ข้าชื่อ ตู้เจวียน อายุ 18 ปี เพศชาย เป็นหนึ่งในตุ๊กตารับใช้ของปิศาจต้นท้อพันปี มีพี่น้องทั้งหมดเก้าคน... แบ่งเป็นชายสามคน หญิงหกคน แน่นอนว่าพี่น้องทั้งหมดของข้าย่อมต้องเป็นตุ๊กตาในครอบครองของเจ้าปิศาจเฒ่า เอ๊ย! ปิศาจต้นท้อพันปีด้วยแน่นอน และที่สำคัญคือชื่อของพวกเราทั้งสิบคนล้วนตั่งตามชื่อของดอกไม้ประจำตัว... อย่างของข้า  ตู้เจวียน ที่แปลว่า ดอกอะซาเลีย เอาเป็นว่าถ้าเจอแล้วข้าค่อยแนะนำพวกเขาอีกทีแล้วกันนะ!

            ไม่รู้เหมือนกันว่าตอนที่สร้างข้าขึ้นมา ปิศาจเฒ่านั่น...(ขอเรียกแบบนี้ก็แล้วกัน)คิดอะไรอยู่ถึงได้สร้างให้ข้ามีรูปร่างหน้าตางดงามจนอยากที่จะบอกว่าข้านั้นมีเพศใด แม้แต่เสียงยังแหบพร่าจนแยกเพศไม่ออกเลย...

            ในบรรดาตุ๊กตาทั้งสิบตัวของปิศาจเฒ่า ข้าเป็นตุ๊กตาที่งดงามน่าหลงใหลที่สุด และดวงซวยที่สุดด้วยเช่นกันเมื่อเจ้าปิศาจเฒ่ามักจับข้าไปเป็นเหยื่อล่อพวกปิศาจชั้นต่ำหรือแม้กระทั่งมนุษย์โง่งมให้หลงในความงามจากนั้นก็ยื่นข้อเสนอว่าหากทำตามเงื่อนไขได้จะยกข้าให้ แต่ถามทีเถอะ ถ้าพวกนั้นทำได้จริงๆมันจะยกข้าให้พวกมันไหม คำตอบคือ ไม่! ชั่วไหมละคนที่สร้างข้าขึ้นมา

            วันนี้ข้าสวมใส่ชุดผ้าไหมกรุ่ยกร่ายที่ตัวข้าไม่เคยคิดจะชอบเลยดั่งเช่นทุกวัน แม้ผ้าไหมนี้จะเป็นผ้าเนื้อดีราคาแพงปักลายอย่าประณีต... แต่นั่นก็ไม่ทำให้ข้ารู้สึกชอบที่จะสวมใส่พวกมันเลยสักนิด เหตุผลนะหรือ... ก็ต้องไม่ชอบอยู่แล้ว!! จะมีบรุษปกติที่ไหนชอบที่จะสวมใส่ชุดที่คล้ายของสตรีกัน!! ถ้าไม่เชื่อคุณผู้ชายทั้งหลายที่กำลังอ่านเรื่องนี้อยู่ก็ไปรื้อๆ ค้นๆ เสื้อผ้าของบรรดาแม่ๆ ป้าๆ ของตัวเองมาใส่ดูสิ!!