My.iD Blog [room: อมยิ้ม...เพราะอิ่มรัก]

My.iD : What's UP :: 12 ตุลาคม 2551

ใครมีคำถามแวะไปทิ้งไว้ที่บล็อกนะฮะ

http://robinhood06.bloggang.com

ทุกวันนี้ไม่มีกะจิตกะใจทำงาน เพราะแมวจากไปเป็นเดือน ๆ แล้ว

ฝนก็ตกทุกวันชวนหดหู่ เมื่อก่อนพอจะดูดวงเป็น เลยรู้ว่าเวลาจะมีเรื่องดีเกิด ตัวเองจะหดหู่ซึมเศร้าโดยไม่รู้สาเหตุเสียก่อนเป็นหลายวัน เรื่องดีที่จะเกิดมีระดับดีมากหรือน้อย ขึ้นอยู่กับว่าหดหู่นานไหม ถ้านานแสดงว่าเป็นข่าวดีมาก

แต่ไม่ชอบเลย อารมณ์หดหู่มาก ๆ จนเบื่องานเนี่ย แต่ถ้าหดหู่ถึงขีดสุด แล้วต่อมาถูกหวยรางวัลที่ 1 ละก็จะยินดีทั้งหดทั้งหู่ 555

หมอดูข้างบ้าน ที่ดูดวงมานานตั้งแต่สมัยยายผมยังสาว เขามักเรียกผมว่า "ไอ้คนเล็ก" ทั้งที่ผมเป็นลูกคนโต แม่ว่าเขานับผมเป็นลูกคนที่หกของยายมั้ง แกเอ็นดูไง ตอนนั้นแกบอกแม่ให้เรียกผมไปดูดวง ถ้าเรื่องงานเรื่องของหายอะไรแกจะแม่น

แกว่าผมมีอำนาจพยากรณ์อยู่ที่ปาก เพียงแต่ต้องฝึกฝน อย่างตอนนี้แกว่าผมรู้ตัวอยู่แล้ว เพราะบางทีก็ขี้โกงใช้ทักษะนี้เวลาแข่งขันอะไรต่าง ๆ นานา เหอะ ๆ แต่ถ้าพลังชีวิตตกต่ำ อำนาจที่ว่าก็จะลดน้อยลง แกเตือนให้ผมเคลียร์ตัวเองเสีย ถ้าชีวิตดีขึ้น อำนาจพยากรณ์จะกลับคืนมา และย้ำว่าอย่าพูดอะไรไม่ดี เพราะปากเอ็งออกแนวพยากรณ์ไปในทางวิบัติ คนอื่นจะเดือดร้อน ส่วนเรื่องพยากรณ์ว่าตัวเองจะถูกหวยงวดหน้านั้น เอ็งฝันไปก่อน 555

บางทีเราก็พิสูจน์ไม่ได้เนอะ ของแบบนี้ เหมือนที่ยายเคยบอกว่าตาของผมที่ตายไปนานแล้ว มาเกิดเป็นนกกระจอก แล้วคอยติดตามหลานที่มีจิตผูกพันไปทุกหนทุกแห่ง เวลาผมอยู่ที่ไหน นกกระจอกจะบินเข้ามาส่งเสียงจิ๊บ ๆ ใกล้ตัวอย่างไม่กลัวเกรง ไม่ว่าจะเป็นในห้องนอนที่บ้าน หรือหอพัก เวียนวนอยู่ใกล้ตัวจนกว่าจะโบกมือถึงบินไป สักพักก็มาอีกแล้ว ต่อให้ไปเที่ยวไกล ๆ นกกระจอกจะมาเกาะระเบียงส่งเสียงจิ๊บจ๊าบคุ้นเคยเสมอ ๆ ไม่ยักรู้ว่าตาจะรักหลาน ๆ ทั้งที่ไม่ได้เลี้ยง เพราะแกหนีไปกับเมียน้อย ทิ้งลูกห้าคนไว้ให้ยายเลี้ยงคนเดียว เฮ้อ

มาต่อเรื่องหดหู่ เพื่อนสนิทว่างั้นเอ็งคงต้องหดหู่อีกหนึ่งปี เพราะหลังลาออก ชีวิตเอ็งถึงจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดีขึ้น แต่ผมว่าไม่หรอก ที่ผมหดหู่และเครียดน่าจะเป็นเรื่องเรียนโท ถ้าจบผมคงโล่งใจ ทีนี้อะไรก็มาเหอะ เวลาอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าจึงเป็นเดือนนับถอยหลัง ลุงหมอว่าเรื่องงานเสมอตัว เปลี่ยนงานแล้วเหมือนเดิมเพราะเนื้องานแบบเดิม แต่ชีวิตดีแน่ เรื่องเงินทองที่รอยังไงก็ได้ แต่รอหน่อย ระวังจะไม่ทันใช้ แกว่าแกเห็นเป็นกอง ๆ เลย เวลามาจะไหลมาทีเดียว (พูดถูกใจมากฮะ อันนี้ผมเชื่อลุง 100%)

เอาเถอะ ดูแล้วสบายใจก็ว่ากันไป ไม่มีอะไรมากำหนดชะตาชีวิตเราได้นอกจากตัวเอง ผมเชื่อเรื่องการกระทำมากกว่าคำพูด ถ้าลุงหมอบอกว่าผมจะรวย แต่ผมนั่งงอมืองอเท้า ผมก็ไม่รวยใช่ไหมล่ะ ก็ได้แต่ภาวนาขอให้เดือนตุลาคมมาถึงด้วยหัวใจที่ชื่นมื่นปลอดโปร่ง เพราะจะมีเวลาทำงานที่รักมากขึ้น และได้พัฒนาฝีมือการเขียนนิยายเต็มที่เสียที