ค่ำคืนข่างค้างแรมอยู่ในป่า

ในพนาอยู่คนเดียวดั่งอาสัญ

พนาไหนก็ไม่เหมือนพนานั้น

พนาฉันที่มืดมิดไร้หนทาง

ฟ้าดำมืดมัวอัวสลัวหลอก

มิได้บอกหนทางแต่ข้างไหน

จึงให้ข้าคลำทางพรางกันไป

ไร้ซึ่งใจจะสู้ทุกหนทาง

ความรักดั่งบุบผาที่เบ่งบาน

ความรักดั่งจินตนาเราเคียงสอง

ความรักดั่งมนตราหมายครอบครอง

ความรักดั่งใจสองเราผูกพัน 

                              
                                          ประพันธ์โดย Phantom

หอมกว่าใคร ในหล้า ดอกฟ้าพี่

ขออย่ามี ภมรภู่ มาสู่สันต์

หากแม้นมี พี่นี้ จะปกกัน

กลีบบางอัน อ่อนหวาน จะอยู่คง

พิกุลเอ๋ย พิกุลเจ้า เย้ายวนนัก

หิ่งห้อยรัก แต่มิอาจ จะเอื้อมส่ง

ได้แต่ชม กลิ่นหอม ในกลางดง

รอคอยลง เก็บเจ้า บนพื้นดิน