ฝนฝน...อยากเป็นนักเขียน ตอนที่ 1

มีคนบอกว่า ลองวิเคราะห์ตัวเองดู อืมนะ ฝนฝนจะลองดู

วันนี้ข้าพเจ้าจะเริ่มเขียน เขียนเล่มๆฝึกมือ ด้วยการเขียนชีวประวัติ(อู้วว!! เรียกซะหรู) เกี่ยวกับตัวข้าพเจ้ากับการอยากเขียน

เริ่มแรก เอาไงดีเนี่ย เขียนเป็นข้อๆดีกว่า

ฝนฝนกับหนังสือ

1.ฝนฝนวัยประถม (โปรดอย่าถาม...ว่ากี่ปีมาแล้ว มิเช่นนั้นจะสั่งให้ทหารเอาไปตัดหัว!!!) ชอบไปคลุกอยู่ในห้องสมุด อ่านนิทาน จดคำคม ตอนนั้นฝนฝนอยากเป็นนักพูด(โต้วาทีด้วย) เลยต้องหาข้อมูลให้ได้เยอะๆเอาไว้พูด นัดพูด(และโต้วาที)ถ้าไม่มีความรู้รอบตัว ไม่มีคำคมๆไปเฉือนคนอื่น เราอาจจะถูดเฉือนให้ตายอับอายขายขี้หน้าประชาชีได้

แล้วใครจะรู้ ว่าหนังสือที่ผ่านมือฝนฝนมากอีกประเภทนึงก็คือ “หนังสือสอนร้อยมาลัย” ว๊าย กรี๊ดดด ต๊ายยย โอ้วว อู้ววว ฮิ้วววว ฮะๆๆๆ จริงๆเรื่องนี้กะจะเก็บไว้เล่าให้สามีฟังวันที่เหงาๆแล้วเราไม่อยากเล่นจ้ำจี้กัน

แหม ไม่เชื่อก้ต้องเชื่อนะ ว่าฝนฝนเนี่ย ถึงจะไม่ชอบทำอาหาร ไม่รักเด็ก ไม่นิยมสัตว์ แต่ก้รักการร้อยพวงมาลัยน๊าจ๊า .....(แต่สวยไม่สวยเอาไว้ว่ากันอีกที)

2.ฝนฝนวัยม.ต้น ตอนนั้นข้าพเจ้าจะชอบอ่านนิยายแปลมากๆ แปลแบบไหนก็อ่านหมด โดยเฉพาะโร มานซ์จะชอบอ่านที่ซู้ดดดเลย

เรื่องที่ติดตอนนั้น(มาโรมานซ์นะฮ๊า)ก็คือ เชอร็อคโฮม (พิมไม่ถูกข้าน้อยขออภัย  บังเอิญว่าศัพท์คำนี้มันไม่มีในพจฯเล่มน้อยของฝนฝนอ่ะค๊า) ไม่รู้ว่าจะยังมีใครเคยเห็นหรือเปล่า เป็นเล่มหนาๆ กระดาษสีน้ำตาล ตัวพิมพ์แบบเก่าๆ ขลังดีนักแลพี่ท่าน ประมาณว่าน้องๆสมุดข่อย 

สารภาพว่าตอนนั้นอ่านไม่รู้เรื่องหรอก อ่านไปเรื่อยๆงั้นๆอ่ะ เห็นคนอื่นอ่าน อิฉันก็เลยอ่าน...

อีกอย่างที่ชอบอ่านมากๆก็คือ เรื่องสั้นในขายหัวเราะ-มหาสนุก คุณขา อย่างเห็นว่าเป็นหนังสือการ์ตูนเล่ม 10 บาท (ตอนนั้น) แล้วจะไม่มีอะไรนะคะ เรื่องสั้นข้างในนั้นดีๆทั้งนั้น รุณรัตน์(นามปากกาของเดี๊ยนเอง..)ขอคาราวะ นับถือเป็นครู อยากเขียนเรื่องก็จากหนังสือ ขายหัวเราะ –มหาสนุกนี่ล่ะ

ต่อมาเป็นนิยายเรื่องแรกค่ะ อ่านของ “แก้วเก้า” เรื่อง “แดนดาว” ชอบมากๆ อ่ะเล่านิดก็ได้

เป็นเรื่องของผู้หญิงคนนึงที่หลุดเข้าไปอีกโลก.....จบ  ก็บอกว่าจะเล่านิดเดียว

อ๋อ ลืมเรื่องสำคัญไปได้ไง ... อ่านเยอะที่สุด อ่านทุกเล่มในห้องสมุดของโรงเรียนเล็กๆ “วรรณกรรมเยาวชน”ค่ะ  ชอบมากๆคือของ สนพ. แพรว(อะไรต่อหว่า ??) นี่ล่ะค่ะ สนุกดี ชอบมาที่สุดคือของ อี เนทบิท

เขาจะเล่าเหมือนกับว่าเด็กที่ได้ผจญภัย เล่าให้เขาฟัง แล้วเขามาเล่าต่อให้เราฟังอีกที

                3.ฝนฝน ม.ปลาย ไม่ค่อยได้อ่าน ส่วนมากถ้าอ่านก็เป็นนิยาย และพวกแฟนตาซีที่เขาฮิตๆกัน อ่านบ่อยสุดคงเป็นเรื่องสั้นตามนิตยสาร เพราะอยากเขียนส่งไปมั่ง

                4. ฝนฝน ป.ตรี อ่านๆๆๆๆๆ อ่านแม่งมันหมดทุกอย่าง มีความสุขกับการอ่าน แต่ไม่รู้ทำไม ช่วงนี้พอซื้อนิยายเก็บไว้ ได้เรื่องอย่าร้าง ผัวเมียตีกัน แบบนี้ตลอด  เฮือก ฝนฝนเครียด  ฝนฝนรับบ่ได้

ต่อไป

ฝนฝนกับการอยากเขียน

                1.เริ่มเขียนเรื่องแรกคือวรรณกรรมเยาวชน จำได้ลางๆเลือนๆชะวอบชะแวบว่าชื่อเรื่อง “ผจญภัยในเมืองอ่าง”  มิใช่อ่างที่เขา อาบๆอบๆ กันนะตะเอง อย่าคิดมาก…..เรื่องนี้เขียนได้ประมาณ 2 ตอน 

                เป็นความภูมิใจมากๆ เพราะจำได้ว่าเขียนพล็อตด้วยละตอนนั้นน่ะ นี่ถ้าพล็อตยังอยู่ เรื่องยังอยู่จะลองเอามาอ่านดู คงตลกพิลึก

                เอ่อ เรื่องนี้เขียนได้ 2 ตอน จากจำนวนทั้งหมดประมาณ 15 ตอนมั๊ง

                2.ต่อมาพยายามเขียนเรื่องสั้น กับความเรียง

                เรื่องสั้น สั้นสมชื่อ ไม่เกิน 2 หน้า ก็จบแล้ว

                ส่วนความเรียง พยาย๊าม พยายามเขียนสื่อความหมายและอารมณ์ แต่พอโตขึ้นแล้วมาอ่าน ก็สรุปได้ว่า.....เขียนไรของมันว่ะเนี่ย!?!?!

                3.ปัจจุบัน พยายามเขียนนิยายอยู่ ตอนนี้ ดองเค็ม กำลังได้ที่ ศิริเวลารวมแล้ว ได้ ประมาณครึ่งปี ก็ครึ่งปีเอ๊งงง!!

เฮ้อ...พอล่ะ เขียนไปเขียนมาชักท้อเอง เอาไว้พรุ่งนี้ค่อยฝึกเขียนใหม่

ฝนฝนสู้ๆ ฝนฝนสู้ๆ ฝนฝนสู้ๆ ฮิ้ววว...