2year (ระยะห่าง2ปีของเรา) minhyun x you

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 237 Views

  • 0 Comments

  • 13 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    13

    Overall
    237

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

มันเป็นเรื่องบังเอิญกับเด็กสาวข้างบ้านของผมเองครับ-มินฮยอน<br /> <br /> มันเป็นเรื่องบังเอิญกับพี่ชายข้างบ้านของฉันเองค่ะ-ซูจิน<br />


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


สวัสดีค่าาาาา

ไรท์หายไปนานเลยค่ะ555555

วันนมาฝากเรื่องสั้นให้อ่านกันค่ะ

อย่าลืมเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะะะ


B
E
R
L
I
N

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 8 ก.ค. 61 / 19:10

บันทึกเป็น Favorite







2year (ระยะห่าง2ปีของเรา) minhyun x you











เย็นวันหนึ่ง


ผมเล่นบาสเสร็จจนค่ำผมเดินออกมาจากโรงยิมเพื่อจะกลับบ้าน

"เฮ้ยยกลับแล้วเหรอว่ะ?"ดงโฮตะโกนถาม

"เออ"ผมตอบแล้วขว้ากระเป๋า

''เออ! กูไปนะมีไรโทรมานะเว้ย!"

ให้ตายเถอะ..

ล้างหน้าสักหน่อยดีกว่า..

ผมเดินไปที่อ่างล้างหน้าใกล้ๆด้านนอกโรงยิม

"เราไปน้าซูจินไว้มาเล่นปิงปองอีก"เสียงคุยกันอยู่ไม่ใกล้นัก

''โอเค"

'ซ่าาาาา'

ผมเปิดน้ำล้างหน้าทันที..

ผมล้วงหาผ้าเช็ดหน้าเพื่อจะเช็ดหน้า...

เอออ!!วันนี้ลืมเอามานี่หว่า!!!

"พี่..พี่เอาของหนูไปก่อนก็ได้ค่ะ.."น้องคนที่เล่นปิงปองกัยเพื่อนเมื่อกี้...เอ๊ะ..น้องเเถวบ้านนี่หว่า..


อัน ซูจิน!

"อ่า..น่ะ..หนูให้ค่ะ''น้องใส่ชุดม.ต้นปี3ยื่นผ้าเช็ดหน้าสีฟ้าอ่อนด้วยท่ากล้าๆกลัวๆแน่สิผมม.ปลายปี2นี่ตัวสูงกล้ามใหญ่(อวยเก๊น!)

'ตึกตักกๆ'หัวใจ...

"คะ..ครับ.."ผมรับมันมาน้องรีบปล่อยมือเร็วมากๆ

แล้ววิ่งไป....


เมื่อกี้..เราหัวใจิต้นกับเด็กม.ต้นเหรอเนี่ย...



18.40

"ครับ?''ผมยกคิ้วด้วยความสงสัย

แม่ผมกับแม่ซูจินสนิทกันมาก..

"รับซูจิน?"ผมทวนคำถามแม่

"น้องเรียนดิวดรอปอ่ะลูกปกติกลับตั้งแต่6โมงแล้วแต่แม่เขาไม่ว่างกระทันหัน"

"เอ่อ..น้องจะยอมมาเหรอครับ"ผมพูด

"มินฮยอนน้องก็รู้จักลูกนะ"แม่พูด

"คะ..ครับ.."ผมว่าอล้วเดินไปที่รถมอเตอร์ไซค์


"จีฮุนนายรีบกลับบ้านได้แล้ว"

"ไม่แม่เธอยังไม่มาเลยนะ!"เพื่อนน้องพูด

เฮ้ออออ...

"ซูจิน"ผมเรียกชื่อเด็กที่นั่งทำหน้าบูดใส่เพื่อน

"วันนี้กลับกับพี่นะครับ"ผมยกยิ้มให้

"พี่..."น้องทำหน้างง

"แม่หนูไม่ว่างน่ะเลยให้พี่มารับ"ผมตอบ

"Q_Qแม่ไปไหนเหรอคะ?"

"ไม่ว่างมารับน่ะงานยุ่ง.."

"ผมไว้ใจพี่ได้ป่ะ"เด็กหน้าหวานท่าทางแมนเกินหน้าถามขึ้น

เดี๋ยวเคาะกบาลเลยเด็กนี่!

"ไปซูจินขึ้นรถไฟใต้ดินกับฉันก็ได้เดี๋ยวไปส่งบ้าน"เด็กนั่นขว้ามือซูจิน

"เดี๋ยวสิ"

"จีฮุนฉันไปกับพี่มินฮยอนดีกว่านะ.."ซูจินจับไหล่เพื่อน

"เฮ้ออ..ขัดใจฉันจริงๆระวังล่ะเธอไว้ใจได้แค่ฉันกับพ่อเท่านั้นล่ะ"

อะไรกัน..ซูจินทำไม?

"เอ่อ..คือที่ไว้ใจนั่นคือ.."ผมถามตรงๆ


"ฮ่าๆ...แค่ความโง่ของหนูเองค่ะหนูมีอดีตไม่ค่อยดีน่ะ"ซูจินตอบ

"พี่อยากรู้สินะคะ..อืม..หนูเล่าให้ฟังดีมั้ยล่ะ"ซูจินพูด

"อ่า..คะ..ครับ"



1ปีก่อน

เด็กผู้หญิงโดนรุ่นพี่มาสารภาพรักและรุ่นพี่คนนั้นคือคนที่เธอเคยแอบปลื้มคนหนึ่งเลยล่ะ..

แต้ดันไม่รู้นิสัยจริงๆของเขาเลยโดนแฟนของเขาตามมาแกล้ง




"แต่หนูดันมีคนที่ชอบแล้วสิคะคนนี้หนูชอบนานแล้วด้วยสินะ"

คนที่ชอบ....งั้นใครล่ะ?

ซูจินเล่าให้ผมฟัง..

ตลอดทางผมขับรถมาซูจินดูปกติดีนะครับ


-บ้านซูจิน-


"ซูจินเดี๋ยว"

"คะ?"

"อยู่คนเดียวได้ใช่มั้ย"มินฮยอนดึงเเขนคนตัวเล็กไว้ด้วยความเป็นห่วงเพราะแม่เธอเองก็ไม่ค่อยกลับบ้าน

"ค่ะ..สบายหนูน่ะแข็งแรงนะพี่กลับเถอะ"น้องยิ้มให้ผม

"นี่..ทำมาเป็นพูดใกล้สอบแล้วนี่"มินฮยอนพูด

ดวงตาสีสวยของมินฮยอนจ้องไปที่อีกคน

ให้ทั้งคู่สบตากัน..

ตอนนี้ทั้งคู่หัวใจเต้นเป็นจะหวะเดียวกัน

'ตึกตักๆๆๆๆ'

'อืดดดดดดด' เสียงมือถือดังขึ้น

"เอ่อ...คะแม่"ซูจินพูด

[ซูจินแม่ไม่อยู่อ่ะลูกหนูจะสอบแล้วนี่ให้พี่มินฮยอนติวให้สิเสาร์อาทิตย์นี้เลย]

''เกรงใจตายแม่.."

[แม่บอกแม่มินฮยอนแล้ว]

"แม่...แต่..เฮ้อ..ก็ได้ค่ะ"

ซูจินวางสาย...

ซูจินหันมามองคนตัวสูงที่เก็บมือถือลงกระเป๋ากางเกงลง

ใช่ล่ะ..ผู้ชายที่ซูจินชอบ 'ฮวัง  มินฮยอน'เองล่ะ

''พี่มินฮยอน"ซูจินดึงเสื้อคนตัวสูงเบาๆ

"คะ..ครับ?อะไร''มินฮยอนหวังคำพูดของคนตัวเล็กที่มองหน้าตนเอง

"หนู...หิวข้าวพาไปกินข้าวหน่อย"

''ฮ่าาา..''มินฮยอนพ่นลมหายใจออกมาอย่าเอ็นดูแล้วยีผมคนตัวเลยที่สะพายกระเป๋ากอดแฟ้มสกรีนรูปเจไดกำดาบแสงไฟ

''พี่มินฮยอน!"ซูจินจับมือของมินฮยอนที่กำลังยีผม

ช่วงอายุของทั้งสองต่างกัน2ปีกว่า

เลยอาจจะดูเกรงกันบ้าง..

แต่ทั้งสองเคยเป็นเพื่อนเล่นกันตอนเด็กๆนานมาแล้ว


''ปะ...ไปกินข้าวดีกว่า.."มินฮยอนเอ่ยชวนเด็กสาว



เวลาผ่านไป...

ซูจินเป็นเด็กม.ปลายปี1ที่กำลังจะขึ้นม.ปลายปี2ในไม่กี่เดือนนี้..
คนงานปัจฉิมรุ่นพี่ปี3

ซูจินถือเมจิกไปเขียนเสื้อพี่ๆที่รู้จัก..

"พี่มินกิคะหนูเขียนเสื้อหน่อย"ซูจินเรียกพี่สายรหัสของตนที่กำลังจะจบมาเขียนเสื้อแสดงความยินดี

"เออ..ซูจินเดี๋ยวไปหามินฮยอนมันที่ต้นไม้หลังโรงยิมด้วยนะ"พี่มินกิพูดตอนที่ก้มให้ซูจินเขียน..

''ธุระอะไรอ่ะคะ"

''เออน่าไปหามันด้วยล่ะ"มินกิพูดแล้วยืนขึ้นเต็มสูงยื่นขนมให้น้องสายรหัสตัวเอง




-หลังโรงยิม-

ซูจินมาด้วยความสงสัยตลอดทางเดิน

"ซูจินฉันรอเเถวนี้ล่ะกัน"จีฮุนพูดแล้วนั่งรอที่ไม้หินอ่อนใกล้ๆ

"จีฮุนอ่า..''

จีฮุนส่ายหัวให้กับสีหน้าเพื่อนสนิทแล้วขว่ำมือแล้วปัดๆเชิง

'มึงไปเถอะกูรอตรงนี้พี่เขาจะสารภาพรักมึง!'ประมาณนี้

ซูจินตัดสินใจเดินไปเอง


"ซูจิน!"มินฮยอนเรียกชื่อคนตัวเล็กอย่างดีใจ

บรรยากาศดีลมพัดเย็นสบายตลอดเวลา

"อะไรเหรอคะพี่มินฮยอน"ซูจินถาม

มินฮยอนหยิบสร้อยที่มีแหวนห้อยอยู่

"นี่แหวนหมั้นพี่ตั้งใจเอามาให้เลยนะ..พี่ชอบซูจินะเรียนจบพี่จะมาขอแต่งงาน"มินฮยอนพูด

"พี่...."

"ซูจิน...คนที่ซูจินพูดคนนั้นเป็นใครเหรอ..จะใช่พี่มั้ย..."

"ใช่ค่ะ...หนูชอบพี่ถูกแล้วค่ะ..พี่มินฮยอน..."ซูจินยิ้มให้มินฮยอน

"ร้องไห้เหรอเรา.."มินฮยอนก้มลงเล็กน้อยปาดน้ำตาให้..

"ขอบคุณนะพี่มินฮยอน"

"ครับ:D"

มินฮยอนกับซูจินยิ้มให้กันและกันอย่างมีความสุขทั้งคู่


มันดีสุดๆเลยจริงมั้ย?

การที่ได้รักคนที่เรารักและคนที่เขารักเรา..

'ความรัก'
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


คุยกันนนน

แง้วววไม่เจอกันนานเล้ย..ฮรืออไรท์ไม่ค่อยว่างเลยค่ะเศร้าจริงๆ
อย่าลืมอ่านเรื่องอื่นๆได้นะ


อูจิน


จินยอง




B
E
R
L
I
N

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ paerry_ จากทั้งหมด 16 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น