อืมมม..ไม่มีอะไรอัพ...แต่ก้ออยากอัพ >> อัพย้อนหลังหน่อยละกันนะ






ย้อนไปเย็นวันที่ 3 กันยายน ..... ด.ญ.หัวฟู กำลังนั่งวุ่นทำงานที่อาจารย์สั่งมาให้เสร็จ

ก๊อกๆๆๆ....'' ฟู...ลูก....เมื่อตอนบ่าย3โมงกว่า อาจ๋อมาหาแม่ บอกว่า ....เอ่อ..'' แม่อ้ำอึ้งอยุ่

''อะไรหรอแม่'' ฟูถาม

'' เอ่อ...เห็นอาจ๋อมาบอกว่าเด็กที่ค่ายกอล์ฟถูกรถชน '' แม่ของฟูก้อพูดต่อไป

'' ใครอ่ะแม่มีตั้งเยอะนี่เด็กในค่าย '' ฟูยังไม่หายสงสัย

'' เด็กผู้ชาย ที่ชื่อ อิคคิว อ่ะลูก'' แม่พูดจบก้ออกไปนอกห้อง

 ....................' ไม่จริง..... ' ในหัวมันมึนไปหมด ฟูกำลังรุ้สึกสับสน..... ทำไมต้องเป็นเขาคนนั้น..ทำไมล่ะ ...พระเจ้าไม่มีเหตุผล โธ่เอ้ยยย ไม่จริง!!! 

หลังจากที่นั่งสับสนกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น....ฟูเริ่มร้องไห้อย่างหนัก....ขังตัวเองอยุ่ในห้อง เพียงคนเดียว...คุยกับเพื่อนในเอม..ก้อช่วยให้ดีขึ้นเยอะ...แต่ก้อยังไม่หยุดร้อง

คืนนั้น หัวฟูนอนไม่หลับทั้งคืน....หลับตาเมื่อไร ภาพของเขา เสียงของเขา ...มันวนเวียนอยุ่ในสมองตลอดเวลา

' นี่หรือ...การจากลา...มันเจ็บปวดแบบนี้หรอ '  ฟูคิดในใจ

' อยากเจอกันอีกซักครั้งไม่ได้หรอ พระเจ้าไม่ยุติธรรมเลย T^T ' 

เช้าวันต่อมา....ฟูไปโรงเรียนด้วยอาการตาบวม...เห็นเพื่อนๆนั่งซ้อมไวโอลินกันอยุ่ ในใจก้อคิดว่า ' อย่าร้องเด็ดขาด...ไม่อยากให้เพื่อนลำบากใจมากนัก ' แต่แล้วมันก้อทำไม่ได้ ดันร้องต่อหน้าเพื่อนๆ............ภายในวันนั้น เพื่อนของฟูก้อรุ้เรื่องนี้กัน

............วันนี้ หลังจากผ่านเหตุการณ์นี้มา 1 เดือนกับ4 วัน ...............................

ฟูได้แต่ทบทวนถึงเรื่องเก่าๆ..........แค่อยากรุ้ว่า.......สบายดีรึป่าว?? แค่นี้ก้อพอแล้ว.............สำหรับเด็กหญิงคนนึง

...........ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมานะ ^^// ต่อไปจะยิ้มขึ้นฟ้าเสมอ..........

...................ขอเก็บไว้เป็นความทรงจำที่ดีในใจดวงนี้ตลอดไป................"...


เพลง นานแล้วนะ - Andy
R z.
~nu nam~