เป็นความทรงจำ
ที่จะไม่ลืม  จะจดจำไว้...ครั้งสุดท้าย

วันที่ 22 มกราคม  2550

ผีตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่ง  เพื่อเตรียมตัวไปเข้าค่าย  และรถออกหกโมงครึ่ง (ไม่รู้จารีบตื่นทำไม)  พอรถออก  ผีก่านู๋ปาล์มก็นั่งคุยกันไปตลอดทางอันเป็นเวลาประมาณ  2  ชั่วโมงกว่า ๆ แบบนันสต็อป  จนพี่สันต์ชื่นชมว่า  แมร่งคุยเก่งจริง

พอไปถึงค่าย  เราก็เริ่มทำกิจกรรมต่าง ๆ อย่างเหน็ดเหนื่อย  และกินข้าวกลางวันอย่างเป็นสุข  โดยมีอิพี่น้ำยืนดำทะมึนอยู่ตรงหน้า

ตอนบ่ายก็ไปเข้าฐานยังชีพในป่า  เค้าก็ให้ปลาสด  ปลากระป๋อง  แล้วก็มัน  ให้มาทำเป็นอาหารที่กินได้  ห้อง  3  ก็จัดการก่อไฟ  ทุกคนซึ้งกันน้ำตาไหลเป็นแถบ (ได้ข่าวว่าไหลเพราะควันไฟ)  แล้วเราก็จัดการคว้านไส้ปลา  บากเนื้อ  แล้วก็ขอดเกล็ด  ทั้ง ๆ ที่ความจริง  จาเอาไปทำเป็นปลาย่างซึ่งไม่ต้องขอดเกล็ด

และแล้วเมนูปลาก็แสดงออกถึงหายนะลาง ๆ สุดท้ายก็กลายออกมาเป็นเมนูนามว่า
'ต้มยำปลาย่างรมควัน'
เพราะมันหลายกรรมวิธีเหลือเกิน

มาถึงเมนูปลากระป๋องก็แค่บีบมะนาวใส่พริก  มันก้อเสร็จ  แตกต่างจากเมนูปลาฟ้ากับเหว  และ...เมนูสุดท้าย

มันเผา  ไม่รู้เพื่อนแอบไปทำกันตอนไหนเพราะมัวแต่ก่อไฟอยู่  ได้แต่กินอย่างเดียว  มันเผาของเด็กม. 3 อร่อยมากกกกกกกกกก

และแล้วก็ปล่อยไปอาบน้ำ  และบังเอิญว่า...อาบไม่ทัน!!! TOT

ก็เลยปลงว่า  รออาบน้ำหลังกินข้าว
แต่ก็ไม่ทันอีก!!!!!!

คืนนั้นก็มีค่ายคณิตศาสตร์อ่านะ  โดยที่นู๋ยังมะได้อาบน้ำ ฮือๆๆๆ  เราก็ทำกิจกรรมต่าง ๆ ไปเยอะแยะ  จน  4  ทุ่มครึ่ง  เค้าก็ปล่อยไปเข้านอน  แล้ว  4  ทุ่ม  40  ทุกบ้านต้องเงียบหมด

และนู๋ก็ไม่ได้อาบน้ำ!!!!!

จบไปหนึ่งวัน -_-

ขออภัยลงไม่ทันโดนด่าแล้ว  รอไปอัพวันหลังต่อ