View : 127 Post : 2

ไปค่ายตั้งแต่วันที่2-4 วุ้ย 3วัน2คืน บรมโคดเหนื่อยเลย

 

วันแรก

 

ตื่นตี5 ไปถึงรร.กระเป๋าโคดหนัก แบกไปได้ก้อเก่งเเล้ว ไปถึงค่าย นานโคดๆ

 

เหนหน้าทหารครั้งแรก นึกว่าใจดี ตอนแรกก้อหลอกให้เราตายใจ คิดว่าใจดี

 

พอมาตอนกินข้าว โหดชิบหายเลย ขัดฉาบๆๆๆ เมื่อยโคดๆ ต้องกินไอ้กระเพราะให้หมดอีก โคดเผ็ด

 

ยังดี ไอ้พารินธรกับวสินีมาช่วยกิน ไม่งั้นเราตายแน่ๆ

 

วันเเรกเดินก้อเมื่อย ตอนกลางคืนโดนครูด่า หาว่ายังไม่นอน ซวยโคด

 

วันที่2

 

ลุยโคลน โหนแบบทาซาน ฮิ้วไป ตูม กูจมคนเเรก คนอื่นมันผ่านหมดเลย

 

เมื่อยก้อเมื่อย แล้วก้อยังต้องมาแสดงรอบกองไฟ

 

แม่ง เปนไกรทอง โดนล้อซะหมดเลยกู

 

เวลาเล่น ต้องพูดว่า ข้ามีปืนด้วยเสียงโคดดัง เพื่อนแม่งก้อขำ ทั้ง300คน แม่ง

 

วันที่3 วีนสุดท้าย ได้กลับบ้านแล้วเย้

 

ตอนที่ทหารออกมาพูดลาตั้งแต่คนแรก กูน้ำตาคลอ 

 

ร้องไห้วุ้ยๆ แต่ไม่มีใครรู้ 55+ คนข้งหลังมันก้อไม่รู้

 

ก้อคนอื่นเวลาร้องไห้ มันจะบินหน้าใช้มะ

 

เรานั่งเฉยๆ ไม่พู ไม่ทำไรเลย แต่ร้องไห้

 

ไม่มีใครรู้สักคน

 

ตอนสุดท้าย ธงมาตรถาน โคดเลย ขอพระว่า

 

ขอให้บูญที่เราทำตั้งแต่เกดิดส่งผลด้วยโว้ย

 

ครูประกาส 1 สีแดง 2.... 3............4..................5.................

 

ในใจ อ๊าก ตายห่าแน่กู

 

6 สีเขียว

 

ดีใจบรมโคดๆๆๆฟ

 

สุดท้ายอยากบอกสองข้อว่า

 

ข้าวทุกจาน อาหารทุกอย่าง อย่ากินทิ้งขว้าง เปนของมีค่า ผุ้คนอดอยาก มีมากหนักหนา สงสารชาวนา เด็กตาดำๆ กินเพื่ออยุ่ ต่อสู้เพื่อชาติ วินัยสร้างศักดิ์ศรี ซื้อสัตย์สร้างความดี สามัคคีสร้างพลัง และ

 

ชาติ เกียรติ วินัย กล้าหาญ อดทน ราชินี สู้ตาย เหี้ย 55+

 

ปล.จะจำค่ายนี้ตลอดไป