|
View : 51 Post : 0
14 มกราคม 2550
ชื่อตอน : ความรู้สึกที่เลวร้าย
เกริ่นเรื่อง : สิ่งที่ชั้นได้รู้....จากคำพูดมันกลายเป็นความรู้สึกที่เลวร้ายของชั้น
มีสิ่งบางสิ่งที่ขั้นได้รู้ในวันเมื่อวาน สิ่งที่ผู้หญิงธรรมดาๆคนนี้คิดไม่ถึงว่ามันจะมีเข้ามาในสักวันหนึ่ง ความจริงอันแสนเจ็บปวดที่หากเป็นไปได้ ชั้นก้อไม่อยากจะได้รับรู้มัน นั่นคือ เค้าคนนั้น คนที่เธอรัก คนที่เธอจะคอยห่วงหา ห่วงใยทุกเวลา เค้าคนนั้นที่ไม่ใช่ชั้น คนที่ดีที่สุดสำหรับเธอ คนที่เธอจะรักตลอดไป .....
สำหรับชั้น...ที่เป็นเพียงคนที่แอบรักเทอเท่านั้น มันคือความทุกข์ที่แสนจะทรมาน สิ่งที่ชั้นกลัวที่สุดได้กลายมาเป็นความจริงภายในชั่วค่ำคืน
ตลอดมาชั้นรู้อยู่ภายในใจแม้ว่าชั้นจะมีรักแท้ แต่รักของชั้นก้อเป็นไปไม่ได้เพราะอะไรล่ะ เหตุผลก้อคือ เทอได้พบคนที่ดีสำหรับเทอแล้วยังไงล่ะ
ชั้นรู้ว่าคนที่มาก่อนคือชั้น แต่....มันจะมีความหมายอะไรล่ะเมื่อเทอจะเลือกเขา หากวันนี้เทอจะเลือกจากไป อยากให้รู้ว่าชั้นขอโทษจากใจที่ปล่อยตัวไปตามหัวใจจนลืมว่าเทอเป็นใคร และชั้นเป็นใคร ต่างรู้ว่าเราควรทำตัวอย่างไร แต่ชั้นก้อยังทำผิด ผิดพลาดมากมายเสียจนไม่ควรให้อภัย
อยากให้เธอได้ยินสักครั้งไม่ว่าเธออยู่ที่ไหน
ให้ฉันบอกกับเธอได้ไหม ว่าฉันไม่เธอแล้วหัวใจว่างเปล่า
ตื่นขึ้นมาลืมตาไม่เห็น ไม่เจออะไรทั้งนั้น
ฉันต้องอยู่ลำพังเดียวดายชอกช้ำเหลือเพียงคำถาม
ที่ฉันอยากรู้......สายไปไหมถ้าบอกว่ารัก
ฉันเหลือเพียงแค่เงา เหลือเพียงความเหงา
เจ็บปวดรวดร้าวและทรมาน
อยากจะหมุนเข็มนาฬิกา กลับไปวันนั้น
อยากบอกเธอว่าฉันรักเธอ
เพลงนี้...คือเพลงที่เหมือนในใจชั้น แม้ความหมายจะผิดเพี้ยนไปบ้าง นั่นคือ ความจริงเทอกับชั้นไม่เคยรักกันมาก่อนก้อตามเถอะ แต่ความหมายของเพลงก็ยังคล้ายกับชีวิตชั้นในตอนนี้มาก-มากที่สุด
ถ้าจะพูดถึงเพลงที่ถูกต้องและตรงกับชีวิตชั้นที่สุดคงจะเป็นเพลง....
รู้ดี...ว่าเธอรู้สึกแค่ไหน ก็รู้...ไม่รักกัน
ก็รู้ดี และห้ามใจอยู่ทุกวัน แม้จะทำไม่เคยได้...
ฉันยอม ฉันมีความสุขแค่นี้
เจ็บบ้างไม่เป็นไร
แหละแม้เธอยืนยันไม่อยากสนใจ
ฉันก็ยังจะเป็นอย่างนี้....
ปล่อยฉันให้รักข้างเดียว
อยู่ลำพังคนเดียวก็พอ...
ไม่ขอ....ให้เธอต้องสนใจ
ปล่อยให้ฉันเพ้อๆ อย่างนี้
ต่อให้ความเป็นจริงต้องเสียใจ
ช่างมัน....ต้องการแค่รักเธอ
สิ่งที่ชั้นทำผิดที่สุดก้อคือวันนั้น วันที่ชั้นหลงรักเทอจนหมดหัวใจ วินาทีแรกที่ชั้นได้สบตากับเทอ มันรู้สึกแปลกไป ทั้งๆที่เมื่อก่อนหากจะมีใครมาพูดว่า แค่สบตาก็ตกหลุมรักแล้ว ชั้นมักจะไม่เชื่อ แต่ในวันนั้นกลับกลายเป็นว่า สิ่งที่ชั้นไม่เชื่อมาตลอดนั้น ชั้นได้รับรู้ด้วยความรู้สึกของตัวเองเสียแล้ว ตั้งแต่วันนั้น ชั้นก้อมีความคิดที่เปลี่ยนไปจากเดิม อย่างน้อยก้อ 1 ความคิดแหละน่า
ตั้งแต่เมื่อวานจนวันนี้ ชั้นเหนื่อย เหนื่อยที่ต้องฝืนยิ้ม ความรู้สึกของชั้นเริ่มเย็นชาลงเรื่อยๆ น้ำตาที่อยากจะไหล เหมือนถูกตีกลับ ชั้นไม่มีแรงที่จะทำอะไรเลย ชั้นคงต้องพักไปอีกนาน
| 
