ฝนตกอีกแล้ว

แย่จังเลย

ต้องขัดเรือที่ชื่อว่าหัวใจนี่อีกกี่รอบนะ ถึงจะล้างคราบสายฝนนั้นไปได้สิ้น

แต่ก็

ช่างเถอะ

อีกไม่นานกระมัง 

นี่ก็เหลืออีกแค่ปีครึ่งเองสินะ ที่เราจะยกพลขึ้นบกไปปล้นชิงเสบียงความสุข และทรัพย์สมบัติที่เรียกว่าความสุข

หึหึหึ

แต่ตอนนี้

เราก็เอาแต่นั่งเป่าหีบเพลงปากอยู่เสากระโดงเรือ

มองฟ้า 

นกนางนวล

สายลม

ทะเล

มันก็มีความสุขดีไปอีกแบบนะ

มองไปทางไหน ก็ไม่เจอฝั่งหรือเกาะแก่ง

ทะเลทุกข์ไร้ขอบฝั่งเพียงใด ทะเลรักไร้ฟากฝั่งเพียงนั้น

ดีแล้วล่ะ ยังไม่อยากรีบเข้าหาฝั่งใดนักหรอก

อยู่ลอยลำกลางทะเลโดดเดี่ยวอย่างนี้

เป็นโจรสลัดแห่งฤดูร้อนแบบนี้

บางทีมันก็ทำให้ได้คิดอะไรเหมือนกันนะ

ฉันเอง

ก็ไม่ได้มีเพลงดาบเป็นเอก เพราะฉันไม่ใช่สุภาพบุรุษในชุดเกราะอัศวินบนหลังม้าขาวเยี่ยงบางคน

ไม่ได้มีเพลงยุทธเป็นเลิศ เพราะฉันไม่ใช่นักรบ ที่จับดาบเพื่อนอวดอ้างความเก่งกาจสามารถอันเป็นเท็จ

มิใช่นักกวี ที่สามารถจับจิตใจผู้คนมาผูกโยงเป็นเรื่องราว

ไม่เคยเล่นดนตรีได้ไพเราะจนเข้าหูเทพยดา

ก็แค่สู้ ปล้น ฆ่า ตามแบบฉบับของฉัน ทำเพราะอยากทำ

ปล้นเพราะอยากปล้น ก็เท่านั้น

ไม่มีเพลงยุทธ เพราะฉันอยากจะสู้ ก็จะสู้ทุกวิถีทางที่จะสู้ได้

ถ้อยวจนะจับจิตน่ะ คงไม่มีหรอก ถ้าจะพูด ก็คงเป็นแค่คำพูดต่ำๆ ที่มันออกมาจากใจจริง

หรือบทเพลง ฉันเล่น ก็แค่บรรเลงมันออกมาจากความรู้สึก และจากส่วนลึกของหัวใจ

มีหลายคนนะ ชอบเอาฉันไปเปรียบเทียบกับพวกผู้ดีจอมปลอมเหล่านั้น

แต่ฉันก็ยอมรับ ว่าฉันเป็นผู้ดีจอมปลอมเหล่านั้นไม่ได้

มิใช่เพราะว่าตำแหน่ง "ราชันย์" ของฉันมันไม่เพียงพอ

แต่เพราะว่า ฉันไม่ชอบ

ฉันแตกต่างจากพวกเขาเหล่านั้น

แต่ฉันเอง ก็แตกต่างจากสิ่งเลวร้ายทั้งหลายเช่นกัน

ฉันก็เป็นของฉันแบบนี้

เที่ยวปล้นฆ่าช่วงชิงความสุขและความอบอุ่นร่ำไป

หวังเพียงสักวัน

ฉันจะได้เจอกับเกาะมหาสมบัติ

เกาะมายาที่จะปรากฏแค่เพียง6วันในฤดูร้อนเท่านั้น

เกาะแห่งสมบัติที่ต้องเสี่ยงตายเข้าไป

ฝ่าพายุ ฝ่าน้ำวน ฝ่าคลื่นสูงเทียมฟ้า ผ่าอสูรร้ายแห่งทะเลลึกเข้าไป

เพื่อจะได้สมบัติที่เรียกว่า

ความรัก

กลับออกมา

สมบัติ(ความรัก)จ๋า

รอฉันก่อนนะ

แล้วออกทะเลคราวหน้า

ฉันจะไปตามหาเธอเอง

แม่สมบัติ(ความรัก)ที่หายไปของฉัน...


By    โจรสลัดแห่งหน้าร้อน  นาม ราชันย์หมาป่าขาว





เอาล่ะทุกคน



ออกเรือได้..............................