[One piece] Alliance commission

ตอนที่ 19 : Alliance commission : Chapter Eighteen

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    11 มิ.ย. 58

I’ll let you set the place

ฉันจะปล่อยให้เธอเป็นผู้กำหนดจังหวะการเดิน

Cause I’m not thinking straight

เพราะฉันไม่สามารถคิดอะไรออกมาได้เลย

My head’s spinning around

หัวของฉันมันหมุนไปหมด

 I can’t see clear no more

ฉันมองอะไรไม่เห็นอีกต่อไปแล้ว

What are you waiting for?

แล้วเธอล่ะ..รออะไรอยู่ ?

 

CHAPTER NINETEEN

 

It’s just so hard to admit how do I feel for you…

For a person who never fell for anyone before

Sometime might look different, and sometime might look like it  was so close

You must do understand what you did to me, miss

 

 

 

 

เสียงหวีดแหลมของนามิโวยวายลั่นไปทั่วในห้องรักษาระดับน้ำ นั่นทำให้ลอว์วางหนังสือเล่มโปรดในมือของเขาลงแทบจะทันที คิ้วเรียวโค้งเลิกขึ้นเล็กน้อยก่อนจะใช้ความคิดว่าอย่างหล่อนถ้าไม่ซุ่มซ่ามไปชนอะไรสักอย่างในเรือก็คงจะตื่นตาตื่นใจมากไปหน่อย

“กัปตัน ไม่ไปดูสักหน่อยเหรอครับ ?” หมีตัวขาวปุกปุยถามขึ้นมาอย่างหวาดๆตามประสาหมีนิสัยขี้กังวลของเขาและอ่อนไหวไปเสียซะทุกเรื่อง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้นายของเขาหันมาให้ความสนใจแม้แต่น้อย

…………………

“กัปตัน..

…………………

“กัปตันครับ!

“เออ รู้แล้วน่า เบโปะ..เดี๋ยวฉันจะไปดูเดี๋ยวนี้แหละ” ลอว์ตัดรำคาญด้วยการลุกขึ้นจากเก้าอี้ในห้องพักตนเองอย่างรวดเร็ว นึกหงุดหงิดปนกังวลในใจพิลึก

 

 

นี่คิดดีแล้วหรือเนี่ย ที่ให้ยัยนั่นมาทำภารกิจแทนคุณนิโค

แล้วทำไมยัยบอนนีต้องเจาะจงยัยต้นหนตัวแสบเป็นพิเศษด้วยนะ

 

ใบหน้าคมเข้มของเขาครุ่นคิดได้เพียงชั่วครู่ก่อนจะเดินลงบันไดไปเบื้องล่าง ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำเขาชะงักไปหลายวินาทีเห็นจะได้

 

“ลอว์! ช่วยฉันด้วยสิ!!

……………………

“ลอว์! ให้ตายเถอะ! ได้ยินฉันบ้างไหม ?”

 

ร่างเล็กๆของนามิที่สูงไม่ถึงเอวของเขาด้วยซ้ำไป ผิวขาวๆของเจ้าหล่อนที่ดูเหมือนจะซีดลงไปมากกว่าเดิม หล่อนอยู่ในเสื้อยืดที่ตอนนี้ดูเหมือนจะตัวโคร่งจนเกินไป เผยไหล่มนขาวใสออกมาภายนอก ใบหน้าหวานใสที่ตอนนี้มีน้ำตาเอ่อล้นไปทั่วเบ้าตา มือเล็กทั้งสองข้างก็ขยุ้มเข้ากับชายเสื้ออย่างขัดใจ

 

….บอนนี ?” ชายหนุ่มตัดสินใจถามออกไป เมื่อสมองประมวลผลไปถึงโอกาสที่จะทำให้เธอกลายเป็นเด็กน้อยลงไปถึงขนาดนี้ได้

“ก็ใช่น่ะสิ! ยันนั่นน่ะยันนั่น ..ไว้เจอกันละฉันจะเอาคืนให้สาสมเล๊ย!” พูดไม่พูดเปล่า สาวเจ้าก็ขยุ้มชายเสื้อกระทิบเท้าเร่าๆอย่างขัดใจ ใบหน้าเนียนใสก็พองแก้มใสออกมาได้อย่างน่ารักน่าชังไม่หยอก

…………….

“มองอะไร ?? นายรีบๆเรียกเพื่อนของนายมาทำให้ฉันกลับร่างเดิมเดี๋ยวนี้เลยนะ!!” ถึงแม้จะตัวเล็กเท่าพริกขี้หนู นามิก็ยังคงวางมาดนางพญาสั่งเขาไม่ผิดเพี้ยนไปจากเมื่อก่อนเลยสักนิด

“กว่ายัยนั่นจะมาก็คงอีกสองวันให้หลัง ยังไงเราก็ต้องเดินทางด้วยเรือดำน้ำอยู่แล้ว ก็คงไม่มีอะไรให้น่ากังวลหรอก” ลอว์พูดเสียงเรียบก่อนจะก้มลงไปหยิบกระเป๋าของหญิงสาวขึ้นแล้วยักไหล่ให้เจ้าหล่อนไปอีกทาง

“แต่ฉันอยู่ในร่างนี้ไม่ได้นี้” นามิบ่นอุบในขณะที่หน่วยตาของเจ้าหล่อนเริ่มรื้นแดงนิดๆ

 

 ให้ตายเถอะ รู้สึกแย่ชะมัด! อะไรที่เจ้าหล่อนควรจะทำได้ก็ดันเป็นแบบนี้ไปเสียได้

 

“ฉันพอจะมียาที่ฉันคิดค้นมาได้จากผลปีศาจของยัยนี้.. คงกลับเป็นร่างเดิมให้เธอได้สักพัก” ร่างสูงพูดขณะเริ่มเดินเท้านำหน้าหล่อนไปอีกทาง ก็ห้องของยัยต้นหนตัวจิ๋วนี่แหละ

“จริงเหรอ!?” ว่าแล้วเสียงสูงของหล่อนก็แว๊ดขึ้นมาแทบจะทันที ..ให้ตายเถอะ ไม่ว่าจะร่างเด็กหรือร่างผู้ใหญ่ ไอ้เสียงแว้ดๆนี่ก็ยังกรีดหูเขาไม่เปลี่ยนเลยแฮะ

“แล้วเจอกันที่ห้องอาหาร” นอกจากจะไม่ตอบคำถามแล้ว ลอว์ยังตัดบทเพียงแค่นั้นหลังจากวางกระเป๋าของต้นหนสาวลงกับเตียงภายในห้องพักของหล่อนให้ก่อนจะเดินออกไปนอกห้อง ทิ้งให้หญิงสาวมองตาด้วยสายตาที่ไม่ค่อยจะพึงพอใจนัก

 

ให้ตายเถอะ..เล่นตัวชะมัดเลย

หากหล่อนใจกล้าพอที่จะพังกระจกบานเล็กในห้องออกไปได้ คงทำไปนานแล้ว!

คนอะไร..หัวใจเย็นชาเสียไม่มี

 

 

{Law Special Talk}

ผมเดินออกมาจากห้องของยัยต้นหนของกลุ่มหมวกฟางได้สักพัก.. ในหัวครุ่นคิดไปถึงความต้องการที่แท้จริงของเพื่อนของตัวเอง

 

บอนนี.. เธอคิดจะทำอะไรของเธอ

ไอ้เรื่องป่วนประสาทชาวบ้านนี้ก็ถนัดเสียจริง!

 

เอาเถอะ ยังไงผมเองก็ไม่มีทางเลือก คงต้องให้เจ้าหล่อนได้ลอง เจ้านี่ เสียแล้ว

 

ผมคิดขณะมองหลอดแก้วที่มีของเหลวสีฟ้าใสบรรจุอยู่เต็มหลอด จริงๆผมต้องการที่จะใช้ยาหลอดนี้ในเหตุการณ์ไม่คาดฝันในทุกๆรูปแบบต่างหาก

 

ใครเล่าจะคาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้นเร็วกว่าที่คิด..

 

“กัปตันครับ อาหารพร้อมแล้วนะครับ” เสียงของเบโปะพูดขึ้น นั่นทำให้ผมหันกลับไปพยักหน้ารับ รู้สึกวางใจไม่น้อยที่รองกัปตันของผมก็ยังคงทำอาหารได้ไม่แพ้พ่อครัวของกลุ่มฮาร์ทในยามฉุกเฉินแบบนี้

 

จะว่าไปมันก็ไม่เชิงฉุกเฉินหรอก.. แค่ภารกิจนี้ผมต้องการให้มันเงียบเชียบที่สุดต่างหาก

ซึ่งหากมันหมายถึงไปเพียงคนเดียว ผมก็ไม่เกี่ยงหรอกนะ..

 

“นั่นอะไรเหรอครับ กัปตัน?” เบโปะถามขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นผมหยิบหลอดยาเข้าไปในกระเป๋าเสื้อตัวเอง

 

ดูท่าจะยังไม่เห็นหล่อนในตอนนี้สินะ..

 

คิดเพียงแค่นั้นผมก็เดินออกไปก่อนจะเปิดประตูห้องอาหารให้เบโปะได้เห็น.. อย่างที่คาด รองกัปตันของผมร้องลั่นพร้อมกับวิ่งไปมารอบๆ ก่อนจะเข้าไปถามคุณผู้หญิงตัวแสบเสียยกใหญ่

 

แต่กระนั้นเจ้าหล่อนก็ไม่ได้รู้สึกเข็ดหลาบไปกับการกลายร่างเป็นเด็กไปจริงๆหรอกนะ.. ตัวอย่างเช่น

 

“ลอว์ ฉันอยากกินแซนวิซ” เสียงเล็กๆที่ดังออกมาจากร่างของเด็กที่นั่งข้างๆผมบนเก้าอี้ที่ต่อกันถึงสองชั้นนั่นทำให้ผมหันไปมองด้วยสายตานิ่งๆ

“ฉันไม่ชอบขนมปังทุกชนิด”

“แต่ฉันไม่อยากจะกินข้าวนี่นา..” หล่อนยังคงงอแง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้ผมใส่ใจอะไรมากนัก

“แต่เธอต้องกิน คุณผู้หญิง หลังจากนั้นกินยานี้ซะ..ร่างของเธอจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม แล้วหลังจากนั้นฉันมีอะไรบางอย่างที่ต้องสอนเธอ” ผมตัดบทเพียงแค่นั้นก่อนจะตักข้าวเข้าปากโดยไม่สนใจเสียงโวยวายที่ตามมาทั้งสิ้น ใบหน้าที่คล้ายตุ๊กตากระเบื้องของเจ้าหล่อนบูดบึ้งออกมาอย่างเห็นได้ชัดจากคำพูดของผม ผมเองก็ไม่ได้อยากจะใจร้ายหรอกนะ..  ไม่ได้อยากเลย

 

แย่แฮะ.. อยู่ใกล้หล่อนแล้ว รู้สึกมันบิดมวนในท้องแปลกๆตลอดเสียจริง

 น่ารำคาญชะมัด.. ความรู้สึกแบบนี้

 

{Ending Law Special Talk}

 

 

{Nami Special Talk}

 

ลอว์ลุกออกไปอีกทางแล้ว ให้ตายเถอะ.. หมอนี้จะใจร้ายไปถึงไหนนะ เป็นหมอแท้ๆ! ให้เรียกว่าหมอเถื่อนยังจะดูเข้าทีเสียมากกว่า ความใจดียังมีไม่ถึงครึ่งเลย!

“คุณนามิ ทานอิ่มหรือยังครับ ?” เสียงของหมีขาวตัวปุยเรียกให้ฉันตื่นจากภวังค์ หลังจากนั่งครุ่นคิดกับร่างกายของตัวเองอยู่พักใหญ่

 

“อื้อ เรียบร้อยแล้วละ ว่าแต่ลอว์จะให้ฉันตามไปไหนเหรอ ?”

“ขึ้นบันไดแล้วห้องจะอยู่ทางซ้ายมือครับ” เบโปะตอบอย่างสุภาพที่แสนจะผิดกับบุคลิกของตัวกัปตัน.. แถมยังเก็บจานให้เธออีกต่างหาก น่ารักชะมัด!

 

ฉันกล่าวขอบคุณเบโปะก่อนจะถือหลอดแก้วที่บรรจุยาไว้แน่น ใครมันจะไปกล้ากินคนเดียวกันเล่า..ของแบบนี้ต้องกินต่อหน้ากัปตันหมอเถื่อนนั่นสิ เกิดยามันสัปดนรักษาผิดๆขึ้นมา หล่อนอาจจะได้อุ่นใจหน่อย หากอยู่ใกล้มือหมอละนะ.. ฉันอาจจะเชื่อใจได้สักนิดละมั้ง..

 

ก๊อก ก๊อก

 

“ฉันเข้าไปละนะ..” ฉันพูดหลังจากเคาะประตูห้องเสร็จ.. เรือของตานี้กว้างชะมัดเลย มีหลายชั้น อีกทั้งห้องยังซับซ้อนได้อีก! ฉันผลักประตูเข้าไปทันทีที่คิดเสร็จ

…………….

……….

……

“เธอจะยืนอึ้งอีกนานไหม คุณผู้หญิง” เสียงของลอว์ทำให้ฉันสะดุ้งออกมา..จากภาพตรงหน้า

 

ห้องที่เหมือนจะเป็นห้องสำหรับฝึกซ้อมอะไรสักอย่าง มีทั้งกระสอบทราย ลูกตุ้ม กระบอง และดาบ วางไว้อย่างเป็นระเบียบตรงที่เก็บชั้นวางของ.. และกลางห้อง..

 

ร่างของลอว์ที่ยืนอยู่ตรงกลางห้อง.. เสื้อสีดำที่เขามักจะสวมใส่อยู่เสมอถูกถอดทิ้งไว้อยู่กับพื้นห้อง เหงื่อที่รื้นขึ้นตามร่างกายกำยำนั่นนิดๆ ดูเหมือนเขาจะฝึกซ้อม..สินะ

 

“ฉันเปล่าอึ้งเสียหน่อย.. และ..และฉันยังไม่ได้กินยาที่นายให้เลย” ฉันอ้ำอึ้งไปสักพัก ทำไมภาพตรงหน้าทำให้สายตาเธอพร่าเบลอไปชั่วขณะนะ! เธออาจจะเมาเรือก็เป็นได้!

“กินซะ หรือเธออยากจะตัวเล็กแบบนี้ไปตลอด ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ” ลอว์หันหน้ามาบอกฉันก่อนจะก้มลงไปมัดผ้าเทปกับข้อมือแล้วท่อนแขนของเขาต่อ

 

ยังใจยักษ์เหมือนเดิม

แต่ให้ตายยังไงฉันก็ไม่อยากจะตัวเล็กแบบนี้หรอก..

 

ฉันก้มมองมันอยู่ครู่นึงก่อนจะกลั้นใจกลืนมันลงไปทั้งหมดอย่างว่าง่าย..

 

พรึ่บ!!!!

 

พริบตาในชั่วครู่ ร่างของฉันก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม เสื้อผ้าที่เคยหลวมโพกก็กลับมาพอดีอีกครั้ง!  ยาของเขามันได้ผลจริงๆด้วย! ดีใจชะมัดเลย!! ตานี้เก่งชะมัด ถึงยานี้มันจะไม่ได้ทำให้กลับมาเป็นเหมือนได้ตลอดก็ตามเถอะ แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว!

 

“ขอบคุณมากๆนะ! ฉันดีใจมากเลยละ” ฉันพูดก่อนจะก้มลงมองแขนขาของตัวเองที่กลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ขอให้ฤทธิ์ยามันยังอยู่จนเธอขึ้นเกาะนั่นด้วยเถอะ!

“อย่ามัวแต่ดีใจ..คุณผู้หญิง เธอควรจะมาฝึกซ้อมได้แล้ว”

“อ้อ ได้สิ รอแปปนะ” ฉันฉีกยิ้มให้เขา ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างออก

 

ฝึกซ้อม ?...

 

“ห๋า อะไรนะ !?”

“ได้ยินไม่ผิดหรอก เรากำลังมุ่งหน้าไปที่เกาะของอดีตหุ้นส่วนของฉัน.. ถึงเจ้านั่นจะโง่ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะยอมให้เธอต่อยมันได้ง่ายๆหรอกนะ” ลอว์พูดก่อนจะจับกระสอบทรายไว้แล้วหันมามองฉันด้วยแววตาวาววับ

“เดี๋ยวนะ! ไหนว่าจะให้ฉันไปขโมยข้อมูลมาไง ไม่เห็นจำเป็นต้องสู้เลยนี่!!” ฉันแหวเสียงหลง เมื่อเขาเริ่มเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ..

 

หมับ

 

“แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะสามารถหลีกเลี่ยงมันได้ตลอด” ลอว์พูดขึ้นขณะที่ดึงข้อมือฉันให้เดินเข้ามาใกล้กับเขา.. เดี๋ยวสิ! ฉัน ฉันยังไม่พร้อมเลยนะ

 

“เตะฉัน คุณผู้หญิง”

“เอ๋!?”

 

{Ending Nami Special Talk}

 

 

“ถ้าเธอเตะฉันได้ ฉันจะยอมยกสมบัติสักครึ่งนึงให้เธอ” สิ้นเสียงประโยคนั้นของหมอหนุ่ม เท้าเรียวยาวของหญิงสาวก็เงื้อขึ้นหมายไปที่หน้าท้องของเขาแทบจะทันที!

 

เรื่องนี้ คุณผู้หญิงต้นหนของหมวกฟาง แทบจะไม่ยอมใครเลยแฮะ.. ลอว์คิด

 

หมับ!

 

มือหนาของเขาคว้าข้อเท้าของหล่อนไว้ก่อนจะออกแรงดึงให้หล่อนเสียการทรงตัว ในขณะที่มืออีกข้างของเขาได้สอดเข้าที่ข้างเอวเล็กๆของนามิ ออกแรงล็อกเพียงน้อยนิด ในตอนนี้หล่อนก็สู้เขาไม่ได้เสียแล้ว

 

“ลอว์! ปล่อยนะ! นามิร้องเสียงหลงเมื่ออยู่ในท่าที่ชายหนุ่มกำลังกอดหล่อนจากด้านหลัง.. แขนแกร่งที่ล็อกมือทั้งสองข้างของเธอได้อย่างแน่นหนายากที่จะหลุด ในขณะที่อีกข้างของเขาได้รัดลำคอระหงของเธอเสียแน่น

“กฎข้อแรก.. รู้ระยะของศัตรูให้แน่ใจก่อนการโจมตี คุณผู้หญิง” เสียงแหบห้าวที่กระซิบขึ้นข้างหูของเธอนั่นสามารถเรียกความร้อนบนใบหน้าได้อย่างไม่ยากเย็น.. ไม่ต่างจากหมอหนุ่มเสียเท่าไหร่นัก.. กลิ่นส้มอ่อนๆที่เขาไม่เคยคิดว่ามันจะยั่วยวนจิตใจของเขาถึงเพียงนี้..ส่งผลให้เขาเผลอสูดดมเข้าไปเสียจนได้

 

“ระ..รู้แล้วน่า” หญิงสาวหอบเบาๆหลังที่ลอว์ปล่อยเธอให้เป็นอิสระ.. หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวไม่หายจากเมื่อครู่

 

“ลองเหวี่ยงหมัดลงบนกระสอบทรายนั้นสิ คุณผู้หญิง..” ประโยคคำสั่งของหมอหนุ่มดังขึ้นมาอีกครั้ง หญิงสาวมุ่ยหน้าเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปใกล้กระสอบทรายนั่น แล้วลองเหวี่ยงหมัดลงไป

 

ตุบ!

 

“ยังไม่ถูกต้อง” เสียงราบเรียบของลอว์ดังขึ้นมาแทบจะทันที นั่นทำให้หญิงสาวมุ่ยหน้าหนักกว่าเดิม ก่อนจะลองเหวี่ยงหมัดลงไปให้แรงกว่าเดิมอีกครั้ง

 

ตุบ!

 

“ยังไม่ใช่..

“อะ!!!!!

 

คราวนี้ไม่ใช่เพียงเสียงของเขาที่ออกคำสั่ง.. ร่างสูงใหญ่ของเขาในตอนนี้กลับเข้ามาใกล้ชิดร่างบอบบางของหญิงสาวจนเจ้าหล่อนถึงกับใจสั่นอีกครั้ง.. มือหนาของชายหนุ่มได้จับที่เอวเล็กๆของหล่อนที่แสนจะพอดีมือของเขาทั้งสองข้าง แล้วออกแรงให้หญิงสาวเอี้ยวตัวมากขึ้นกว่าเดิม

 

“การจะออกหมัด ไม่ใช่แค่ออกแรงส่งจากแรงแขน ควรออกมาจากฐานของลำตัว..แบบนี้” สิ้นเสียงของเขา ลอว์ก็ขยับมือออกแรงบังคับช่วงตัวของหญิงสาวเพียงเล็กน้อยให้ออกแรงส่งหมัดอีกครั้ง

 

ตุบ!

 

“เห็นหรือยัง ว่าเธอสามารถต่อยได้แรงขึ้น”

“หะ เห็นแล้ว..

“ดี” ลอว์พูดอีกครั้งก่อนจะปล่อยร่างของหญิงสาวให้เป็นอิสระ ใจจริงของเขาเองก็ไม่ได้อยากจะสอนกลยุทธ์ตีชาวบ้านให้หรอกนะ.. และเขาก็ไม่จำเป็นต้องสอนด้วย

 

“เอาละ..ขั้นต่อไป การใช้ศอก หรือส่วนข้อให้เป็นประโยชน์”

“ทำไมเราต้องใช้ส่วนนี้ด้วยละ ?” นามิถามขึ้นก่อนจะก้มลงมองข้อมือของตัวเองที่ตอนนี้แดงระเรื่อคล้ายๆฟกช้ำไม่มีผิด

“เพราะส่วนนี้เป็นส่วนที่แข็งแรงที่สุดของร่างกายไงละ สามารถสร้างบาดแผลให้ศัตรูได้โดยง่าย” ลอว์พูดจบก่อนจะเหวี่ยงศอกลงไปที่กระศอกทรายให้เจ้าหล่อนเห็นเป็นตัวอย่าง

 

ส่งผลกระสอบทรายที่ลอว์เหวี่ยงศอกไปลงเมื่อครู่เกิดรอยแตกขึ้นเล็กน้อย

 

“อ๋า ฉันเห็นแล้ว อย่างนี้นี่เอง.. แต่ฉันว่าฉันคงทำไม่ได้แบบนั้นหรอก” นามิยังคงอิดออด

 

เธอรู้ตัวอยู่แล้วละ ว่าเธอทำแบบนั้นไม่ได้หรอก แค่นี้ก็เจ็บจะแย่อยู่แล้ว

 

“ฉันก็ไม่ได้ขอให้เธอทำให้ได้แบบนั้น.. ไหนลองสิ” ไวเท่าความคิดของหมอหนุ่ม แขนของเขาเผลอจับที่ท่อนแขนขาวใสของหญิงสาวไปเสียแล้ว..

 

“ลอว์ หญิงสาวถึงกับตกใจอีกครั้งเมื่อลอว์เข้ามาโอบเธอจากด้านหลังอีกครั้ง

“ทำแบบนี้..” ร่างสูงไม่ได้ฟังเสียงใสของเธอเลยสักนิด เพียงแต่จับท่อนแขนของหล่อนแล้วหมุนออกไปในทิศทางที่ถูกต้อง.. ไออุ่นของร่างสูงที่ส่งไปยังร่างของหล่อนนั้นทำให้คนตัวเล็กถึงกับใจเต้นระรัว..เสียจนน่ารำคาญ

 

 

แล้วแบบนี้จะไม่ให้ฉัน..เผลอใจได้ยังไงกัน..

 

2 ชั่วโมงให้หลัง

 

“ลอว์!! ฉันไม่ไหวแล้วนะ ฉันเหนื่อย! นามิแหวดังหลังจากฝึกซ้อมร่วมนับสองชั่วโมง เจ้าหล่อนทิ้งตัวลงไปนั่งบนพื้นอย่างอ่อนโรย ในขณะที่หมอหนุ่มไม่ได้เหนื่อยมากมายอย่างเธอเลยสักนิด

“ดีขึ้นมาแล้ว.. เธอจะอาบน้ำแล้วพักผ่อนเลยก็ได้” น้ำเสียงเอื่อยๆของลอว์ดังขึ้น ดั่งเสียงสวรรค์ที่อนุญาตให้ร่างเล็กเป็นอิสระเสียที ซึ่งสภาพของหล่อนในตอนนี้ก็ไม่ต่างไปจากซากศพเสียเท่าไหร่นัก.. เหงื่อโทรมเต็มตัว แถมผมของหล่อนยังยุ่งเหยิงไปหมด

“ขอบคุณมากนะ แล้วจะขอบคุณมากกว่านี้ถ้านายไม่ทรมานฉันนานซะขนาดนี้!” หญิงสาวยังคงปากดีไม่เปลี่ยนก่อนจะผลันตัวออกไปที่ห้องพักของตัวเองแทบจะทันที ทิ้งเพียงเขาที่ยังคงยืนอยู่กลางห้อง

 

ทรมานงั้นเหรอ ?

หมอหนุ่มคิดดังนั้นก่อนจะเผลอแสยะยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว

 

 

{Nami Special Talk}

 

หลังจากที่ฉันอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ฉันก็รีบแต่งตัวก่อนจะกระโดดเข้าที่นอนแทบจะทันที

 

เหนื่อยชะมัด.. เป็นวันที่แสนจะยาวนานของเธอเสียจริงๆ!

 

ฉันคิดก่อนจะเหลือบมองนาฬิกาที่วางไว้บนโต๊ะข้างๆเตียง.. ทุ่มนึงงั้นเหรอ ทำไมเธอรู้สึกว่ามันยาวนานกว่านั้นนะ สงสัยคงเป็นเพราะเหนื่อย

 

ฉันยกมือเสยผมตัวเองที่ปรกหน้าออกไป ในใจคิดไปถึงตอนที่ตาหมอเถื่อนสอนวิถีการต่อสู้ให้..

 

จะว่ายังไงดี.. ฉันอดที่จะยอมรับไม่ได้ว่าทำไมมันรู้สึกดีได้ขนาดนี้

 

“หยุดนะนามิ! อย่าให้คนอย่างหมอนั่นมาทำให้เธอหวั่นไหวได้อีกนะ!” ฉันพูดกับตัวเองก่อนจะขยุ้มผมตัวเองอีกครั้ง คิดซ้ำไปซ้ำมาอย่างนั้นจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว

 

………………………………………

……………………………….

………………………..

………………….

…………….

………..

….

.

กึก

 

!!!!

เสียงกระทบเพียงเล็กน้อยที่ทำให้ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ..ของอะไรตกงั้นเหรอ ?

 

กี่โมงแล้วเนี่ย..

ว่าแต่..

.….ทำไมถึงรู้สึกเหมือนมีใครกำลังมองฉันอยู่เลยนะ

 

ฉันพลิกตัวหันกลับก่อนจะลืมตาขึ้น นั่นทำให้หัวใจของฉันกระตุกวาบแทบจะทันที เมื่อพบกับร่างสูงโปร่งของใครบางคนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างๆเตียงของฉัน

 

“ยะ

“อย่าเสียงดังสิ คุณผู้หญิง”

“ละ..ลอว์..?”

“อืม” สิ้นเสียงการยืนยันตัวตนของเขา.. ลอว์ก็ทำในสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดว่าเขา..    จะทำ

 

สัมผัสอุ่นวาบจากมือของเขาเอื้อมเข้ามาจับที่ข้างแก้มฉันเบาๆ นัยน์ตาสีเทาลึกลับที่ฉันเห็นเพียงรางๆนั้นก็เพียงพอมากแล้วที่จะทำให้ใจฉันสั่นขึ้นมาอีกครั้ง

 

“ลอว์ นาย..เข้ามาที่นี่ทำไม ?”

 

To be continue..

 

อย่างแรกเลย.. หมิวขอโทษที่หมิวหายไปนานมากถึงมากที่สุด T ^ T เรียกหนักมากบวกกับปัญหาที่เข้ามาอีกนิดหน่อย เลยทำให้หมิวไม่ได้เข้ามาอัพไปสักพัก หมิวขอโทษจริงๆนะคะ T ^ T ตอนนี้กลับมาแล้วจริงๆ สัญญาว่าจะอัพให้จบ และจะบอกทุกครั้งก่อนจะหายค่ะ..

ยังรักทุกคนเสมอนะ หวังว่าตอนนี้จะทำให้ใครหลายๆคนฟินได้ไม่มากก็น้อยค่ะ : )


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

332 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 10:16

    ไรท์หายไปไหนนนน กลับมาอัพเอะ

    #332
    0
  2. #330 tiney (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2562 / 02:59

    รออยู่น้าา

    #330
    0
  3. #329 -ymmij (@-ymmij) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 20:27
    รอนะค้าบ
    #329
    0
  4. #328 MyCosmos (@MyCosmos) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 12:12

    ยังรออยู่นะไรท์~~~~~~//รีบมาอัพเถอะนะคะสงสารคนอ่านตาดำๆด้วยเถอะค่ะ ยังไงก็จะรอนะคะไรท์สู้ๆค่ะ^^
    #328
    0
  5. #327 Mm1302 (@Mm1302) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 19:04
    ยังรอยุน่ะะะ
    #327
    0
  6. #326 KedKedsdapron (@KedKedsdapron) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 20:26
    รอค่ะ ไรเตอร์ที่ร้ากกกกก
    #326
    0
  7. #325 Princess D (@maoru-maya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 16:10
    ยังรออยู่นะงับ ><
    #325
    0
  8. #322 mickeebaby2 (@mickeebaby2) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 16:25
    จะมาต่อไหม
    #322
    1
  9. #321 โลลิค่อน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 18:03
    มาต่อนะค่ะกำลังสนุกเลย
    #321
    0
  10. #309 Princess D (@maoru-maya) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2559 / 22:26
    มันค้างมาดค่ะ ToT
    #309
    0
  11. #308 L-KHR (@maifha926) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 12:28
    มาอัพต่อเถอะะะะ ค้างง ฟินได้ที่เลยนะเนียย
    #308
    0
  12. #307 Kanjano16 (@Kanjano16) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 14:30
    อัพต่อเถอะค่ะ อยากรู้มากๆ เลย
    #307
    0
  13. #305 belo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 14:11
    อยากให้อัพต่อมากกกกกค่ะ สนุกมาก

    ติดตามอยู่
    #305
    0
  14. #304 ฮิจินะ (@pho-poe) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 22:06
    มาต่อเร็วๆนะรอคะ
    #304
    0
  15. #301 ชาเขียวนม (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2559 / 14:52
    มาต่อไวๆนะค้าาา กำลังฟินเลยอ่ะ >\\\\<

    #301
    0
  16. #298 Game-Sunma (@Game-Sunma) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 เมษายน 2559 / 17:56
    ต่อเถอะน่ะ
    #298
    0
  17. #297 NIGHTMARE. (@belphegor_04) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 23:15
    ข้ามปีแล้วนะคะ--- กลับมาเถอะน้าาา รีดเดอร์รออยู่!---
    #297
    0
  18. #289 มัฟฟิน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2558 / 16:45
    เย้ๆไรเตอร์มาแล้ว อัพอีกเยอะๆเลยนะคะ 



    #289
    0
  19. #288 Bungaku no tori (@kanyawee-1430) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 20:56
    สนุกมากเลยค่ะ พยายามเข้านะคะ
    #288
    0
  20. #287 Bluebell_sweet (@143680) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กันยายน 2558 / 18:27
    ดีใจจังกลับมาแล้วววคอยตั้งนานนน สนุกมากเลยค่ะะะ
    #287
    0
  21. #283 N.M.KID (@sa741258) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 23:23
    เย้~~~ กลับมาแล้ว><

    ลอว์ แกจะทำอะไรหน่ะ!!?? O_o
    #283
    0
  22. #282 ying chaninya (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2558 / 15:46
    ใช้ภาษาได้น่าอ่านมากค่ะ
    #282
    0
  23. #281 R_rainnie (@jw_rainnie) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 10:12
    เค้ารอตัวเองนานแสนนาน นึกว่าจะไม่มาอัฟแล้ว แอบเสียใจ😩😭
    ดีใจนะที่ตัวเองกลับมาอัฟต่อ รอๆเสมอ55555
    .
    ต่อไปขอฟินๆอีกนิดเถอะ  เอ๊ะ ลอว์เข้ามาทำไม?  ลักลับนามิหรอ คิดไปนั่น55
    #281
    0
  24. #279 นัทโตะกิ 🐰 (@leehyunjoon) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2558 / 10:47
    มาต่อแล้วววว ฮืออออTT
    #279
    0
  25. #276 Kangsadan Thaweesub (@fiidomgalz) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2558 / 23:57
    แอร๊ยย กลับมาแร้วล๋ออออ ( >_<)///// ตั้งหน้าตั้งตารออยู่เสมอค่า แต่โทษที่หายไปนานนั้น เค้าจะขอแบบฟินๆสุดๆๆเลยน๊าา หุหุ
    #276
    0