วันนี้ถือฤกษ์เปิดไดวันแรก

เย้ๆๆๆๆ(ดีใจทามมายเนี่ย)

หุหุ เขียนไดดีกว่าเนอะ

*****


วันนี้รู้สึกเจอเรื่องอึ้งๆมาหลายเรื่อง

แต่พูดเรื่องเดียวก็แล้วกัน

เรื่องอึ้งของวันนี้ก็คือ............

มาย เลิฟ ของเรามีน้องชาย (o_O)

ไม่เห็นจารู้เรื่องเลย

แถมเจ้าน้องชายยังมาแย่งก้าอี้ที่เรานั่งเรียนอีกต่างหาก

(เราไปเรียนเบสอ่ะ มาย เลิฟ เรียนกีต้า น้องชายของมายเลิฟเรียนเบส)

แต่ดีหน่อยที่พอเจ้าน้องชายเห็นเราแล้วยอมลุกให้

(ไม่งั้นมีเฮแน่น้อง หึหึ)

เอาล่ะ ต่อต่อ

แต่ตอนที่เจ้าน้องชายกะลังลุกอยู่นั่นเอง

เท้าของน้องเค้าก็ดันไปเหยียบสายแจ๊คหลุดดังแป๊ก!

(สายแจ๊คเอาไว้ต่อเบสกับแอมป์ค่ะ ปกติไม่หลุดง่ายๆ)

เราก็คิดในใจว่า

มาเรียนครั้งแรกล่ะสิ หุหุ ซุ่มซ่ามจังเลย

หลังจากนั้นเราก็เริ่มเรียนเบสอย่างงงงวย

ไม่รู้เรื่องเลย อาจารย์พล่ามอะไรเกี่ยวกับบันไดเสียงกับบลาๆๆๆๆอีกมากมาย

งงตึ๊บ เราเล่นสะดุดไปหมด(TT^TTอยากร้องไห้แล้ว)

แล้วอาจารย์ก็หันไปมองน้องชายของ มาย เลิฟ 

แล้วชมว่า "เก่งนะเนี่ย ยังไม่ได้ฝึกก็อ่านโน้ตได้แล้ว

เราเจ็บจี้ดไปถึงใจเลย

(ชั้นมาเรียนก่อนแกนะยะ >w<)

พอได้ยินดังนั้น

มายเลิฟกับอาจารย์ที่สอนมายลิฟก็หันไปมองน้องชายแล้วก็หันมามองเรา

(ห้องที่เราเรียนมีจารย์ 2 คน สอนกีต้า 1 สอนเบส 1 )

ตอนนั้นเรารู้สึกเหมือนโดนเปรียบเทียบเลย

เจ็บใจสุดๆ

แต่ด้วยความที่สวมหน้ากากฟาโรเอาไว้

เราจึงปั้นหน้ายิ้มแย้มแจ่มใสอย่างที่สุดส่งไปให้น้องชายของ มาย เลิฟ

ประมาณว่า ยินดีด้วยนะจ๊ะ เก่งจังเลย

แต่ใจจริงแล้วอยากจะโดดไปขย้ำคอแล้วล่ะ

ถ้าไม่เห็นว่าน้องชายน่ารักแล้วพี่ชายหล่อล่ะก็นะ

หึหึ

หลังจากนั้นก็ตั้งหน้าตั้งตาเรียนแบบงงๆต่อไป

แต่พอถึงตอนเรียนเสร็จนี่สิ

เราก็หันไปปิดตู้แอมป์

แล้วก็ลุกขึ้นจะเอาเบสไปแขวนเก็บไว้

โอ้พระเจ้า

กรรมตามสนองมีจริง

เราเหยียบสายแจ๊คเข้า แล้วมันก็หลุดจากตัวเบสลงไปกองที่พื้นดังแป๊ก!

TTTTT^TTTTT

บอกได้คำเดียวค่ะ ว่าอายมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

หลังจากนั้นเราก็รีบเก็บอุปกรณ์แล้วเผ่นแนบเลย

พร้อมกับปลอบตัวเองว่า"สายแจ๊คไม่แน่นล่ะมั้ง เราไม่ได้ซุ่มซ่ามหรอก"

เฮ้อ~

ได้แต่ปลอบตัวเอง