วันนี้เป็นวันจันทร์...

ตื่นเช้าขึ้นมาก็ขี้เกียจสุดกู่

เห้อ...

เรียนจนคาบ 9 แน่ะ โรงเรียนนรกหรือไร ทำไมต่างประเทศเข้าแปดโมงเลิกเที่ยงฟร่ะ

กระทรวงไปทำอะไรกันเนี่ย ปล่อยให้เด็กเรียนถึง 9 คาบ จะรู้เรื่องกันไหมล่ะจ๊ะ

(โปรดสังเกตุ กระผมใช้คำสะกดตรงตามภาษาไทยนะเนี่ย เผื่อทางกระทรวงจะมาอ่านของผม แล้วเขาจะหาว่า เด็กไทยใช้ภาษาวิบัติ เด็กไทยก็ไม่จำเป็นต้องใช้ภาษาวิบัติหรอกนะครับ ทีภาษาอังกฤษยังมีคำแสลงเพิ่มมาใหม่ๆได้เลย ฉะนั้น อย่าคิดมากครับ บ่นยาวเน้อ)

เอาละครับ โทษกระทรวงอย่างเดียวก็คงไม่ถูก(มั้ง)

ก็ในเมื่อเด็กไทยนั้นยังไม่มีวุฒิภาวะเรื่องความรับผิดชอบได้เพียงพอ(อืมมมม~)

ก็เลยต้องมาทนลำบากลำบนลำเค็ญทรมานทรกรรมมานานกันตั้งแต่สมัยไหนแล้ว(แล้วจะเล่นคำไปทำไมละท่าน...)

ทำให้เด็กไทยต้องเรียนที่โรงเรียนทั้งวัน(เวียดนามเขาเรียนแล้วมีพักช่วงบ่ายด้วยแหละ)

แล้วก็เรียนกันไม่รู้เรื่องจนต้องพึ่งติวเตอร์(ก็ถูก)

เหนื่อยเสาร์อาทิตย์ต่ออีก พอไม่มีเวลาว่าง ก็ไม่มีเวลาทำกิจกรรมหาประสพการณ์ใหม่ๆ แปลก(เอ้อ ใช่)

แล้วเด็กเรียนเดี๋ยวนี้ก็มักจะทำอะไรกันไม่เป็นแล้วนะสิ บลา บลา บลา (จริงหรือ)

เอาเป็นว่ามันออกทะเลไปกลางมหาสมุทรแปซิฟิกแล้ว นั่งไททานิคเข้าประเทศไทยดีกว่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า

เรื่องวันจันทร์วันนี้ก็มีอยู่ว่า

เช้านี้ผมตื่นขึ้นมาก็เวลาประมาณ 6.30 ตามปกตินั่นแหละคับ

กำลังจาไปอาบน้ำตอนเช้าอ่าน้า

พอเหลือบไปมองนาฬิกาอีกเรือนที่อยู่หน้าห้องน้ำ

ไอเวลลลลลลลลลล์ อีก15นาที 7.00

ซวยแย้ววววววว

แต่นั่นยังไม่พอครับ หลังจากอาบน้ำเสร็จ

นั่นไงเอาแล้ว ต้องรีบไปส่งแฟ็กซ์ซะแล้วสิ(ส่งแฟ็กซ์=ไปขี้ครับ มันทุเรศไหมง่ะ ก็เลยใช้คำแทน)

เอ้อววววววววววว*

โดยส่วนตัวแล้วผมก็มีปัญหาเรื่องการขับถ่ายเป็นปกติอยู่แล้วนะสิ คือมักจะถ่ายลำบากนะ

เวลาที่ใช้ในช่วงนี้อย่างต่ำก็ต้อง 10 นาที

โอ้วแม่เจ้า 20 กว่านาทีถึงจะหลุดพ้น

เหลือบไปมองนาฬิกาเจ้ากรรม 7.15 ให้ตายเถอะพี่โน๊ต อุดม (แล้วเขามาเกี่ยวไรด้วยละ)

ก็รีบแต่งตัวและจัดตารางสอน

เห้อ รอด วันนี้มาทัน ไม่โดนจับสาย 555+ หัวเราะอย่างภาคภูมิ

แค่นี้ก็ซาบายแย้ว มาให้ทันก็พอ (อาหารเช้าไม่ได้ทานนะจ๊ะ)

จากนั้นก็เป็นเรื่องในคาบวิชาภาษาญี่ปุ่น ผมเรียนศิลป์-ภาษา(ญี่ปุ่น)อ่า

วันนี้ก็มี Sensei ที่มาจากญี่ปุ่นเขามาสอนอ่า

ทีนี้ไอ้เมื่อเช้าแฟ็กซ์มันคงยังส่งไม่ไหมดมั้ง มันมีต่อรอบที่สอง โอ้วว

นั่งอั้นไปเหอะ

จะพูดว่าขอไปห้องน้ำจะพูดไงก็นึกไม่ออก

เพื่อนๆก็กำลังเรียนกันอย่างสนุกสนาน

เห้อ ไม่เปนไรๆ รอจนหมดคาบ

กิ๊งก่องกังก่อง ก่องกังกิ๊งก่อง (เสียงหมดคาบ ตามแบบญี่ปุ่น กระแดะนั่นแหละ 555 อุ้ยแรงไป)

เย้ววๆๆๆๆ ได้ไปขี้แล้วโอ้ว

Kiritsu...Arigato Gosaimasu.

ผมก็เลยบอกเพื่อนๆไปว่า

ขอไปส่งแฟ็กซ์ก่อนน้า ถ้าอาจารย์ถามก็บอกไปด้วยว่าไปส่งแฟ็กซ์

เสดแย้วก็เดินลั๊นลาไปห้องน้ำ

toile ni ikimasu. ไปห้องน้ำอ่ะ โทะอิเหละ นิ อิคิมัส 555+

เสดแย้วก็ต่อวิชาคอม

เหอะๆ

โรงเรียนxxxxxxxxxxxxxx เป็นเลิศด้าน ICT เด็กมีความสามารถเรื่องคอมพิวเตอร์

แต่โรงเรียนนี่ปล่อยเต่ากันหรือไร 

มีห้องเด็กพิเศษ(คล้ายๆออทิสติก ไม่ได้ว่านะ ก็เห็นเวลาเปลี่ยนคาบไม่ไปไหนกันเลย อยู่ในห้องแอร์ห้องเดียว ทั้งวัน ทุกวันเลยด้วยเอ้า)ตั้ง3ห้อง มันดูดกันไปหมดเลยหรอนั่น

เอ้อ ลูกคนรวย มีตัง อย่าให้รวยมั่งละกัน

จะเช่าเน็ทCo-locationมันซะเลย

เอาให้ปลาฉลามยิ้มได้ติดจรวดของทรูยังช้ากว่า 555+

หมเปิดฮิฮ่าตั้งเกือบชั่วโมง ยังไม่ติดเล๊ย

เน็ทจะเต่าอะไรกันนักหนา งบทำห้องเด็กพิเศษก็เยอะ เอาไปเช่าเน็ทโคโลไม่ดีกว่าหรอ

เด็กจาได้มีใช้กันบ้าง

รอกันเข้าไป ไม่ติดก็รีเฟรชๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ฮ๊า เข้าได้แล้วว้อย ดีจาย 555+

กิ๊งก่องกังก่อง ก่องกังกิ๊งกอง หมดวิชาคอมคาบแรก ดีนะมันสองคาบติดกัน

เอาเป็นว่าข้ามฉากไปเหอะ เหอๆ

ช่วงต่อไปก็ช่วงนิ้วเท้าไม่รักดี

ไม่รู้มันจะเตะอะไรกันนักหนา ในห้องแอร์เนี่ย เย็นก็เย็น เตะโดนเก้าอี้ทีแทบร้อง ซี๊ดดดดด

เจ็บเฟ้ยยยยยยยยยยยยยย!!!

และแล้วก็ถึงคาบประชุม

โรงเรียนเพื่อนๆมีคาบนี้กันบ้างหรือเปล่า

แบบประชุมที่ออกแนวประหลาดๆนะ

ไม่ใช่ส่วนที่เด็กออกความคิดเห็นปรึกษาหารือเรื่องอะไรต่างๆหรอกนะ

แต่เป็นคาบที่มันจะมีไว้ทำอะไรก็ไม่รู้

แต่วันนี้ดีนะ สนับสนุน มากด้วย

ดูแล้วเข้าท่า

เขาให้ฝึกร้องเพลงส่งนางฟ้ากลับสวรรค์นะ

อันนี้ขอสนับสนุนอย่างแรง

ฝึกร้องเพลงนี้กันนะครับ เพื่อร่วมแรงใจกันส่งสมเด็จพระพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ เป็นครั้งสุดท้ายนะครับ

ประชาชนชาวไทยทุกท่าน ช่วยตั้งจิตอธิษฐานกันด้วยนะครับ

และแล้วก็ได้เวลาซ้อมเต้น แอ โร บิค

วันนี้ก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว ก็ต้องมาซ้อมแอโรบิค

ที่พี่เขาจะอะไรกันนักหนา

ใครๆก็เหนื่อย ซ้อมก็ตั้งใจกันสุดริด

แต่เหมือนไม่มีค่าในสายตาพวกเขาเลยหรอไงกันนะ

เหนื่อยก็ทำไม่ออก ที่ก็แคบ แรงก็ถดถอย

จะละลายละลายละลายละลายละลายละลายละลายตาลาย

เลิกห้ามโมงกว่าโน่น

ถึงบ้านนี่หอบเลยเง้อ

เหนื่อยจังฮู้

วันก่อนๆยังไม่เหนื่อยเท่าวันนี้เลย

ตอนนี้ก็เหนื่อยแย้ว ขอไปพักก่องละกัน

วันนี้ถือเป็นประวัติศาสตร์เลยก็ได้น้าเนี่ย

เขียนไดติดต่อกัน 555+

สุดท้ายนี้ก็ขอขอบพระคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ผู้เยี่ยมชมทุกท่านที่เข้ามาอ่านไดอารี่อันพิศวงของผมนะครับ

ขอคำติชมด้วยนะครับ

ขอขอบคุณสปอนเซอร์(ปิดรายการ)

นาฬิกาเส็งเคร็งเดินไม่ตรงเวลา

กระทรวง........

พี่โน๊ต อุดม . . .

โรงเรียนของกระผม

น้องๆเด็กพิเศษ

เน็ทโคโล

อาหารกลางวัน

พี่ๆฝึกแอโรบิค

และผู้สนับสนุนอื่นๆอีกมากมาย

วันนี้ก็ขอลาไปก่อน

ฝันดี ราตรีสวัสดิ์ อยากให้คุณพบสิ่งดีๆ เมื่ออยู่เคียงข้างกัน....

บ๊ายๆ