วันนี้เป็นวันที่มีอารมณ์เซ็งมากมาย

เมื่อคืนร้องไห้ติดต่อกันยาวนานมาก

เมื่อเช้าก้อยังร้องตอนก่อนมาทำงาน หึ หึ

พูดแล้วก้อขำ รู้อยู่แก่ใจว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง

ก้อยังอดที่จะเสียใจไม่ได้

ทั้งๆที่รู้ว่า เรื่องทุกอย่างมันจะต้องจบแบบนี้

ทำไมต้องร้องไห้ ทำไมต้องอ่อนแอ

น่าสมเพชชะมัด

เคยเจ็บมามาก กว่านี้ด้วยซ้ำทำไม ใจมันถึงไม่ชาซะที

น้ำตาไม่มีวันหมดรึไง

ทำไมต้องเป็นฝ่ายที่ถูกทำให้เจ็บอยู่ฝ่ายเดียว

ทำไมคนที่ทำเราเจ็บต้องเป็นพ่อกับแม่ที่เลี้ยงเรามา

ทำไมคนที่ทำเราเจ็บจะต้องเป็นพ่อกับแม่ที่ให้กำเนิดเรามา

ทำไมเค้าไม่ฆ่าเราให้ตายตามพี่ฝาแฝดของเราไป

ทำไมต้องยกเราให้คนอื่น

ทำไมพ่อถึงเลี้ยงเราไม่ได้ ทั้งๆที่เค้าก้อมีลูกกับเมียใหม่

ทำไมต้องมาบอกให้เรารับรู้ความจริง

ทำไมเพิ่งมาบอก ทั้งๆที่ทิ้งเราไปถึง 18 ปี

ทำไมเค้าถึงไม่ให้เราตาย รั้งเราไว้ทำไม

ทำไมคนที่ทำให้เราเจ็บต้องเป็นเพื่อนที่เรารักมากที่สุด

ทำไม......................

ใครจะตอบคำถามพวกนี้ของเราได้บ้าง

ไม่มีเลยสักคน