สำหรับวันเวลานั้นย่อมผ่านไป ด้วยความรักและความห่วงใยที่เรายังคงมีให้กันอยู่ มันไม่เสื่อมคลายจากกันไปเลย ไม่ว่าสิ่งใดจะเกิดในโลกนี้ ไม่ว่าฟ้าจะถล่ม ดินจะทลาย น้ำจะท่วมโลก ฝนจะตกไม่หยุด ความรักของเราก็ไม่ได้พังไปดั่งโลก จงจำและจงใส่ใจกับสิ่งที่มันผ่านมา ให้เป็นเพียงอดีต เพื่อมาปรับปรุงในปัจจุบัน
องค์ประกอบใดๆ มันก็ไม่สำคัญ เท่ากับ "หัวใจ" ที่ได้เคยมีให้กัน ไม่ว่าจะใส่น้ำตาล น้ำปลา หรือพริกป่น ก็ไม่สำคัญใดๆ ถ้าเราใส่ความรักให้กับกันและกัน ขอไว้เถอะ ว่า ความรักนั้น ถึงแม้นไม่ได้เห็นด้วยตา แต่สามารถเห็นได้ด้วยหัวใจ ที่เราได้มอบให้แก่กันและกัน

                                                                                                     ปากกาของพ่อ
                                                                                              27 กรกฎาคม 2550