขอโทษ......

 

ฉันไม่รู้จะทำยังไงดี............หากพวกเราเจอกัน

 

 

 

 

ฉันกลัว.....

                เพราะระยะห่างระหว่าง ‘เรา’ ห่างกันแล้ว........

                                                ...ไม่เหมือนกับแต่ก่อน.....

 

ฉันกลัว.....

                ถ้าเกิดฉันเกิดทำผิดพลาด

                ถ้าเกิดฉันทำร้ายจิตใจของพวกเธอ

 

                ไม่อยากให้พวกเธอเสียใจ

                ไม่อยากให้พวกเธอทุกข์ใจ

 

                มันอาจเป็นเพียงความเอาแต่ใจ

                มันอาจเป็นเพียงความน้อยใจ

                มันอาจเป็นเพียงความเหงา

 

หรือมันอาจเป็นเพียงความความสับสนของฉัน

 

 

               

 

 

สำหรับฉันแล้ว.......

 

…..‘เรา’ ยังคงเป็นเพื่อนกันตลอดไป.....

 

แม้อดีตกาลกับปัจจุบันจะ

~แตกต่าง~

 

หากแต่ความเป็นเพื่อนของเรา

~ยังคงผูกพัน~

 

ไม่ว่าฉันหรือเรายังคงเป็น

~เพื่อนกัน~

 

‘ยามใดเหนื่อยล้า จงพักเสีย’

‘ยามใดเศร้า จงอย่าถอย’

 

‘ยามใดว้าเหว่ จงอย่าลืม’

 

“ไม่ว่าจะเกิดสิ่งใด จงจำไว้ว่า ยังคงมีเพื่อนคนนี้อยู่”