วันนี้วันที่ 1 ตุลาคม เริ่มต้นเดือนใหม่ของการปิดเทอม วันนี้เรานึกถึงเรื่องเก่าๆขึ้น
มันไม่ใช่เรื่องที่แสนนมนาน มันเกิดขึ้นไม่กี่เดือนมานี้
ไม่เข้าใจตัวเราเองจริงๆ ทำไมคนที่เราแคร์หรือติดใจมากๆ มักนะรำคาญเราเสมอนะ เรามีปัญหากับรุ่นน้องคนนึง เขาเป็นคนดี น่ารัก นิสัยดี ทีแรกเราก็เป็นเพื่อนกันดี แต่มาหลังๆ เขาบอกว่าเราน่ารำคาญ จนถึงตอนนี้ กลายเป็นว่าเราไม่ได้คุยกันเลย
มันเสียใจ เพราะกว่าเราจะทำตัวเป็นปกติไม่ต้องหลบหน้าเขาน่ะ มันนานนะ
กว่าจะหยุดร้องไห้ได้น่ะ กว่าจะทำใจให้ไม่ร้องไห้ได้เมื่อได้ยินชื่อเขา
มันยากเสียจริง
เราเป็นคนที่ประหลาดเนอะ เอาเรื่องเล็กๆแบบนี้มาคิดมาก
ระบายไปเท่าไหร่ มันก็ยังฝังแน่นอยู่ในหัว

ถ้าเราได้คุยกันแบบเปิดอกจริงๆจังๆ
เราอยากบอกเขาว่า เราขอโทษ แม้เขาจะเบื่อที่ต้องฟังคำนั้นจากปากของเรา แต่มันคือความจริงใจนะ โปรดรับมันไว้
อยากให้เขารู้ว่า เราแคร์เขามากแค่ไหน
อยากให้เขาเข้าใจว่าเรารู้สึกยังไง
แค่นี้เท่านั้น ขอแค่นั้นจริงๆ ขอแค่เขาได้รับรู้ จะไม่คุยกันก็ไม่เป็นไร จะเกลียดก็ไม่เป็นไร
ขอบคุณที่เคยสนุกด้วยกันในระยะหนึ่ง ขอบคุณจริงๆ