คนตาบอด...ที่เดินไปไหนต่อไหนด้วยกันเป็นคู่ คุณอาจเจอพวกเขาได้
ในที่ที่มีคนอยู่กันเยอะๆ เช่น ตลาดนัด พวกเขาไปที่นั่น... เพราะหวังว่า... คงจะมี คนใจบุญ ไปเดินอยู่ที่นั่นบ้าง คนสองคน...ที่จับมือกัน ค่อยๆ เดินกระเถิบไปด้วยกันทีละนิด..ทีละนิด เพราะต่างคน
ต่างก็มองไม่เห็นอะไรกันทั้งคู่ นอกจากไม้เท้าคนละอันแล้ว... ในมือพวกเขาถือวิทยุเก่าๆ เครื่องนึง กับไมค์อีกอีกหนึ่งอัน...ที่ขาดไม่ได้
ก็คือขันอลูมิเนียม อาวุธสำคัญที่ใช้หากินอยู่ทุกวัน ผมไม่ คุ้นหู กับเพลงที่เขาร้องนักหรอก แต่ก็ดูว่า
เขาตั้งใจร้องเหลือเกิน และดูเหมือนเขาก็ หวัง ว่าคุณจะต้องชอบมัน ผมเห็นเขาจับมือกัน วินาทีนั้น...ทำให้ผมนึกถึงอะไรบางอย่าง ที่ผมเคยมองข้ามมาตลอด คุณเคยนึกถึงความรักของ..คนตาบอด..หรือเปล่า ตนตาบอดรักกันได้ยังไงนะ เพราะคนตาบอด...ไม่เคยรู้เลยว่า... คนรักของเขา..มีหน้าตาเป็นอย่างไร คนตาบอด..จะรู้จักก็เพียงจิตใจของคนรักของเขาเท่านั้น เมื่อเขามีความพอใจกันและกัน ไม่มีเกียรติยศ... ศักดิ์ศรี...ให้กังวลใจ เพราะต่างคนก็ต่างไม่มีสิ่งนี้ ต่างคน..ต่างก็ไม่มีเงิน ตาสองข้าง ปิดสนิท....แต่เปิดใจเข้าหากัน คนสองคนที่อยู่ด้วยกัน ด้วย "ใ จ" ล้วนๆ ความรัก....ก็เกิดจากตรงนั้น คนตาบอด พาคนที่เขารัก ไปด้วยกันทุกหนทุกแห่ง คนตาบอด ไม่เคยกลับบ้านดึก คนตาบอด ออกจากบ้านพร้อมกัน...และกลับถึงบ้านพร้อมกัน พวกเขาเคยแยกกันบ้างหรือเปล่านะ....? คุณรู้หรือเปล่า คนตาบอด
จับมือของคนที่เขารักไว้ตลอดทั้งวัน คุณเคยทำอย่างเขาบ้างไม๊... ? ผมกลับมานึกถึงความรักของคนที่ตาดี หลายๆ คน มีเกียรติยศ หน้าที่ การงาน ที่ดีเหลือเกิน หลายๆ คน ทั้งหล่อ ทั้งสวย...ทั้งรวย ทั้งฉลาด แต่พวกเราหลายๆ คนกลับต้องมาเสียใจเพราะความรัก หรือว่าพวกเรามองเห็นกัน.... เพื่อจะเรียกร้องสิ่งที่เราต้องการให้มากขึ้น.... เอ....พวกเราคาดหวังอะไรจากคนที่เรารัก....มากเกินไปหรือเปล่านะ อนาคตของคนตาบอด..อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ ดูเหมือนเขาจะ...สงสัยก็เพียงแต่ว่า วันพรุ่งนี้...จะมีคนใจบุญซักกี่คน ที่ทำให้พวกเขากลับบ้านด้วยกันอย่างมีความสุข
ขอบคุณตลาดนัด...ที่ทำให้ผมเห็นภาพดีๆในวันนี้
ผมเชื่อว่า...ครั้งหน้า...ที่คุณเห็นคนตาบอด...ใจของคุณจะเปิดกว้างขึ้น คุณอาจมองเห็นภาพที่คุณไม่เคยมองเห็น ไม่ใช่ด้วยตา...แต่เห็นด้วยหัวใจ เหมือนกับภาพที่ผมได้เห็นในวันนี้ | 
