ตั้งแต่เข้าวงโยฯมาก็ 3 ปีแล้วสินะ มีเรื่องต่างๆเกิดขึ้นมากมาย ทั้งได้เจอเพื่อนใหม่และวิชาความรู้ใหม่ๆ แถมยังได้ประสบการณ์ชีวิตเป็น

ของแถมด้วย วันนั้น ที่เข้ามาวงโยฯวันแรก เพราะความบังเอิญของเพื่อนคนนึงที่มานอยากจะเข้ามาตั้งวงสตริง แต่พอถึงวิชาแรกเข้ามานั่ง 

อาจารย์ที่ควบคุมการสอนก็ให้นั่งตั้งวง(เอ้าแจกไพ่ๆ)เขาก็มานั่งคุยๆกันนิดหน่อยแล้วก็ให้นักเรียนแนะนำตัวกัน วันแรกนั้นข้าก็ได้เป็นหัว

หน้ากลุ่มนั้นซะงั้น (สงสัยจะทำตัวเด่นในด้านบ้ามากไปหน่อย ไม่น่าเลยเรา 55+) หนึ่งในนั้นก็มีคอนนี่ซังอยู่ด้วย พอแนะนำตัวเสร็จพรอ้ม

กับการที่ข้าได้กลายเป็นหัวหน้าเรียบร้อยแล้ว อาจารย์ก็บอกว่า จะกำหนดเครื่องที่ต้องเล่นให้ จากตอนแรกที่เพื่อนมานอยากเข้ามาตั้งวงสต

ริง มานดันกลายเป็นว่าได้เล่นวงดนตรีสากลซะงั้น -*-  ตอนแรกก็รู้สึกเฉยๆ คิดไว้ว่าไหนๆก็เข้ามาแล้วนี่นะ ลองเล่นดูซะหน่อยก็ไม่เห็น

เป็นไรนี่ แต่พอนานๆเข้าก็รู้สึกชอบขึ้นมา และมันก็กลายเป็นชอบมากที่สุดจนตอนนี้มันขาดไม่ได้แล้ว มันเป็นความสุขและเป็นชีวิตของเรา

เลยทีเดียว จริงๆนะ ถึงแม้ว่าบางคนอาจจะคิดว่า มันเป็นเพียงกิจกรรมคลายเครียดเท่านั้นแหละ แต่ก็นะ ความคิดคนเรามันต่างกันนี่ จะคิด

ยังไงก็ช่างเถอะ ก็มันเป็นความคิดของเขานี่จะไปเปลี่ยนมันก็กระไรอยู่ ในวงโยฯนั้นมีทั้งมิตรภาพ ความสุข ความสนุก ความมุ่งมั่น ความ

พยายาม ความมุ่งหวัง ความสามัคคี และความรักในเสียงดนตรีของทุกคน ดีใจจริงๆที่ได้มาเข้าวงโยฯนี้ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นแค่ความบังเอิญ

ในวันนั้นที่เข้าตามเพื่อนมา และตอนนี้ไอ่เพื่อนพวกนั้นมันจะไม่ได้อยู่วงโยฯกันแล้ว (แต่คอนนี่ซังยังอยู่นะ)  แต่ข้าก็ไม่เสียใจจริงๆที่ได้เข้า

มามีส่วนร่วมที่วงนี้....

เอาล่ะ กลับเข้ามาสู่ปัจจุบันทันด่วนทันที งุงิ ด้วยความคุ้นเคยกับวงโยฯมานานสุดๆ ตอนนี้เลยมีทั้งเพื่อน รุ่นพี่ และรุ่นน้องที่น่า

รักมากมาย พวกที่นิสัยไม่ดีก็มีส่วนน้อย แต่เราก็ไม่ได้สนใจและไม่ได้แสดงออกว่าเราไม่ชอบเขาเลยแม้แต่นิด -.-   ในวงโยฯคน

หน้าตาน่ารักๆก็มีนะ อย่างคนที่สุดยอดน่ารักก็คงจะเป็นรุ่นพี่คนนึงที่เขาจบจากร.ร.นี้ไปแล้ว T0T แต่เราก็ยังมีน้องสาวเขาดูต่าง

หน้าอยู่ (น่ารักสุดๆทั้งคู่อ่ะ ทั้งพี่ทั้งน้อง) วงโยฯก็ไม่มีไรเปลี่ยนเท่าไหร่หรอก(ประชดจ้ะ -.-) ก็แค่เปลี่ยนครูสอน เปลี่ยน

บรรยากาศห้อง ฯลฯ ไปเมื่อต้นปีที่ผ่านมา มันเป็นการปฏิวัติครั้งใหญ่ก็ว่าได้ล่ะมั้ง หน้ามือเป็นหลังบาทา คนในวงก็ตั้งใจซ้อมมาก

ขึ้น แต่มีอยู่อย่างนึงที่ไม่ว่าผ่านไปกี่ปีก็ไม่เปลี่ยนแปลง -*- นั่นก็คือ “น้ำใจ” ไงล่ะ  ทำไมมันไม่เคยหาได้จากในวงนี้เท่าไหร่เลย ก็ยก

ตัวอย่างเช่น พอเสร็จงานทีไร พวกตัวหลักๆแค่ไม่กี่คนหรือไม่ก็อาจารย์ ต้องมานั่งตามเก็บของ พวกชุดหรือไม่ก็เก็บขยะแล้วก็จัดห้องให้ 

แล้วพวกมันก็หายกันไปหมดเลย มันดูไม่ดีเลยนะ อาจารย์เขามาสอนไม่ใช่มาคอยรับใช้นะเฟ้ย นิสัยไม่ดีเลยฟร่ะ -*- แล้วยังมีน้องบางคน

นิสัยไม่ดีมากๆๆๆๆ ไม่มีความเคารพรุ่นพี่หรืออาจารย์เลย นี่เป็นสิ่งที่ไม่เคยหายไปจากวงโยฯ อยากให้มันเปลี่ยนไปบ้าง จะต้องทำยังไง

บ้างล่ะเนี่ย - -*  

แล้วก็มีอีกอย่าง วันพรุ่งนี้จะเป็นวันเกิดข้าแล้ว วันนี้คอนนี่ซังก็เอาสร้อย Zodiac รูป Scorpio มาให้ด้วยสวยมากเลย ขอบ

คุณน๊า *-* (จะใส่ไว้ตลอดเลย หุๆ) แต่ยังงงๆอยู่เลย ว่าตรูเกิดราศีไหนกันแน่เนี่ย Scorpio หรือ Sagittarius ฟระ -*-  แล้ว

ก็มีตุ๊กตาแก้วรูปหมีที่เจน้อยให้มาด้วย น่ารักที่สุดเลยยย *-*/  จะเก็บไว้อย่างดีเช่นเดียวกัน หุๆ  แล้วก็ๆๆๆ...วันนี้มีเรื่องน่าเหลือเชื่อ

ตั้ง 2 เรื่อง  เรื่องแรก วันนี้โดเรมอนตะ เล่น Slave หรือที่เราเรียกติดปากกันว่า สลาฟน่ะล่ะ (แต่เราคงออกเสียงกันผิดง่ะ - -+ ) 

มัน...นักดองไพ่อันดับ 1 และแล้วมัน...ก็ได้เป็นคิงกับคนอื่นเขาแล้ววววว (ยะฮู้ วิ้วๆ แปะๆๆๆๆๆๆ) และข้าผู้เป็นคิงก็โดนมันล้มจน

กลายเป็นสลาฟ แต่ข้าก็ดีใจมากที่ได้สละตำแหน่งให้กับโดเรมอนตะเพื่อประวัติศาสตร์หน้าใหม่ 5 5 5+ 

แล้วก็ เรื่องน่าเหลือเชื่อเรื่องที่ 2  วันนี้ตอนเย็น และเราก็กำลังเล่นคอมอยู่นี่ล่ะ อยู่ดีๆท่านพ่อก็เข้ามาในห้องแล้วก็ถามว่า



ท่านพ่อ : “วันพรุ่งนี้(ซึ่งก็คือวันเกิดเรา)อยากได้อะไรล่ะ”

ข้าเองล่ะ : “... บอกไปพ่อก็ไม่ซื้อให้หรอก เชื่อดิ  (นิ้วก็จิ้มคีย์บอร์ดเล่นเกมไป หุๆ)”

ท่านพ่อ : “บอกมาเหอะ อยากรู้”

ข้าเองล่ะ : “...”

ท่านพ่อ : “...”

ข้าเองล่ะ : “อยากได้ PSP ง่ะ”

ท่านพ่อ : “...”

ข้าเองล่ะ : “แน่ะ แพงอ่ะดิ บอกแล้วว่า บอกไปพ่อก็ไม่ซื้อให้หรอก (แล้วก็หันกลับไปเล่นเกมต่อ)”

ท่านพ่อ : “...”

ข้าเองล่ะ : “...”

ท่านพ่อ : “อืม... ดูก่อนละกัน พรุ่งนี้อาจจะซื้อให้นะ”

ท่านพ่อพูดจบเท่านั้นล่ะ ข้าก็แทบจะกี๊สลั่นบ้าน แต่ก็ต้องสะกดอารมณ์ไว้ หุๆ   แต่ก็ไม่แน่หรอกนะว่าท่านจะซื้อให้รึเปล่า เพราะท่านบอกแค่ว่า “อาจจะ” ไม่ได้บอกว่า “จะ” นี่นะ  แต่ว่าแค่ท่านพ่อมาถามข้า ข้าก็ดีใจแล้วล่ะ T0T