ล้างไอดีอีกครั้ง...
ล้างแล้วสบายใจขึ้นก็ล้าง...พ่ะน่ะ
ใครที่เข้ามาแล้วยินดีต้อนรับนะคะ แอบเข้ามาส่องเงียบๆ ไม่ออกเสียงนี่น้อยใจอยู่นา...ทักทายกันบ้างดีมั้ยเอ่ย? และสำหรับคนที่แอดเพื่อนมา ขอบคุณค่ะ ว่างๆ ก็ทักมาได้ไม่กัดแน่นอน
สภาพจิตใจเริ่มโน้มไปในทางที่ดีแล้ว คิดว่า...อยากเปิดเรื่องใหม่ งุงิ เรื่องเก่าแต่งใกล้จบแล้วแต่ขี้เกียจอัพ กั่กๆ
เป็นต้นว่า...
เมื่อฉันได้เจอกับอดีตรุ่นพี่ชมรมศิลป์ที่ว่าเก่งนักหนา ก็เก่งนั่นแหละ ฉันต้องเจ๋อเมื่อ รุ่นพี่คนนั้นเกิดสนใจฉันขึ้นมา แต่...ฉันสนด้วยก็ดีสิ ฉันไม่ชอบผู้ชายแสนดี อย่างฉันต้อง หล่อ เลว รัก! เท่านั้น ดูท่าทางจะหาไม่ยากซะด้วย สูง ขาว หล่อราวหนุ่มมหาลัยในชุดม.ปลาย ปีนรั้วกั้นระหว่างโรงเรียนกับมหาลัยหนีเรียนทุกวัน เสป็คสุดๆ ฉันไม่ได้อยากกินเด็กหรอก แค่อยากให้ชีวิตมีสีสันบ้าง ผู้ชาย...มีไว้พุ่งชนนะเอ้อ
แรงบัลดาลใจจากตอนไปงานศิลป์ปลายปีที่แล้ว แอบมีแรงกระตุ้น ฮ่ะๆ ใครสนใจ นิยายรักสดใสกลัวใจง่ายไหลไปดราม่าเรื่องนี้ก็รอติดตามได้ค่ะ แต่หนูไม่ยืนยันนะว่าจะมีความรับผิดชอบเปิดเรื่องตอนไหน นอกจากมีคนอยากอ่านถามมา (หาคนอ่านกันโต้งๆ ซึ่งปัจจุบันไม่มี -_-)
ความรักชนะความกลัวในใจ จะเลวร้ายหรืองดงาม...
ฉันต้องตัดสินใจ เมื่อ... ความรักไม่มีที่ให้คำว่ากลัว...
**ความรักไม่มีที่ให้คำว่ากลัว Instinct
ความกล้าชนะความกลัวในใจ จะเลวร้ายหรืองดงาม...
ฉันต้องตัดสินใจ เมื่อ... การเดินทางครั้งนี้ไม่มีที่ให้คำว่ารอ...
แม้คนอ่านจะมีเพียงน้อยนิด...แต่หมายถึงกำลังใจในการสู้ต่อ...
ขอทาน รัก จาก ทุกคน
Mere-Sorry