ธันวาคม 2551  |
| อา. |
จ. |
อ. |
พ. |
พฤ. |
ศ. |
ส. |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
|
|
 |
|
View : 12 Post : 0
12 ตุลาคม 2551
ชื่อตอน : อยากบันทึกมีอะไรมะ
เกริ่นเรื่อง : ความติดสองระดับและคำว่าพรุ่งนี้ ภาค 1
ไดแผ่นนี้ นู๋เพอร์อยากเขียนเกี่ยวกับความคิดที่มันมีสองระดับ งงละสิสองระดับคืออะไร มันก็เป็นประเภทพวก คิดอะไรที่ตรงข้ามกันอย่ามาก เช่น อยู่สูงจนเกินเอื้อมกับ ไกลแค่ไหน หากใจเราไขว่ขว้า ก็จงทำมันเถิด อย่างนี้เป็นต้น ยังมีอีกหลายๆความคิดที่มันช่างขัดแย้งกันอย่างมากในหัวนู๋เพอร์อ่ะ แต่ขืนบันทึกลงไปอีก ไดหน้านี้คงมึนน่าดู
เอ้อ เอาเถอะ อยากบันทึกไรก็บันเถอะ เคยกันบ้างไหมที่ตอนอารมณ์ที่เราบันทึมันลงไปมันเหมือนเป็นความรู้สึกที่เอ่อล้น พอเวลาผ่านไปแล้วเรามาอ่านไดย้อนหลัง อ่านแล้วขำๆกับความคิด ความรู้สึกในตอนนั้นอย่างมาก ว่าคิดเข้าได้อย่างไรเนี่ย ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- แหะๆๆ งั้นมาเริ่มจากคำว่า วันพรุ่งนี้ หลายๆคนคงติดปาก หรือติดนิสัยขี้เกียจก็ไม่รู้ มักจะคิดหรือทำว่าประมาณว่า ค่อยทำพรุ่งนี้ก็ได้ หรือ ไว้ก่อน พรุ่งนี้ยังมี ขอสารภาพว่านู๋เพอร์ก็คิดอย่างนั้นเหมือนกัน จนกระทั่งวันหนึ่ง ที่เพื่อนสนิทนู๋เพอร์มันเล่าถึงไดของตำรวจท่านนายหนึ่ง ที่บันทึกไว้ทุกหน้า ประมาณว่า ไม่มีวันพรุ่งนี้สำหรับอาชีพของตำรวจ ไม่รู้ว่าจะตายวันตายพรุ่งเมื่อไหร่ และเพลงในไดของตำรวจท่านนั้นก็ช่าง เสียสละตัวเองอย่างมาก และเพื่อนก็เล่าว่า ตำรวจท่านนั้น ก็ตายในหน้าที่อย่างสมเกีรยรติ เสียสละเพื่อชาติ นู๋เพอร์เลยย้อนกลับมาคิดว่า หลายๆสิ่งที่นู๋เพอร์เคยคิด มันผิด ผิดเพราะเราไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เราจะยังมีชีวิตอยู่อีกหรือไม่ และเราได้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์บ้างแล้วหรือยังยัง อย่างน้อยๆ เราได้ทำอะไรดีๆให้แก่คนที่รักเราที่สุดหรือยัง มันทำให้นู๋เพอร์คิดว่า ไม่มีวันพรุ่งนี้สำหรับเรา ขอแค่ทำวันนี้ให้เต็มที่และทำอย่างที่ใจนึกให้ถึงที่สุดก็เพียงพอแล้ว โดยไม่ต้องไม่คำนึงว่าเราจะทำได้หรือไม่ ความรู้สึกกลัว ขี้เกียจ เป็นสิ่งที่ขัดขวางสิ่งดีๆอีกหลายอย่างที่เข้ามาในชีวิต ถึงมีภาษิตไทยว่า น้ำขึ้นให้รีบตัก แต่เรามักจะหลงๆลืมๆคำนี้ในช่วงเวลาที่สำคัญ
ปล... การอยากทำอะไรที่ตามใจนึก ต้องไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ในความคิดของผู้อื่นด้วยนะ ไม่ใช่เราคิดว่า เราทำอย่างนี้แล้วคนอื่นไม่เดือดร้อน หรอก สิ่งที่เราคิดในบางครั้งมันอาจขัดแย้งกับสิ่งที่เป็นความจริง ผลกระทบก็เช่นกัน เราต้องคำนึงถึงจุดนี้ด้วยนะ พูดง่ายๆคือ อกเขาอกเราอ่ะ คำนึงถึงความรู้สึกของคนอื่นด้วย
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- เหอๆๆ อารมณ์นู๋เพอร์มันไม่ลงรอยจริงๆแหะ อยากบันทึกหลายสิ่งที่อยู่ในสมองนู๋เพอร์ ก่อนที่มันจะหายไป สิ่งดีๆบางอย่างที่เป็นข้อคิดไว้เตือนใจตนเอง ยามเราหลงลืม
นิสัยอย่างนึงที่นู๋เพอร์กลัวมากๆๆ กลัวที่ตนเองจะเป็นอย่างนั้น นั่นก็คือ กลัวว่าไม่เห็นคุณค่าของสิ่งใกล้กลัว จนกระทั่งสิ่งใกล้ตัวเหล่านั้นกำลังจะจากเราไป ถึงเพิ่งเห็นค่า ตัวอย่างง่ายๆ หลายๆคนอาจหลงลืมความรักให้แก่คนที่เรารักมากที่สุด แต่ไม่หลงลืมให้ความรักแก่คนอื่น ประมาณว่า มองแต่คนที่อยู่ด้านหน้าไม่ย้อนกลับมามาคนที่อยู่ด้านหลังหรือด้านข้างเราเลย กว่าจะรู้ตัวเราก็เสียบุคคลเหล่านั้นไปแล้ว
ปล... อย่าลืมมองย้อนหลังหรือเหลียวดูด้านข้างๆเราด้วยนะ ไม่อย่างนนั้นเราอาจจะนึกเสียใจกับมันในอนาคต อย่ามองแต่ด้านหน้าเพียงอย่างเดียว -----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
|
|