ไปกะเพื่อนๆอีก8คน ต้องขอบคุณเพื่อนมากเลยที่อุตส่าห์เอาเสื้อมาให้ อิอิ (ขอบใจนะเพื่อน) พวกเราไปกินข้าวที่สยามก่อนแล้วค่อยมาที่สนามศุฯ อยู่ที่นั่นจนงานเลิกเลยค่ะ เห็นหลีดธรรมศาสตร์แล้วก็น่ารักดีค่ะ แต่เราว่าจุฬาน่ารักกว่าอ่ะค่ะ ส่วนการแปรอักษรก็สวยดีค่ะ ดูแล้วทำให้คิดถึงตอนอยู่มัธยมจังค่ะ เคยนั่งแปรตั้งแต่เช้ายันเย็น แดดก็ร้อน เมื่อยก็เมื่อย สุดๆอ่ะ พอเพลทพังก็ต้องมานั่งซ่อมนั่งแก้เพลท เหนื่อย..แต่ก็ภูมิใจค่ะ....อืม  ก่อนกลับบ้านก็ไปหาไรกินกัน ถึงบ้านก็ประมาณ3ทุ่มกว่าค่ะ แล้วก็ไปอาบน้ำ  ฟังน้าเน็กกะพี่โป้งแล้วก็เปลี่ยนมาฟังเดอะช็อค กว่าจะไปนอนก็ปาเข้าไปตี2กว่าค่ะ...



 บอกรัก

ไม่ต้องพูดว่ารัก...ทุกวันก็ได้
เพราะบางครั้ง...
ความรู้สึกรักก็สามารถซึมซับผ่านทางดวงตา
ได้มากเท่าๆกับทางหู
คำพูดและการกระทำ...ต่างก็สำคัญและจำเป็นด้วยกันทั้งคู่
ขึ้นอยู่ที่จังหวะและเวลา
ในภาวะปกติ เราอาจต้องการแค่การเอาใจใส่ ดูแลอย่างปกติ
แต่บางเวลา...ที่ชีวิตมีอะไรผิดแปลกออกไปจากเดิม
เราอาจต้องการ...คำบางคำเพื่อยึดเหนี่ยวจิตใจ
พูดอย่างเดียว...อาจไม่ซึ้งเท่ากับทำให้เห็น
ทำให้เห็นอย่างเดียว...อาจไม่ซึ้งเท่ากับพูดให้มั่นใจ
พูดและทำ
ซึ้งและมั่นใจ