นั่งคิดถึงเธออยู่หน้าระเบียง
รอบข้างมีเสียง จิ้งหรีดเรไรร้อง
เสียงดังไปทั่ว ดังก้อง
แต่ไม่ก้องเท่าคำว่าคิดถึงเธอ....ในจัย


เงยหน้ามองดูดวงดาว
ที่พรั่งพราวแสง บนท้องฟัา
แหงนมองดู ดวงจันทร์ทรา
ที่เปล่งแสงจรัสจ้า ยามค่ำคืน

ป่านนี้เธอคงนอนหลับฝัน
มีเพียงฉันที่คงตื่นอยู่ตอนนี้
แหงนมองดาวน้อยร้อยล้านดวงที่มี
แล้วนึกถึงเธอคนดี ที่แสนไกล

ดาวแต่ละดวงอยู่ห่างไกลกัน
เปรียบดังเหมือนตัวฉันกับเธอ ที่ห่างกันอยู่อย่างนี้
ตัวฉันก็เหมือนกับดาวเคราะห์ดวงหนึ่งบนท้องนที
ที่เปล่งแสงความคิดถึงที่ในตัวเอง...ส่งให้เธอ

ดาวเคราะห์ดวงน้อยอย่างตัวฉัน
จะทนความคิดถึงเธอนั้นได้นานซักแค่ไหน
ที่เปล่งแสงความคิดถึงจากหัวใจ
แต่ถ้าหากวันใดเธอ พบใครใหม่ แสงไฟจากความคิดถึงของฉันคง อ่อนแรง...