ไม่รู้ทำไมน้ำตาถึงหลั่งริน

ไม่รู้ทำไมหัวใจถึงร้าวราน

ไม่รู้ทำไมรู้สึกตัวอีกที เธอที่ฉันรักก็ได้จากไปแล้ว โดยไม่อาจหวนคืน

แม้จะตามหาแต่ก็ไม่อาจจะพบเจอ แม้จะเดินทางไปทุกที่บนโลก ก็ไม่มีเธออยู่ที่ไหนเลย

ตามหาจนเหนื่อยล้า ตามหาจนหัวใจผุพัง..แต่สิ่งที่พบคือความหวังที่หลุดรอดนิ้วมือไปดั่งเม็ดทราย

รักเธอ รักเธอ รักเธอเหลือเกิน รักเกินกว่าจะยอมสูญเสียไป

ได้โปรดเถิด อยู่เคียงข้างฉัน อย่าจากจร อย่าห่างหาย อย่าได้ห่างกายแม้เสี้ยววินาที

แต่มันคงสายเกินไปที่จะบอกกล่าว สายไปที่จะวิงวอน ในเมื่อข้างๆฉันไม่มีเธออยู่อีกแล้ว

ไร้แล้ว รอยยิ้มที่อ่อนโยน ไม่มีแล้ว ซึ่งเสียงกังวานที่เรียกขาน

ไม่มีเธอแล้ว  ไม่มีเธออีกแล้ว

สิ่งที่คงเหลือ มีเพียงอดีตที่หลอกหลอนกับวันวานที่อ่อนหวาน

อดีต..ซึ่งตอกย้ำให้หัวใจระทม กรีดลึกลงบนบาดแผลเก่าให้หวนไห้ถึงอดีตที่หายไป

คิดอยากตายหลายครั้งหลายครา คิดอยากหนีจากอดีตหลายครั้งหลายหน

แต่ท้ายที่สุด สิ่งที่ฉันทำได้คือจำทนอยู่ต่อไป

อยู่..ด้วยร่างที่ไร้วิญญาณ เพียงร่างที่ยังมีลมหายใจ

อยู่กับรักที่ไม่มีวันเลือนหาย อยู่กับใจที่ไม่มีวันเป็นดังเดิม

คงอยู่...ตราบจนกว่าวิญญาณดวงนี้จะสิ้นสลายเป็นผุยผงดับสิ้นไป
+++++++++++++++++
TBC IN.............http://writer.dek-d.com/sefina_/writer/viewlongc.php?id=399399&chapter=35http://writer.dek-d.com/sefina_/writer/view.php?id=399399