[Fic] 福岡の不眠な人[2yeon][Twice]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,392 Views

  • 216 Comments

  • 388 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    35

    Overall
    9,392

ตอนที่ 3 : คนนี้แหละ!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 794
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    8 ก.ค. 60

คุณชอบฟังเพลงมั้ยคะ

จองยอนถามอย่างนึกอะไรไม่ออก คำบอกของนาโกะก็ดันมาวนเวียนอยู่ในหัวเสียนี่ หล่อนเลยถามออกไปอย่างนั้น

ฟังได้ แต่ก็ไม่รู้อะไรขนาดนั้นหรอกค่ะ ฉันชอบอ่านนิตยสารมากกว่า

อุจิดะ ฮารุนะตอบอย่างสุภาพ เธอค่อนข้างสงวนท่าที แม้จะดูคนละไลฟ์สไตล์แต่วันนี้เธอก็ดูน่ารักไม่หยอกในชุดกระโปรงสีครีมเข้าชุดกัน  จองยอนพยักหน้าแล้วยกกาแฟดำขึ้นมาจิกอีกอึก ความอุ่นร้อนของมันไหลลงคอไปแล้วแต่เธอกลับพูดอะไรไม่ออก

ตั้งแต่เกิดมา นอกจากคนรักเก่าของเธอที่ตายจากไป ก็มีครั้งนี้นี่แหละที่จองยอนเรียกว่าเป็นการเดทอย่างจริงจังได้เป็นครั้งแรก มันทำให้เธอตื่นเต้นระคนสับสน ก่อนออกจากบ้านก็คิดว่าควรจะยกเลิกนัดไปเสียเลยดีไหม แต่ในเมื่อรับปากไปแล้ว ถึงแม้ว่าจะต้องดุนาโกะไปทีหนึ่งก่อนจะออกมาเพราะเจ้าตัวงอแงไม่เลิกก็ตาม

ทั้งสองคนเลือกที่จะมานั่งพูดคุยกันที่คาเฟ่เปิดยี่สิบสี่ชั่วโมงที่อยู่ใกล้ห้างสรรพสินค้า แม้ว่าจะเป็นช่วงหัวค่ำแต่ผู้คนก็ยังค่อนข้างหนาแน่น อาจจะเพราะใกล้จะเทศกาลวันแห่งความรัก จองยอนคิดแล้วเหนื่อยหน่าย เธอไม่เคยรู้สึกว่าวันเทศกาลพวกนี้จะสร้างความลำบากใจได้มากขนาดไหน

คริสต์มาสปีนี้ก็เป็นปีที่สองที่ต้องฉลองกับนาโกะแค่สองคน ไก่ทอดถังเดียวก็ยังกินกันไม่หมด ที่นี่ไม่ได้นิยมไก่งวงเหมือนต่างประเทศ ช่างเงียบเชียบ และอ้างว้างอย่างไรก็ไม่รู้ ทั้งที่ทุกอย่างก็ดูคล้ายจะเหมือนเดิม  ทว่ามองไปทางไหนก็เห็นแต่ภาพครอบครัวสุขสันต์หรือหนุ่มสาวที่มีความรักเต็มเปี่ยมให้กัน น่าอิจฉาเหลือเกิน

น่าอิจฉาเหลือเกิ๊นนน

นาโกะแสร้งทำเสียงเล็กเสียงน้อยประชดประชันจากต้นไม้ต้นหนึ่งที่อยู่ไกลออกไป เด็กน้อยต้องรักษาระยะให้ห่างเข้าไว้ เพราะถ้าจองยอนเห็นเข้าล่ะก็มีหวังโดนเอ็ดจนถึงเช้าก็ไม่จบ

เนี่ยเหรอแฟนใหม่ม๊า

ตาคู่เล็กหรี่ลง เพ่งมองหญิงสาวสวยที่กำลังนั่งคุยกับจองยอนอยู่ นาโกะยอมรับว่าเธอสวย แต่งตัวค่อนข้างดี มีมารยาท ยิ้มก็ยังหวานอีก แต่นาโกะไม่ค่อยชอบใจเพราะไม่ใช่คนที่ตนเลือกแล้ว มองซ้ายมองขวาแล้วย้ายไปต้นไม้ต้นข้างๆเพื่อเปลี่ยนมุมมอง รู้งี้ชวนแอนนี่มาด้วยดีกว่าจะได้ไม่เหงาต้องพูดคนเดียวแบบนี้

ที่จริงแล้วฉันก็ชอบดูหนังโรแมนติกเหมือนกันค่ะ แต่พวกหนังสยองขวัญนี่..

จริงด้วยค่ะ ไม่ไหวเลย ลูกสาวเองก็ไม่ชอบ

เห็นคุณจองยอนพูดถึงลูกสาวสองสามหนแล้ว อยากเจอสักครั้งจัง

ไม่แนะนำนะคะ รายนี้ ทั้งดื้อ ทั้งซน พูดอะไรก็ไม่ค่อยจะฟัง

ว่าแล้วทั้งคู่ก็หัวเราะคิกคัก บรรยากาศที่ค่อนข้างเกร็งๆในตอนแรกดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาเล็กน้อย ให้นาโกะที่มองอยู่ไกล ๆรู้สึกกลัวขึ้นมา ปกติจองยอนเป็นเสือยิ้มยาก หัวเราะก็ไม่ค่อย ยิ้มก็ไม่บ่อย แค่ออกมาเดททีเดียวกลับเปลี่ยนแปลงไปได้ขนาดนี้เชียว

ไรเนี่ย ม๊าชอบเค้ามากขนาดนี้เลยเหรอ

เพราะว่าไม่ได้เชียร์ตั้งแต่ต้น แถมยังมีความรู้สึกที่อยากเอาชนะแบบเด็ก ๆ นาโกะเริ่มไม่พอใจที่เห็นว่าจองยอนดูจะไปได้สวยกับแฟนใหม่คนนั้น เด็กแสบขวดคิ้วจนย่นเป็นปม

เด็กก็อย่างนี้แหละค่ะ

ฮารุนะไม่ได้มีท่าทีรังเกียจรังงอนอะไร ซึ่งจองยอนเห็นว่าดีแล้ว เพราะยังไงเสียก็ต้องเจอกันอยู่ดี ในอนาคตคงต้องปรับตัวเข้ากันให้ได้

ลองเจอกันแล้ว อาจจะเปลี่ยนความคิดก็ได้นะคะจองยอนพูดติดตลก

แปลว่าคุณจองยอน โอเคสินะคะ

เอ๊ะ.. คะ?”

ฮารุนะส่งยิ้มหวาน ค่อยๆเลื่อนมือไปจับมือจองยอนทำเอาอีกฝ่ายสะดุ้งโหยง แต่จะชักมือหนีก็ใช่ที่ ได้แต่ส่งสายตามองหวาดๆ ด้วยหล่อนรุกเร็วเกินไป แถมยังกลัวคนรอบข้างจะสังเกตเห็นเอาด้วย

เอ่อ.. คุณฮารุนะ

คุณจองยอน ไม่ลองพานาโกะจังมาเที่ยวกับฉันบ้างล่ะคะ

พอเห็นบรรยากาศเริ่มจะสวีทหวาน นาโกะขบเขี้ยวเคี้ยวฟันมือจิกต้นไม้ อยากจะพุ่งเข้าไปแยกทั้งสองคนออกจากกันแต่ทำไม่ได้ ขืนทำมีหวังก้นลาย ได้แต่ยืนดูเชิงอยู่ห่างๆแบบนั้นเท่านั้น

ไม่นะม๊า ไม่ๆๆๆๆๆ

นี่หนู...

อะไรเล่า! คนกำลังยุ่ง

มีเสียงผู้หญิงเรียกนาโกะและสะกิดจากข้างหลัง นาโกะไม่ได้หันไปดูแต่เด็กแสบสะบัดแขนว่าอย่ามายุ่ง

นี่! เป็นเด็กเป็นเล็กแอบดูคนอื่นเขามันไม่ดีนะ

บอกว่าอย่ามายุ่ง! ….ไง

นาโกะหันไปยังต้นเสียง แต่ว่ากลับยืนตาค้าง เพราะว่าพี่สาวที่มาทักนั้นนาโกะมองเห็นเป็นแม่ของเธอที่เสียไปแว็บหนึ่ง ถึงแม้ถ้าลองมองดูดีๆอีกครั้งจะไม่ใช่ แต่ทั้งส่วนสูง ทรงผม อายุที่น่าจะพอๆกับจองยอน และตาดุๆคู่นั้นก็ไม่ต่างกันเลย ที่สำคัญพี่สาวยังเป็นคนหน้าตาน่ารักเหมือนกับกระต่าย นาโกะรู้สึกถูกชะตาขึ้นมาทันที

เธอมาทำอะไรที่นี่พี่สาวคนนั้นถาม

อ่า.. คือหนู

พ่อแม่อยู่ไหน นี่มันจะสามทุ่มแล้วนะ ไม่รู้หรือไงว่าเด็กๆห้ามออกจากบ้านตอนกลางคืนน่ะ

คือหนูมา.. อ๋อ! นาโกะมาเที่ยวกับแม่แล้วหลงทางค่ะพี่สาว!

นาโกะ?”

เด็กหญิงรีบแก้ตัวพัลวันพลางทำตาใสกลบเกลื่อน ทว่านายอนกลับรู้สึกสะกิดใจกับชื่อเด็กน้อยตรงหน้ามากกว่า นี่มันชื่อลูกสาวของคนนอนไม่หลับจากฟุกุโอะกะคนนั้น เด็กที่โทรศัพท์เข้าไปในรายการวิทยุในคืนวันคริสต์มาส หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อย

อ๊ะ!?”

แต่ยังไม่ทันที่จะได้ถามอะไร นาโกะตัวแสบก็วิ่งปรื๋อออกไปเสียแล้ว นายอนที่ไม่ทันได้ตั้งตัวได้แต่ยืนอ้าปากค้างด้วยความไม่เข้าใจนัก

                “ขืนอยู่ต่อต้องโดนจับส่งม๊าแน่

                นาโกะจำใจต้องกลับบ้าน ปล่อยให้ม๊ากับแฟนใหม่ออกเดทกันไปโดยที่ไม่ได้สังเกตการณ์ต่อ วิ่งไปปากก็บ่นอุบ เพราะเด็กน้อยรู้สึกไม่ถูกชะตากับฮารุนะเท่าไรนัก ถึงจะสวยดีแต่ก็ไม่ชอบอ่ะ ไม่ชอบเลย!

                “ม๊านะม๊า ถ้าเอาคนนั้นล่ะก็ นาโกะจะหนีออกจากบ้าน จะหนีไปโอกินาว่าเลยคอยดู!

                “ที่แท้ก็หนีออกจากบ้านงั้นเหรอ!?”

                พร้อมกับที่ตัวเล็กๆของนาโกะถูกจับให้หยุด นายอนดึงแขนของนาโกะเอาไว้ เธอส่งเสียงที่หอบเหนื่อยจากการวิ่งตาม นายอนจ้องมองใบหน้าเล็กนั่นอีกครั้ง ไม่ใช่สายตาตำหนิอย่างที่นาโกะคิดว่าจะใช่ หญิงสาวตรงหน้ายกริมฝีปากยิ้ม แม้จะไม่ได้ยิ้มอย่างเต็มที่ ทว่าไม่มีความเสแสร้งเคลือบแฝง นาโกะเห็นว่ามันช่างเป็นรอยยิ้มที่งดงามจนละสายตาไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว

                ถ้าเป็นคนนี้หละ..

เด็กหญิงหลงลืมผู้หญิงคนที่ชอบแฟรงค์ ซินาตร้าในจดหมายคนนั้นไปเสียสนิท แต่พอเห็นนาโกะจ้องตาเขม็งอย่างนั้น นายอนก็รีบเปลี่ยนจากรอยยิ้มนิดๆเป็นการตักเตือน ใบหน้าน่ารักถูกปรับให้ดุขึ้น ดวงตากลมโตจ้องเด็กหญิงอย่างคาดโทษ

เป็นเด็กเป็นเล็กริหนีออกจากบ้านงั้นเหรอ

ดุซะด้วย..

เหมือนกับแม่เปี๊ยบเลย..

น่ะ ยังจะมาจ้องอีก บ้านอยู่ไหน ไปกับน้าเดี๋ยวนี้เลย น้าจะพาไปส่ง

แต่แทนที่จะมีอาการโกรธหรือกลัว นาโกะกลับทำแววตาเป็นประกายวิบวับ  ทำปากพึมพำพอจะฟังออกมาได้เป็นคำ

 

                “คนนี้แหละเวิร์ค

 

                “หา? พูดอะไรน่ะ ไม่รู้ทางกลับบ้านเหรอ งั้นน้าพาไปหาตำรวจดีมั้ย?“

                จากปากคำของนาโกะ ทำให้นายอนเข้าใจว่าการทีเด็กคนนี้หนีออกมาจากบ้าน ป่านนี้ที่บ้านต้องน่าจะออกตามหาแล้ว หญิงสาวมองซ้ายขวา พยายามหาป้อมตำรวจที่ใกล้ที่สุด แต่พอจะจูงนาโกะให้เดินตามไป กลับถูกแรงขืนเบาๆดึงเอาไว้เสียก่อน

                “นาโกะไม่ไป...

                “ไม่ได้นะ พ่อแม่เธอกำลังเป็นห่วงอยู่รู้มั้ย

                เด็กน้อยเสียงเริ่มสั่นเครือ ตากลมใสคล้ายจะชื้นขึ้นนิดหน่อย ยิ่งในแสงสว่างของเมืองยามกลางคืนเช่นนี้ นายอนยิ่งเห็นว่าดวงตาคู่นั้นตอนที่มีน้ำเอ่ออยู่ดูไร้เดียงสาขนาดไหน เธอใจหายวาบ เมื่อนาโกะเริ่มจะร้องไห้ออกมา

                “นาโกะไม่กลับไปหรอก.. ม๊าไม่รักนาโกะแล้วนี่..

                พูดแล้วเริ่มสะอึกสะอื้น ยกมือขยี้ตาให้นายอนซึ่งตกอกตกใจยกใหญ่ก้มตัวลงปลอบแทบไม่ทัน

                “เดี๋ยว.. เดี๋ยวสิ นี่มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ

                “ม๊าไม่รักนาโกะแล้ว.. พ่อใหม่ใจร้าย พ่อใหม่ชอบตีนาโกะ

                พ่อใหม่.. นายอนทวนคำนั้นในคอ ปัญหาพ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยงนี่เองน่ะหรือ เห็นแล้วเธอรู้สึกเวทนาเด็กน้อยตรงหน้านี้นัก นาโกะตัวสั่นเทิ้ม ร้องไห้งอแงอย่างน่าสงสาร

                “คุณน้าอย่าพานาโกะกลับบ้านเลยนะคะ นาโกะไม่อยากโดนตีแล้ว

                เด็กแสบอ้อนพลางช้อนสายตาหงอยๆไปให้ นายอนจึงลูบหัวอย่างเอ็นดู

                “โธ่ เด็กน้อย คงเจ็บมากเลยสิ

                “ใช่ค่ะ หนูต้องกวาดบ้าน ถูบ้าน ซักผ้า ล้างจาน แถมยังโดนตีทุกวัน ไปโรงเรียนก็โดนเพื่อนแกล้งเพราะม๊าไม่ทำข้าวกล่องไปให้...

                “อะไรกัน ที่ใช้ให้ทำงานกันด้วยเหรอ

                นาโกะพยักหน้าหงึก ส่งเสียงฮึกๆแทนคำตอบ สภาพแบบนี้แค่เรียกว่าเวทนาคงไม่ได้เสียแล้ว นายอนรู้สึกโกรธจนตัวสั่น ยิ่งเด็กคนนี้ชื่อเหมือนกับเด็กน้อยน่าสงสารที่โทรมาจากฟุกุโอะกะคนนั้นด้วยแล้ว นายอนก็ยิ่งโมโห ถึงจะไม่ใช่.. หรืออาจจะใช่ แต่โชคชะตาที่ทำกับเด็กคนหนึ่งถึงขนาดนี้มันมากเกินไป

                ความรู้สึกมีส่วนร่วมเริ่มมากขึ้น จนกลายเป็นเรื่องดราม่าไปในที่สุด

มันเกินไปแล้ว!!

นายอนลุกพรวดขึ้นอย่างหมดความอดทน

ไป! ไปกับน้า! น้าจะพาไปส่ง แล้วจะพูดกับคุณพ่อคุณแม่หนูให้รู้เรื่องเอง!!

แต่.. แต่นาโกะกลัว...

ไม่ต้องกลัว!! น้าจะไม่ให้ใครทำอะไรหนูได้หรอก ไปด้วยกันตอนนี้เลย!! น้าชื่อนายอน เรียกน้าอิมก็ได้ ขอโทษทีที่ไม่ได้บอกหนูก่อนนะ

น้าเป็นคนเกาหลีเหรอคะ...

ใช่จ้ะ! แต่เป็นคนเกาหลีที่ใจดีมาก ไปค่ะ ไปกัน!!

                แหม.. เข้าล็อค แค่นี้ม๊าก็จะได้เจอกับผู้หญิงคนนี้แล้ว

นาโกะแอบแลบลิ้นเผล่พลางเดินตามนายอนไปอย่างลิงโลด

 

คนนี้แหละ เมียของม๊า!!

 

นั่งเหม่อตั้งแต่เมื่อกี๊แล้ว ไม่ทานต่อเหรอคะ

ฮารุนะเอ่ยถามขึ้นมาหลังจากที่เกิดวามเงียบขึ้นกลางโต๊ะอาหารมาครู่หนึ่ง จู่ๆจองยอนก็นั่งเหม่อ ทอดสายตา

ออกไปท้องถนนด้านนอก บางทีอาจเป็นเพราะเพลงเพลงหนึ่งที่ทางร้านเปิดขึ้นมากะทันหัน เพลงบรรเลงเปียโนที่ทำให้ความหลัง ความทรงจำที่ยังไม่ตกตะกอนนอนก้น ทุกอย่างกลับฟุ้งกระจายขึ้นมาเหมือนแต่ละโน้ตกำลังย้อนคืนเรื่องตั้งแต่ตอนที่มันเริ่มต้น

เธอชอบเพลงนี้มากเลยนี่นา แค่ท่อนแรกของเพลง จองยอนก็เห็นใบหน้าที่ไม่มีวันลืมนั้นขึ้นมาเสียแล้ว และแค่เพียงท่อนถัดไป จองยอนก็รู้สึกราวกับตัวเองกำลังนั่งอยู่ในช่วงที่ตนเองมีความสุขที่สุด ภาพอีดตที่แสนสวยงาม ความหลังอันน่าจดจำเหล่านั้น

กว่าที่เธอจะรู้ตัวอีกทีว่านั่นเป็นแค่ความฝัน ฮารุนะก็ต้องส่งเสียงเรียกเป็นครั้งที่สาม

คะ.. คะ? ขอโทษนะ คิดอะไรเพลินไปหน่อยน่ะ

ดูเหมือนว่าคุณยูจะไม่ค่อยสนุก

ไม่หรอกค่ะ ไม่หรอก ฉันว่ามันโอเคดี

หืมม ดูไม่เห็นเป็นอย่างนั้นเลยนี่นา..

ฮารุนะยิ้มบาง  ริมฝีปากสีชมพูอ่อนที่เผยอขึ้นมาคล้ายกับจะบอกว่าจับโกหกได้แล้วนะ เธอจ้องมองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ

คุณน่ะ มีคนที่ชอบอยู่แล้วใช่ไหมล่ะคะ

คนถูกถามเบิกตาขึ้นมาอย่างตกใจเล็กน้อย ที่จริงผิดไปนิดหน่อย เพราะคนที่จองยอนนั้นรักได้จากไปเสียนานแล้ว และตอนนี้เธอก็กำลังตามหาความรักครั้งใหม่ตามคำแนะนำของอีตาบอสจอมจุ้นนั่น ถึงแม้ว่ามันจะเริ่มต้นได้ไม่สวยเท่าไรนักก็เถอะ

เอ่อ.. คือ ไม่ใช่แบบนั้นนะคะ ฉันไม่ได้หลอกคุณหรืออะไรแบบนั้น

ฉันก็ไม่ได้หมายความแบบนั้นนี่คะ ที่จริงฉันเองก็...

พลันการสนทนาที่เพิ่งจะเริ่ม ก็ต้องหยุดลงเพราะถูกใครบางคนแทรกแซง

นี่คุณ!

พอแหงนหน้าขึ้นมอง ปลายเสียงนั้นก็คืออิมนายอน ผู้หญิงที่จองยอนไม่รู้จัก หล่อนเป็นผู้หญิงหน้าตาน่ารักที่กำลังยืนทำหน้าตาถมึงทึงใส่อย่างไม่รู้เหตุผล ถึงแม้ว่าแว็บแรกจองยอนจะคิดว่าเธอน่ารักดีจริงๆ แต่ยิ่งมองนาน สายตานั้นก็ยิ่งจ้องกลับมาอย่างฉุนเฉียวมากขึ้น

ที่สำคัญอีกคนที่อยู่ข้างๆนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน ที่จริงต้องเรียกว่าแอบอยู่ข้างหลังมากกว่า เด็กแสบคนเดิม คนเดียว

นาโกะ!

จองยอนเรียกลูกสาวเสียงแข็ง ลุกพรวดขึ้นมาทันทีด้วยความโมโห ให้นาโกะที่แอบอยู่ข้างหลังยิ่งซุกตัวลึกเข้าไปอีก มือกำชายกระโปรงหญิงสาวแปลกหน้าไว้แน่นราวกับเป็นเกราะกำบัง

ใครให้ออกมาข้างนอกตอนกลางคืนแบบนี้!!

คุณน่ะหยุดเลยนะคะ!

นายอนร้องขัด ยกแขนขึ้นเหมือนกางปีก ปกป้องเด็กน้อยไร้เดียงสาที่น่าสงสารเอาไว้

ถ้าจะตีนาโกะจังอีกล่ะก็ ฉันจะแจ้งกรมพิทักษ์สิทธิเด็ก

ตี? คุณพูดเรื่องอะไร แล้วนี่คุณเป็นใครคะ

เด็กคนนี้เป็นลูกสาวคุณใช่ไหมล่ะ คุณน่ะ น่าจะเลี้ยงดูแกให้ดีกว่านี้หน่อยนะคะ นี่อะไร กลางค่ำกลางคืนยังเอาแต่ออกมาเที่ยว

พูดถึงตรงนี้นายอนเหลือบมองฮารุนะทีหนึ่ง

ออกมาเที่ยวไม่พอ ยังปล่อยให้ลูกสาวตัวเล็กๆอยู่กับพ่อเลี้ยงใจร้ายที่บ้านแค่สองคนอีก คุณทำอย่างนี้ได้ยังไงคะ ทั้งๆที่รู้ว่าลูกสาวต้องทรมานแค่ไหนกับการถูกตีอยู่ทุกวันแบบนี้

จองยอนอ้าปากค้าง เถียงไม่ถูก หรือเรียกว่าไม่มีช่องให้เถียงเลยมากกว่า อยู่ๆมีผู้หญิงแปลกหน้าเดินมาว่าร้ายเธอฉอดๆ ต่อให้เป็นคนจิตแข็งแค่ไหนก็คงทำใจลำบากอยู่ไม่น้อย นาโกะเองก็เช่นกัน แต่สำหรับเด็กแสบดูจะเป็นความตกตะลึงที่น่าขำ เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่แม่เสียไป ที่มีคนทำให้จองยอนชะงักงันได้ขนาดนี้

เลือกไม่ผิด เลือกไม่ผิดชัวร์! เด็กหญิงลอบยิ้มอย่างนึกสนุกไปกันใหญ่

อ่า.. ที่แท้คุณก็มี.. สามี..

ฮารุนะที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวเห็นบรรยากาศชักจะไม่ดี แถมยังถูกทำเข้าใจผิด เธอไม่รู้จะทำตัวทำสีหน้าอย่างไรดี หญิงสาวหันรีหันขวาง

ถ้างั้นฉันขอตัวกลับก่อนดีกว่านะคะ วันนี้สนุกมากค่ะ บาย..

สาวเจ้าดูทั้งโกรธทั้งอายที่ถูกหลอกให้คิดว่าเป็นพวกเดียวกันเสียได้ เธอจึงรีบลุกขึ้นขอตัวกลับบ้านแล้วเดินออกไปทันที

เดทครั้งนี้ดูแล้วพังไม่เป็นท่า..

ดะ.. เดี๋ยวค่ะ เดี๋ยว มันไม่ใช่อย่างนั้น..

จองยอนพยายามจะรั้งหล่อนเอาไว้ด้วยคำพูด แต่กลับถูกสาวแปลกหน้าคนเดิมปรี่เข้ามาขวางไม่ให้เธอตามฮารุนะที่เพิ่งเดินก้มหน้าพ้นประตูหน้าร้านออกไป

หยุดค่ะ มาคุยกันให้เข้าใจก่อน

อิมนายอนรีบเข้ามาขวาง เธอเอาตั้งกั้นจองยอนไม่ให้เดินออกไปได้อย่างใจคิด แถมยังจ้องตาเขม็งอย่างไม่ยอมลดราวาศอกเลยซักนิด นั่นทำให้จองยอนขึ้นเสียงขึ้นมาบ้างอย่างเหลืออด

นี่คุณ! ไม่สิ.. นาโกะ!!

พอรู้ว่าหม่าม๊าจะเอาจริงแล้ว นาโกะสะดุ้งเฮือก เจ้าตัวเล็กอุทานเบาๆว่าแย่แล้วๆ พลางซุกตัวเข้าไปด้านหลังนายอนมากขึ้นกว่าเดิมอีก ในใจอยากจะหายไปจากตรงนี้เสียได้ก็คงจะดี

เดี๋ยวนี้เป็นเด็กแบบนี้เหรอหา!?”

คุณอย่ามาขู่เด็กนะ!

คุณนั่นแหละที่โดนเด็กหลอก!!

พอถูกเสียงอันดังกว่าย้อนกลับไป นายอนก็ต้องนิ่งอึ้งไปบ้าง คราวนี้เป็นอีกคนที่กำลังโมโห แถมยังโมโหมากด้วย ทว่าเธอไม่ได้มองหน้าหญิงสาวผู้มาใหม่ แต่กำลังจ้องมองลูกสาวตัวแสบที่หลบอยู่ด้านหลัง เจ้าตัวเล็กที่เหงื่อเริ่มซึมหน้าผากเพราะงานกำลังจะเข้า

กลับบ้านกับม๊าเดี๋ยวนี้ วันนี้ต้องอบรมชุดใหญ่กันหน่อยแล้ว

เธอยืนมือไปจะคว้าแขนลูกสาว นายอนเข้ามาขวาง แต่ยื้อแย่งกันอยู่แค่เดี๋ยวเดียวนาโกะก็ถูกจองยอนจับตัวไว้ได้เสียแล้ว ร่างสูงไม่รอช้า กึ่งจูงกึ่งดึงเด็กแสบให้เดินตามเธอไปอย่างรวดเร็ว ให้นายอนยิ่งวิตกหนัก

นี่คุณจะตีเด็กไม่ได้นะ!

ฉันไม่ได้ตีค่ะ ไม่เคยตีด้วย แต่วันนี้แหละ!

หม่าม๊า นาโกะขอโทษอ้าาา!!

กลับบ้าน เดี๋ยวนี้เลย!

สองแม่ลูกฉุดกระชากลากถูกันไปตามถนน มีหลายคนอยู่บ้างที่มองมาทางพวกเธอ แต่ก็ไม่ได้ใคร่สนใจนักเพราะการอบรมลูกนอกสถานที่แบบนี้มักเห็นได้อยู่บ่อยพอสมควร

วันนี้ม๊าจะดัดนิสัยแบบนี้ให้ได้เลยคอยดูสิ

ง่า.. หม่าม๊า.. แม่! แม่ขา!!

พริบตาที่นาโกะยื่นมือออกมาให้ช่วย นายอนเผลอเอื้อมมือออกไป เพราะคำว่าแม่ที่เธอได้ยินนั้น ประหนึ่งว่าเด็กน้อยกำลังร้องเรียกเธออยู่

ทว่าแค่วินาทีเดียว สองคนนั้นก็เลี้ยวหายไปเสียแล้ว

 

เช้าวันนี้ยูจองยอนต้องเข้ามาที่บริษัทด้วยตำแหน่งหน้าที่รับผิดชอบที่มากขึ้นทำให้เธอมีงานที่ต้องทำมากขึ้นเช่นกัน เธอมาถึงที่ทำงานตั้งแต่เช้า พนักงานคนอื่นๆยังไม่มากันเท่าไหร่

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

เธอกล่าวทักทายเป็นธรรมเนียมด้วยน้ำเสียงสดชื่น ไม่ว่าเธอจะสดชื่นจริงหรือไม่ก็ตาม หญิงสาววางกระเป๋าลงบนโต๊ะของตนจัดการเก็บมันให้เรียบร้อยแล้วเริ่มเตรียมงานของวันนี้ วันนี้คงต้องเริ่มกันให้เร็วขึ้นเสียหน่อยเพราะเมื่อถึงเวลาเริ่มทำงานจริงๆแล้ว เธอกลับมีภาระกิจอื่นที่ต้องรับผิดชอบ

การต้อนรับแขกพิเศษอย่างนิตยสารหัวใหญ่ระดับชาติ แม้จะมีสำนักงานหลักอยู่ที่ฮกไกโดแต่ก็ยังให้ความสนใจบริษัทเอกชนที่ขยายสาขามากมายทางตอนใต้ของประเทศอย่างบริษัทที่เธอทำอยู่ ช่างเป็นความใส่ใจและให้ความสำคัญในระดับภูมิภาคของที่นี่

เงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็เข้าเวลาทำงานมาแล้ว โต๊ะที่ว่างอยู่ในเวลานี้ถูกเติมเต็มด้วยพนักงานเหมือนอย่างเช่นทุกวัน จองยอนจัดเตรียมเอกสารข้อมูลที่จะแจกให้คนจากทางสำนักพิมพ์เป็นที่เรียบร้อยแล้วถึงได้เดินไปแจ้งกับหัวหน้าสาขา

เรียบร้อยแล้วค่ะ

คุณยามาดะหยิบเอกสารขึ้นมาดูทีละหน้าทีละหน้าอย่างใจเย็น เขาเป็นคนละเอียดรอบคอบเสมอ วันนี้ชายร่างเล็กใส่สูทที่ถูกรีดจนเรียบเนี้ยบไร้ที่ติ เขาใส่เนคไทสีชมพูทำจากผ้าญี่ปุ่นปักลวดลายด้วยไหมสีต่างๆ

เรียบร้อยครับ อีกเรื่องครับ ถ้าคนจากทางสำนักพิมพ์มาคุณช่วยต้อนรับเขาหน่อยได้มั้ย เผื่อว่าผมจะเลิกประชุมกับสำนักงานใหญ่เลทไป

แม้จะไม่ค่อยเต็มใจนักแต่จองยอนก็รับปาก เธอพยักหน้าเข้าใจเหตุผลของคนเป็นนายดี จองยอนยังยืนอยู่ที่เดิมเพราะเขาทำท่าจะพูดต่อ หล่อนเห็นเขาทำหน้าเคร่งขมวดคิ้วแน่นด้วยสีหน้าเป็นกังวล

ค่ะ งั้นดิฉันขอตัว..

จองยอนพูดพลางทำท่าจะหันหลังกลับไปทำงานที่ค้างอยู่ของวันนี้ให้เสร็จเรียบร้อย

เดี๋ยวก่อนสิครับคุณยู ผมมีอีกเรื่องอยากจะขอให้ช่วย

คะ?”

ช่วยเล่า เรื่องเดทเมื่อวานนี้ให้ฟังหน่อยสิ เป็นยังไงบ้างครับ

 

ยูจองยอนถอนหายใจยาวเหยียด หลังจากออกมาจากห้องหัวหน้าสาขาแล้ว กว่าที่จะบ่ายเบี่ยงไม่ยอมตอบคำถามจนหาช่องออกมาได้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย หัวหน้ายามาดะนี่น่านักเชียว

เพราะยังไม่อยากจะเล่า เธอคิดว่าเธอต้องจัดการตัวเองให้เรียบร้อยขึ้นเสียหน่อย เพราะที่น่ากังวลกว่าเรื่องเดทกับคุณฮารุนะคือเมื่อคืนที่เอาแต่ทะเลาะกับลูกสาวถึงทำให้หน้าตาดูหมอง ขอบตาคล้ำขึ้นอย่างนี้ เพราะยัยหนูนาโกะแท้ๆ ตอนเล็กๆก็ออกจะน่ารักอยู่หรอก พอพูดได้ วิ่งได้ รู้ความก็ชักจะดื้อ ยิ่งหลังจากที่ต้องอยู่ด้วยกันแค่สองคนนี่ชักจะเหลือเกิน

ยูจองยอนคิดแล้วถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อคิดถึงเรื่องเมื่อคืนที่ทะเลาะกับลูกสาวเสียยกใหญ่ เจ้าตัวเล็กเอาแต่เถียงด้วยข้อเหตุผลที่ฟังแล้วไม่เห็นจะเป็นเหตุเป็นผลตรงไหน

 

ฮื่อ..เหมือนใครก็ไม่รู้!!

 




     #คนนอนไม่หลับจากฟุคุโอกะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #173 #fada5e (@Ktwiceonce) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 01:06
    นาโกะนี่นึกถึงแชงตลอดเลยค่ะ555555555
    #173
    0
  2. #162 TRIPLE O (@OLESUNGSONE21) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2560 / 20:18
    นาโกะ ทำไมแสบอะไรขนาดนี้ 55555 แต่เขาหาแม่ให้ตัวเองได้ละนะ
    #162
    0
  3. #70 ufilliz (@ufilliz) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 เมษายน 2560 / 04:56
    นาโก๊ะะะะ ทำไมแสบอย่างงี้คะ 555555555 เด็กอะไรทำไมแสบขนาดนี้ ถ้าเราเป็นพิจองคงปวดหัวอ่ะค่ะ ฮือออ แต่ก็เอ็นดู เด็กมันจะหาเมียให้แม่อ่ะเนอะ 55555555
    #70
    0
  4. #38 TaoZi (@TaoZi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 01:48
    เม้นท์รวบแล้วกันนะคะ 5555555+
    เห่ยยย น่ารักจิกหมอกมากอ่า เด็กแสบแต่ก้หวังดีจิหาเมียให้แม่นะเออ
    ทำไมแม่ไม่เข้าใจนาโกะเบยย ปั๊ดโถ่วว 
    พล๊อตมาจากหนังเรื่อง sleepless in seattle ใช่ไหมคะ แต่ชอบนะ 
    เพิ่งมีเวลาเข้ามาอ่านตอนต่อ รอยาวๆเลยค่ะ ปูเสื่อๆ 
    #38
    1
    • #38-1 LesMars77 (@043annamado) (จากตอนที่ 3)
      12 มีนาคม 2560 / 08:24
      ใช่แบ้วฮะะะะะะะะะะะ เป็นสลีปเลซอินฟุคุโอกะกันไป ถถถถถถถถถถ *พยายามช้แต้มบุนเขียน*
      #38-1
  5. #37 Yoo_JY (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 22:02
    นาโกะร้ายกาจมากลูก คุณยูเลยโดนคุณอิมดุเลย 5555555

    #37
    0
  6. #36 mellowmelon (@kimflpdc) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 02:48
    นาโกะลูกกกกกกกกกก ร้ายยมากกก 55555555 แต่เอาเลยลูก นี่แหละแม่ของหนู กรี๊ดดด
    #36
    0
  7. #35 Salmonz (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 21:39
    นาโกะ หนูแสบมากลูก

    เจอกันครั้งแรก ทูยอนก็ฉะกันซะแล้ววว

    รอติดตามตอนต่อไปนะ ไรท์สู้ๆ
    #35
    0
  8. #34 InuSmall (@nishishi48) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 13:35
    นาโกะเด็กแสบ แทนที่เจอครั้งแรกก็สร้างความทรงจำดีๆให้นายอนกับม๊าดันไปจุดระเบิดเสียนี้
    #34
    0
  9. #33 mino00 (@mino00) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 10:15
    คนนี้แหละเมียม๊า
    #33
    0
  10. #32 yuyeonii (@vi-hom-ae-in) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 มีนาคม 2560 / 00:03
    ฮือออออ เจอกันเเล้ว รอตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อนะคะ TT
    #32
    0
  11. #31 HilariousFunny (@fun_ariya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 22:28
    อื้อหือออ FC นาโกะเลยค่ะ เป็นเด็กฉลาดชาติเจริญมาก55555555555
    #31
    0
  12. #30 geegano1 (@geegano1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 20:53
    นาโกะลูกกก  ทำดี/meยื่นขนมให้พร้อมมลูบหัว 
    #30
    0
  13. #29 Mintnie_ (@Mintnie_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 20:41
    ฮ่าๆ นาโกะนี่สุดยอดไปเลย ทั้งซนและแสบ นายอยนี่ก่อโหดสุดๆ
    #29
    0
  14. #27 Once-mina- (@Once-mina-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 19:26
    เเสบจริงๆนาโกะ. เเสบอย่างนี้หาเมียให้ม๊าได้ถูกคนเเน่นอน. จะรอติดตามนะคะ.
    #27
    0
  15. #26 Rom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มีนาคม 2560 / 18:09
    นาโกะ โอ๊ย ยัยเด็กแสบถึงจะดูทำเกินไปนิดแต่ทำดีแล้วลูกมาตังไปกินหนมไป

    ม๊าจองยอนได้เจอกับว่าที่คุณแม่สักที ฮิ้วววว
    #26
    0