Diary of love 038(Whitepingeon)
ตอนก่อนหน้า

Diary of love 038(Whitepingeon)
เกริ่นเรื่อง: ไดอารี่หน้าที่ 38
14 พ.ค. 55 , View: 81 , Post : 0





 

 



ไดอารี่หน้าที่ 38





วันนี้ไปดูที่ทำงานใหม่     จริง ๆ  น่าจะเรียกว่าถ้ำ

ถ้ำของเราวันนี้    กุหลาบสดชื่น     แปลกใจจัง

แล้วยายก็โผล่หน้ามาบอกว่า   " ยายรดน้ำให้ "


...ดีใจนะ   แต่ก็เกรงใจดีแหละ      ก็เลยเอาต้น

ที่กินน้ำจุ   กลับมาต้นนึง   ต้นไรไม่รู้ลืมชื่อ

ดอกสีเหลือง คล้ายทานตะวัน   เอาไว้ออกดอก

ค่อยดูอีกที      ป้าข้างบ้านบอกว่าปลูกไม่โต

พอมาเจอเราปลูก    " ทำไมต้นใหญ่จัง  "






 


เอาภาพหลายอารมณ์มาเก็บ     ชอบ ๆ 


....ก็วันนี้หน่ะสิ     เจอสัตว์ดึก     มาพร้อมเหา

ไดโนเสาร์     และมันก็คือ  คือ  คือ  !!!

"  หยื๊ยยยย   !!!   กัว โคต ๆ      ไอ่เห็บสไปรเดอร์แมน

น่ากัว  ชะมัด          พอเอาใช้น้ำยาถูพื้น  ผสมน้ำมะเฟือง

หมัก    (ที่ป้า เค้าสอนหล่ะ   พักหลังป้าชอบพูดเชียร์ปู

อยากให้ป้าสอนเรื่องที่ทำอยู่    ไม่อยากอะไรอื่น )  



เจ้าเห็บแมงมุม     ก็เดินป่วนหน้าบ้าน     นั่นเลย  

คงมึน !!  คิดอยู่ป่าวไม่รุ   น้ำไรว่ะ       ....  

ปรกติน้ำยาถูพื้นอย่างเดียว  ไม่ยักกะป้วนเปี้ยน    

วันนี้เดินออกจากซอกกำแพงปูนมาโชว์ตัว

ได้เวลาทำบาปอีกแล้วเรา     แม่เพื่อนบอกว่าไม่บาป    

แต่   !

เราก็สงสารมันนะ แต่กัว ๆ ๆ ๆ    สงสารตัวเองมากกว่า




ก็พี่ข้างบ้านเล่าว่า     เด็กเเรกเกิด   นอนร้องไม่หยุด 

จนตาย จะเอาเรื่องคนเลี้ยง   แต่พอไปชันฯ   

ปรากฏว่า   ว่า   ว่าไร  ก็   เจ้าตัวนี้หล่ะ    แดง ๆ  

หลายขาเดินเร็วนี่หล่ะ   อยู่ในท้องเด็ก

มันเข้าไปกินเครื่องในเด็กจนเสียชีวิต     

อุ๊บร๊ะ   !!!   แค่มันมาใกล้

ก็กลัวแล้ว    เรื่องไรจะให้รอด "  ตายซ่ะเถอะ   !  "

 (ชั่วร้ายจริง  ๆ เลยเรา)"


************************************************



     เมื่อไม่กี่วัน   เดินท่องหล้า   มีงานหลายภาค

มีอะไรเก่า  ๆ  คนขายก็เก่า ๆ   แหะ ๆ  ...

ชอบดู     เดินไปก็รู้หล่ะ  ชาวบ้านเค้ามอง ๆ


คนนึง    ประมาณรู้กัน    คนปฏิบัติ   หนวดขาว

เล็งเลย   เล็งมาที่ลูกปัดเม็ดเดียวเขม็ง 

สุริยเทพ    ....ก็นี่หล่ะ    ที่ทำให้เราหายหนาว

"  ช่วงที่ไปเอามา     กำลังหนาว ๆ   ร่างกาย

ก็เริ่มไม่แข็งแรงล่ะ   มันเย็น     พอใส่วันแรก

หายไปเลยอาการหนาวเย็น   ทุกวันนี้มีหลาย


หลากเรื่องที่ต้องเล่า     ไว้ว่าง  ๆ    คนไม่มี

เล่าไม่ได้    คนมี  ก็เล่าไม่ได้(กลัวป่าว) 

คนมีใช้อยู่เล่าได้เลย    เพราะติดตัวมานานล่ะ  "


*******************************



อยากเอารูปให้ชาวโลกดู    แต่กรมศิลฯ

แก้กฏหมายใหม่เหอะ  คร่ำครึ     แบบนี้

ชาวบ้านเค้าจะกล้ามาให้ดูได้ไง  


อ้อ  ๆ  น้องคนนึงเล่าว่า  "  ให้กรมฯ  ดู

ขุดได้เอง   เป็นเหรียญพวง    ทั่นก็เก็บเงียบ

ถามหา   ก็ไม่พูดไร    เอาไปเป็นของตัวเฉย

อันนี้เจ้าตัวเค้าเล่ามาอีกที     


*****************************  




อ่านเรื่อง  อขิทโร   เดี๋ยวจะไปซื้อหนังสือมา

น่าอ่านมาก    บางอย่างที่เขาเขียน   เรารู้ว่าใช่

พิธีกรรม ศิวาราตรี   เหมือนเคยได้ยินที่ใหนไม่รู้

มันค่ลับคล้ายคลับคลา     แต่ก็จำไม่ได้ว่าเคยได้ยิน

ที่ใหน    "  ที่ว่า  เกือกกลั้ว   เสพ  กิเลศ   เพื่อไปถึง

เเล้วก็สละทุกอย่าง  (รวมถึงชีวิต   อันนี้คิดว่า   เพราะ

มันลาง ๆ  จำไม่ได้    จำไม่ได้  แต่คุ้น ๆ     พออ่าน

ที่เค้าเปรย  ๆ     มันกลับพอจำได้บ้างไม่ได้บ้าง 

....  ลูกปัดกลุ่มหนึ่ง   ก็กลุ่มนี้หล่ะ    แต่คงไม่

หลายอย่าง   คานกัน   



"
อขิทโร  อขิทนัง  ปรมัง 

อขิทโร  อขิทโร   อรนัง

อขิทโร  เมทัง   ทโร   "   

สีม่วงนี้    เราเขียนเองหล่ะ

นึก ๆ   ว่ามันอะไร  ลองเขียนสูตรดู

ตอนพิมพ์นี้หล่ะ       อืม ...ลองพิมพ์ดู

หล่ะนะ    แปลว่าไร  อย่าไปใส่ใจ   

ไว้จะเขียนเรื่อง  อขิทนัง  ของเรามั่ง 

ฮ่ะ ๆ    ชื่อนี้ได้มาเมื่อสองวัน     )



( เหลวไหล    ลองไปงั้น    เขียนเรื่องอื่นหล่ะ )



***************************************

จะยังไงเนี่ย   ใครคิดว่าเอามาเล่น  ไม่ได้เล่น

เพราะรู้ด้วยตัวเอง     วันวันเรื่องราวทุกอย่าง

ช่างเยอะซะเหลือเกิน    จนขี้เกียจเขียนไปเลย

ไม่รู้มาจากใหน    เรื่องชีวิตประจำวัน

เรื่องลี้ลับ    ส่วนนิยายจากเรื่องจริง   ก็ยัง

เขียนไม่ได้    เขียนไปไม่สบายไป   ต้องหยุด


คงยังไม่ถึงเวลานั่นหล่ะ



 





*******************************




เดิน  ๆ   ไปเรื่อย ๆ   ผ่านร้านกาแฟ  

มันรู้สึกว่าเหมือนต้องหันกลับไป

จะเอ๋กับสายตานึง   เค้าตะลึง !

แต่มองตาม   หุ หุ   เดินยังกะเหิน

แถมยังหน้าเชิดอยู่บนฟ้า   สบาย ๆ


เเต่ก็มีคนเผลอมองตาม   ปากก็คุยโทรศํพ์

เราก็ยิ้มในใจหล่ะ   เเหม ๆ   เร็ดติ้งไม่ตก  ฮ่า ๆ


************************

จริง ๆ  คนเค้าก็มองแบบนี้หล่ะ   แล้วแต่ใคร

มันก็เรื่องธรรมดา   แต่คนที่มองวันนั้น น่ารักดี

เพื่อนร่วมโลกเราเอง  


..." ทุกวันนี้ไม่เอาไรหล่ะ   มีแต่เพื่อน  เรื่องอื่น

ไม่ขวานขวาย    ถ้ามันควร ใช่   ก็มาเอง  

แต่ถ้าจะยากหล่ะ    ดันไปรู้เค้าขนาดนั้น   

ก็ไม่ได้ใส่ใจวนกลับมาหาเรื่องนะ   เดินหน้า

เพราะเราเดินทางมาเรื่อย  ๆ   ไม่วนกลับไป

หากิเลศ  ความหลง  อะไรต่อมิอะไร  

ถ้าเป็นมองหาความดี  ความใช่  ความเหมาะสม

ก็อีกเรื่อง    เรื่องเบ่ง  ยศฐาบรรดาศักดิ์ไม่เกี่ยวเลย

ไม่เอาอะไรหล่ะ      ถ้าหากเจอกันเเบบอีกคนยัง

อยู่กับที่    หลงเพลินอะไรอยู่   ทีนี้ต้องหันมามอง

ตัวเราเองเเล้วหล่ะ    ว่าเราจะหลงวนกลับไป

อยู่กับกิเลศ  ทั้ง  ๆ  ที่เรารู้เเล้วว่าคืออะไร

ทั้ง  ๆ   ที่เรารู้แล้วว่าสิ่งเหล่านั้น   เขาให้จิตตกต่ำ

งั้นก็อย่าเดินหน้าเลยนะเรา   กลับไปรักแบบโลภ

โกรธอยากได้   หลงในกล   หรืออะไรก็ตามที


นี่หล่ะ   ก็เลยเป็นยายไปซ๊า !   สบายใจนะเวิ่ย 

ไม่เอาทฤษดีสวย  ๆ มาเขียนหลอกตัวเอง 

แต่ที่เขียน   เพราะตัวเองรับรู้เอง  และไม่อยาก

เขียนเรียบเรียง     ก็เพราะชอบดิบ ๆ   

แล้วก็  ที่นี่  คือ !  ไดอารี่  ออฟเลิฝ

ของข้าพเจ้า     ไดอารี่ออฟเลิฟ (พิราบขาว)



แห่ะ  ๆ   เขียนเหมือนบลูกี้เลยเรา  

นอนดีกว่า   ร่ายยาวหล่ะ    บาย ๆ 




*************************************




(ปล.  ข๊อบจัยนะเว็ป   ตอนแรกเขียนยาว

แต่เซ็ฟช้า   ระบบล็อกล่ะ   นึกว่าตัวหนังสือ

ที่ยังไม่ทันเซ็ฟ  จะหายไปครึ่งล่ะ    กำลังเขียน

เรื่องลูกปัดพอดี     คิดว่าหากหายไป คือไม่เขียน

นอนดีกว่า   ปรากฏว่า  เก็บให้ด้วยหล่ะ   เลย

ตามเลย  ไม่ลบ  เก็บไว้ให้ตัวเองอ่าน  และ...)




 




แฟนคลับ [2]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
    		•
    1
    1

    ตอนก่อนหน้า

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข
    My Blog
    50
    Comments
    11
    Fanclub
    2


        Blog ที่ผ่านมา
    ดู Blog ทั้งหมด

        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ
    ยังไม่มี Favorite Blog