 ธันวาคม 2551  |
| อา. |
จ. |
อ. |
พ. |
พฤ. |
ศ. |
ส. |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
|
|
 |
|
View : 82 Post : 2
17 พฤษภาคม 2549
ชื่อตอน : แล้วการรอคอยก็มาถึงที่สิ้นสุด
เกริ่นเรื่อง : เหอะๆๆๆๆ...และแล้วเราก็ยิ้มออกซะที
เมื่อวานนี้ดีใจโคตรๆ เลย เรื่องอะไรนะเหรอ
ก็เจ้าชายที่ฉันรอมานานเขาก็ปรากฎตัวขึ้นนะสิ
เมื่อวานได้คุยเอ็มกะตะบองเพชรด้วยละ
แล้วก็ได้เบอร์ตะบองเพชรมาด้วย...ดีใจสุดเลย
ได้คุยกันตั้ง 1.30 ชม อ่ะ ไม่เคยดีใจอะไรขนาดนี้มาก่อนเลยนะเนี๊ยะ
ถึงแม้ว่าตะบองเพชรจะคุยกะเราในฐานะรุ่นน้องคนนึ่ง
แต่ว่าแค่นี้เราก้ดีใจสุดๆแล้ว คนอะไรก็ไม่รูน่ารักเป็นบ้า
เอาใจผู้หญิงเก่งสุดๆๆๆๆๆ
แต่ในการคุยกะตะบองเพชรครั้งนี้มันทำให้เรารู้ว่า
ถึงแม้เราจะรอเขาหรือว่าชอบเค้ามากแค่ไหนก็ตามที
เขาคงจะไม่หันมามองเราหรอก
เพราะว่าเขามีเจ้าหญิงที่อยุ๋ในใจเขาแล้ว
ซึ่งเจ้าหญิงของเขาเป็นคนที่ฉันเทียบอะไรไม่ได้เลยสักนิดเดียว
ถึงแม้ว่าเจ้าหญิงของเขาจะไม่ได้ชอบเขาแบบคนรัก
แต่เขาก็ยังคงรัก และคิดถึงคนๆนั้นตลอดมา
คงจะเหมือนฉันที่ถึงแม้ว่าตะบองเพชรจะไม่รักฉัน
จะคิดกับฉันแค่น้องสาวคนหนึ่ง
แต่ว่าฉันก็ยังคงจะชอบตะบองเพชร เจ้าชายของฉันคนนี้ตลอดไป
ตะบองเพชรบอกว่าตอนรับปริญญาจะมีเซอร์ไพล์ฉัน
ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเซอร์ไพล์จริงหรือป่าว
ถามว่าอะไรเขาก็ไม่ยอมบอก บอกว่าถ้าบอกเดียวจะไม่ตื่นเต้น
ฉันก็จะมีเซอร์ไพล์เขาเหมือนกันนั้นละ
ฉันว่าจะปักคลอสติสเป็นรูปเขา แล้วเอาไปให้ในวันรับปริญญา
แต่ไม่รู้ว่าฉันจะทำมันเสร็จหรือเปล่า
เพราะว่าฉันไม่มีรูปตะบองเพชรเลย
มีแต่รู้ที่หันหลังอ่ะ....ไม่รู้ว่าเขาจะรู้หรือป่าวว่านั้นเป็นตัวเขาเอง
แล้วถ้าฉันขอรูปเขา มันจะดูน่าเกลียดไปไหมอ่ะ
แต่ว่าคงไม่หรอกมั้ง เพราะเขาก็รู้นะว่าฉันชอบเขาอยุ่
แต่ว่าเขาก็ยังคุยกับฉันเหมือนเคยอ่ะ
เหมือนกับว่าเขาไม่รู้ว่าฉันชอบ
อีกอย่างเมื่อคืนเขาบอกว่าฉันเป็นรุ่นน้องที่น่ารักคนนึงด้วยละ
แต่ฉันคงจะเป็นได้แค่รุ่นน้องที่น่ารักเท่านั้น
คงจะเป็นคนรักที่น่ารักของเขาไม่ได้
ฉันเป็นผู้หญิงตัวเล็กนะ
แต่เขาบอกว่าเขาชอบผู้หญิงตัวใหญ่อ่ะ
ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะตัวใหหญ่ได้สักแค่ไหน
แล้วเมื่อไรเขาจะหันมาสนใจฉันบ้างนะ
เขาบอกว่าวันนี้จะโทรหาฉันอีก
แต่ว่าวันนี้ฉันทำงานคงไม่ว่างคุยกับเขา แย่จังเลย
ชักไม่อยากทำงานแล้วสิ อยากคุยกับเขาตลอดเลยอ่ะ
แต่ว่าเขาก็ทำงานเหมือนกัน เขาเป็นสถาปนิกฝึกหัด
พึ่งจบเมื่อไม่นานมานี้เองละ พึ่งทำงานได้แค่ 2 วันเอง
แถมมีการบ่นอีกว่างานหนักอ่ะ
และยังบอกว่าเห็นคุณค่าของเงินมากยิ่งขึ้นไปเลย
ช่วงนี้เขาก็ฌลยกลายเป็นเจ้นหนี้หน้าเลือดไปแล้ว
เพื่อนคนไหนที่ยืมตังเขาไปเขาจำเป็นที่จะต้องทวงแล้ว
เพราะว่าขอตังแม่แล้วแม่ไม่ให้บอกว่าหาตังใช้ได้เองแล้ว
ว่าไปแล้วก็สงสารจัง อยากให้ถึงวันระบปริญญาเร็วๆจังเลย
ไม่รู้ว่าเขาจะหน้าตาเปลี่ยนไปแค่ไหน
แต่ถึงแม้ว่าเขาจะหน้าตาเปลี่ยนไปแค่ไหนก็ตามที
แต่ว่าใจดวงนี้ของฉันก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเหมือนเดิม
มันก็ยังคงจะรัก และคิดถึงเขาอยู่เหมือนเคย
สู้ๆนะ ตะบองเพชร....
เพราะว่าน้องคนนี้ก็ยังอยุ่ที่เดิม
ยังคงเฝ้ามองตะบองเพชรอยุ๋ตรงนี้
ยังไงก็หันหลังมามองน้องคนนี้บ้างนะ
......วันนี้กับการเริ่มงานวันแรก...คงจะเหนื่อยแน่เลย...ไม่อยากทำงานเลยอ่ะ...
|
|
