Last Diary

เรื่องราวสุดท้ายที่(อาจจะ)ได้บันทึก

                หัวข้อไดดูไม่รื่นเริงเลย ทั้ง ๆ ที่จริง ๆ แล้วตั้งใจจะเขียนเรื่องที่ตัวเองชอบ

                เรื่องที่ตัวเองชอบ = เรื่องที่ทำให้มีความสุข

                ความสุข = สิ่งที่ทำให้ยิ้มได้

                และความสุขของตูนก็มีหลายระดับ หลายเรื่อง แต่ความสุขที่มักทำให้ตูนยิ้มได้บ่อย ๆ คือเมื่อนึกถึงหรือเห็นผลงานของศิลปินที่ตัวเองชื่นชอบ

                ซึ่งโดยส่วนตัวถ้าถามว่าชอบฟังเพลงไหม คำตอบที่ได้จะไม่ใช่คำว่า ‘ชอบ’ แต่เป็น ‘พอฟังได้’ แต่ทำไมพอย้อนกลับไปดูศิลปินที่ตัวเองชอบกลับเป็นวงดนตรีเสียส่วนมากก็ไม่รู้

            แล้วศิลปินที่ชอบส่วนมากก็จะเป็นวงดนตรีในแถบเอเชียนี่แหละ ใช่ว่าจะฟังจะพูดได้หลายภาษา เพราะจริง ๆ แล้วก็พูดได้แค่ภาษาไทยนี่แหละ 555+

                วงแรกที่อยากพูดถึงคือ L’Arc~en~Ciel หรือที่เรียกกันติดปากว่า Laruku

                ตูนเองก็จะเรียกชื่อหลังซะมากกว่า วงนี้ที่ชอบจำได้ว่าตอนนั้นอยู่ในวัยมัธยม (555+ นานมาแล้ว) คือได้ยินเพลงเพลงหนึ่งจากโฆษณารถยนต์ยี่ห้ออะไรจำไม่ได้แล้ว รู้สึกว่าเป็นเพลงโฆษณาที่เพราะจังเลย ฟังใจแล้วใจเต้น (เป็นเอามากเลยเห็นไหม) แม้จะฟังไม่ออกก็ตามว่าร้องว่าอะไร หลังจากนั้นพอมีโอกาสได้ดูโฆษณาอีกก็พยายามเพ่งที่ริมจอดูตัวหนังสือเล็ก ๆ ที่ให้ Credit เพลงโฆษณาเอาไว้

‘อ่า...เห็นแล้ว >_< เพลงนี้คือ Get Out From The Shell นั่นเอง แล้วใครร้องล่ะ ? เอ๋...ชื่ออะไรน่ะ อ่านไม่ออกเลย เขียนก็แปลก ๆ ภาษาอะไรวุ้ย’

สรุปตอนนั้นก็จำชื่อวงได้แค่ลาง ๆ แต่แล้วก็เหมือนพรหมลิขิต ครึ ๆ ๆ

เพราะหลังจากนั้นไม่นาน พี่สาวที่รู้ว่าตูนกำลังหลงใหลในเพลงประกอบโฆษณามาก ๆ ก็เอาไปคุยกับเพื่อน แล้วบังเอิญมาก ๆ ที่เพื่อนพี่สาวคนนั้นเป็นแฟนเพลงของ laruku อยู่ นั่นเป็นโอกาสที่ทำให้ได้รู้จักกับ laruku อย่างจริง ๆ จัง ๆ ขนาดที่ว่ามีเพลง มีอัลบั้ม มีข่าวของวงนี้ไว้ในครอบครอง

และตูนจะเป็นคนหนึ่งที่ถ้าชอบวงไหนแล้วจะต้องชอบทั้งวง คืออาจจะมีพิเศษบ้างแต่ถ้าในวงขาดคนใดคนหนึ่งไปก็คงไม่เอา ฉะนั้นใน laruku ตูนจึงชอบทั้ง ไฮด์ เทตสึ เคน และโยกิฮิโร่ (มาไม่ทันรุ่นซากุระอ่านะ)

สรุปว่าทุกวันนี้ก็ยังติดตามข่าวของวงนี้อยู่แต่ก็ห่างไปมากแล้ว แต่เพลงที่ไฮด์ร้องเพราะมากจริง ๆ นะ น้ำเสียงไฮด์นุ่มน่าฟังมาก เป็นวงดนตรีที่เพลงเกิดจากความรับผิดชอบของคนในวงอย่างแท้จริงเลยล่ะ เป็นวงที่สุดยอดจริง ๆ อิอิอิ

หลังจากนั้นก็ไม่ได้สนใจนักร้องแบบจริง ๆ จัง ๆ เหมือนวง laruku อีก ก็แบบกรี๊ดกร๊าดไปตามประสา ไม่ว่าจะเป็น Arashi , Kut-tun (555+ แบบสมัยที่ทั้งสองวงนี้เดบิวใหม่ ๆ เลยแหละ) แต่รู้สึกจะชอบวงแรกมากกว่าเพราะเป็นวงที่สูงวัยกว่าวงหลังนิดนึง ช่วงนั้นที่ไทยเด็ก ๆ ของลุงจอห์นนี่ มาแรงมาก ๆ เพราะแต่ละคนต้องยอมรับว่าใสกิ้ง น่ารักมากมาย แต่นั่นก็มาพาให้ตูนหวั่นไหวได้แปบเดียว 555+ เพราะเริ่มหันมาทางหนุ่มตาตี่รายใหม่ ที่บินมาโปรโมทอัลบั้มของตัวเอง อัลบั้มนั้นก็คือ ‘it’s rianing’

ฉะนั้นคนที่พูดถึงเป็นคนต่อไปไม่ใช่ใครอย่างแน่นอน เขาคือ Rain หรือ Bi นั่นเอง

ช่วงที่พีมาบ้านเราตูนเรียนมหาลัยแล้ว แต่ปีไหนจำไม่ได้ 555+ ตอนแรกที่เห็นพีแบบว่า -*- โห ทำไมถึงได้ตี๋สนิทขนาดนี้ หน้าเหมือนเป็ดเลยฟร่ะ แล้วก็มองผ่านไป

อีกไม่กี่วันต่อมา รายการสัญญามหาชน (555+ จำกันได้ไหม ๆ) ก็มีแขกรับเชิญหน้าเป็ดมา ก็ดูเล่น ๆ เล่น ๆ จริง ๆ แต่พอดูแล้ว

‘เพลงเพราะนะ เสียงแหบ ๆ เต้นก็เก่ง เฮ้ย...ทำไมเป็ดล่ำเริ่มน่ารักในสายตาเรา เป็นไปไม่ได้ ๆ ๆ แต่ก็น่ารักอ่า >_<’

ตั้งแต่นั้นมาเลยถึงคราวซวยของพี 555+ เพราะตามติดทุกสถานการณ์อีกเช่นกัน แต่ช่วงหลัง ๆ เพลงของพวกนักร้องต่างประเทศดาวน์โหลดได้ง่ายขึ้น มีเว็บให้โหลดมากขึ้น เลยประหยัดตังไปได้อีกเยอะ <<< นิสัยเสียนะเนี่ย แต่ถ้าอันไหนซื้อได้ก็จะซื้อ และที่ปลื้มมาก ๆ คือ พี่ปุ่นซื้อดีวีดีคอนฯ ของพีให้ >_< ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ จะเก็บไว้อย่างดี 555+ จะไม่ดูเลย เอ้ย !! ไม่ใช่ ๆ จะดูบ่อย ๆ และเก็บรักษาเอาไว้อย่างดี มันแพงใช่ไหมล่ะ 555+

ตอนนี้มีข่าวว่าโกอินเตอร์ไปใหญ่แล้วสำหรับเป็ดล่ำ ได้เล่นหนังด้วยนี่ เรื่อง Speed Racer อย่าลืมติดตามกันน้า อิอิอิ (แต่ขัดใจมาก ที่ไม่ได้เป็นพระเอก 555+ แถมนางเอกยังเป็นคริสติน่า ริชชี่อีก -3-) แล้วเดือนพฤศจิกาจะมีอัลบั้มอินเตอร์ออกมาอย่าลืมอึดหนุนกันน้า (ช่วยโฆษณาน่าดู 555+)

แล้วรู้สึกว่าตัวเองจะหยุดอยู่ที่พีมานานมาก ๆ เพลงของพีฟังได้ไม่มีเบื่อ จนกระทั่ง(อีกครั้ง 555+)

                อินโทรเพลง Happiness ลอยมาโน้นนนนนนแล้ว ~~~ >_< เอ๋ ๆ แล้ววงอะไรนะที่ร้องเพลงนี้ถ้าไม่ใช่ ‘Super Junior’ หรือที่หลาย ๆ คนเรียกว่า เอสเจ แต่สำหรับตูนจะเรียกว่า SUJU

                สำหรับวงนี้ต้องบอกเลยว่าเป็นแนวใหม่สำหรับตัวเองมาก ๆ ๆ ๆ 555+ ดูสิออกแนวน่ารักกันมาเลย และอีกนั่นแหละ วงนี้เหรอเห็นตอนแรกไม่อยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ -*- ออกแนวแปลกใจด้วยว่าทำไมเด็ก ๆ ถึงได้ชื่นชอบวงนี้กันจัง หล่อเหรอก็ไม่เท่าไร แต่ทำไมนะทำไม ๆ ๆ ๆ

                 และความชอบวงนี้ต้องยกความดีความชอบให้กับซิน (ฮีซอล) ที่บังเอิญมาสวยเตะตา บอกตรง ๆ ตอนแรกจำหน้าพวกซูจูไม่ได้หรอก มาสะดุดที่ซินนี่แหละ

                ‘เธอสวยนะ เป็นผู้ชายเหรอเนี่ย เขาเป็นใคร มาจากไหน เราต้องสืบ !!!’

                ก็สืบจนได้ชื่อของซินมา เท่านั้นแหละขบวนการสาวไส้ก็เกิดขึ้น 555+ จำนวนคลิปมากมายมหาศาลของซูจูก็โดนดูกวาดเรียบ อาการหลงรักเลยเกิดขึ้นตามมา

                จากที่จำใครไม่ได้เลย 13 ชื่อ 13 หน้ากลับมาฝังอยู่ในหัวจนถอนไม่ขึ้น วันไหนไม่ได้ดู ไม่ได้ฟังเพลงเข้าขั้นทุรนทุราย (555+ เหมือนความบ้าจะเพิ่มระดับสูงสุดอยู่ที่วงนี้) เพลงของซูจูน่ารักนะ ฟังสบาย ๆ มีเพลง Don’t Don นี่แหละที่รู้สึกว่าจะกระแทกหูที่สุด -*- แต่ก็ชอบอ่ะ เพราะน้อง ๆ มากันอย่างเท่ อิอิอิ

                และยิ่งรู้จักวงนี้มากขึ้นแทนที่ความเบื่อจะเข้ามา แต่กลับเป็นว่ายิ่งรักวงนี้ น้อง ๆ ทุกคนเก่งมาก มีความพยายามเป็นเลิศ บอกตรง ๆ ไม่ได้ดูถูกดาราไทยนะ แต่บ้านเราจะหานักร้องแบบนี้ไม่ได้แน่ ๆ ทุกคนผ่านการฝึกซ้อมมาอย่างหนักกว่าจะมีวันนี้ได้ต้องแลกกับอะไรหลาย ๆ อย่าง ยกให้เป็นวงที่สุดยอดอีกเช่นกัน

                ช่วงนี้มีข่าวไม่ค่อยดีเกี่ยวกับฮันออกมา ก็เป็นคนหนึ่งที่ขอให้ข่าวนั้นหายไปกับคำภาวนาของ E.L.F ทุกคน เพราะซูจูจะอยู่คู่กับเลข 13 ตลอดไป ^^

                อีกอย่างที่อยากจะบอกก็คือเป็นกำลังใจให้วงเสมอ เพราะรู้สึกจะมีข่าวไม่ค่อยดีออกมาบ่อย ๆ ทั้ง ๆ ที่น้อง ๆ ไม่ได้ทำอะไรเลย ซึ่งความจริงแล้วพวกนี้ก็เป็นแค่เด็กธรรมดา ๆ กลุ่มหนึ่งที่มารวมตัวกัน (ถ้าดูคลิปกันบ่อย ๆ จะรู้ว่ารั่วกันมาก ๆ น่ารักอ่ะ >_<) ความธรรมดาที่พลิกเป็นความไม่ธรรมดาเพราะความมุ่งมั่นและพยายาม กรี๊ด ๆ ๆ สู้ ๆ ไฟท์ติ้ง !!

                และสำหรับตูนก็มีสโลแกนเกี่ยวกับวงนี้แบบขำ ๆ ด้วย 555+

                ‘ชอบทึก หลงฮัน เอ็นดูด๊อง อยากจับมือชินดง ขำฮยอคแจ มีความสุขเวลาเห็นซองมินยิ้ม น้ำตาซึมเมื่อเห็นคยูกลับมา กรี๊ดกร๊าดชีวอนกับคิบอม อยากทรงพลังแบบหมีคัง ตลกเรียวอุกกับเยซอง แต่หมั่นไส้ยัยซิน’ <<< ทำไมคนสุดท้ายโดนหมันไส้ 555+ (แต่ก็ชอบนะ หม่นไส้แบบขำ ๆ)

ไดยาวเนอะ ไม่ค่อยได้เขียนพอได้เขียนก็ขอสักหน่อย อิอิอิ

และศิลปินที่พูดถึงทั้งหมดล้วนเคยมาไทยกันหมดแล้ว แต่ไม่เคยไปดูเลย เพราะมักจะมาตอนที่ยังไม่สนใจทุกทีเลย แต่หากมีโอกาสคงจะไป แต่...จะสู้แรงเบียดเด็ก ๆ ไหวรึเปล่าก็ไม่รู้ -*-

ไปแระ ^____^ ขอให้ทุกคนที่ได้ผ่านมาอ่านไดนี้มีความสุขมาก ๆ นะคะ