ฉันไม่รู้ว่า “รัก” มันเกิดขึ้นตอนไหน  ไม่รู้ว่าแอบเผลอให้ใจไปตอนไหน  รู้แค่เพียงว่าถ้าแค่ไม่ได้เจอ  ไม่ได้พูดคุย  เหมือนกับขาดอะไรบางอย่างไป  แม้บางครั้งคิดว่ามันคงเป็นความรู้สึกของคนที่รู้จักกันทั่วๆไป  แต่นานวันเข้าความรู้สึกที่ฉันมีต่อเธอก็กลับมาเล่นตลกกับใจของฉันเอง  และฉันก็รู้ว่าที่ผ่านมาฉันผิดเอง  ที่ไม่เคยมองเห็นมัน

แม้ที่ผ่านมาจะเป็นเวลาเพียงไม่นานที่ทำให้เราได้รู้จักกัน  ได้พบเจอ และพูดคุยกัน  แต่มันก็เป็นช่วงเวลาที่ทำให้หัวใจของคนคนหนึ่งพองโต  จากที่เคยเหงา  เคยคิดว่าชีวิตนี้คงต้องสู้ไปคนเดียวอีกนาน  แต่พอได้มารู้จักกับเธอมันก็ทำให้ชีวิตฉันเปลี่ยนไป  เธอคอยห่วงใยใส่ใจตัวฉันในทุกๆอย่าง  คอยให้กำลัง  คอยบอกว่าคิดถึงทั้งที่เราก็เพิ่งจะคุยกันเสร็จ  ในทุกๆครั้งที่ได้รับความใส่ใจ  ห่วงใยที่ส่งผ่านมาให้  เธอรู้ไหมว่า  ทำให้ฉันยิ้มไปได้ทั้งวัน  แม้ตอนนั้นฉันอาจจะบอกกับตัวเองว่าไม่ใช่   แต่ฉันก็เริ่มได้รู้ว่าการที่มีคนห่วงใย  และคอยเทคแคร์มันมีความสุขแค่ไหน  ทุกครั้งที่รู้ว่าเราจะได้เจอกัน  รู้บ้างไหมว่าทำให้คนนี้นอนไม่หลับทั้งคืน  ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น  อยากให้ถึงเวลานั้นเร็วๆ  และอยากเจอเธอทุกวัน  และถ้าเป็นอย่างนั้นจริงคนนี้ก็คงจะสุขใจ น่าดู   บ่อยครั้งที่การเจอกันของเรามักจะต้องมีทะเลาะหรือแกล้งให้ผิดใจกันอยู่เรื่อยๆ  และไม่เคยมีสักครั้งเลยที่เราจะพูดคุยกันดีๆ  แต่กระนั้นก็ไม่อาจทำลายความสัมพันธ์ของเราได้  ยิ่งนานวันเราก็ยิ่งสนิทกันมากขึ้น  เธอคอยเป็นส่งความห่วงใยผ่านเมจเสจมาตลอด  บางครั้งก็พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน  และทุกครั้งที่เธอบอกว่า “เดี๋ยวจะโทรหาอีกนะ  รับด้วย”  อยากให้เธอรู้ว่าฉันยิ้มจนไปถึงใจ  และรอคอยว่าเมื่อไร  เธอจะโทรมาสักที อยากคุยกับเธออีก  เมจเสจที่ส่งมาฉันอ่านมาหลายรอบมาก  ยิ่งอ่านก็ยิ่งมีความสุข  เพราะมันคือความรักและห่วงใยที่เรามีให้กัน  แต่ฉันก็ไม่รู้ว่า  เธอจะคิดเหมือนกันรึเปล่า  ความรักและความห่วงใย  ที่เธอส่งผ่านมาให้ฉัน  ฉันรับรู้  แต่ตอนนั้นเป็นฉันเองที่มักจะบอกว่าเราไม่ได้เป็นอะไรกันนอกจากเพื่อน  และเหมือนฉันจะประชดในหลายๆเรื่อง  ทำเหมือนไม่แคร์ความรู้สึกของเธอ  เหมือนเล่นตลกกับความรู้สึกของคนที่รักฉันมากคนหนึ่ง  ถึงวันนี้ต้องขอโทษกับวันวานที่ผ่านมาที่เคยทั้งประชด  และไม่เคยใส่ใจในความรู้สึกของเธอเลย แต่อยากบอกให้เธอรับรู้ว่า  คนคนนี้มีความสุขเสมอที่รู้ว่ามีเธอคอยอยู่เคียงข้าง  และสิ่งที่เธอคอยบอกว่าจะไม่ลืมฉัน จะคิดถึงกันเสมอ ฉันอยากถามเธอว่า  วันนี้เธอลืมมันไปแล้วใช่ไหม  เพราะสิ่งที่ฉันได้เห็นในวันนี้  มันต่างจากสิ่งที่เธอเคยให้สัญญาไว้มาก  อาจเป็นเพราะเวลากับระยะทางที่ทำให้เราห่างกัน  หรือไม่ก็เป็นเพราะใจเธอเปลี่ยนไปแล้ว  และฉันก็ได้แต่หวังว่ามันจะไม่เป็นอย่างหลังเลย  เพราะถ้าเป็นเช่นนั้นฉันคงรู้สึกเจ็บแปลบแปลบในใจ  และที่เธอเคยบอกว่าฉันไม่เคยใส่ใจเธอเลย  ฉันอยากจะบอกเธอว่ามันไม่จริง  ฉันคอยแอบจ้องมองเธออยู่ห่างๆ  ทั้งแอบโทรหรือเมจเสจไปหาบ้าง  แต่ก็ไม่เคยได้รับการตอบรับจากเธอเลย  และที่ทำให้ฉันแอบน้อยใจ  คือ  ในยามที่ฉันคิดถึงเธอ  เธอกลับไม่เคยคิดถึงฉันเลย  และหลายคำตอบที่เคยได้รับจากการพูดคุยกันทำให้ฉันรู้ว่าเธอเปลี่ยนไป    จนฉันรู้สึกเจ็บ  มันเหมือนเธอลืมฉันคนนี้ไปแล้ว  ลืมว่าครั้งหนึ่งเราเคยมอบความห่วงใยให้กัน   ฉันรู้ว่าตอนนี้เธอมีความสุขมาก  มีคนที่เธอรัก  และเขาก็รักเธอมาก  ฉันขอแสดงความยินดีด้วย  และแม้จะไม่แสดงอาการว่าเสียใจ  แต่อยากบอกให้เธอรู้ไว้  ว่าฉันก็แอบเจ็บเหมือนกัน  และสุดท้ายนี้ขอขอบใจทุกสิ่งทุกอย่างในวันวาน  และขออวยพรให้เธอมีความสุขมากๆ  และก็อย่าลืมเพื่อนคนนี้ที่คิดถึงเธอเสมอ