เนื่องในวโรกาสที่พระเจ้าอยู่หัวฯครองราชย์ครบ 60 ปี
ข้าฯพระพุทธเจ้า...ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

*  * *  * *  * *  * *  * *  *

เอาล่ะ...ข้างบนน่ะขอซักนิดเถอะ  เพราะเดี๋ยวจะโดนกระแนะกระแหนว่าไม่รักในหลวงอีก  โกรธมากเลยนะเนี่ยโดนว่าอย่างนี้

ทำไมล่ะ  จะรักในหลวงน่ะต้องแสดงออกมากมายขนาดนั้นเลยหรือ?
แสดงออกมาแปลว่ารักมากใช่มั้ย?
ใส่เสื้อเหลือง  ใส่ริสต์แบนแปลว่ารักมากๆเลยใช่มั้ย?

แต่...การแสดงความรักและจงรักภักดีน่ะมีหลายแบบไม่ใช่รึ...
แค่เราทำตัวเป็นคนดี  ก็เป็นการแสดงออกแล้วนี่
อย่างน้อยก็ยังดีกว่าคนที่ใส่เสื้อเหลือง  ใส่ริสต์แบนเพราะว่าเท่แล้วกัน
ใส่แค่เพราะอยากตามกระแสน่ะ  มันเหมือนไม่รักในหลวงจริงๆ

เราแค่...มีเสื้อเหลือง  แต่ไม่ได้ใส่ออกข้างนอก
เราแค่...มีริสต์แบน  แต่ไม่ได้ใส่ไปโรงเรียน
เราแค่...ไม่ได้ดูถ่ายทอดสด  แต่เราตามดูเทปที่เขาออกอากาศทีหลัง
แค่นั้น...ถึงกับตัดสินเราว่าเราไม่รักในหลวงเลยหรือ?

การมองคนเขามองกันที่ภายนอกงั้นหรือ  ถ้าแค่นั้นคนๆนั้นก็ยังไม่รู้จักเราจริงๆ

ถามว่าโกรธมั้ยที่โดนกระแนะกระแหนว่าไม่รักในหลวง...
โกรธสิ...แม้ว่ามันจะเป็นการพูดเล่นของเพื่อนก็เถอะแต่ทำไงได้ล่ะ  เราไม่ได้แสดงออก  ใครไม่รู้ก็ช่าง
เรารู้คนเดียวก็พอแล้วว่าเรารักในหลวง

*  * *  * *  * *  * *  * *  *

ได้ข่าวแว่วๆว่านิทรรศการของในหลวงจะเลื่อนไปหมดวันที่ 11  แต่เพื่อนเรามันบอก 15  เราก็ไม่รู้ว่าวันไหนกันแน่  แต่ยังไงก็ดีใจนะ  คนที่อยู่ต่างจังหวัดจะได้มีโอกาสได้มาดู

แต่เราแนะนำว่าไม่ควรมา  เพราะคนเยอะมาก....จะเหยียบกันตายแน่ะตอนเข้าน่ะ  อาจจะเป็นเพราะเราไปวันที่ 2 มิถุนาก็ได้นะ  ตอนนั้นมันใกล้หมดแล้วแหละ  คนเลยไปเยอะมาก

ส่วนใหญ่ที่ไปกันวันนั้นมีแต่เด็กนักเรียน  เหมารถไปกันเลย  เจออยู่โรงเรียนนึงขอไม่เอ่ยนาม  เดี๋ยวจะเป็นการพาดพิง-*-  เขาเหมารถไปทั้งโรงเรียนเลยมั้ง  เห็นเบอร์หน้ารถเบอร์ 37  แปลว่ามา 37 คัน  แต่ที่เห็นยังมีข้างหลังอีกตามมาอีกเป็นพรวน  โรงเรียนเดียวกันนะขอบอก....สุดยอดเลย><b

นอกจากโรงเรียนนี้ยังเจออีกหลายโรงเรียนเลย  ตอนขาไปรถติดอยู่บนสะพาน  มองไปทั้งข้างหน้า  ทั้งข้างหลัง  เจอแต่รถทัวร์ที่โรงเรียนเหมามา

คิดดู...ตอนที่เราจะขึ้นรถไปเมืองทองน่ะ  รถเต็มทุกคันเลย  เรากับเพื่อนๆต้องนั่งกันตรงบันไดรถทัวร์  โคตรอนาถเลยTT_TT  ยังกะคนจ่ายตังค์ไม่เต็มราคา  พอถามอาจารย์  เขาก็บอกว่า...

อาจารย์:  ไม่ใช่ว่าโรงเรียนงกนะ  แต่รถมันหมด  เขาให้มาแค่นี้

ฟังดูแล้วรู้เลยว่าวันนี้คนต้องไปเยอะแน่ๆ  แต่ไม่คิดว่าจะเยอะขนาดนี้....

พอไปถึงลานจอดรถ  ตอนนั้นเป็นเวลาเกือบ 11 โมง  ยังไม่ค่อยมีรถจอดเยอะเท่าไหร่  เดินกันเข้าไปในเมืองทอง  โคตรไกลเลยอ่ะ...

พอพ้นลานจอดรถก็เกือบจะ 11 โมงอยู่แล้ว  คิดดูว่ามันไกลขนาดไหน-*-  พ้นลานจอดรถ  ไปตรงทางเข้าตรงถนนใหญ่  คนเยอะมาก..ก.ก  ไปยืนเบียดอยู่กับเด็กอ่ะ  หายใจแทบไม่ออก  เด็กเหยียบเท้าด้วยT T  เจ็บอิ๋บอ๋าย...

พอพ้นช่วงตรงนั้นแล้วค่อยเดินสบายหน่อย  เราและพรรคพวกเดินอย่างสบายใจไปจนถึงลานจอดรถ  แล้วเดินจากลานจอดรถไปเข้างาน

ตรงทางเข้าที่เขามีตรวจอาวุธน่ะ  คนเยอะมาก(มีแต่คำนี้แฮะ)  เบียดกันทั้งซ้าย  ขวา  หน้า  หลัง  เรากับเพื่อนคนนึงติดอยู่ตรงเครื่องตรวจน่ะ  ตัวมันเข้าแค่ครึงเดียว  เจ็บก็เจ็บ  ร้อนก็ร้อน  ยามมันก็โวยวายอยู่ใกล้ๆหู  ข้างหลังมันก็ดันอยู่ได้  เราเลยเบียดตัวเข้าไปแล้วหันมามองเพื่อน  มันยังติดอยู่  เราจับมือมันอยู่เลยพยายามเอี้ยวตัวไปดึงตัวมัน  แต่เอี่ยวไม่ได้เพราะข้างหลังมันดัน  เราไม่รู้นะว่าเขาได้มองบ้างรึเปล่าว่ามีคนติดอยู่ตรงนี้

เราเข้าใจนะว่าเพื่อนเราตัวเล็ก  แรงมันก็น้อย  อาจจะมองไม่เห็นแต่เขาจะไม่รู้เลยเหรอว่ามีคนข้างหน้าติดอยู่ตรงนี้  คนที่อยู่ข้างหลังเพื่อนเราน่ะ  มันเป็นผู้ชายตัวเบ้อเร้อแต่แทนที่มันจะช่วยมันกลับเบียดเข้ามาอีก

เราพยายามดึงจนเพื่อนเราหลุดออกมา  พ้นจากเครื่องตรวจก็จริงแต่คนยังเยอะอยู่  มีแต่เด็กตัวเล็กๆทั้งนั้น  คนที่ยืนข้างซ้ายของเราเป็นผู้ชายตัวสู้กว่าเรานิดนึง  อากาศมันร้อนเขาก็พัดของเขา  แต่การพัดของเขาน่ะทำให้เราเจ็บ  เขายกแขนขึ้นเหนือหัวแล้วพัด  ศอกเขามันก็กระแทกหัวเราดังปั๊ก!!

ครั้งแรกเขาก็ขอโทษแล้วก็พูดว่า"ร้อนเนอะ"  แล้วก็ลดมือลง  เราก็ไม่ได้ว่าอะไร  แต่พอเขาพัดอีกศอกเขาก็กระแทกหัวเราอีก  เขาไม่หันมาขอโทษ  มองตรงไปข้างหน้าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น  เรามองหน้าเขาเขาก็ไม่สนใจ  ยังพัดต่ออีกมันก็กระแทกหัวเราอีก  คำขอโทษเมื่อกี้มันหายไปไหนแล้วล่ะ....

เดินเบียดกันอยู่พักหนึ่งก็เจอบันไดเลื่อน  แต่มันไม่ทำงานอ่ะ  พอหันกลับไปเช็คเพื่อน  หายไปสอง =__=  แปบเดียวก็เจอ  ย้ำว่าแปบเดียวจริงๆเพราะมันติดอยู่ตรงนั้นเพิ่งออกมา  มันยังบอกเลยว่าหมันไส้ยามเลยหยิบแผนที่ที่เขาวางตรงทางเข้ามาปึกเบ้อเร้อแน่ะ....เอาออกมานับทีหลังนับได้สิบกว่าแผ่น  เลวจริงๆ= ="

ทีนี้ก็ถึงตรงหน้าบันไดเลื่อน  บันไดที่เราจะขึ้นเป็นอันขวาสุด  มีคนแก่เดินขึ้นอยู่  เขาเดินช้าแต่พวกตามเขามาก็ยังเบียดเขาขึ้นไปอีก  สงสารเขามากเลย..แต่ทำอะไรไม่ได้  เพราะข้างหลังมันก็เบียดเรามาเหมือนกัน

ทีนี้...ไอพวกพี่มหาลัยซึ่งฟังจากสำเนียงแล้วเป็นคนสุพรรณฯ  พวกนั้นมันเบียดเข้าบันไดทางซ้ายมือเราไม่ได้  มันเลยมาเบียดทางนี้แทน

นังคุณเหน่อ(ไม่ได้เจตนาจะว่าคนสุพรรณ  แต่หมันไส้ยัยนี่จริงๆ):  เอ้า..อย่าเบี๋ยดจ้าอย่าเบี๋ยด

พวกเราไม่ได้เบียดซักนิด  พวกมันต่างหากที่เบียดเข้ามาแล้วยังมีหน้ามาพูดว่า"อย่าเบียดอีก"  หน้าตาก็ดีนะ  แต่ทำไมทำนิสัยอย่างนี้  เบียดเข้ามาเฉยๆยังไม่ว่า  เพราะสถานการณ์ตรงนั้นมันว่ากันไม่ได้เรื่องใครเบียดใคร  แต่มาพูดอย่างนี้เรารับไม่ได้จริงๆ

พอขึ้นบันไดมาได้ก็มายืนตรงที่เขาทำน้ำเป็นตัวอักษรน่ะ  ไม่รู้ว่าใช่น้ำเพื่อชีวิตรึเปล่า  แต่สวยมาก  อยากยืนดูนานๆแต่ไม่ได้คนมันเยอะ  เลยเดินเข้าไปในส่วน"เย็นศิระเพราะพระบริบาล"(สะกดถูกมั้ยเนี่ย-__-)แทน

คนก็เยอะเหมือนกัน  แต่ยังดีที่ยังพอมีที่เหลือให้ยืน  ยืนตัดสินใจกันอยู่ว่าจะไปตรงไหนก่อน  ตกลงกันได้ว่าจะไปทางขวาที่มีพระบรมฉายาลักษณ์ก่อน  เลยเดินเข้าไป  แล้วก็มาลังเลว่าจะเข้าไปกราบดีมั้ย  หรือว่าจะยืนยกมือไหว้ตรงนี้  ตอนที่ยืนอยู่นั่นแหละเลยมีเรื่องจะเล่า....

เราน่ะไม่รู้หรอก  เพราะมัวแต่มองทางอื่นอยู่  เพื่อนมันเล่าให้ฟังอีกที
จากปากคำของนางสาว N.

นางสาว N.:  ก็เมื่อกี้น่ะ  โรงเรียน...(ไม่เอ่ยนาม)...เดินผ่านมา  แล้วไอเด็กโรงเรียนอื่นที่ยืนอยู่ข้างๆมันบอกว่า"นั่นมันโรงเรียน...(ไม่เอ่ยนาม)...นี่หว่า"  แล้วมันก็เดินไป  เด็กโรงเรียน...(ไม่เอ่ยนาม)...ก็นึกว่าพวกเราพูดเลยพูดออกมาว่า

"โรงเรียน...(ไม่เอ่ยนาม)...แล้วไงวะ"  แล้วมันก็มองหน้าพวกเราแล้วก็เดินออกไป

จบการให้ปากคำ

สำหรับเรานะ  เราถือว่าโชคดีมากที่โรงเรียน...(ไม่เอ่ยนาม)...พูดออกมาตอนที่เรากำลังสนใจงานทางอื่นอยู่  เพราะถ้าเรายืนฟังอยู่ได้มีเรื่องจริงๆแน่  เพราะกำลังหงุดหงิดสุดๆเนื่องจากเราเป็นวันนั้นของเดือน  แล้วไหนจะเรื่องก่อนที่จะมาถึงตรงนี้อีก  มันอึดอัดซะจนถ้ามีใครมาสะกิดจะระเบิดทันที  แล้ววันนั้นทั้งวันเราก็หงุดหงิดงุ่นง่าน  บ่นๆ  ว่าๆตลอดวันเลย   ส่วนนึงอาจจะเป็นเพราะวันนั้นของเดือนก็ได้

พอถึงตรงนี้ก็ไม่มีอารมณ์ดูงานแล้ว  คนก็เยอะ  แล้วยังจะเกือบได้มีเรื่องอีก  ความอยากดูงานที่มีมากมายในตลอดแรก  มลายหายไปหมด...  พวกเราจึงเดินออกมาจากในนั้นทันที

ข้างนอกคนเยอะกว่าข้างในอีก  เพื่อนเราเลยหายไปสองคน  คนเดิมที่หายไปตอนแรกนั่นแหละ =__=  ขยันหายจริงๆ  พวกเราที่เหลือเลยเดินกลับรถ  เพราะยังไงสองคนนั้นต้องกลับไปที่รถแน่

ออกมาจากตรงนั้นถึงลานจอดรถแทบจะเป็นลม  เหนื่อยมาก....แต่เอาวะ  ซื้อเสบียงมาแล้ว  ค่อยไปเติมพลังในรถ(><)/  เดินเรื่อยๆจนมาถึงตรงใกล้ๆกับน้ำ  จำได้ว่าจอดรถอยู่ริมสุดใกล้กับน้ำ  เลยดีใจกระโดดเอวแทบหลุด  แต่แมร่ง..เพื่อนมันพูดตัดความหวังไปหมดเลย

นางสาวG.:  ไม่ใช่ตรงนี้  ตรงโน้นต่างหาก

พอมองตามมือที่มันชี้  แทบจะลงไปนั่งร้องไห้  นี่กรูเพิ่งมาอยู่ตรงกลางลานจอดรถเองเรอะ!!!!!!!!!  แต่ก็ทนเดินไปเรื่อยๆจนถึงรถ  ทีนี้ได้กระโดดจริงๆแล้ว  ขึ้นเจอเพื่อนที่หาย  กระโดดดีใจจนรถแทบพัง

มาถึงรถตอนบ่ายโมง  แต่ถึงบ้าน 2 ทุ่ม-*-
เพราะ....รอไอเด็กบ้าที่มันไม่รู้เวลาและคาดว่าน่าจะฟังภาษาไทยไม่ออก  เขาบอกว่ารวมตัวกันบ่าย 2.45  แต่ 3 โมงแล้วยังไม่โผล่หัวมา  เรามารอตั้งกะบ่ายโมงเลยยิ่งหงุดหงิด  ปวดฉี่ก็ปวด  แต่ไม่กล้าเดินกลับไปเข้าห้องน้ำ  เพราะมันไกลแถมเรายังกลัวว่าไปแล้วจะกลับมาไม่ทันรถออก  เลยอั้นไว้

จนแล้วจนรอด4โมงครึ่งแล้วก็ยังไม่มา  เขาเลยบอกว่ากลับโรงเรียนแล้วค่อยว่ากัน  รถคันที่เพื่อนในห้องเรานั่งเลยได้ออกไปก่อน(เรากับเพื่อนอีก 6 คนนั่งรถอีกคันเพราะคันนั้นเต็ม)

รถคันนั้นเป็นคันสุดท้ายที่ตำรวจปล่อยออกไปพอดี  หลังจากนั้นเขาก็กักพวกที่เหลือไว้อยู่ข้างใน  รอจนฉี่จะราดอยู่แว้ว  เลยไปขอรถคันข้างๆฉี่  เขาก็ให้นะ  สบายตัวเลย(/^o^)/ (^o^)

พอซัก 6 โมงเขาถึงยอมปล่อย  แต่ก็เหมือนกับจะกักไว้อีก  นางสาวB.ซึ่งสุดแสนจะเรียบร้อยถึงกับองค์ลงตั้ง 3 รอบ
รอบแรก  ตอนที่เขาทำท่าจะกักอีกรอบ

นางสาวB.:  อ้าว...ปิดอีก  ไอจวยเอ้ย...

เราถึงกับอึ้งO.O  เพราะไม่เคยได้ยินมันพูดคำหยาบเลยซักครั้ง  ส่วนรอบต่อๆมาเราไม่ได้ยิน  แต่นางสาวA.มาเล่าให้ฟังที่หลัง  หยาบไม่แพ้ครั้งแรกเลย = ="

เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า  คนเรียบร้อยก็องค์ลงเป็น  แถมองค์แกแรงด้วย-*-

ถึงโรงเรียนก็ไปฟาดก๋วยเตี๋ยวกับนางสาวN.  เพราะหิวมากจริงๆ  อีตาคนขายก็ถามว่าเป็นไงมั่ง  เราก็เลยตอบไปว่าคนเยอะ  อย่าไปเลยไม่ได้ดูอะไรหรอก  แกก็บอกว่าได้ดูสิ  คนค้น(กรุณาลากเสียงยาวๆจะได้อารมณ์)คนไง

จบข่าว=__________________=;;;

กลับถึงบ้านหลับเป็นตายเลยท่านผู้ชม

*  * *  * *  * *  * *  * *  *

จริงๆแล้วอยากดูงานให้รอบๆนะ  แต่ไม่ไหวจริงๆ  คนก็เยอะ  แถมไม่มีอารมณ์แล้ว  รอดูตอนเขาทำเป็นซีดีแล้วกัน  ไม่ต้องเบียดกับใครด้วย

*  * *  * *  * *  * *  * *  *

วันนี้เป็นเรื่องบ่นอีกตามเคย  แต่ก็มีสาระเหมือนกัน...ล่ะมั้ง =__="

ไปก่อนล่ะ  จะไปตามโรนัลดิญโญ่ที่เยอรมัน
ไก่แก้วจะไปเยอรมัน  จะไปดูโรนัลดิญโญ่เตะบอลโลก-o-

ไก่แก้ว....