บุปผาสองภพ

ตอนที่ 21 : บทที่19 ค่ำคืนแห่งการลงโทษของพวกโรคจิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,985
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    5 มี.ค. 58









 


 


บทที่ 19 ค่ำคืนแห่งการลงโทษของพวกโรคจิต

 

 




 

ความจริงฉันก็ไม่ใช่คนดีอะไรเท่าไหร่หรอกนะ...

ก็อย่างที่รู้กันนั่นแหละ...ฉันคนนี้ออกจะชั่วเล็กน้อยด้วยซ้ำไป...

 






ฉันย่นคิ้วขมวดหน้าจนเป็นปมใหญ่ คิดอยากให้ตนเองกลายเป็นคนสติไม่ดีไปชั่วขณะ พลางเอ่ยปากถามถึงสิ่งที่องค์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้กล่าวเมื่อครู่อีกครั้ง


“ท่านว่าวิธีแก้อาการประหลาดของท่านคืออะไรนะ?”

ฉันทำหน้าเหวอประหนึ่งเห็นเจ้านายที่รักของตนมีขนงอกออกมาจากรูตูด หากแต่จักรพรรดิยังคงทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ยังคงฉีกยิ้มบางเบาให้ฉันคนนี้อยู่ดี


“ข้าว่าวิธีแก้คือการชำระกายร่วมกับหญิงพรมจรรย์”


“ทะ...ท่าน ว่าอะไรนะ?”

ฉันถามอีกรอบเหมือนคนหูตึง ทั้งทีความจริงได้ยินเต็มสองรูหู




โอ้ สวรรค์...เรื่องจริงหรือนี่...




ตอนนี้ฉันกลายร่างเป็นหญิงสาวที่ตาโตที่สุดในสามโลก มองหน้าองค์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่อย่างเหวอสุดขีด

เมื่อเห็นคุณฝ่าบาทพยักหน้าอย่างสำนึกผิด สติฉันนี่หลุดลอยไปไกลเกินจะกู่...

ฉันไม่ได้ฟังด้วยซ้ำถึงเหตุผลต่างๆนานาที่องค์จักรพรรดิ์ผู้ยิ่งใหญ่พยายามอธิบายถึงความจำเป็นที่จะต้องหาหญิงพรมจรรย์หมดจดมาชำระกายด้วย...

จับใจความได้เพียงคร่าวๆว่า คืนนี้มีผู้บุกรุกฝีมือไม่ธรรมดา...แล้วก็ประมาณว่าคืนพระจันทร์เต็มดวงพลังเทพของเค้าจะอ่อนแรงอะไรเทือกๆนี้แหละ






แต่อย่างหวังว่าฉันจะเชื่อเลยนะ...ตอนนี้ฉันมั่นใจว่านี่เป็นแผนอะไรซักอย่างของอีตาโรคจิตนี่

ไม่มีใครทำอะไรองค์จักรพรรดิได้หรอก อย่างน้อยถึงที่นี่ไม่มีทหารเฝ้าก็ตาม แต่ก่อนจะมาถึงที่นี่ก็ต้องผ่านเหล่าบรรรดาผู้มีกึ๋นทั้งหลายตามค่ายทหารหรือไม่ก็ทหารที่เฝ้าอยุ่อย่างหนาแน่นตามตำหนักต่างๆก่อนที่จะเข้ามาถึงที่นี่ซะก่อน...


องค์จักรพรรดิประเมิณฉันต่ำเกินไป...


แม้เรื่องพวกนี้จะถูกบันทึกอยู่ในหมวดหมู่ของหนังสือที่ไม่น่าอ่านเท่าไหร่นัก แต่ฉันก็จำเป็นต้องอ่านเพื่อประดับหัวเอาไว้บ้าง...


แต่เรื่องนั้นช่างมันก่อนเถิด...

ตอนนี้มีปัญหาที่ใหญ่กว่าให้คิด...

 







ฉันมองหน้าเจ้านายตัวเองอย่างตกใจ...มองเห็นเพียงสายตาเว้าวอนของชายตรงหน้า ความกังวลจึงผุดขึ้นมาในใจราวกับดอกเห็ด

ฉันพยายามควบคุมสติตนเองสุดชีวิตเพื่อที่จะไม่กรีดร้อง...ยกมือขึ้นปาดน้ำลายอย่างแยบยลเพื่อไม่ให้เป็นที่สังเกตเห็น

หากว่าฉันจะขออาสาเป็นหญิงพรมจรรย์คนที่ว่าจะดูน่าเกลียดเกินไปหรือไม่นะ?

 






“ท่านหมายความว่า...ให้ข้าไปตามหญิงพรมจรรย์เข้ามาชำระกายกับท่านหรือ?”

ฉันแกล้งใสซื่อไร้เดียงสาตามจริตอย่างที่นางเอกนิยายที่ดีพึงกระทำ เห็นเพียงองค์จักรพรรดิส่ายหน้าเบาๆ


“ข้าบอกเจ้าแล้วว่าให้ใครรู้เรื่องนี้ไม่ได้...นี้เป็นความลับของจักรพรรดิ...ความลับแห่งหยางอี๋”


“งั้น...”

ฉันลากเสียงยาวอย่างโง่งม มองเห็นประกายตาวิบวับในดวงตาของจักรพรรดิ์โรคจิตศีรษะทองคำที่พยายามแอบซ่อนเอาไว้ จึงได้แอบฉีกยิ้มสมใจ


“เป็นเจ้าได้หรือไม่? ละอองดาว...”

ฉันทำตาโตเท่าไข่ห่านด้วยความปิติยินดี...หากแต่องค์จักรพรรดิ์อาจเข้าใจได้ว่านี่เป็นอาการเหนียมอายอย่างอิสตรี

ฉันก้มหน้าลงอย่างคนเขินอายพลางลอบแสยะยิ้มอย่างที่ทำไม่บ่อยนัก...






ฉันไม่ได้ใจง่ายหรือไม่รักนวลสงวนตัวนะ...เพียงแต่รสนิยมการชมชอบชายงามและสนองตัญหาด้วยการ   พิจารณาด้วยสายตาหรือการสัมผัสเล็กน้อยๆคงไม่ถือว่าเป็นเรื่องที่ผิดกระมัง

แต่เอาเถิด...ในเมื่อสวรรค์ได้มอบโอกาสที่แสนล้ำค่าอย่างนี้มาให้ฉันแล้ว

ละอองดาวคนนี้จะไม่ขอปฏิเสธให้เสียน้ำใจกัน...







และฉันคนนี้จะขอเรียกค่ำคือนี้ว่า...

มหกรรมลวนลามชายงามยามราตรีก็แล้วกัน...

 

 






ชายหนุ่มรูปงามผู้มีเส้นผมสีทองอร่ามอย่างไม่น่าเชื่อ กำลังเดินโซซัดโซเซอยู่ในการช่วยพยุงของสาวน้อยร่างบางรูปร่างสมส่วนและหน้าตาสะสวย...

ชายหนุ่มผู้งดงามราวเทพยดาและสาวร่างบางอย่างนางสวรรค์...

 





นี่เป็นความฝันหรือไร...โอ้มายก็อด...

 






ฉันจับแขนแข็งแกร่งขององค์จักรพรรดิที่กำลังพาดอยู่บนคอของฉันเพื่อให้ง่ายต่อการประคองไว้มั่น สองเท้าเดินโซเซพยายามพาร่างของเราทั้งคู่ไปให้ถึงบ่อน้ำกลางแจ้งที่สร้างอาไว้ภายในตำหนักขององค์จักรพรรดิ์

จะเรียกว่าบ่อน้ำกลางแจ้งก็ไม่ถูกนัก...เพราะที่นี่ถูกสร้างไว้กลางแจ้งก็จริงอยู่ หากแต่มีแมกไม้สวยงามปกคลุมไว้มิดชิดเพื่อความร่มรื่นในยามทิวา

ด้านข้างของบ่อน้ำมีพื้นที่เพียงเล็กน้อย และถูกห้อมล้อมด้วยเหล่าพันธุ์ไม้ใหญ่ที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน จนกลายเป็นเหมือนป่าทึบ ตรงกลางคือบ่อน้ำที่ว่า บ่อน้ำที่มีน้ำสีฟ้าใสแจ๋วด้านล่างเต็มไปด้วยอัญมณีสวยงามหลากสี แล้วยิ่งอัญมณีที่ว่ากระทบแสงจันทร์ที่นวลตา...




ช่างเป็นภาพที่งดงามจับตาเสียจริง...




ฉันจดจ้องตาไม่กระพริบ...

ไว้ได้กุญแจตำหนักลึกลับนั่นจากองค์ชายห้าเมื่อไหร่...และหากฉันได้กลับบ้านนะ...

มาแอบหยิบไปสักเม็ดสองเม็ดจะขายได้ราคามากน้อยเพียงใดหนอ...

 







เดินมาไม่นานก็ถึงที่หมาย...

ฉันวางองค์จักรพรรดิลงอย่างเบามือ พลางฉีกยิ้มอย่างอ่อนหวานอย่างสตรีผู้ไม่รู้เดียวสา...

 


“ท่านไหวหรือไม่...”

ฉันเอ่ยปากถามเจ้านายที่รักยิ่งของตนอย่างห่วงใย ลอบมองปฏิกิริยาสุดเสแสร้งที่สามารถพบได้บ่อยๆจากบุรุษผู้นี้...

คุณจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ลอบมองหน้าฉัน สาบานได้ว่าฉันเห็นประกายตาที่แสดงความพึงพอใจอยู่ในนั้น

จักรพรรดิขยับตัวอย่างยากลำบากเล็กน้อย ริมฝีปากซีดเซียวเอื้อนเอ่ยขอความช่วยเหลือที่ฟังดูคล้ายคำสั่งจากสมบัติอย่างฉันอย่างสง่างาม


“ละอองดาว...มาช่วยข้าถอดเสื้อผ้า...”

คุณฝ่าบาทนั่งตัวตรงอย่างสง่างาม มือหนาค่อยๆปลดเปลื้องเครื่องนุ่งห่มของตัวเองอย่างช้าๆ...

ฉันนั่งมองตาแป๋ว...กลื้นน้ำลายดังเอื้อก  แล้วค่อยๆเดินเข้าไปทำตามคำสั่งเจ้านายอย่างว่าง่าย...

 






ขาวชะมัด...

ฉันกลื้นน้ำลายอีกสองสามเอื้อก เมื่อมองลอดเข้าไปในสาปเสื้อของบุรุษที่ได้ชื่อว่าเป็นใหญ่ในแผ่นดิน



โอ้มายก็อด...

เสื้อคลุมตัวโคลงลายมังกรถูกถอดออกแล้วโยนไว้ด้านหลัง เหลือเพียงเสื้อบางๆสีเหลืองสบายตาตัวในเอาไว้ ฉันสัมผัสได้ถึงกล้ามแขนแข็งแกร่งสุดแน่นของเจ้านายที่มักใส่เสื้อผ้ามิดชิดและดูสูงส่งเสมอ

 






ไม่นานเสื้อตัวบางๆที่ขัดขวางสายตาของฉันกับเรือนร่างของเจ้านายที่เคารพก็ถูกสะบัดออกไปเหลือเพียงกางเกงผ้าแพรเนื้อดีลายมังกรทองที่คาดเชือกลวดลายแปลกๆคล้ายเข็มขัดเท่านั้น

 

 





ฉันเป็นผู้หญิงหื่นที่โชคดีที่สุดในโลก...ไม่สิ สามโลกเลยต่างหาก...

ฉันยกมือขึ้นปาดน้ำลายที่ลืมกลื้นของตัวเองเบาๆ ระหว่างที่กำลังก้มหน้าจ้องกล้ามท้องสุดแกร่งและแผงอกสุดล้ำของเจ้านายตัวเองตาเป็นมัน

 

 




“เจ้ามองอะไร...ละอองดาว...”

คุณฝ่าบาทเอ่ยเสียงประหลาด พลางมองลงไปที่ร่างของตนเองตามสายตาฉันบ้าง

ละอองดาวผู้นี้ทำเพียงเหลือบตามมองดูเจ้านายของตนเล็กน้อยด้วยสายตาแสนซื่อ ตอบเสียงเรียบลื่นพลางยิ้มกว้างปลอบใจเจ้านายของตน


“ท่านอย่าได้กังวลไปเลย...ข้าเพียงมองเรือนร่างของท่านเท่านั้น...”


“เรือนร่างข้า?”


“ถูกต้อง...กล้ามท้องของท่าน งดงามนัก...”

ฉันฉีกยิ้มแป้น จนหน้าบานเป็นกระด้งให้องค์จักรพรรดิ์


คุณฝ่าบาทเพียงเลิกคิ้วด้วยความประหลาดใจ แต่ไม่ได้เอ่ยอะไร กลับขยับตัวลงไปในบ่อน้ำที่อยู่ด้านหน้าอย่างสง่างาม ส่วนฉันเมื่อเห็นดังนั้นเลยเข้าไปช่วยพยุงเจ้านายที่รักยิ่งของตัวเองทันที

 






“ไม่ถอดเอ่อ...ข้างล่าง...หรือท่าน”

ฉันเอ่ยถามอีกครั้งคุณฝ่าบาทขณะก้าวลงไปในบ่อน้ำกับองค์จักรพรรดิรูปงามบรรลัยที่นั่งตัวซีดสยายผม   พยายามปรับน้ำเสียงของตนเองให้เป็นปกติที่สุด แต่ไม่ถอดน่ะดีแล้ว...แค่นี้ก็เลือดกำเดาแทบพุ่ง


คุณฝ่าบาทพยักหน้าเบาๆ เพื่อรับคำของฉัน...ก่อนจะเอ่ยเสียงเรียบ...

“เจ้ากำลังทำให้ข้าขนลุกนะ...ละอองดาว...”


“หือ?”

ฉันขานรับคำพูดที่ยากจะเข้าใจขององค์จักรพรรดิอย่างประหลาดใจ พร้อมกับเหลือบตามมองหน้าพ่อหนุ่มสุดล่ำตรงหน้า


“เลิกมองข้าด้วยสายตาประหลาดแบบนั้นที่เถิด”

 






สายตา...แบบนั้น...?

สายตาแบบไหนหรือ...?

ฉันมองหน้าองค์จักรพรรดิด้วยความฉงนสุดขีด

 






“สายตาแบบเมื่อครู่อย่างไรเล่า...”

คุณฝ่าบาทตอบเสียงเนือย  ฉันจึงละสายตาจากเรือนร่างสุดยั่วใจของชายตรงหน้ามามองที่ใบหน้าของเจ้าแผ่นดินและเจ้าชีวิตของฉันอีกครั้งหนึ่ง

 






อะไร?

สายตาแบบเมื่อกี้? หมายถึงเมื่อตอนที่ข้าจ้องร่างกายของท่านอย่างเอาเป็นเอาตายใช่หรือไม่?

โถ่...ไม่เอาน่าองค์จักรพรรดิ์  ท่านกำลังหวังหวังอะไรจากข้ากัน?

หลบสายตาอย่างเหนียมอาย และพวงแก้มที่แดงระเรื่อ กับอาการทำอะไรไม่ถูกอย่างนั้นหรือ?

ของแบบนี้มันต้องจ้องเป็นจ้องตาย ไม่ให้เสียชาติเกิดไม่ใช่หรือไร?

นี่มันกำไรชีวิต เป็นลาภทางสายตา เป็นของขวัญที่สวรรค์ส่งมาให้มิใช่หรือไร?

 

 






ฉันหัวเราะคิกคักเหลือบตามองชายหนุ่มผมสีทองอย่างเหนียมอายอย่างที่เค้าอยากเห็น เหลือบมองเห็นองค์จักรพรรดิทำหน้าตาแปลกๆใส่ฉัน สองคิ้วคมของชายหนุ่มขมวดมุ่นอย่างไม่สามารถบรรยายอารมย์ใดใดได้





ฉันชักสีหน้า

“อะไร? ท่านต้องการอย่างนี้มิใช่หรือ?”

ฉันเอ่ยถามเสียงเครียด มองหน้าคุณฝ่าบาทอีกครั้ง


“ข้าพูดหรือ?”

อ้าว...เวรกรรม อีตาโรคจิตเข้าใจยาก...

ฉันยิ้มค้าง พลางก้าวเท้าตามองค์จักรพรรดิจอมโรคจิตลงมาในบ่อน้ำท่ามกลางแสงจันทร์ หวังเป็นอย่างยิ่งที่จะถลาเข้าไปช่วยเจ้านายที่รักอาบน้ำ


“ละอองดาว...”


“เพคะ?”

ฉันฉีกยิ้มแฉ่งอย่างคนอารมณ์ดี สองเท้าจ้ำอ้าวไปหาคนตัวโตทันที


“เจ้าไม่ถอดเสื้อผ้าหรือ?”

ฉันชะงัก ก้มลงมองตัวเองที่มีเสื้อผ้าปกคลุมมิดชิดครบถ้วน ฉันพยักหน้าหงึกหงักตอบคำถาม

“เพคะ”


“ทำไม”


“ก็ข้า...เอ่อ...หม่อมฉันมาช่วยพระองค์อาบน้ำ มิได้ต้องการอาบเองนี่เพคะ”

ตอนนี้อารมณ์ดี คำราชาศัพท์จะขนมาแบบจัดเต็ม555

เปลื้องตัวอย่างมีสติ ลวนลามอย่างพอประมาณ...แม่สอนไว้...

 






ฉันยกแขนขาวจั๊วที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อขององค์จักรพรรดิขึ้นมาถูไปถูมาเพื่อทำความสะอาด

กล้ามแขนงามๆของชายชาตรีที่เคยเห็นตามหน้านิตยสารบ้านเรา วันนี้ได้สัมผัสดูจึงรู้ว่ามันช่างรู้สึกดีกว่าที่จินตนาการเอาไว้...

หยิบแขนข้างนี้เสร็จ ก็ต่อด้วยแขนข้างนั้น...มีความสุขจริงแท้


“องค์จักรพรรดิเพคะ?”


“หือ?”


“แขนพระองค์ช่างขาว...โห  ต้นแขนแข็งโป๊กเลย”

ฉันถูไปจับมานู่นนี่นั่นบนร่างกายของเจ้านายตนเองอย่างสนุกมือ แถมยังออกปากวิจารณ์อย่างไม่กลัวตายอีกต่างหาก






ใช่สิ...ฉันคือละอองดาวผู้ไม่กลัวตายนี่นา...






“ฝ่าบาทๆ มือท่านสวยจัง...นิ้วเรียวจังเลยเพคะ”

ฉันหยิบมือฝ่าบาทขึ้นมาขัดๆถูๆ พลางยกมือคนตรงหน้าขึ้นมาทาบกับมือตัวเอง...มือเค้าใหญ่จังแฮะ


แต่แล้ว...

องค์จักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ก็ดึงมือของตนออกไปจากการเกาะกุมของฉัน ฉันมองหน้าคนอารมณ์แปรปรวนตรงหน้าอย่างตามอารมณ์ไม่ทัน



“อวิ๋นหลง...”

เสียงทุ่มกล่าวหนักแน่น


“เพคะ?”


“เรียกข้าว่า อวิ๋นหลง สิ”


“...”


“นามของข้า จงอวิ๋นหลง ต่อไปอนุญาตให้เจ้าเอ่ยเรียกได้ ละอองดาว...”


คนตัวใหญ่ว่าพลางยัดมือเรียวสวยของตนเองเข้ามาในมือเล็กๆของฉันอีกครั้ง ฉันที่สมองยังไม่สามารถประมวลผลได้จึงได้แต่เกาะกุมมือใหญ่ไว้พลางกระพริบตาปริบๆ


“เรียกข้าสิ...”


“เอ่อ...อวิ๋น...อวิ๋นหลง...”

ฉันเอ่ยเรียกคุณฝ่าบาทอย่างกระดากปาก มองเห็นเจ้าตัวการศีรษะทองคำยกยิ้มมุมปากอย่างสมใจแล้วให้ปวดหัว








ตายละสิ...ในหนังสือไม่ได้กล่าวไว้หรอกหรือว่าไม่เคยมีใครได้รับอภิสิทธิ์เอ่ยเรียกชื่อจักรพรรดิตรงๆได้แม้แต่พระมารดาขององค์จักรพรรดิเองก็ตาม






แล้วฉันที่เป็นเพียงสมบัติไร้ที่มา ควรมีสิทธิ์หรือ?






ฉันเป็นใครกัน?






ฉันกระพริบตาปริบๆอีกสองครั้ง ก่อนนั่งสงบนิ่งชั่วครู่เพื่อไว้อาลัยให้ตนเอง...







ไม่สิ...เรียกว่าไว้อาลัยให้ความสงบสุขอันน้อยนิดในชีวิตของฉันน่าจะถูกกว่า...

ลาก่อนนะ...ความสงบสุขในชีวิตของฉัน  ละอองดาว...















 

สวัสดีทุกคน มาอัพให้แล้วนะคะ อิอิ
ขอโทษที่มาช้า พอดีมีเหตุขัดข้องเล็กน้อย...

ตอนนี้เลยยาวเป็นพิเศษเด้อ เป็นการขออภัยจากไรต์คนนี้555

...

ตอนนี้เป็นตอนที่องค์จักรพรรดิ์แนะนำตัวเป็นครั้งแรกจ้าาาาา
อย่างที่เห็นว่าที่ผ่านมานางเอกจะเรียกแทนพระเอกด้วยสรรพนามต่างๆ เพราะนางยังไม่รู้ชื่อเจ้านายสุดที่รักของตัวเองไง
แต่รู้แล้ว ไม่รู้จะเป็นผลดีหรือร้ายกันแน่ 555

เอาเป็นว่าช่วยกันเชียร์นางละกันนะคะ...ช่วงนี้ไรต์มึนๆ กลับบ้านก็ลืมหยิบพล็อตเรื่องที่เขียนไว้มาจากหออ่า
สงสัยต้องด้นสด

ดีไม่ดียังไงก็วิจารณ์กันมาได้เลยนะคะ  แต่ขอเป็นคำสุภาพนะ อิอิ











ไปนอนละ  ราตรีสวัสดิ์ค่ะ จุ๊ฟๆ
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

1,216 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 กรกฎาคม 2559 / 17:29
    กำไรนางแล้ว หื่นน่ารักเนียน
    #923
    0
  2. #701 Ayumi-III (@Ayumi-III) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กันยายน 2558 / 22:42
    นางเอก นางชั่งเป็นคนที่มั่นมากจริงๆ555555 สนุกมากกกค่า
    #701
    0
  3. #574 kantshi (@kantshi) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 23:43
    อาบน้ำให้ จับตัวได้ เรียกชื่อด้วย อร๊ายยย อันนี้คือนางโชคดีอ่ะ แต่ไม่รู้จะมีโชคร้ายใดๆรึไม่ แต่เชื่อว่านางเอกของเราจะผ่านไปได้ ด้วยสติปัญญาและความแปลกที่เป็นเลิศ =.,=
    #574
    0
  4. #418 คนผ่านมา (@ras21) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2557 / 13:05
    นางเอกนี่ฮาดีอะ5555 อิอิอวิ๋นหลง ขี้น้อยใจ?
    #418
    0
  5. #417 เมมฟิส (@tiks) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 22:26
    อวิ๋นหลง เรียกแบบนี้แล้วดูสนิทขึ้นเยอะ อยากให้ดาวรู้ว่าอวิ๋นหลงเสียใจเรื่องที่ดาวบอกว่ากลัว อยากให้ดาวแก้ความเข้าใจผิดให้อวิ๋นหลงได้รู้ว่าดาวไม่ได้กลัว และให้ดาวได้รู้ตัวตนจริงๆของอวิ๋นหลง คอยอยู่เคียงข้าง เป็นกำลังใจ ไม่จากไปไหนและไม่กลัวอวิ๋นหลง
    #417
    0
  6. #416 ( . * M o O Y o N g * . ) (@seraph) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 20:48
    ... อ่านเรื่องนี้รู้สึกได้กำไร.... ลวนลามหนุ่มๆผ่านสายตาของละอองดาว 555
    #416
    0
  7. #415 Sasiprapha Suphagij (@ice-end) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2557 / 19:09
    อร้ายๆๆๆๆๆ พึ่งเข้ามาอ่านจร้า ละอองดาวเธอแซบมาก นางหื่นพอประมาณ องค์ชายห้า องค์ชายเก้า และฝ่าบาทก็น่าฟัด เอ้ย น่ารักมาก 55555อัพบ่อยนะคะไรท์
    #415
    0
  8. #414 RainyAme (@rainyamenf) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 04:08
    รออ่านต่อนะคะ
    #414
    0
  9. #413 Karin (@khatiyafine) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2557 / 00:30
    ไว้อาลัยให้กับ... ละอองดาวผู้แสนมึนและหื่น...
    #413
    0
  10. #412 kavasarew (@narinnakin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 22:34
    สู้ๆนะค้าาาา สนุกมากเลย
    #412
    0
  11. #411 frida (@seeu1234) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 19:19
    ต่อเจ้าค่ะ อัพบ่อยๆรีดเดอร์ชื่นจายยย  =..=
    #411
    0
  12. #410 An-amethyst (@annlovehenrylau) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 18:23
    เอิ่ม นี่หื่นแต่พองามแล้วหรอ??
    #410
    0
  13. #409 Nu Ceasar (@sadep) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 18:09
    มาหื่น เอ้ย!? มาติดตามด้วยคนค่าาาาาาา
    #409
    0
  14. #408 ใบบัว (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 17:38
    อิชั้น...เห็นด้วยกับเธอ ละอองดาว ของแบบนี้มันต้องจ้องอย่างเอาเป็นเอาตายกำไรสุดๆจะมัวเหนียมอายทำไม นี่สาวยุค 2014นะยะ กินด้วยสายตาให้อิ่มไปเลย ฮ่าาๆๆชอบบบๆๆ(ตรูส์ ก๊อหื่นนนนน)
    #408
    0
  15. #407 kwang (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 13:49
    สุ้ๆน่ะค่ะ
    #407
    0
  16. #406 เมษาหน้าหนาว (@maylita) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 11:52
    ขอร่วมเชยชมเฮ้ยอาบน้ำให้อวิ๋นหลงด้วยได้ไหม??
    #406
    0
  17. #405 somza1 (@somza1) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 10:44
    สดมาเลยจร้า  อิจฉาหนูดาวสุดๆ ได้ลวนลาม เอ๊ย ใกล้ชิดผู้ชายหล่อล่ำ เหลือแต่องค์ชายห้ารีบจัดการซะหนูดาว อย่าปล่อยไว้เด็ดขาดน๊า
    #405
    0
  18. #404 คาวาอี้ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 10:20
    หื่นได้น่ารักมาก 555
    #404
    0
  19. #403 Greatest moon (@missmyself) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 07:24
    ไรท์เตอร์พูดแบบนี้อยากอ่านตอนหน้าเร็วๆจริงๆ
    #403
    0
  20. #402 Homework (@ranny001) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 06:40
    นางเริ่ดค่ะ  555

    อยากอยู่ ณ ตรงนั้นจัง 
    #402
    0
  21. #401 สู้ๆไรท์เตอร์ (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2557 / 05:01
    ชอบตรงหื่นอย่างกุลสตรีนี้หละ 555

    รู้จักสมบัติต้วเองน้อยไป 555
    #401
    0
  22. #400 TY.Tea (@mylitterbird) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 23:39
    โอ๊ยยยยยยยยยย นางเอกเรื่องนี้เเจ่มมากจย้าาาาาาาาาาาา ถูกใจรีดคนนี้สุดดดดดดดดดด แต่แอบอิจนางเบาๆ 55555555555
    #400
    0
  23. #399 เมโลดี้'ไรซ์ (@ricersim) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2557 / 18:03
    โอ้ยยยยย ไรท์บอกเลยติดเรื่องนี้มากกกก นี้ครั้งแรกที่คอมเม้นเลยน้าาา รักไรท์มากๆๆ
    #399
    0
  24. #397 ข้าวหน้าเนื้อ (@t-mode2) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2557 / 14:36
    555 ติดกับของนางเอกแล้วล่ะ555+
    #397
    0
  25. #394 Nunal (@nunal) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2557 / 21:00
    เฝ้ารอครึ่งหลังเจ้าค่ะ
    #394
    0