วันนี้เป็นวันเเรกที่ได้ไปเรียนเหอๆๆไปถึงก็เกือบสายยย โชคดีที่โทรถามน้องปันนี่คุงทันว่าอยู่ห้องไหน เลยได้เข้าห้องทันนนน 
พอก่อนถึงห้องชั้นก็โดนพวกเพื่อนร้ากกทั้งหลายเเหล่รุมทึ้งงง เสียดายอ่ะ ไม่ได้อยู่ห้องเดียวกัน กระเด็นกันไป 3 ห้อง เซ็ง

      หลังจากนั้นก็จะเกิดปฏิกริยาทางเคมีที่ทำให้ทุกคนไม่สามารถหยุดน้ำลายในปากได้ คือ ทุกคนจะพูดๆๆๆๆ พูดดดๆๆ เเละพูดดดๆๆ เพราะปิดเทอมไม่ค่อยได้คุยกันน เลยมานั่งเมาท์เเตกกันหน้าห้อง เเต่ก็ไปได้เเปปเดียวเอง (ก็เเน่สิยะ ก็ชั้นมาสายนี่)
พอเค้าเปลี่ยนมาอยู่ห้อง 3 ซึ่งก็ห้องคิงนั่นเเหล่ะ 

มีห้องเค้าที่สามารถผ่านมรสุมข้อสอบมาได้เพียง 8 คน 8 คนเท่านั้นนนนน

จากที่ไม่ค่อยคุยกันก็กลับมาคุยกันมากขึ้น  ปกติก็ไม่ค่อยได้สนิทกับกลุ่มนี้เท่าไรเเต่เราก็ไปไหนไปด้วยกัน เพราะทั้งห้องดันมี 60 คนเเล้วห้องชั้นก็มาเเค่ 8 คนมันก็เลยอยู่กันเเค่นี้ ส่วนเพื่อนใหม่ก็มีรู้จักเเล้วนิดหน่อยเเต่ก็ไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไร เฮ้อ ไม่รู้พรุ่งนี้จะเจอมรสุมงานท่วมหัวรึเป่ารุเเต่ว่าวันนี้มีความสุขก็พอออ  เนอะ เเค่นี้ก็เเฮปปี้เเล้ว