 พฤษภาคม 2551  |
| อา. |
จ. |
อ. |
พ. |
พฤ. |
ศ. |
ส. |
| | | | 1 | 2 | 3 | | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
|
| บันทึก Diary ห้าวันล่าสุด |
12 พ.ค. 51 [20/2]
สลัวสลายกลายเป็นคะนอง
หลังความสับสนผ่านพ้นกลายเป็นแจ่มกระจ่าง |
|
|
 |
|
View : 20 Post : 2
12 พฤษภาคม 2551
ชื่อตอน : สลัวสลายกลายเป็นคะนอง
เกริ่นเรื่อง : หลังความสับสนผ่านพ้นกลายเป็นแจ่มกระจ่าง
ก็ไม่รู้จะเขียนอะไรนะครับ คือตอนนี้ตี 3 แล้ว ยังไม่หลับเลย (สมอก็ตื้อไปหมดแล้ว) ถึงแม้จะมีอะไรให้เขียนไม่มากแต่ก็มาเข้าเรื่องดีกว่า
วันอาทิตย์มันคือวันหยุดครับ(บอกไว้เผื่อบางคนไม่ทราบ) ผมอยู่บ้านตอนเช้าๆก็ช่วยพ่อทำงานบ้าน อาทิ กวาดบ้าน ถูบ้าน แค่นี้เอง
พอช่วงบ่ายเป็นต้นไปก็เป็นเวลาอิสระของผมแล้ว ผมตดสินใจนำนิยายที่แต่งไว้ในสมุดมาพิมพ์ลงคอมพ์อีกที ระหว่างพิมพ์บางครั้งก็เปิดเว็ปเช็คเรตติ้งนิยาย ปรากฎว่าเงียบสงัด ทีแรกก็ไม่สนใจ พอพิมพ์ไปพิมพ์ชักจะรู้สึกว่าทำไมนิยายของกรุมันน่าเบื่อจังแย่! พิมพ์ช่วงโมงนึงได้แค่สี่ห้าหน้า รู้สึกเหมือนกับว่าสูญเสียเวลาเปล่าๆอย่างแรง จุดประสงค์ที่ผมแต่งนิยายในตอนนี้ก็เพื่อสั่งสมประสบการณ์งานเขียน เพื่อเป็นพื้นฐานในการเขียนนิยายเรื่องต่อไป แต่อย่างไรก็ตามมันก็ยังรู้สึกว่า เวลาที่ใช้ไปมันช่างสูญเปล่าเสียจริง!
พอตกกลางคืนพ่อผมกินเล่าเชียร์บอลกับเพื่อนอย่างได้อารมณ์สุดๆ แต่ผมกลับต้องนั่งพิมพ์นิยายที่ไม่รู้ว่าทำไมมันถึงน่าเบื่อ ทั้งๆตอนที่เราแต่งเรารู้สึกสนุกกับมันเสียด้วยซ้ำ ผมมีความคิดทีจะเลิกแต่งผุดขึ้นมาวูบหนึ่ง แต่ก็สลัดมันออกไปได้สำเร็จ สุดท้ายทนไม่ไหว จึงไปเล่นกีร์ต้าสักแป๊บ แล้วมาแต่งต่อ พอหมดอารมณ์ถึงที่สุด ก็ตัดสินใจลงมาดูทีวี
สำคัญตรงนี้แหละครับ พอดีเปิดมาเจอรายการทางช่องไทยทีวีที่เขาจัดประกวดแข่งกีต้าร์ร็อค แต่ละคนเล่นได้สุดยอดจนอยากทำตามบ้างจริงๆ จากสิบกว่าคนถูกคัดเลือกให้เหลือแค่สามคน มีอาจารย์ท่านหนึ่งพูดได้ถูกใจผมมาก เขาพูดกับผู้แข่งประมาณว่า ถึงพวกคุณจะไม่ผ่านเข้ารอบก็ไม่ต้องเสียใจไปหรอก ความสามรถในตอนแข่งมันขึ้นอยู่กับความพร้อมในแต่ละวัน ไม่แน่ว่าคนที่เล่นได้แย่ที่สุดในวันนี้ อาจจะเล่นได้แจ๋วที่สุดในวันพรุ่งนี้ก็เป็นได้ ดังนั้นจงอย่าใส่ใจ เวทีไม่ได้มีเพียงเวทีเดียว เพียงขอให้พวกคุณสั่งสมประสบการณ์ให้มากๆ
หลังจากนั้นผมก็มาเสิรชเน็ต หาสนามประกวดนิยายทันที แต่จนใจที่หารายการเหมาะๆไม่ได้ (ส่วนมากมันจะปิดรับกันแล้ว) แต่อย่างไรผมก็ดีใจที่สามรถเรียกความคึกที่จะแต่งนิยายกลับมาได้ (ไม่รู้ว่ามันจะอยู่ได้นานหรือเปล่า)
ปล.สำหรับคนที่ยอมเสียเวลาอ่านไดอารีของผม ก็ต้องขอขอบคุณมากๆครับ
|
|
