My.iD Diary parbward [1 ก.ย. 50 : i'm sorry ] ::

ยินดีต้อนรับ ผู้เยี่ยมชม ครับ / สมาชิกสามารถ Login ได้ที่นี่ ( Login ชื่ออื่น \| Logout )

แนะนำ Diary ของตัวเอง

ตุลาคม 2551

อา.	จ.	อ.	พ.	พฤ.	ศ.	ส.
			1	2	3	4
5	6	7	8	9	10	11
12	13	14	15	16	17	18
19	20	21	22	23	24	25
26	27	28	29	30	31

เปิดปฏิทินเดือนอื่น

Go!

Diary parbward

บันทึกเป็น Favorite Diary

ดู My.iD ของคนอื่นๆ

ดู Gallery ของคนอื่นๆ

ดู Diary ของคนอื่นๆ

บันทึก Diary ห้าวันล่าสุด

1 ก.ย. 50 [112/5]

i'm sorry
also im hurt

Favorite Diary

View : 112 Post : 5

1 กันยายน 2550
ชื่อตอน : i'm sorry
เกริ่นเรื่อง : also im hurt

พรุ่งนี้วันเกิดแล้วนะ
=_= แก่แล้วกู เอาเหอะ

รู้มั้ยทำไมเรื่องแฟลาซีหายไป?

คิดว่าทำไมเหรอ?

---

---

ฉันเหนื่อยมากๆเลย
เหนื่อยมากกก

....

ปกติเราเป็นคนไม่คิดมาก ทุกอย่างจะคิดว่า

"ช่างมันเถอะ"

ถึงจะเจอเรื่องที่เจ็บแค่ไหน เหนื่อยใจแค่ไหน ก็จะเฟลแค่แป๊บเดียวแล้วก็จะบอกว่า

"ช่างมันเถอะ

แต่งานนี้ไม่เหมือนกัน พอเราทำตามที่สัญญาไว้ไม่ได้
รู้สึกว่าโดนคาดหวังไว้เยอะ เออ แล้วมันกดดัน
แล้วเราทำให้ทุกคนผิดหวังด้วย

ตอนนี้ก็เจ็บแล้ว

เจ็บไง เจ็บแล้ว เฟลมาก
พอทำให้คนอื่นผิดหวัง พอตัวเราผิดสัญญา มันเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุด

ตอนแต่งนิยาย คิดเสมอกว่าแต่งเพื่อคนที่รออยู่ แต่งเพื่อคนที่รออยู่
แต่ไม่ได้แต่งเพื่อตัวเอง
กลายเป็นว่าตัวเราหายไป
อ้าว ไอ้โต๋ที่แต่งนิยายฮาไร้ซาร่า หายไปไหนแล้ว
พยายามจะพัฒนาตัวเองขึ้น
แต่กลายเป็นว่าความกดดันตรงนั้นมันทำให้เราถดถอยลง
ถดถอยทั้งแรงกายแล้วก็แรงใจ

ทุกวันนี้เปิดนิยายมา แล้วจะคิดว่า "เหนื่อยว่ะ"
ปกติแล้วเราจะชิวมากเรื่องนิยาย
จนได้คุยกับอีตีบ มันก็บอกว่า
มึงจะเครียดทำไม ปกติมึงแต่งนิยายฮา มึงก็กลับไปแต่งเหมือนเดิมดิ

อ้าว อีบ้านี่ =_=
กูก็อยากกลับไง แต่กูแคร์พวกเขา

แคร์ทุกคนที่เคยให้สัญญาไว้ว่าจะทำให้ได้
ตอนนี้เราไม่ได้เครียดนะ แต่ลังเลอยู่ว่า ควรจะทำยังไงดี

ถ้าทำเพื่อทุกคน เราจะคิดว่า
"แต่งต่อไปเหอะแม่ง เดี๋ยวก็จบ"

แต่ถ้าทำเพื่อตัวเอง เราจะคิดว่า
"อยากทิ้งตรงนี้ไปชิบเป๋ง"

ตลอดเวลาที่ผ่านมา อยากบอกว่า สิ่งที่ทำให้แต่งเรื่องแฟลลาซีมาจนถึงตอนนี้
เพราะว่าเราแคร์ทุกๆคนมาก

แต่เข้าใจมั้ย
เราพยายามเปลี่ยนการบรรยาย จากที่ฮาๆเรื่อยๆ
กลายเป็นอารมณ์ของคนเบื่อโลก
เบื่อจริงๆ แม่ง ไม่ฮาเลย (คนแต่งเบื่อตาม =_=^^)
การที่เราเปลี่ยนแนว มันทำให้เราค่อนข้างจริงจังและตั้งใจ
เราอยากทำออกมาให้ดีนะ
ทุกครั้งที่อัพ คือทุกครั้งที่คิดว่า ตัวเองมั่นใจในตอนนั้นแล้ว เพราะว่าตั้งใจมาก
แต่กลายเป็นว่า
"เจ๊ งงว่ะ"

รู้มั้ยอารมณ์ตอนนนั้นของเจ๊ก็คือ "เฟลว่ะ"

ถ้าเราอัพต่อไปเรื่อยๆ แล้วทุกคนก็พูดเสมอว่า
งงนะ ยังงอยู่ งงเหมือนกัน
ขอบอกว่าเฟลมาก อาจจะเป็นเพราะเราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้ว แต่ไม่ถูกใจทุกคน

ถึงได้บอกว่าหมดสิ้นแรงและกำลังใจ

เมื่อวานนั่งคุยกับอีตีบตามเคย (ทำไมมึงมีแรงจูงใจกูตลอด)
ไม่สามารถบรรยายได้ว่าพูดอย่างไรบ้าง
เพราะอาจจะทำให้ภาพลักษณ์นักเขียนที่โด่งังอย่างอีตีบตันหายไป =_=;;;
เอาเป็นว่ามันทำให้เราตัดสินใจได้ว่า

กลับไปทางเก่าเถอะ

ก่อนคิดได้ มันคิดแล้วคิดอีก คิดแล้วคิดอีกว่าควรจะทำยังไงเพราะแคร์ทุกๆคนไง

แต่ตอนนี้เริ่มคิดแล้วว่า

ถ้าไม่มีใครเข้าใจ ก็ช่างมันเถอะ

ดู My.iD ของคนอื่นๆ | ดู Gallery ของคนอื่นๆ | ดู Diary ของคนอื่นๆ | บันทึกเป็น Favorite Diary

ความคิดเห็นที่ 5

เง้อ ข้าน้อยอ่านไม่งงเน้อ เพราะอ่านแบบไม่คิดอะไรมาก ถ้าคิดอะไรมากมันจะกลายเป็น งอ+งอ=งง ทันที T^T อยากอ่านต่อจริงๆน้า~

ปล. อย่าสงสัยว่าใคร- -;; ตามติดตั้งแต่รักใสๆฯ ปล้วเรื่องรักใสๆฯ2หายไปไหน =O= อยากอ่าน!

PS. นักอ่าน(เกือบจะ)ไร้ความเห็น & คนแต่ง(เกือบจะ)ไร้สมอง

Name : sarafim < My.iD >
Email / Msn:

วันที่ : 5 ตุลาคม 2550 / 20:24

ความคิดเห็นที่ 4

...........................................................
...............................................
.....................................
..............................
....................
...

เจ๊โต๋T^T
อย่าคิดมากนะคะ^^
ชีวิตในการเขียนหนังสือ
ไม่ว่าจะเป็นนิยาย เรื่องสั้น หรือการที่เราจะทำอะไรสักอย่าง

มันก็ต้องมีอุปสรรคเป็นธรรมดาอยู่แล้ว
แต่เมื่อเราท้อแท้
เราสามารถลุกขึ้นสู้ขึ้นมาสักเพียงไหน
ขึ้นมาเข้มแข็ง อดทนกับมันอีกครั้ง

แต่ถ้าเราพยายามแล้ว
มันก็ยังเป็นเหมือนเดิม.....
เจ๊ก็ทำในสิ่งที่เจ๊รัก+มีความสุขแล้วกันนะคะ

ไม่ได้ตั้งใจเขียนให้เจ๊ซึ้ง
เพราะมันไม่ได้ซึ้งT-T

แต่อยากให้รู้ว่าถึงเจ๊จะท้อ ก็ยังมีคนที่คอยเป็นห่วงเจ๊อยู่นะคะ
ไม่มากก็น้อย แต่ก็ยังมีหนูอยู่นะ

สั้นๆ ง่ายๆ

สู้ตาย!! fighting

ปล.เจ๊อย่างงว่าอีนี่คือใครนะ คือหนูเพิ่งจะมาเมนท์ครั้งแรกในไดอารี่เจ๊นี่ล่ะ
อ่านไดอารี่เจ๊มาตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วล่ะ 55(ตามมาในไอดีใหม่ด้วย 55 เก่งไหมๆ กร๊ากๆ)

แต่ไม่เคยเมนท์เพราะอะไรรู้ไหม?
กลัวเจ๊กัดT^T

ล้อเล่นๆ
วันนี้รู้สึกไม่ไหวละ
อยากเมนท์ดู 5 5

ชอบเจ๊อะO_O!?

ไม่ใช่อย่างงั้น 55
รู้สึกเหมือนเจ๊เป็นตัวอย่างได้นะ บางครั้ง
เวลาเครียดเรื่องเรียนอะไรแบบนี้ ก็มาอ่านไดอารี่เจ๊ในไอดีเก่า
แล้วนึกขำขึ้นมาเอง มันตลกดี 5 5

เจ๊ทำได้อยู่แล้วล่ะนา

บายๆ
^_________________^

Name : >>karoza211<< < My.iD >
Email / Msn:

วันที่ : 19 กันยายน 2550 / 10:50

ความคิดเห็นที่ 3

โต๊ะโต๋คับ ใจเย็นๆ นะ คิดว่ามันตองมีแบบนี้ในชีวิตของนักเขียนทุกคนแหละ
มันเหมือนปัญหาเล็กน้อยที่ั้กั้นทางไว้ จุดมุ่งหมายอ่ะอยู่ข้างหน้า ถ้าเราเตะมันออกไปได้
เราก็ะไปถึงจุดมุ่งหมายแล้ว
พยายามดูอีกครั้งน่า สนุกดีออก ยุ้ยอ่านแล้วว แต่ยังไม่จบ พอจะอ่านต่อดันลบเรื่องไปแล้ว
เซ็ง~ มันก็ต้องมีทั้งคนที่เข้าใจและไม่เข้าใจ แต่ยุ้ยเข้าใจนะ เพราะอ่านไปตอนเดียว
เชอะ~ เอาลงเหอะนะ นะๆๆ พลีสสสสสสส TOT

PS. พอดีกว่ามั้ย?? เริ่มเหนื่อยขึ้นทุกวัน กับการที่มองเธอข้างเดียว ไม่ได้ต้องการให้เธอมารัก แต่เธอนั้นเป็นคนที่เกินเอื้อม ขอแค่ปลื้มเธอเท่านั้น ไม่อยากมองหาเธอ

Name : \'๑\' HeartBeat \'๑\' < My.iD >
Email / Msn:

วันที่ : 10 กันยายน 2550 / 18:06

ความคิดเห็นที่ 2

(อิปาทำซึ้ง T^T)
สู้ๆ

PS. หากสันดานเลวๆ ของฉันที่แก้ ไม่หายคือการรักเธอ... งั้นฉันก็คงขอเป็นคนสันดานเลวแบบนี้ตลอดไป... (ขออ้วกที =_=)

Name : Foamza < My.iD >
Email / Msn:

วันที่ : 5 กันยายน 2550 / 18:32

ความคิดเห็นที่ 1

ไม่มีงานเขียนไหนจะดีเลิศไปหมดล่ะ ฉันก็คิดงั้นนะ =w=

ขนาดเจเคยังโดนสำนักพิมพ์ปฏิเสธมาแล้ว เวลาฉันมันเฟลๆเกี่ยวกับการแต่งนิยาย ฉันก็มักจะคิดเรื่องนี้อ่ะ แบบ เออ ขนาดเจเคยังต้องเร่หาสนพ.พิมพ์เลี้ยงลูกไปเขียนไป เหนื่อยท้อเท่าไร่

เอ่อ มันอาจไม่ตรงประเด็น (ฮา..)

แต่กูก็เคยนะ แต่งแบบที่ไม่ใช่ตัวเอง โดนดึงไปเรื่อย แต่งตามเขาไปเรื่อย

มึงก็เห็น ชีวิตนี้กูลบนิยายมามากกว่าห้าเรื่องแล้วนะ -____-" ดีที่ตอนนี้เริ่มจะรู้แล้วว่าตัวเองเหมาะกับอะไรยังไง มึงหาเจอก่อนกูนะ แค่มึงอยากทำให้มันดี(แบบที่มึงคิดว่ามันเป็น)

แต่มึง คนอ่านเค้าอาจจะชอบแบบที่มึงแต่งอยู่ก่อนหน้านี้ก็ได้ กูอ่านกูก็ชอบ เพราะมินท์น่ารัก -.,-;;

ถ้ามึงมีความสุขก็ทำไปเลยผึ้ง ไม่เห็นต้องสนใจอะไรมากมาย จริงอยู่ว่าคนอ่านก็เป็นกำลังใจสำคัญ แต่นักอ่านที่ตารมมึงมานี่ก็ส่วนใหญ่เคยติดตามมาก่อนแล้ว เค้าก็คงชอบภาษาที่มึงเขียนในเรื่องก่อนๆน่ะแหละน่า

รู้สึกว่ากูมาปลอบรอบสองแล้ว และกูก็พล่ามไม่ตรงประเด็นสักที =____=;;

กูรู้แค่ว่า "ทำแบบที่มึงทำแล้วมีความสุข.."

กูเป็นกำลังใจให้ ^O^

กูรู้ว่าอิเทียอาจจะเป็นนิยายที่ใครๆมองผ่าน พล็อตก็ไม่มีอะไรมากมาย ตัวละครก็บ้าชิบเป๋ง

แต่กูก็มีความสุขที่จะทำตรงนี้ละกันวะ >O<!!! โอ่ย กูพล่ามอีกละ

กูปลอบคนไม่เป็น ให้ข้อคิดใครไม่ได้ เพราะกูก็ไม่ใช่คนเข้มแข็ง..

อยู่ข้างมึงเสมอนะ ^^...

Name : ฟ้าหวาน < My.iD >
Email / Msn:

วันที่ : 4 กันยายน 2550 / 20:53

My.iD Diary | Copyright © 1999-2008 All rights reserved to Dek-D Executive Producers