ไง
ฉันหมกไอดีไว้นานจนไอ้ฮายมันด่า=_=
เหอะๆๆๆ
ฟิคยังหมกเน่าเลย
ทำไงอ่า
ขี้เกียจ
แต่เหตุใจคนอ่านโคดๆ
เอาเถอะ
เดี๋ยวหลังสอบจะคลอดนิยายเรื่องใหม่และอัพนิยายเก่าด้วย
แอบบอกไว้ก่อนนะเฟ้ยว่านิยายของนังพัดลมคนนี้มิธรรมดา
ชื่อเรื่องว่า
เจ้าหญิงสุดเลิศ VS เจ้าชายสุดซ่า รักนี้ไม่ธรรมดาเคโระเคโระขอบอก!!!
และยังมีแผนเกี่ยวกับเรื่อง
The HOMO รักนี้วิปริตผิดเพศ
กะว่าจะแต่งตอนปิดเทมอ=_=
ไงท่าน
ปิดเทมอนี้แม่งกลายร่างเป็นจูออนเฝ้าบ้านเลยดีมะ-..-
ยังไงไอ้พัดลมก็ฝากนิยายเอาไว้ในอ้อมกอดด้วยนะจร้า>..<
อ๊ากกกกกกกกก
มีเรื่องโค๊ดดีมาเล่าให้ฝันโว้ยยยยยย
ก็เดือนที่แล้ว(ตอนที่หมกไอดีจนเน่าไว้=_=)
ไปเที่ยวกะโรงเรียนมา
แมร่งเขาเปิดโคโยตี้ให้ดูกลางรถโค๊ด
น้องเสื้อดำเต้นได้ใจเฮียที่ซู๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
แทมวันนี้นุ๊กยังบอกคิดถึงตูกอีกกร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
(อันที่จริงตูไปบอกเขาก่อนเข้าเลยบอกกลับตามมารยาทผู้ดีมรสกุล=_=)
แต่ก็เอาวะ มีฟามฉุก^_^
มีเพื่อนผู้ชายในห้องมันถามเราว่า
เฮ้ยพัดลมทำไมชอบทำตัวเปงทอม
=_=
เราก็ตอบมันไปว่าเราเปงผู้หญิง
แล้วทำไมชอบทำตัวเปงทอม
อ้าวก็ตูเปงผู้หญิง=_=
แล้วทำไมชอบทำอะไนเหมือนๆทอม
ก็เราเปงเรา(เมิงหาเรื่องกูเหรอ)<<พูดในใจ
แล้วมันก็หยุดพูดไงล่ะเมิงโดนตูมองหน้านิดจ๋อยสนิทแมงหวี่สายตูดกร๊ากกกกก
เอาเถอะก็เราเปงเราจริงๆ
ที่เราชอบผูหญิงเซ็กซี่ๆ
ก็เปงตัวเรา
ชอบแซวคนน่ารักๆ
ก็เปงตัวเรา
ชอบฉวยโอกาสนิดๆ
ก็เปงตัวเรา
และการเกลียดผู้ชาย
ก็เปงตัวตูเช่นกาน=_=หุๆๆๆ
ตอนนี้เริ่มรู้สึกว่าตัวเองคิดผิดที่เข้าโรงเรียนนี้=_=
ผู้ชายเดินกันให้ว่อนโรงเรียน เห็นแล้วรำคานตา พวกผู้หญิงในห้องเราก็ทะเลาะกันเรื่องผู้ชายอีก เจริญเถอะโยม หน้าตาก็ดีมีระดับ เจ๊ดันไปร้องไห้ด่ากันเรื่องผู้ชาย
โอ้ ผู้หญิงหนอ
พวกผู้หญิงโคดเข้าใจยาก=_=
เดี๋ยวนี้คบกะปอนด์
เดี๋ยวมันก็งอนเดี๋ยวก็ไม่พอใจ
ไรวะ
ไอ้วิยิ่งซ้ำเติทเราด้วยการไปอยู่ข้างเดียวกะไอ้ปอนแล้วด่าเราซ้ำอีก
ไม่เข้าใจตูทำผิดตรงไหน
จากไอ้ที่ไม่ต้องพูดอะไรเลยเวลาจะขอกินของเพื่อนก็ต้องพูดทุกครั้ง
แบบมารยาท
พูดอะไรตรงก็ไม่ได้หาว่าเราทำลายน้ำใจ
แค่บอกว่าโง่เปล่าเอ็ง ของอยู่ตรงนี้โว้ย
เออ.. มันคืดคำด่าตรงไหนมิทราบ
เวลาทำอะไรเหมือนเจ๊แกจะคอยสนใจว่าตูจะโกรธมั้ย
นี่เจ๊แกไม่เข้าใจเหรอฟะว่าเรื่องแค่นี่ใครโกรธก็งี่เง่าแล้ว~
เอาเถอะ แต่คบกับผู้หญิงแท้ๆโคดยากเลย
เหมือนเจ๊แกทำอะไรก็ใส่หน้ากากใส่เราหมด
ดูเหมือนจะด่าแต่ก็เก็บไว้ซะงั้น
เราไม่ชอบไง่ไม่รู้เหมือนไม่จริงใจ
เราทำไมถูกตรงไหนก็ว่าเลยดิ๊
อันนี้มาทำมาดผู้ดีมีตระกูลไม่ด่าว่าใคร
ไม่ใช่ว่าเราติดดินหรือคบกับใครไม่ได้
แต่เราชอบอะไรที่มันตรงๆ
และรู้จักปรับปรุงตัวเอง
อันนี้เวลามาพูดใส่เราก็ทำเหมือนผู้ใหญสอนเด็กไม่รู้จักโต
เพื่อนกันพูดธรรมดาเช่น
เฮ็ยแกทำไมเอาแต่ใจจังงี้อ่า ก็จบ
อันนี้เวลาพูดเจ๊แกก็ทำให้ตัวเองดูดี
แต่พอมาอีกวันทำเองเราก็อยากว่าเจ๊แกหรอกนะ
แต่เดี๋ยวทำท่างอนอีกเบื่อ
แล้วไอ้ที่เราทำ มันเอาแต่ใจตรงไหน
ใครพูดได้เต็มปากบ้างหละ
เวลาพูดอ่าพูดจัง แต่เหตุผลของจริงขี้เกียจพูดออกมาให้เจ๊แกเสียหน้า
ไอ้เตยก็ด่าเราเอาๆดูมันสะใจ=_=
มีแต่เรากับแนนที่รู้กันสองคน-_-
บางทีเราเงียบก็หาว่าน้อยใจโอ้จอชจ 
เราน้อยใจ(เล่นๆ)ครั้งสุดท้ายกับไอ้ฮายตอนก่อนสอบ ให้มันง้อเล่นๆฮาๆนู้นแหนะ=_+
เจ๊แกต่างหากที่ตอนนี้ยึดเอาตัวเองเป็นหลักของกลุ่ม
ไอ้เตยก็ดูจะสนุกกับการซ้ำเติมเราจัง
=_=
ไม่เหมือนการคบผู้หญิงประสาทๆๆๆ
ที่งอนโคดเก่งแต่ไม่งี่เง่าและไม่เรื่องมาก
ไม่เหมือนการคบผู้หญิงโหดๆห้าวๆ
ไม่เหมือนการคบคนปัญญาอ่อนที่ตอนนี้ดูเหมือนสะใจมากที่ได้ด่าเรา=_=

เอาเถอะเราไม่ลืมพวกแกหรอก แต่ไปถามไอ้เตยดูเอาเองเถอะ
ดูมันจะมีความสุขกะไอ้ปอนด์จาง
เดี๋ยวนี้ไอ้เตยกลายเปงสาวแล้ว
มีการเทียบความสวยกะเราอีกต่างหาก=_=
หาว่าเราหน้าคล้ายหมา ถ้าเป็นไอ้เตยคนเดี่ยวเราคงว่ากลับอย่างสนุกสนาน
แต่พอมีไอ้ปอนด์อยู่ด้วยหมด'รมณ์ เพราะว่าไปเจ๊มันก็หาว่าเราไม่มีมารยาทอีกมันแค่ว่าเรานิดหน่อย
เราก็แค่คิดสนุกๆโต้กลับเล่นๆเช่นกัน-_- ไม่เห็นจะได้ด่าแรงๆเลย
เจริญๆจริงๆ
แล้วไอ้ปอนด์ก็เอาแต่ชมว่าตัวเองน่ารักผู้หญิงหนอ~ ผู้หญิง
ทำไมเข้าใจยากงี้วะ
ถึงเราจะเป็นคนไม่มีน้ำใจ
เช่นเวลามันวานอะไรเรา
เรามักจะบอกว่าขี้เกียจ แต่เราก็ไป=_=ไม่ได้แคร์มันหรอกนะ
แต่ว่าตูจะเอาไปส่งให้ไอ้เตยและตัวเองด้วย
ไม่ใช่ว่าใจอ่อนแต่รำคาน
ที่สำคัญ
เราไม่อยากสร้างความรู้สึกไม่ดีกับคนที่ต้องอยู่ด้วยกันอีกหลายปี=_=

คิดถึงวะไอ้ฮายไอ้ทิพ
ถึงไอ้ปอนด์จะบอกว่ามันไม่เพราะ
แต่ข้าจะพูดแบบนี้เพราะพวกแกคือเพื่อนสนิทของข้า
และคือคนที่ข้าเชื่อใจตลอด
ทำไมข้าไม่เคยน้อยใจเวลาไอ้เตยด่าเพราะข้าเชื่อว่าเราเปงเพื่อนกัน 
ยังไงก็คงไม่ได้คิดจะด่ากันจริงๆ 
แต่บางทีข้าก็ใส่ใจในคำพูดของแกจนข้าระเบิด 
เวลาที่แกกับไอ้ปอนด์ด่าข้าแล้วข้าอารมณ์เสีย 
เพราะข้าไม่เข้าใจว่าแกจะมาว่าข้าทำไมอารมณ์มันเสียไปหมด 
จนเพลิอด่าและพูดอะไรร้ายๆใส่แก โทษวะ แค่กลัว 
นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าอยากพูด 
กลัวว่าแกจะไม่ได้เปนเพื่อนสนิทกับข้าอีกต่อไป
 กลัวว่าแกจะเชื่อใจคนอื่นมากกว่า
 ข้ารู้ว่าแกคงรู้สึกไม่ดีนักหรอกที่เห็นด้านร้าย(โคตรๆ)ของข้า 
ที่ด่าเสียดสีแกให้จุกจนพูดไม่ออกแบบนั้น 
ข้าไม่สนว่าแกจะเป็นเพื่อนสนิทกับใครอีกแต่กลัวว่าแกจะไม่เชื่อใจข้าอีก 
ไม่จริงใจกับข้าอีกข้าไม่ต้องการมิตรภาพจอมปลอมแบบที่เคยได้จากคนอื่นๆ 
แกเป็นเพื่อนข้าเท่านี้ก็โคตรพอใจเลย 
ถ้าทิ้งข้าตอนนี้ 
ในโรงเรียนที่ใหญ่โคตรๆแบบนี้ข้าจะเดินอย่างมีความสุขได้ไงวะ 
ไม่ใช่ว่าข้าไม่ยอมรับมิตรภาพใหม่ๆจากใครแต่
คำว่าเพื่อนแท้มันไม่ได้หากันง่ายๆถ้ามันมายื่นข้างๆแก
แกจะปล่อยให้มันเดินไปไกลๆหรอ
ทำไมข้าไม่น้อยใจเวลาที่ปอนด์ด่าเพราะมันเป็นเรื่องไร้สาระ ไม่อยากเก็บมาคิด
เหตุผลมันต่างกันวะ

ไอ้ฮายแกมั่นใสเหอะ ข้าไม่ได้ลืมเพื่อนเก่าหรอก
คิดถึงมาก
อยากกลับไปเล่นด้วยกันอีก
ตอนนี้อะไรๆก็แตกต่าง
จากที่วิ่งได้ไม่จำกันในห้องแคบๆ
กับต้องเดินอย่างระวังรุ่นพี่ในที่กว้างๆ
งี้แหละเด็กม.1
อย่าซ่าให่มาก
เดี๋ยวโตขึ้นศพไม่งาม-_,-
มีอยู่ครั้งตอนนั้นมีเพื่อนผู้หญิงชื่อจิ๊บมานั้งด้วย
โต๊ะพวกรุ่นพี่แม่งโชว์ถุงยางสีชมพู(-..-) ใส่น้ำให้ไอ้จิ๊บดู
แบบเราก็เห็นนะ
แต่เห็นไอ้จิ๊บทำท่าจะลุกไปด่างี้สุดๆ
ฉุดมันทัน
เฮ้อ
ถ้าลุกไปคงมีเรื่องไม่จบไม่สิ้น
พวกนี้ไม่ไปยุ่งด้วยเป็นดี
โรงเรียนนี้มันสุดๆจริงๆพวกผู้ชายโคตรหลงตัวเอง=[]=
ยื่นส่องกระจกกันเพียบ
ผู้หญิงอย่างเราผ้าเช็ดหน้ายังไม่พกเลย=_=
แบบมันดูหญิงๆไม่ใช่เราอ่ะไม่ชิน(ทั้งที่ตอนเด็กพกจนติดเลย-..-)






*@N R!$*