ห้วงฝัน เจ้าหญิงแห่งตราบาป ( เมืองเอนด์เลส )

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 244 Views

  • 4 Comments

  • 27 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    6

    Overall
    244

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

อยู่ๆแม่ของฉันก็ทิ้งฉันไป โดยยกฉันให้ชายคนหนึ่งที่อ้างตัวว่าเป็นอาบุญธรรมของฉัน แถมตอนที่รู้ข่าวฉันยังไม่เคยพบหน้าเขาด้วยซ้ำ จะมีก็แต่ลูกชายทั้งสองของเขาที่เอาแต่พร่ำบอกว่าตัวเองเป็นแวมไพร์นี่แหละ!


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
บทนำ



          "..."

     ฉันมองไปยังร่างของชายหนุ่มที่นั่งอยู่บนพื้นด้วยความตกตะลึง ร่างสูงใหญ่นั้นกำลังนั่งพิงกำแพงด้วยท่าทางที่แสนจะ...เย้ายวน เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดนั้นถูกแหวกออกจนเผยให้เห็นผิวขาวผ่องภายใต้อาภรณ์เบาบาง มองเห็นไหล่กว้างที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นหนั่นสมชายชาตรีนั่น อีกทั้งยังปรากฎภาพไหปลาร้าแสนเซ็กซี่ของชายหนุ่มให้ประจักษ์ในสายตาได้อย่างชัดเจน

          "เชล..."

     เสียงนุ่มทุ้มเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงวิงวอน ชายหนุ่มกำลังเอียงคอมองมาทางฉันด้วยสายตายั่วเย้า มือใหญ่เลื่อนขึ้นแหวกคอเสื้อเชิ้ตของตนให้เปิดกว้างยิ่งกว่าเก่า เผยให้เห็นลำคอระหงสวยงามสะกดสายตาของฉันให้จับจ้องไปยังจุดๆนั้น 

     ที่ปลายสายตานั้นคือภาพเส้นเลือดซึ่งกำลังเต้นตุบๆบนลำคอเรียวสวยเรียบเนียนหากแต่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นหนั่นของหนุ่มเพศชาย เมื่อรวมกับร่างสูงใหญ่สุดเซ็กซี่และใบหน้าหล่อเหลางดงามของชายหนุ่มที่กำลังเชิญชวนอยู่ตรงหน้านี้แล้ว ทำเอาฉันถึงกับกลืนน้ำลายเข้าไปอึกใหญ่

     ...เขากำลังสะกดฉันด้วยน้ำเสียงและร่างกายนั้น

          "ไม่...  ฉันจะไม่ทำมันเด็ดขาด"

     ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพล่า ภายในลำคอแห้งผาก เจ็บแสบด้วยความกระหาย หากแต่ฉันจะไม่ทำมัน! ฉันย้ำเตือนกับตัวเองอีกครั้งก่อนจะค่อยๆหันหลังกลับ เบือนสายตาออกจากภาพเย้ายวนตรงหน้าด้วยความยากลำบาก

          "ไม่! เชล ได้โปรด"

     พลันแขนของฉันก็ถูกคว้าเอาไว้ด้วยมือใหญ่ของชายที่อยู่ด้านหลัง ก่อนที่เขาจะออกแรงฉุดให้ร่างของฉันเซถลาหันกลับไปและล้มลงซบใบหน้าลงบนแผงอกกว้างของเขาได้แบบพอดิบพอดี 

          "จิน!"

     ฉันส่งเสียงตะคอกอย่างไม่สบอารมณ์ในการกระทำของชายตรงหน้า และนี่เป็นครั้งแรกที่ฉันขึ้นเสียงใส่เขา ดูเหมือนว่ายูจีนเองก็รู้สึกได้  เพราะแบบนั้นดวงตาสีเทาที่มักฉายเเววด้านชานั่นถึงได้แสดงความเจ็บปวดออกมา

          "ขอร้องล่ะ... ผมไม่อยากเห็นเชลเจ็บปวดไปมากกว่านี้อีกแล้ว"

          "..." 

     เขารู้!? ทั้งๆที่ฉันคิดว่าซ่อนมันได้ดีแล้วแท้ๆ แต่ดูเหมือนว่าร่างกายที่ใกล้จะแตกร้าวและความเจ็บปวดทรมานที่กำลังกัดกินนี้คงปรากฏให้เห็นได้ชัดเจนในสายตาเขา

     เพราะแบบนั้นนายถึงได้ดูเจ็บปวดสินะ...

     บ้าจริง...

     เมื่อแหงนหน้าขึ้น สิ่งที่ปรากฏตรงหน้านั้นคือลำคอของชายหนุ่มที่เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์บดบัง และร่างของชายหนุ่มที่เกร็งนิ่งจนมองเห็นเส้นเลือดที่กำลังเต้นตุบๆตามจุดชีพจรเขา โดยเฉพาะที่ลำคอ... เส้นเลือดน่ารักๆที่กำลังเต้นตุบๆอยู่ตรงหน้านั้นช่างยั่วเย้าชวนให้สัมผัสลิ้มรส จนฉันเผลอกระทำบางสิ่งลงไปโดยไม่รู้ตัว

     กว่าจะได้สติลิ้นของฉันก็ดันเผลอเลียแผล็บเข้าที่เส้นเลือดตรงลำคอนั่นเสียแล้ว...

          "อึก..."

     หากแต่ก่อนที่ฉันจะทันได้สติกระเจิงเพราะความอับอาย ปฏิกิริยาของชายตรงหน้ากลับทำให้สติของฉันแตกกระเจิงไปในอีกความหมาย

     เสียงนุ่มทุ้มที่เล็ดลอดออกมาจากลำคอนี้นั้นช่างน่าฟัง มองเห็นกรามคมสวยได้รูปที่กำลังขบฟันเข้าหากันกรอด นั่นยิ่งทำให้เส้นเลือดตามตัวเขาปูดโปนขึ้นชัดเจน กล้ามเนื้อที่แนบอยู่ชิดกายนั้นเกร็งแน่น ทั้งกล้ามท้องและแผงอกกว้างฉันสัมผัสมันได้อย่างชัดเจน นั่นเพราะชายตรงหน้าไม่ยอมปล่อยมือฉัน! กลับกัน... เขากลับยิ่งรั้งร่างของฉันให้เข้าไปแนบชิดร่างกายเขา จนแทบจะไม่เหลือช่องว่าง!

     ไม่! หยุดเดี๋ยวนี้นะชิรายูกิ คนๆนี้คือยูจีนนะ! ยูจีนเด็กคนที่อยู่ร่วมชะตากรรมอันโหดร้ายกับเธอเมื่อเจ็ดปีก่อนไง เขาเป็นดั่งคนในครอบครัว เธอจะทำแบบนี้กับเขาไม่ได้! 

     ไม่สิ นี่มันกลับกันแล้ว!

     จิน นายจะทำแบบนี้กับฉันไม่ได้นะเฟ้ย! ต่อให้ตัวติดกันแทบจะ24ชั่วโมงทั้งเมื่อก่อนและตอนนี้ แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าฉันจะหวั่นไหวไม่เป็นนะ! ถ้ายังอยากอยู่กับฉันนายต้องหยุดทำแบบนี้!

     พอคิดคำที่จะเอ่ยได้แล้วฉันจึงรีบแหงนหน้าขึ้นมองชายหนุ่มจริงๆจังๆหมายจะต่อว่า 

     หากทว่าสิ่งที่ปรากฏต่อสายตานั้นกลับเป็นใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มซึ่งกำลังแสดงสีหน้าในแบบที่ฉันไม่เคยเห็นจากเขามาก่อนเลยในชีวิตนี้ อีกทั้งพอเมื่อรู้ตัวว่าฉันกำลังจ้องมองอยู่เขาก็รีบหันหน้าหนี 

     ใบหน้าและลำคอที่เคยขาวผ่องของยูจีนในตอนนี้นั้นมันเปลี่ยนเป็นสีแดงไปจนถึงใบหูเพราะเลือดที่กำลังสูบฉีด รวมถึงไอร้อนที่แผ่กระจายไปทั่วทั้งร่างสูงใหญ่นี้

     ...อากัปกิริยาเช่นนั้นของเขาทำให้สติของฉันขาดผึงในทันที

     รู้ตัวอีกทีริมฝีปากของฉันก็จรดลงบนลำคอขาวเนียนแน่นหนั่นไปด้วยกล้ามเนื้อตรงหน้านี้แล้ว และคมเขี้ยวก็ค่อยๆกดลงบนผิวของเขา ซึมซาบเอาไอร้อนนั้นผ่านทางปลายลิ้นและริมฝีปาก

     เลือดร้อนๆที่สัมผัสกับปลายลิ้นและไหลเข้าไปในลำคอนั้นช่างหวานหอมละเมียดละไม เป็นรสชาดที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อนในชีวิตนี้ อีกทั้งเมื่อไหลเข้าสู่ร่างกายแล้วมันกลับยิ่งแผ่ซ่านพาไอร้อนวิ่งพล่านไปทั่วร่างกาย ทำให้ทั่วทั้งร่างพลันร้อนผะผ่าวราวกับถูกแผดเผา ...ถูกเเผดเผาด้วยไอร้อนจากตัวยูจีน

          "แฮก!"

     ร่างตรงหน้าที่กำลังหอบหายใจระรัวนั้นไม่วายที่จะส่งเสียงกระเส่าออกมา แม้กระทั่งมือใหญ่ที่กำลังรั้งศีรษระของฉันให้เข้าหาลำคอของเขานี้ก็ยังร้อนรุ่มเสียจนสัมผัสได้ อีกทั้งยังได้ยินเสียงหัวใจจากแผงอกกว้างของเขาที่กำลังเต้นระรัวกึกก้อง ส่งเสียงดังเข้ามาในหัวใจฉัน

          "เลิกส่งเสียงแปลกๆได้แล้ว มันค่อนข้างหน้าอายนะ..." 

     และแล้วฉันก็อดไม่ได้ที่จะถอนริมฝีปากออกมาเพื่อที่จะแซวชายหนุ่มที่กำลังหอบหายใจกระเส่ายั่วเย้าอยู่ตรงหน้า

     ใบหน้าของยูจีนในตอนนี้นั้นแดงจนไม่รู้จะแดงยังไงแล้ว ใบหน้าฉันเองก็ด้วย!

          "มัน..." เสียงแหบพล่าปนเสียงหอบของชายหนุ่มนั้นเอ่ยออกมาอย่างติดขัด นั่นทำให้ฉันรู้สึกใจไม่ดีเอาเสียเลย

          "ขอโทษนะ มันเจ็บขนาดนั้นเลยเหรอ" ฉันเอ่ยคำขอโทษออกมาอย่างรู้สึกผิด ดูเหมือนว่าฉันจะทำให้เขาต้องเจ็บตัวเสียแล้ว พอมาคิดๆดูแล้ว การเอาเขี้ยวเจาะเข้าไปในลำคอก็ฟังดูน่ากลัวพอๆกับการเอาตะปูเจาะเข้าไปในผิวนั่นแหละ แถมนี่ยังดูดเอาเลือดเขาไปอีก!

     แล้วนี่ฉันเป็นแวมไพร์จริงๆเหรอเนี่ย!? ไม่อยากจะเชื่อเลย!

          "ไม่...เชล มันไม่เจ็บหรอก"

          "แล้วทำไม..."

     ดูเหมือนว่าคำถามสิ้นคิดของฉันจะทำให้ใบหน้าและใบหูของจินแดงเถือกยิ่งขึ้นไปอีก นี่ฉันพูดอะไรผิดไปอย่างนั้นเหรอ!?

          "อยากรู้จริงๆน่ะหรือ"

     ชายหนุ่มเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่อยู่ๆก็เปลี่ยนไป มันแฝงไปด้วยความนัยหลายๆอย่าง และก่อนที่ฉันจะทันได้รู้สึกตัว ฉันก็ไม่อาจวิ่งหนีไปจากเงื้อมมือของเขาได้ทัน

          "นายพูดถึงอะไร..."

     ก่อนที่ฉันจะทันเอ่ยถามได้จบประโยคมือใหญ่ก็คว้าตัวฉันเอาไว้และรั้งเข้าหากายเขา ยังไม่ทันได้ดิ้นหรือแสดงอาการต่อต้าน ริมฝีปากร้อนผ่าวของยูจีนก็จรดเข้าที่ลำคอของฉัน มือใหญ่อีกข้างของเขายกขึ้นรั้งท้ายทอยของฉันเอาไว้ไม่ให้หันหน้าหนี ก่อนที่เขี้ยวของเขาจะค่อยๆกดลงบนผิวฉัน! 

          "เดี๋ยว...จิน นี่นาย...! อึก!"

     พลันทั้งร่างของฉันก็อ่อนยวบลงในอ้อมแขนของชายหนุ่ม เมื่อสัมผัสได้ถึงลิ้นเปียกนุ่มร้อนผ่าวที่กำลังเลียเเช่มช้าอยู่บนลำคอนี้!

          "พอ...แฮก!"

          "..."

          "พอได้...แล้ว!"

     กว่าเขาจะหยุดการกระทำน่าอายนั่น ฉันก็แทบจะหมดสติเอาเสียก่อน สัมผัสได้ถึงไอร้อนที่แผ่ซ่านแผดเผาไปทั่วทั้งใบหน้าและร่างกาย โดยเฉพาะตรงลำคอนี่! 

     ยูจีนถอนริมฝีปากออกจากลำคอฉันอย่างอ้อยอิ่งในขณะที่ท่อนแขนกำยำของเขายังคงเหนี่ยวรั้งร่างของฉันเอาไว้ไม่ให้ไหลลงไปกองกับพื้น ชายร่างใหญ่นั้นหอบหายใจเล็กน้อย ต่างจากฉันที่กำลังหอบหายใจติดขัดราวกับคนใกล้จะหมดลม 

     ใบหน้าหล่อเหลาที่ก้มลงมาใกล้จนห่างจากใบหน้าฉันเพียงแค่คืบนั้นผ่อนลมหายใจร้อนรดไล้ที่ข้างแก้ม ก่อนที่ดวงตาคมปราบสีเทาสวยจะช้อนขึ้นสบตาฉัน 

     ...ด้วยนัยน์ตาสีเทาหวานซึ้งและถวิลหา  ซื่อตรง หากแต่ยังคงฉายเอาไว้ซึ่งแววเจ้าเล่ห์ที่กำลังปรากฏให้เห็นอยู่เบื้องหน้า

     ริมฝีปากระเรื่อที่แผ่ไอร้อนพลันผุดรอยยิ้มขึ้นเล็กน้อยราวกับนึกกลั่นแกล้ง ก่อนที่น้ำเสียงนุ่มทุ้มจะเอ่ยกระซิบกระซาบเเผ่วเบาที่ข้างหู

          "...ที่นี้รู้หรือยัง ว่าผมรู้สึกยังไง?"

          "!!"

     หมอนี่... ชายที่กำลังอยู่ตรงหน้าของฉันนี้ใช่ยูจีนจริงๆน่ะหรือ! นี่น่ะหรือเด็กชายที่เคยให้ฉันจูงมือเดินแทบจะตลอดเวลาเมื่อในอดีต! นี่น่ะหรือเด็กชายที่ด้านชาหากแต่ใสซื่อคนนั้น?

     ...ดูยังไงนี่มันก็ไม่ใช่แล้วนะเฮ้ย!!!





     .


     .


     .

     สวัสดีค่ะ! พบกันอีกแล้วกับเรื่อง ห้วงฝัน เจ้าหญิงแห่งตราบาป 
ภาคเมืองเอนด์เลสที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้ เป็นภาคต่อจากภาคแรก บ้านเมืองที่ไร้แสงไฟ ที่ไรท์เพิ่งเขียนจบไป

     ความจริงแล้วเรื่องนี้ไม่จำเป็นต้องกลับไปอ่านภาคแรกก็ได้นะคะ สามารถเริ่มอ่านที่ภาคสองได้เลย เพราะภาคแรกกับภาคสองนั้นแนวมันจะต่างกันสุดขั้วเลย ภาคแรกนั้นจะไปทางดร่าม่า รักแฟนตาซี  ส่วนภาคนี้จะเริ่มสดใสออกไปทางรักคอมเมดี้รั้วโรงเรียนค่ะ แต่ก็แฝงปมอดีตเอาไว้บ้าง ยกเว้นว่าใครสงสัยค่อยกลับไปอ่านก็ได้ค่ะ


     เอาเป็นว่าขออนุญาตแนะนำตัวละครหลักๆสี่ตัวจากภาคที่แล้วคร่าวๆนะคะ


 นาโนะฮานะ ชิรายูกิ (ชิโระ,เชล) (16)
  ชื่อเดิม: เรเวนเทลล์ เรเชล
  -พูดน้อย ต่อยหนัก เป็นคนช่างสังเกต มีไหวพริบ และมักอ่านความรู้สึกของคนอื่นได้ทะลุปรุโปร่งอยู่เสมอ(แต่ไม่รู้ตัวเอง) มีเสน่ห์ที่ทำให้ผู้คนอยากเข้าใกล้ แต่ตนเองกลับเว้นระยะห่างจากคนอื่นเสีย
อย่างนั้น มีปมในอดีตพบเรื่องโหดร้ายมามากมาย ทั้งที่จำได้และจำไม่ได้ รู้สึกว่าความทรงจำตัวเองบางช่วงขาดหายไป



(14 years old )


(Now a day) 





 เอเลนลอฟ ยูจีน (14 !?)
 -ชายหนุ่มปริศนาที่ชิรายูกิพบในโลกที่ไร้แสงไฟ เจ้าของนัยน์ตาคู่สวยที่มักฉายแววหยาบกระด้างราวกับใบมีดไร้คม ความจริงแล้วคือเด็กที่เคยร่วมชะตากรรมเดียวกันกับชิรายูในอดีต ที่แดนคนบาปเมื่อหกปีก่อน แต่ไหงพอตื่นขึ้นมาพบกันอีกทีเขากลับดูเด็กลงซะอย่างนั้น!








 นาโนะฮานะ ยูกิ (18)
 -พี่ชายบุญธรรมของชิรายูกิ หนึ่งในแวมไพร์สายเลือดบริสุทธิ์(เขาว่างั้น) ชายผู้ไม่ถูกกับแสงแดดยามเช้าแบบสุดๆ(บอกว่าทำให้เพลียและง่วงนอน) แถมมักทำท่าทางเหมือนคนง่วงนอนอยู่ตลอดเวลา แม้ภายนอกจะดูเย็นชาเข้าถึงยากแต่กับคนในครอบครัวแล้วยูกิเป็นคนที่อบอุ่นเอาเสียมากๆ ท่าทีแบบทีเล่นทีจริงของเขามักทำให้ชิรายูกิรู้สึกปั่นป่วนอยู่เสมอๆ  แถมยูกิยังเป็นคนขี้หวงเสียด้วย!










นาโนะฮานะ อากิ (18)
 -พี่ชายบุญธรรมอีกคนของชิรายูกิ และเป็นน้องชายแท้ๆของยูกิ (แน่นอนว่าอ้างตัวเป็นแวมไพร์อีกคน)
ลักษณะภายนอกเป็นคนเงียบขรึม และดุดันน่ากลัว มักแผ่ออร่าทมิฬออกจากตัวอยู่เสมอ ขึ้นชื่อว่าเป็นนักเลงหัวไม้ที่ไม่เคยมีใครสามารถล้มเขาลงได้ แท้จริงแล้วพอลองได้อาศัยอยู่ร่วมกันกลับพบว่าอากิเป็นคนที่มีความเป็นพ่ออยู่ภายในตัวสูงมาก รับผิดชอบเรื่องงานบ้านเป็นอย่างดีโดยเฉพาะทำอาหาร แถมยังคอยดูแลเอาใจใส่สมาชิกภายในครอบครัวอยู่เสมอๆ เรื่องหวงน้องสาวยิ่งไม่ต้องพูดถึง "น้องสาวข้า ใครแตะล่ะก็ ตาย!!"







แถม




 ฟุยูกิ (6)
 -แมวสุดรักที่เป็นดั่งครอบครัวคนสำคัญของชิรายูกิ ตั้งแต่ก่อนที่เธอจะได้ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านนาโนะฮานะ 
ก่อนหน้านี้ฟุยุเป็นแมวขี้หวาดระแวงและหวาดกลัวผู้คนมาก จนนอกจากชิรายูกิแล้วไม่มีใครสามารถแตะต้องได้ แต่ดูเหมือนว่าหลังจากที่กลับมาจากโลกที่บิดเบี้ยว ท่าทางของฟุยุดูจะเปลี่ยนไปหน่อย หรือเพราะว่าฟุยุมั่นใจว่าตัวเองก็แข็งแกร่งแล้วกันแน่?(ในอีกโลกน่ะ)




นอกจากตัวละครเหล่านี้แล้วในภาคที่สองนี้จะมีตัวละครใหม่เข้ามาค่อนข้างเยอะเลยล่ะค่ะ อย่าลืมไปติดตามกันน้าา

แล้วก็อย่าลืมกดให้กำลังใจ คอมเม้นต์ความเห็นเป็นกำลังใจให้ไรท์ได้ชื้นใจกันบ้างนะคะ พลีสส

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Sunday Endless จากทั้งหมด 2 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 22:08
    ติดตามแน่นอนค่ะ
    #4
    0
  2. วันที่ 27 มกราคม 2562 / 10:50
    สนุกมากค่ะ รอติดตามเลื่อยๆนะคะ
    #3
    1
    • 21 มีนาคม 2562 / 21:38
      ขอบคุณมากเลยค่าา >///<
      เพิ่งได้วันหยุดมาสองวันกำลังจะเริ่มปั่นต่อ อย่าลืมติดตามกันน้า
      #3-1
  3. วันที่ 24 มกราคม 2562 / 13:13

    ที่ทำงานมีสอบเลื่อนตำแหน่งค่ะ หมดช่วงสอบสิ้้นเดือนนี้ สอบเสร็จจะมาอัพให้ยาวๆเลยนะคะ ตอนนี้ขออัพเงินเดือนก่อน ฮะๆ

    #2
    0
  4. #1 j.spps (@ssenjoy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 มกราคม 2562 / 23:49

    เริ่มเรื่องมาก็สนุกแล้ว รอตอนต่อไปนะคะ

    #1
    1
    • #1-1 Nichiyoubi (@07nanoha) (จากตอนที่ 1)
      19 มกราคม 2562 / 09:56
      ขอบคุณมากเลยค่าา ^^
      #1-1