13/04/08

วันสงกรานต์

ใครๆหลายคนก้อคงจะตั้งหน้าตั้งตารอว่า....

เมื่อไหร่สงกรานต์จะมาถึง

เมื่อไหร่จะได้มีวันหยุดยาวนาน

เมื่อไหร่จะได้เล่นสนุกสนาน

เมื่อไหร่จะได้อยู่กันพร้อมหน้าทั้งครอบครัว

เมื่อไหร่จะได้ไปเยี่ยมญาติ

เมื่อไหร่จะได้เล่นสาดน้ำกัน

วันนี้ทุกคนก้อคงจะมีความสุข  และสนุกมาเลยซินะ

เอาเป็นว่า

"สุขสันต์วันสงกรานต์ค่ะ  เล่นน้ำอย่างมีมารยาท  และอย่าลืมดูแลตัวเองด้วยนะ"



---------------------------------------------------------------------------------------

เช้าวันนี้--มันก้อเป็นวันธรรมดา

แปลกก้อตรงที่ว่า  ตื่นมาตอนเช้า  ไม่ต้องรีบออกไปเรียนพิเศษ

ช่วงนี้ก้อเป็นวันหยุดที่ไม่ค่อยจะยาวนักของแนน

และแนนก้อไม่ได้มีโปรแกรมจะออกไปเล่นน้ำด้วย

เหตุเพราะรู้สึกว่า  ตอนนี้ไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเลย

มันสับสนไปหมดซะทุกอย่าง


ตื่นเช้า.. ก้อมานั่งอยู่ที่หน้ากระจก

บอกกับตัวเองว่า---วันนี้สงกรานต์แล้วนะ

แล้วก้อนั่งอยู่อย่างนั้น


พยามยิ้ม  ยิ้ม  ยิ้ม และก้อยิ้ม

ยิ้มให้กับตัวเอง

แล้วก้อเดินไปเปิดประตู

ออกไปยืนดูผู้คนมากมายที่ผ่านไปมาหน้าระเบียง

ประตูบานนี้ไม่ได้เปิดมานานมากแล้ว

นานพอๆกับการจากไปของความเข้มแข็ง

และแล้ววันนี้ เมื่อมันได้ถูกเปิดออก

นั่นก้อแสดงว่า  ความเข้มแข็งที่หายไปกำลังจะกลับมา....


เหลือบตามองไปเห็นเจ้าต้นกุหลาบที่ได้มาเมื่อวาเลนไทน์

ดอกของมันบานแล้วหรอเนี่ย

มันช่างอดทนเหมือนเจ้าของมันจิงๆ

ทั้งๆที่ไมได้รับการดูและเอาใจใส่  แต่มันก้อออกดอกสีชมพูสวยมากทีเดียว

แนนตัดสินใจเดินเข้ามาในห้อง  หยิบกรรไกรไปตัดดอกกุหลาบ

แล้วก้อเดินลงมาชั้นล่าง

บอกพ่อว่า

"ว่างไหม  ลูกอยากไปทำบุญ"

แล้วก้อรีบเดินกลับขึ้นมาบนห้อง  ทั้ๆที่ยังไม่ได้ฟังคำตอบของพ่อ

แต่ดูจากการแต่งตัวแล้ว  พ่อคงไม่ว่าง

ขึ้นมานั่งทำใจอยู่บนห้อง แล้วก้อเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า

เสื้อสีแดงกับสีน้ำเงินลายดอกชบา

ที่เพิ่งซ้อมากเมื่อวาน

จะมีโอกาสได้ใส่ไหมนะ


สักพักก้อมีคยมาเคาะประตู  แล้วบอกว่า

"แต่งตัวนะ  พ่อจะพาไปทำบุญ"


>________________<

ดีใจจนบอกไม่ถูกเลย

แนนรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า

อยู่ดีๆก้อนึกอยากใส่เสื้อตัวเก่าซะงั้น

เลยหาๆเสื้อสมัย ม. ต้นดู

ไม่น่าเชื่อว่าจะยังใส่ได้อยู่

แล้วก้อสวมทับด้วยเสื้อลายดอกชบาสีน้ำเงิน

ส่วนเสื้อตัวสีแดง  ก้อเอาลงไปให้พ่อ

คะยั้ยคะยออยุ่ตั้งนาน  สุดท้ายพ่อก้อยอมใส่เสื้อลายดอกชบา

อดขำไม่ได้  55+

แล้วก้อมุ่งหน้าไปยังวัด

ไปสรงน้ำพระ

แล้วหลังจากนั้นก้อแวะไปซื้อแป้ง

แล้วพ่อก้อขับรถมุ่งหน้าไปยังหลุมฝังศพ

ตลอดทางที่ผ่าน  มีแต่คนเล่นน้ำเต็มไปหมด

ดูเค้ามีความสุขจังเลย

แนนก้อนั่งในรถเงียบๆ  เพราะมองไปข้างนอกแล้วก้อแอบอิจฉา

ในที่สุดก้อมาถึงที่หมาย

มุ่งหน้าตรงไปหาเจ้าชายอย่างรวดเร็ว

พร้อมด้วยดอกกุหลาบสีชมพูในมือ

แล้วก้อส่งกระแสะจิตไปบอกว่า



"นอนอยู่อย่างนี้เหงาไหม?---คงไม่เหงาหรอกมั้ง  มีคนอื่นอนเป็นเพื่อนเยอะแยะ

ใจร้ายนะเนี้ยที่ปล่อยในแนนต้องเศร้าอยู้คนเดียว---แต่ไม่เป็นไร แนนให้อภัย

วันนี้สงกรานต์แล้วนะ  เจ้าชายอยากโดนปะแป้งไหม---มามะ ๆ  55+"




เหมือนคนบ้าเลย  นั่งส่งกระแสจิต

ถามเอง  ตอบเอง คุยคนเดียว

อิอิ

จากนั้นก้อปะแป้งให้เจ้าชาย

น้ำตาเจ้ากรรมมันก้อเอ่อๆ

อ่อนแออีกแล้วนะเรา


สุดท้ายก้อมุ่งหน้ากลับบ้าน

อย่างปลอดภัย  ไม่โดนน้ำเลยสักนิด

แต่รถสภาพมันดูไม่ได้เลย  แป้งเต็มไปหมด  55

วันนี้ก้อกำลังจะหมดไป

เงียบเหงาสิ้นดี

ต่างจากปีที่แล้ว  รุ้สึกว่าแนนเล่นน้ำจนป่วย

มาปีนี้  ยังไม่โดนน้ำเลย

ไม่ออยากออกไปไหน

อยากอยุ่ในห้อง  อย่างนี้ให้นานๆ

จนกว่าช่วงเวลาสงกรานต์จะหมดลง

เพราะถึงเวลานั้น  แนนก้อคงไม่มีเวลาวว่าง  นั่งอยู่ในห้องแบบนี้อีก



"วันนี้แนนมีความสุข"