ขอบคุณค่า ขอให้น้องมีงานเขียนสวยงามออกมาเร็วๆ นะจ๊ะ พี่รออิจฉาอยู่

_ขอบคุณนะครับ...ยินดีต้อนรับสู่ปัณณ์ปุระครับ

รับทราบและขอบคุณนะคะ
ที่แวะมาส่งข่าว
อิอิ  ตอนนี้มีหนุ่มมาเพิ่มแถมหลงตัวเองอีกต่างหาก(แต่จะโดนแม่พู่หลอกใช้หรือเปล่านะ)

สวัสดีค่า ว่าจะบอกหลายที แต่ลืมทุกทีเลย
จะมาบอกว่าเรื่องณ แดนดินถิ่นนี้มีรัก เราอ่าน 2 รอบแล้วยังสนุกเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง สนุกดี ไม่เครียด เราชอบที่หมวดมดตะนอยปะทะฝีปากกับครูใบตอง เอ เราเป็นโรคจิตหรือเปล่าที่ชอบเห็นคนทะเลาะกัน 555
ขอถามหน่อยว่าดอกมหาหงษ์เป็นอย่างไร ถ้าดมแล้วจะได้แฟนแก่ จริงเหรอ
ถ้ามีเกมอีกก็บอกกันบ้างน้า จะตามไปเล่นด้วย 555 ขอบคุณค่า

เชื่อมั่นในสิ่งที่คิด และเชื่อมั่นกับสิ่งที่ตัวเองจะเขียนค่ะ
ฝนเองตอนแรกจะเขียนก็มีลังเลบ้าง แต่ก็คิดว่าเรามีแนวทางของเรา และที่เราเขียนก็เพราะ "เราอยากเขียน" แค่นั้น
ความเชื่อมั่นจะทำให้เรา control บรรยากาศเรื่องได้นะคะ สู้ๆ

ใช่ค่ะ เรื่องแนวๆ ชนกลุ่มน้อยที่เรียกร้องเอกราชจะค่อนข้างเกี่ยวกับการเมืองและมีความละเอียดอ่อน นักเขียนบางท่านจึงใช้วิธีทำให้เป็นประเทศสมมติไปเลยจะได้ไม่มีคำครหา (แต่ถึงอย่างนั้น ก็ควรจะคำนึงถึงหลักทางรัฐศาสตร์ทั่วไปด้วยว่าเหตุการณ์ต่างๆ เป็นไปได้มากน้อยเพียงไหน) แต่เท่าที่แวะไปดูจากการเปิดเรื่องฝนว่าก็น่าสนใจออกนะคะ ฝนว่าถึงจะละเอียดอ่อน แต่มันก็ยังมีพื้นที่ให้นักเขียนได้จินตนาการนะคะ
ส่วนฝนเองก็ไม่ใช่ว่าเก่งเลยค่ะ เพียงแต่อาศัยเอามุมมองที่ต่างออกไป เพราะเรื่องแนวชนกลุ่มน้อยโดยมากมักว่าด้วยการต่อสู้เพื่อเอกราช แต่พอฝนได้อ่านอะไรเยอะๆ แล้วก็รู้สึกว่าการสู้เพื่อเอกราชไม่ใช่ประเด็นแล้ว มันมีเรื่องของผลประโยชน์แฝงอยู่ลึกๆ ในทุกแง่มุมการเมือง คืออ่านแล้วเราคิดว่าทั้งสองฝ่ายไม่ว่าจะรัฐบาลกลางหรือชนกลุ่มน้อย ต่างมีผลประโยชน์แอบแฝงทั้งนั้นล่ะค่ะ

จะมาเชิญเข้าร่วมอียิปต์คะ http://group.dek-d.com/egyptempire/

โอ้.. ฝนว่าถ้าเป็นคนที่ stricted เรื่องคำเรียกพวกเนี้ยเค้าอาจจะไม่ยอมนะคะ ต้องเรียกให้ถูก ใช้ให้ถูก แต่ในมุมมองฝน Taiyai โอเคอาจจะถอดเสียงมาเป็น ไทใหญ่ ได้เหมือนกัน แต่สำหรับฝน ฝนก็ใช้คำว่า ไทยใหญ่ ตามปกติค่ะเพราะหนังสือหลายเล่มก็เขียนกันอย่างนี้ ยกเว้นว่าคนที่แย้งจะสามารถยกข้ออ้างที่น่าเชื่อถือ ฝนถึงจะยอมใช้คำว่า "ไทใหญ่" ตามที่เขียนนะคะ

ปล. นิยายเรื่องใหม่ของคุณสายธารที่กำลังเตรียมเขียนใช่รึเปล่าเอ่ย เกี่ยวกับการกู้ชาติแนวๆ นั้น เค้ารออ่านอยู่น้า ค่อยๆ เขียนนะคะ

555 ค่ะไม่เคยอายเลยถ้าจะบอกว่าเป็นลูกชาวนา ที่บ้านปูทำนาทำอ้อย เยอะค่ะ หลายอย่าง ข้าวโพดก็เคยปลูก และมีแผนว่าจะปลูกต่อจากอ้อย เพิ่งวางแผนกับแม่เมื่อวานนี่เอง ผักก็ทำมาเยอะแล้ว แต่นาแถวบ้านปูไม่ค่อยมีหญ้าขึ้นค่ะ เพราะแต่ละท่านใช้ยากันกระจาย ฉีดมาทีนี่ปูแทบตายคาบ้าน มันปลิวว่อนเข้ามาในบ้านปูเลยนะคะ จนระบบนิเวศน์เสื่องลงไปทุกที เดี๋ยวนี้จะหาปูมาต้มกินยังยากเลยค่ะ หงหอยพากันตายเกลื่อน

อย่างที่รู้ๆ ทำแบบเกษตรอินทรีย์มันช้ากว่าจะได้ผล คนก็ไม่เชื่อ พูดกับใครก็พูดได้ค่ะ แต่พูดกับชาวนานี่ยาก เขาไม่ค่อยเชื่อเราหรอกค่ะ เพราะทำกันมานาน แต่ก็เข้าใจนะคะ คนหนี้เยอะๆ ให้ทำแบบใจเย็นเห็นผลช้าได้เงินน้อย แต่ต้องจ่าหนี้สิน ธกส. เอ่ย สหกรณ์เอ่ย เขารอไม่ไหว ปูเคยลองมาแล้ว น้อยนักที่จะเชื่อ เชื่อแป๊ปๆ ก็กลับไปทำตามเดิม ตอนนี้ที่บ้านปู กำลังจะปลูกข้าวแบบไม่ใช้สารเคมีค่ะ เอาไว้สีกิน สบายใจเฉิบ... ทุกวันนี้กินข้าวผสมยากันมานักต่อนักและ...

ดีใจที่ได้รู้จักนักเขียนลูกพระแม่โพสพเหมือนกันนะคะ
อ้อ! ลืมบอกปูเป็นคนภาคกลางค่ะ ^^ อยู่แถวๆ ที่เขาทำนากันเยอะๆ อ่ะค่ะ

กำลังอ่านอยู่เลยค่ะ ความจริงเป็นนักอ่านเงาเรื่องมนต์ไพรของคุณสายธารมานาน (ขอสารภาพ)
เรื่องนี้เลยอดใจไม่ได้ ขอแอดเป็นแฟนพันธุ์แท้เลยแล้วกันค่ะ ความจริงไม่อยากจะคุยเหมือนกันปูก็ลูกชาวหน้าขนานแท้แน่นอน55 ตื่นเข้ามาหน้าบ้านคือทุ่งนาอันกว้างใหญ่ไกลสุดลูกหูลูกตา 555 อันหลังนี่โอเวอร์นิดหน่อย
ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ